مجله عکاسی
|
اصول نگهدارى ابزار عکاسى
|
||||
| قبل از مطالعهٔ دقيق دفترچهٔ راهنماى دوربين و آشنايى کافى با طرز عمل آن دست به کار عکاسى نشويد. براى گرفتن بهترين نتيجه بايد امکانات هر دستگاه را کاملاً فرا گيريد. | ||||
| دوربين خود را امانت ندهيد. در صورت مشاهدهٔ کوچکترين اختلال در کار يکى از قسمتها آن را بدون دستکارى به متخصص مطمئن بسپاريد و خود هيچوقت قسمتهاى مختلف دوربين مخصوصاً عدسى را باز نکنيد. از روغنکارى دوربين بپرهيزيد. اجزاء دوربين از کوچک تا بزرگ اساس مشترکى دارند و عمل و نتايج هر کدام نيز تقريباً يکسان است؛ اما بايد توجه داشت که طرز بکار انداختن همين وسيلههاى مشابه در دوربينهاى مختلف تفاوتهايى دارد و به علت ظرافت و دقت فراوانى که در ساختمان دوربينها بهکار مىرود، کوچکترين بىتوجهى ضايعات سنگينى بهبار خواهد آورد. مخصوصاً در دوربينهاى دقيق و گرانقيمت که ساختمان آنها پيچيدهتر است اين احتمال بيشتر وجود دارد. | ||||
|
||||
|
||||
| پوشش ظريف و حساس عدسىها ممکن است به هنگام نظافت آسيب ببيند. براى پاک کردن عدسىها بهتر است از فوتک و برسهاى بسيار نرمى که مخصوص اين کار است، استفاده شود. کاغذهاى مخصوص نيز براى پاک کردن عدسىها وجود دارد که بىضررند. | ||||
| درپوش عدسىها را جز در مواقع لازم بر نداريد. عدسىها را در معرض رطوبت و تابش مستقيم نور خورشيد قرار ندهيد. آنها را در کمال پاکيزگى نگهداريد؛ زيرا گردوغبار از وضوح تصوير مىکاهد و در نتيجه کنتراست آن را کم مىکند. از پارچهٔ جير براى پاک کردن عدسىها نبايد استفاده کرد، چون ممکن است باعث خراشيدگى عدسى شود. از بکار بردن هرگونه مايعى جداً خوددارى نماييد، حتى مايعاتى که براى اين کار ساخته شده باشند. چنانچه گردوغبار به داخل لنز راه يافته باشد، آن را شخصاً پاک نکنيد و از يک کارشناس مطمئن بخواهيد تا اينکار را انجام دهد. | ||||
| ظهور لکههاى زرد در داخل لنز خبر از جدا شدن عدسىها مىدهد. اين وضع در نتيجهٔ زمين خوردن دوربين يا نرم شدن چسب ميان عدسىها پيش مىآيد. براى جلوگيرى از اين وضع، بايد از قرار دادن دوربين در جاى گرم خوددارى کرد و سرانجام اينکه لنزها را بايد از نور شديد و بخارهاى زيانآورى که از بيشتر مواد شيميايى متصاعد مىشود، محافظت نمود. | ||||
|
||||
| فيلم خام بايد در محل خشک و خنک نگهدارى شود. زيرا حرارت فيلم را خراب مىکند و رنگها را تغيير مىدهد. فيلم را بايد دو ساعت قبل از عکسبردارى در حرات عادى محيط قرار داد. پس از عکسبردارى نيز بايد در کوتاهترين زمان آن را ظاهر کرد. فيلم عکس گرفته شده سريعتر از فيلم عکسبردارى نشده کيفيت خود را از دست مىدهد. | ||||
| عکس و فيلمهاى رنگى ظاهر شده نبايد زمان زيادى در مقابل تابش نور بمانند. زيرا رنگ خود را رفتهرفته از دست مىدهند. عکسهاى رنگى را در آلبوم و فيلمهاى رنگى را در قوطىهاى در بسته نگهدارى کنيد. اسلايدهاى خود را هرگز در يخچال قرار ندهيد زيرا رطوبت زيانبخشتر از گرما و خشکى است. حفظ اسلايدها از رطوبت و گرما را بايد با انتخاب قالبى شروع کنيد که اجازهٔ رسيدن هوا به فيلم را بدهد. البته اين قابها گردوغبار را بهخود راه مىدهند. قابهايى هم وجود دارند که نفوذناپذيرند. هنگام استفاده از آنها بايد دقت کرد رطوبت هوا زياد نباشد. اگر در تابستان، در مناطق مرطوب فيلمها را در قاب شيشهاى قرار مىدهيد، در اولين نمايش با پروژکتور قطرات آب ظاهر خواهد شد و به اين ترتيب فيلمها دچار خرابى خواهند شد. فيلمهاى رنگى را کافى است در پاکتهاى مخصوص، در محيطى خشک و خنک نگهدارى کنيد. | ||||
