Heat pipe از یک لوله فلزی تو خالی با قابلیت رسانایی بالا (مانند مس و آلومینیوم) که ابتدا و انتهای آن بسته است تشکيل شده است. درصدی از فضای درون لوله، با استفاده از یک مایع مانند آب، اتانول، استون، سدیم یا جیوه (براساس نوع کاربرد و دمای محل استفاده) پر شده است. فشار داخل لوله کمتر یا نزدیک فشار بخار مایع مورد استفاده است که در نتیجه برای بخار شدن ماده مورد نظر، نیاز به دمای کمتری است که به صورت دو فاز مایع و بخار درون لوله وجود دارد. دیواره داخلی در برخی از Heat pipeها از یک پودر فلزی متخلخل یا شیارهایی روی دیواره در قسمت سرد لوله ساخته شده است. این فلز متخلخل باعث ایجاد فشار مویرگی شده و هنگامی که بخار به مایع تبدیل می‌شود به داخل شیارها جذب و به پایین لوله (که محیط گرم‌تری دارد) انتقال می‌یابد. البته اگر Heat pipe به صورت عمودی قرار گرفته باشد، دیگر نیازی به بدنه متخلخل نبوده و جاذبه زمین این عمل را انجام خواهد داد.


انواعی از heat pipeها به صورت مسطح نیز وجود دارند که شیارهای قرار گرفته روی آن نقش لوله‌های حاوی مایع را بازی می‌کنند.




نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که بیشترین میزان کارایی Heat pipe در دمای خاصی انجام‌پذیر است. اگر دما پایین باشد، تغییر فاز رخ نمی‌دهد و اگر دما بسیار بالا برود تمام ماده درون لوله به گاز تبدیل شده و تنها بدنه لوله عمل انتقال حرارت را انجام می‌دهد که در این حالت کارایی به 80/1 حالت عادی تقلیل مي‌يابد (البته احتمال رخ دادن این حالت در کامپیوترها بسیار کم است).