آلفردو جیمز «اَل» پاچینو (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۴۰) هنرپیشه آمریکایی و از برندگان جایزه اسکار است. آلفردو جیمز پاچینو در نیویورک دیده به جهان گشود و پدرش سالواتور پاچینو (زاده شهر کورلئونه) کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو (دارای تبار آمریکایی-ایتالیایی) خانه‌دار بود. والدین او هنگامی کودکی او از هم جدا شدند. پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیل بودند.وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از زندگی‌اش نمی‌گذشت، مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت‌بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آن‌جا اقامت کند.


















    • ناتالی و من(۱۹۶۹)
    • وحشت در نیدل پارک(۱۹۷۱)
    • پدرخوانده(۱۹۷۲)
    • مترسک(۱۹۷۳)
    • سرپیکو(۱۹۷۳)
    • پدرخوانده ۲(۱۹۷۴)
    • بعدازظهر سگی(۱۹۷۵)
    • بابی دیرفیلد(۱۹۷۷)
    • عدالت برای همه(۱۹۷۹)
    • گشت زنی(۱۹۸۰)
    • نویسنده! نویسنده!(۱۹۸۲)
    • صورت زخمی(۱۹۸۳)
    • انقلاب(۱۹۸۵)
    • دریای عشق(۱۹۸۹)
    • بدنام محلی(۱۹۹۰)
    • دیک تریسی(۱۹۹۰)
    • پدرخوانده ۳(۱۹۹۰)
    • فرانکی و جانی(۱۹۹۱)
    • گلن گری گلن راس(۱۹۹۲)
    • بوی خوش زن(۱۹۹۲)
    • راه کارلیتو(۱۹۹۳)
    • دو روی سکه(۱۹۹۵)
    • مخمصه(۱۹۹۵)
    • در جست و جوی ریچارد(۱۹۹۶)
    • شهرداری(۱۹۹۶)
    • دنی براسکو(۱۹۹۷)
    • وکیل مدافع شیطان(۱۹۹۷)
    • محرم راز (The Insider)(۱۹۹۹)
    • هر یکشنبهٔ موعود(۱۹۹۹)
    • کافه چینی(۲۰۰۰)
    • بی‌خوابی(۲۰۰۲)
    • سیمونه(۲۰۰۲)
    • مردمی که میشناسم(۲۰۰۲)
    • نوآموز(۲۰۰۳)
    • گیگلی(۲۰۰۳)
    • فرشتگان در آمریکا(۲۰۰۳)
    • تاجر ونیزی (فیلم، ۲۰۰۴)
    • دو نفر برای پول(۲۰۰۵)
    • سیزده یار اوشن(۲۰۰۷)
    • ۸۸ دقیقه(۲۰۰۸)
    • قتل منصفانه(۲۰۰۸)
    • Salomaybe?(۲۰۰۹)
    • تو جک را نمیشناسی(۲۰۰۹)
    • (۲۰۱۰) Mary Mother of Christ*
The Humbling (۲۰۱۱

    • ۱۹۷۲ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - پدرخوانده
    • ۱۹۷۳ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - سرپیکو
    • ۱۹۷۴ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - پدرخوانده ۲
    • ۱۹۷۵ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - بعدازظهر سگی
    • ۱۹۷۹ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - عدالت برای همه
    • ۱۹۹۰ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - دیک تریسی
    • ۱۹۹۲ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - گلن گری گلنراس
    • ۱۹۹۲ - برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن
    • ۱۹۷۵ - برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد - بعدازظهر سگی.
    • ۱۹۷۵ - برنده جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد - پدرخوانده ۲.
    • ۲۰۰۳ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - فرشتگان در آمریکا.
    • ۱۹۹۲ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن.
    • ۱۹۷۳ - برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد - سرپیکو.
    • ۲۰۰۷ - تقدیر از او در مراسم AFI به خاطر یک عمر تلاش در عرصه سینما و بازیگری

این بازیگر صاحب سبك با قدم نهادن در آستانه 70 سالگی همچنان پركار است و مقدمات حضورش در چند پروژه سینمایی از جمله در نقش دكتر کوورکیان یا دكتر مرگ در فیلم است.
بنابر اعلام پایگاه اطلاع‌رسانی آی‌ام‌دی‌بی، پاچینو با نام كامل و نام مستعار متولد 25 آوریل 1940 در نیویورك است.
از پاچینو كه قد نسبتا كوتاهی (170 سانتی‌متر) در عالم بازیگری دارد به عنوان یكی از بزرگ‌ترین بازیگران در تمام دوران تاریخ سینما یاد می‌شود.
پدرش (زاده شهر کورلئونه) کارمند شرکت بیمه و مادرش (دارای تبار آمریکایی-ایتالیایی) خانه‌دار بود. والدین او هنگام کودکی او از هم جدا شدند. پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیل بودند.
وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از 22 سال از زندگی‌اش نمی‌گذشت، مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت‌بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آن‌جا اقامت کند.