|
||||
| در نگهدارى فيلترهاى شيشهاى بايد دقت کافى بهعمل آورد. فيلترهاى شيشه رنگي، با نور تغيير رنگ نمىدهند. اما بايد احتياط کرد که خش بر ندارند و شفافيت خود را از دست ندهند. و بايد هميشه تميز و عارى از گردوغبار و اثر انگشت باشند. | ||||
| فيلترهاى ژلاتينى با وجود تنوع زياد، چون شکننده هستند و زود خش برمىدارند و اثر انگشت از روى آنها پاک نمىشود و به سهولت گردوخاک مىگيرند، براى استفادهٔ آماتورى مناسب نيستند. در مواردى که مورد استفاده نيستند بايد درون جعبه يا محفظهٔ تيره محفوظ از نور نگهدارى شوند. | ||||
| فيلترها بايد طورى روى عدسى سوار شوند که در حد امکان نزديک به سطح عدسى و در موازات آن باشند. پس از بستن فيلتر، آفتابگير (سايهبان) را فراموش نکنيد، چون در غيراينصورت نتيجهٔ دلخواه بهدست نمىآيد. | ||||
| در هنگام خريد فيلتر دقت کنيد تا ساخت کارخانههاى معروف و معتبر باشند. بههرحال مىتوانيد آزمايشى را نيز انجام دهيد: حلقهٔ فيلتر را ميان دو انگشت بگيريد و آن را به راست و چپ، بالا و پايين متمايل کنيد و همينطور حرکت دايرهآى بدهيد. هيچگونه ناصافى و ناهموارى در سطح آن نبايد بهچشم بخورد. يک فيلتر معيوب، ارزش دوربين و عدسى را هم از بين خواهد برد. |
| فضايى |
| ورزشى |
| نمايشى |
| معمارى |
| مستند |
| مستند - اجتماعى |
|
|
| در دههٔ گذشته، هدف از عکاسى ديجتيال، رشد و پيشرفت روشهاى نمايشى ثبت و ضبط تصاوير موجود براى رقابت با کيفيت سنتى تصاوير توليد شده با 'هالوژنهاى نقره' بوده است. اغلب به اين نکته اشاره مىشود که عکاسى ديجيتال داراى مزايايى است که مىتواند از شيوههاى سنتى ممتاز شود. | |
| براى عکاسى ديجيتالى سه راه قابل دسترس وجود دارد: يکى استفاده از دوربينهاى الکترونيکى است که در اين روش، تصاوير بهصورت علائم ويدئويى بر روى يک ديسک کوچک لغزان دو اينچى ضبط مىشود و هنگام استفاده از اين علائم، به وضع و ترتيب ديجيتالى تبديل مىشود. شيوۀ ديگر استفاده از نوعى دوربين ديجيتالى با قطع متوسط (۳۵ ميليمتري) است که انرژى نورى در لحظهٔ فشردن دگمهٔ شاتر به اطلاعات ديجيتالى تبديل مىشود. اين اطلاعات روى يک ديسک سخت قابل حمل و ضبط است تا بعداً توسط کامپيوتر، تغيير اصلاح و بازبينى گردد. آخرين روش با کمک اسکنر فيلم بوجود مىآيد. اسکنر، تصوير اسلايدها يا نگاتيو را به تصاوير ديجيتالى با کيفيت عالى تبديل مىکند. | |
|
|
|
| فتوژورناليسم (روزنامهاى) |
|
پيدايش عکاسى
|
|
