موارد اختلالات هيجانی در اطفال ائورتيک احتمالا اندکی بالاتر از جمعيت عمومی می باشند ولی اکثر ائورتيک ها ازنظر سايکوديناميک اگر انورزی يک تظاهر سوماتيک از يک اختلال هيجانی بود حذف آن نامطلوب بوده و منجر به بدتر شدن اختلال هيجانی شده و يا ايجاد علائم ساختمانی ( روانی ) می شود. (53) 

اين قبيل فرضيه ها با مشاهدات کلينيکی حمايت نشده است و برعکس بيشتر محققين دريافتند که اين کودکان بعد از درمان موفقيت آميز شب ادراری تمايل به بهبودی در وضع روحی آنها دارد تا بدتر شدن آن حالت.

در بيشتر موارد انورزی بايد يک اختلال بدون رابطه با اختلالات روحی روانی درنظر گرفته شود و درمان علامتی آن کاملا منطقی بنظر می رسد.
در بعضی موارد انورزی و اختلالات سايکوپاتولوژيک ممکن است بصورت همزمان وجود داشته باشد اگرچه بچه های بيمار اختصاصا مستعد انورزی نيستند گاهگاهی اختلالات هيجانی ممکن است واقعا در اثر انورزی باشد و يا بواسطه آن شديد شده باشد چونکه خيس کردن بستر يکبار اضافی روی بچه های رنجور و بيمار تحميل می کند.