ورود او به عرصه بازیگری را باید سال 1969 دانست. پاچینو در این سال در فیلم بازی کرد و دو سال پس از آن نیز ایفای نقشی در را پذیرفت. اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم گرفت و نقش به او واگذار شد. در ابتدا کاپولا را برای ایفای نقش در پدر خوانده انتخاب کرد، اما نیکلسون این پیشنهاد را رد کرد چراکه به گفته خودش نقش یک ایتالیایی را باید یک ایتالیایی بازی کند و با این کار ناخواسته بزرگترین شانس زندگی پاچینو را به او بخشید. پاچینو برای این فیلم شد که به آن نرسید.


در سال 1973 او در فیلم‌های و بازی کرد. در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز یک پاچینوی تمام عیار بود. وی در این فیلم نقش فرانک سرپیکو افسر پلیسی را بازی کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا می‌کند. پاچینو در همان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد، اما باز هم این جایزه نصیبش نشد. با این حال منتقدان، جایزه گلدن گلوب را به سبب بازی در سرپیکو به وی اهدا کردند.
از دیگر بازی‌های چشمگیر پاچینو می‌توان به حضورش در فیلم‌های (1974)، (1975) و (1979) اشاره کرد. پاچینو برای بازی در همه این فیلم‌ها نامزد اسکار شد ولی بدان دست نیافت. او می‌گوید: او برای بازی در فیلم‌هایی چون (1979)، و (1989) دعوت شد ولی او این پیشنهادها را قبول نکرد. هنگامی که کاپولا برای فیلم اینک آخرالزمان او را دعوت کرد، پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد: «


دهه1990 را برای باید دهه نوینی برای پاچینو دانست، زیرا او که پس از بازی در فیلم (1985) مبتلا به ذات الریه شده و مدت چهار سال نیز از عالم سینما دور مانده بود، در فیلم (1989) بار دیگر خوش درخشید.
از فیلم‌های معروف او در این دهه می‌توان به (1990)، (1991)، (1992)، (1993)، (1995)، (1996)، (1997) و (فیلم) (1998) اشاره کرد. اما برترین فیلم او در این دهه، در سال 1992 است که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان می‌کند.
علاوه بر جایزه نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد. زمانی که نقش شیطان در فیلم (1997) را ایفا کرد، در سال1996 از سوی انجمن گوتام جایزه ویژه یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پیش از آن نیز از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا، جایزه مشابهی به او اهدا شد.


او در سال 2002 در فیلم نقش یک کارآگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفه‌ای است. (2004) را باید بهترین فیلم او از سال 2000 به بعد دانست.


پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژه‌ای است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبی می‌تواند ایفاگر هر نقشی باشد. نکته برجسته در بیشتر بازیهای او این است که مخاطب را با خود همراه می‌سازد. صدای گرم و دلنشین او در بازی به پاچینو کمک فراوانی می‌کند، گویی اعضای بدنش همه هنگام بازی واقعاً بازیگر هستند.
کمتر بازیگری در سینمای جهان می‌توان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را داشته باشد. چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و می‌توان برق خاصی را در دیدگان وی احساس کرد. این یکی از امتیازات منحصر به فرد او است و فیلم اوج بازی وی با چشمهایش به شمار می‌رود. قدرت و تأثیر نگاه او صحنه‌های جاودانه‌ای را در تاریخ سینمای جهان خلق کرده است. به‌عنوان مثال بازی استثنایی او در و ، استعداد بی نظیرش را به نمایش می‌گذارد.
در میان ستاره‌های هالیوود، بازیگران انگشت‌شماری چون را می‌توان یافت که صدایی مانند او داشته باشند.

پاچینو تاکنون ازدواج نکرده است.
او انسانی وارسته و درستکار است که همواره تلاش دارد به همنوعان خود، آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا وی دوست‌داشتنی باشد.