| عکاسى اختراع يک فرد نيست بلکه ماحصل مجموع اکتشافات و تحقيقات افراد بسيارى در حوزههاى مختلف شيمى و صنايع است. اثرات شيميايى نور از گذشتههاى نسبتاً دور بر روى اجسام مختلف اعم از معدنى يا آلى شناخته شده بود و حتى در قرون اوليه، يک معمار رومى به ديگران همواره توصيه مىکرده که تابلوهاى خود را هميشه رو به سمت شمال بگذراند تا اشعهٔ خورشيد بر آنها نتابد. اکنون بر همه شناخت شده است که نور، رنگ پارچه و گل و گياهان مختلف را تغيير مىدهد و در نواحى کوهستانى و يا کنار دريا حتى پوست بدن را تيره مىسازد. | |
| سابقهٔ تاريخى اتاق تاريک يا جعبهاى که سوراخى کوچک در يک طرف آن ايجاد مىشد، به روزگار قديم باز مىگردد. در قرن شانزدهم همه جا از اين ابزار براى نمايش تصاوير استفاده مىشد. اختراع نخستين اتاقک تاريک را به لئوناردو داوينچى (۱۵۱۹-۱۴۵۲ م) وجووانى باتيستا دلاپورتا (۱۶۱۵-۱۵۳۸ م) هنرمند و مخترع ايتاليايى نسبت مىدهند. ژروم کاردان (۱۵۷۶-۱۵۰۱ م) امکان نصب يک عدسى محدب را در مقابل روزنهٔ اتاق تاريک مطرح کرد. | |
|
|
|
| در دههٔ سوم قرن هيجدهم دوربين نقش ابزراى کمکى در طراحى صحنههاى معمارى را پيدا کرده بود و در همان سالها، حساس بودن اصلاح نقره در برابر نور کشف شد. | |
| در سال ۱۷۲۷ م هانريش شولتس پزشک آلمانى پديدهاى را کشف کرد که تأثيرى تعيينکننده در ثبت تصاوير داشت. شولتس مشاهده کرد که بطرى حاوى نمک نقره که در کنار پنجره قرار گرفته بود، دو رنگ شده است. سمت رو به نور بنفش تيره و سمت پشت به نور به رنگ اصلى نمک نقره يعنى سفيد باقى مانده بود. وقتى شولتس بطرى را تکان داد رنگ بنفش محو شد. وى اين آزمايش را چند بار تکرار کرد و نتيجه يکسان بود. اين تجربه به نقطهٔ شروع پيوند علم شيمى با اتاق تاريک بود. ده سال بعد 'ههلو' عضو فرهنگستان علوم پاريس مشاهده کرد که اگر کاغذى را با قلمى که مرکب آن نيترات نقره است بنويسيم، هرچند در ابتدا بىرنگ است، اگر در معرض نور قرار گيرد، رنگ نوشته سياه مىشود. | |
| در پايان قرن هيجدهم ميلادى شيميدان سوئدي، ميشل در تجربيات خود به پديدهٔ سياه شدن کلرور نقره تحت تأثير نور، به اين موضوع اشاره مىکند که تمام پرتوهاى رنگي، به يک نسبت و با يک سرعت تأثير نمىکنند. | |
| در پايان قرن هيجدهم ميلادى شيميدان سوئدي، ميشل در تجربيات خود به پديدهٔ سياه شدن کلرور نقره تحت تأثير نور، به اين موضوع اشاره مىکند که تمام پرتوهاى رنگي، به يک نسبت و با يک سرعت تأثير نمىکنند. | |
| اکنون در دنيا مورد قبول است که ثبت تصوير و ثابت کردن آن براى مدت بسيار طولانى يک اختراع فرانسوى است. اولين تصوير ثابتى که بتوان آنرا عکس ناميد توسط ژوزف نيسفورنيپس مخترع فرانسوى (۱۷۶۵-۱۸۳۳) تهيه شد. وى در سال ۱۸۲۲ در پنجاه و هفت سالگى توانست نخستين تصوير تثبيت شدهٔ دائمى را توليد کند؛ اما نخستين کار برجا مانده از وى به چهار سال پس از اين تاريخ مربوط مىشود. | |
| شخص ديگرى که کارنيپس را تکامل بخشيد لوئى داگر (۱۸۵۱-۱۷۹۹ م) نقاش و طراح صحنهٔ فرانسوى بود. وى پس از ده سال دستگاهى بهنام داگرتوتيپ را اخترا ع کرد. اين دستگاه که تصوير مثبت توليد مىکرد، در سال ۱۸۳۹ به نمايش درآمد و به اين ترتيب عصر عکاسى آغاز گرديد. پس از داگر، ويليام هنرى فاکس تالبت (۱۸۰۰-۱۸۷۷) انگليسى به فکر افتاد تا تصاوير بر روى صفحهٔ کاغذى ثبت شود. وى اولين کسى بود که توانست يک عکس منفى (نگاتيف) روى کاغذ بهوجود آورد و با عکسبردارى مجدد از آن بر روى کاغذ، امکان تکثير نسخههاى متعدد، به صورت مثبت (پوزيتيف) را فراهم کرد. روش کار وى به اين ترتيب بود که يک عکس منفى مثلاً نقش سفيد يک برگ درخت را در زمينهٔ سياه، روى يک کاغذ حساس دوم قرار داد. آنگاه اين دو کاغذ را زير فشار يک شيشهٔ جام در معرض نور آفتاب گذاشت، کارى که ما امروزه آن را چاپ کنتاکت مىناميم. نور از قسمتهاى سفيد برگ در نگاتيف عبور مىکرد و تصوير سياهى روى صفحهٔ حساس دوم تشکيل مىداد. در عين حال نور از قسمتهاى تاريک نگاتيف عبور نمىکرد، بنابراين آن قسمتهاى روى کاغذ دوم سفيد مىماند. نتيجه کار تصوير مثبتى بود از شيء اصلى يعنى برگ تيره در زمينهٔ سفيد. اين آزمايش شالودهٔ اصلى عکاسى بر مبناى تصاوير مثبت و منفى را تشکيل داد. وى روش ابداعى خود را کالوتايپ ناميد. بعدها هرشل واژهٔ فتوگرافى را ابداع کرد که تا امروز رايج است. | |
| نخستين عکس داگر تقليدى بود از نوعى طبيعت بيجان که نقاشى بنام شاردن مبتکر آن بود. قايق بادبانى اثر فاکس تالبت، به نقاشىهاى دريايى نقاشان انگليسى همان دوره شباهت دارد. | |
| پس از دگرگونسازى شيوهٔ زندگى توسط انقلاب صنعتي، ابزارهاى خاص براى ثبت اين دگرگونى اختراع شدند و عکاسى دستخوش يک رشته اصطلاحات سريع مانند اختراع عدسىهاى بهتر، نگاتيوهاى شيشهاى و روشهاى جديد شيميايى شد. | |
| فيلمهاى حلقهاى توسط جورج ايستمن (۱۹۳۲-۱۸۵۴ م) عکاس آماتور امريکايى ساخته و به بازار عرضه شد. تا اين زمان هنوز دوربينهاى سنگين شيشهاى رايج بودند و عکاسى براى همگان ميسر نبود. در سال ۱۸۸۸ م ايستمن دوربين سبک و ارزان و سادهٔ کداک را به بازار عرضه کرد که در آن به اندازهٔ ۱۰ عکس، فيلم وجود داشت و بعد دوربين سادهاى براى بچهها ساخت. شعار وى چنين بود: 'تکمه را فشار دهيد، باقى کار با ما!' و رؤياى او به اين ترتيب به وقوع پيوست. ابداعات او انقلابى در عرصهٔ همگانى شدن عکاسى بوجود آورد. | |
| همزمان با اين تلاشها و تجارب در زمينهٔ عکاسى سياه و سفيد، تلاشهايى نيز براى عکاسى رنگى انجام شد ولى با موفقيت همراه نبود. تا آنکه ثابت شد که تمامى رنگها از ترکيب سه شعاع نورى قرمز، سبز و آبى به دست مىآيند و اين مسأله راهگشاى اختراع عکاسى رنگى شد. | |
| امروزه با بکارگيرى تجهيزات و دستگاههاى الکترونيکى تصاوير چاپى در کوتاهترين زمان ممکن به تمامى نقاط جهان ارسال و منتشر مىشود و عکاسى تبديل به رسانهاى گويا و زبانى جهانى شده است. در مجموع عکاسى از آغاز پيدايش آن در ميانهٔ سدهٔ نوزدهم ميلادى تاکنون راهى طولانى را سپرى کرده است. |
|
تاريخچهٔ عکاسى در ايران
|
||
| آغاز عکاسى در ايران به دوران قاجار و سلطنت ناصرالدينشاه باز مىگردد. از عکسهاى موجود از اين دوران مىتوان به راه و رسم زندگى سنتى آن زمان پى برد و تصاويرى که از ابنيه و عمارات آن دوران بهجا مانده براى مطالعات تاريخى قرن نوزدهم ايران ارزشى مستند دارد و در ضمن اطلاعاتى از نظام حکومتى دولت قاچار و سلسله مراتب آن براى ما به تصوير مىکشد. | ||
| در دوران قاجار پادشاهان يکى بعد از ديگرى تلاش کردهاند که از طريق توسعهٔ مبادلات فرهنگى و اقتصادى با غرب، کشور را از حالت انزوا بيرون آوردند. | ||
| عکاسان ايران در آن روزگار از سه گروع عمده تشکيل مىشدند: يک گروه عکاسانى بودند که کار تحقيق دربارهٔ تفاوتهاى فرهنگى و طبيعى اقوام مختلف را برعهده داشتند و به مؤسسات کاوشهاى علمى و جغرافيايى اروپا تعلق داشتند. گروه دوم عکاسان بومى بودند که کشفيات جديد فنى را براى سرگرمى و بدون هدف مشخصى تجربه مىکردند و سومين گروه عکاسان حرفهاى بودند که از راه فروش عکس کسب درآمد مىکردند. | ||
| اولين دستاندرکاران عکاسى در ايران، اروپائيانى از فرانسه، اتريش و ايتاليا بودند که در مدرسهٔ دارالفنون تهران تدريس مىکردند. مدرسهٔ فنى و حرفهاى دارالفنون براى تربيت افسران، مهندسان غيرنظامى و نظامي، پزشکان و مترجمان توسط اميرکبير تأسيس شد. ده سال بعد در سال ۱۸۶۰ م عکاسى نيز در برنامههاى دارالفنون افزوده شد. | ||
| احتمالاً اولين شخص خارجى که در ايران عکس را چاپ کرد، 'ژول ريشار' فرانسوى بود که در حدود سالهاى ۱۸۴۶-۱۸۴۴ م به ايران آمد و دارالفنون به تدريس زبان فرانسه پرداخت. اولين مجموعه عکس از آثار تاريخى ايران توسط لوئيجى پِشِه (Luigi Pesce) سرهنگى از اهالى ناپل در مهاجرت به ايران تهيه شد. نسخهٔ دومى از اين مجموعه در همان سال تهيه و براى ويليام اول، پادشاه پروس فرستاده شد. مجموعهٔ اول احتمالاً در يک مجموعهٔ شخصى در رم بعدها يافت شده است. آلبوم ديگرى نيز که به موزهٔ متروپوليتن نيويورک اهدا شده و شامل ۷۵ قطعه عکس است، احتمالاً همان آلبومى است که براى پادشاه پروس ارسال شده بود. اين آلبوم در اصل متعلق به اردشير ميرزا، نوهٔ فتحعلىشاه بود. اهداکنندهٔ اين آلبوم معتقد است که پِشِه يکى از چند عکاسى است که آثارشان در آن مجموعه گرد آمده است.آلبوم متروپوليتن شامل موضوعات متعددى است. | ||
| سه پرتره از ناصرالدينشاه در جوانى و يک عکس گروهى در اين مجموعه وجود دارد. بيشتر تصاوير اين آلبوم نشاندهندهٔ معمارى آن روزگار است. | ||
|
|
||
| از جمله کاخهاى تشريفاتي، مساجد و تکايا، دروازههاى شهري، عمارات دولتى و مسکوني، بقعهها، مقابر و پلها و اماکن تاريخى را مىتوان نام برد و نيز تصاويرى از نمايشهاى دربارى و مناسبتهاى مهم دولتى که نشانگر جلال و شکوه دربار قاجار است. اين آلبوم همچنين شامل دو تصوير از دو تابلوى نقاشى است: يکى پرترهاى از فتحعلىشاه و ديگرى يک سان نظامى است. | ||
| در اواسط سلطنت ناصرالدينشاه (۱۲۹۰-۱۳۰۰ هجرى قمري)، پس از سفر دوم شاه به فرنگ، بعضى همراهان شاه مختصر اطلاعاتى راجع به عکاسى بدست آوردند. | ||
| در بدو پيدايش عکاسي، محدوديتهاى فنى عکسبردارى موجب مىشد تا عکسبردارى از ابنيه و عمارات رونق پيدا کند. در ميان عکسهاى موجود در آلبوم ايتاليايى با امضاى پِشِه دو منظره از دروازههاى شهر، کاخ گلستان و نيز آثارى از ويرانههاى تختجمشيد و نقش رستم و طاق بستان با حال و هوايى شاعرانه وجود دارد. قديمىترين عکسهاى اين آلبوم بين سالهاى ۱۸۵۲تا ۱۸۵۵ گرفته شدهاند. | ||
| مجموعه عکس ديگرى که گوياى وضعيت زندگى در دوران قاجار است، متعلق به لوئيجى مونتابونه، عکاس مشهور تورنيو است. اين مجموعه شصت و دو قطعه عکس است که در سه آلبوم و در بخشهاى متفاوت گردآورى شده است. مونتابونه همراه يک هيئت سياسى به ايران آمده بود. ناصرالدينشاه بارها به وى لقب عکسباشى داد. عکسهاى او از مکانهاى تاريخى ايران در نمايشگاه جهانى هاريس (۱۸۶۷ م) به نمايش درآمد و نشان افتخار دريافت کرد. | ||
|
|
||
| عکسهاى وى سند تاريخى بىنظيرى است که گوياى وضعيت زندگى مردم و درباريان است. گرچه در اين عکسها زنان وجود ندارند، اما مردان طبقات مختلف اجتماع حضور مشخص دارند و سلسله مراتب اجتماعى آنها با چگونگى قرار گرفتن در تصوير کاملاً نشان داده شده است. |
|
تاريخچهٔ عکاسى در ايران (۲)
|
||
| اولين عکاس ايرانى را ناصرالدينشاه مىدانند؛ البته با توجه به قديمىترين عکسهاى موجود در آلبوم ايشان به احتمال زياد مىتوان نتيجه گرفت که در آن زمان درباريان خود عکاسان چيرهدستى بودهاند؛ براى نمونه آقارضا از پيشخدمتان مخصوص شاه که عکاسى را در دارالفنون فرا گرفته بود، به مقام نخستين عکاسباشى منصوب شده بود. | ||
| تمايل واقعى شاه به ترويج عکاسى در ايران کاملاً بديهى است. در آن دوران تعدادى از محصلان مستعد دارالفنون براى کسب مهارتهاى فنى و اطلاعات هنرى به اروپا اعزام شدند، دوربينهاى عکاسى تنها در دسترس درباريان خاص که آشنا به فن عکاسى بودند و بيشتر آنها لقب عکاسباشى داشتند قرار مىگرفت. | ||
| آنچه از يادداشتهاى شخصى ناصرالدينشاه بدست آمده نشانگر آن است که وى با روشهاى علمى و فنى عکاسى و طرز کار دوربينهاى مختلف آشنا بوده است و اغلب از دوربينهاى بزرگ با سه پايه استفاده مىکرده است. قديمىترين عکسهاى ناصرالدينشاه عبارتست از پرترهاى که از خودش گرفته و پرترهاى تمام رخ از مادرش. | ||
|
|
||
| از عکاسان دربار بهجز آقا رضا مىتوان از عبدالله ميرزا قاجار نام برد. وى از دانشآموختگان دارالفنون بود و عکاسى را در فرانسه فرا گرفت. وى در آموزش عکاسى حرفهاى در ايران نقش مؤثرى برعهده داشت. | ||
| از اوايل سلطنت مظفرالدينشاه در ۱۳۱۴ قمرى عبداله ميرزا در بالاخانههاى دارالفنون عکاسخانه داير کرد و فن عکاسى را متداول کرد. بسيارى از عکاسهاى بعدى از شاگردان وى بودهاند. اين عکاسخانه تا اوايل مشروطيت داير بود و عکاس ديگرى کارهاى عکاسى دربارى را انجام مىداد، بنام ميرزا ابراهيمخان عکاسباشى که از خدمتگزاران دربار مظفرالدينشاه بوده است. معروف است که مظفرالدينشاه سخت شيفتهٔ عکاسى بود و خود عکاس آماتور بوده است. | ||
| در همان دورانى که ايرانيان سرگرم آموختن عکاسى بودند، خارجيان مقيم ايران و سياحان، مشغول عکاسى از فضاى شگفتانگيز پيرامونشان بودند. | ||
| برجستهترين و پرکارترين عکاس حرفهاى ايران در پايان قرن نوزدهم، 'آنتوان سوريوگين' بود که سراسر ايران را زير پا نهاد و از مردم، مناظر، معمارى و اشياء عکسهاى زيادى گرفت. عکسهاى وى در سفرنامهها و داستانها فراوان مورد استفاده قرار مىگرفت بىآنکه نامى از وى برده شود. سوريوگين محيط خود را با ديد همه جانبهاى تصوير مىکرد. کارگاه وى درخيابان دولت در تهران قرار داشت و عکسهايش در نمايشگاه بروکسل در ۱۸۹۷ به کسب مدال طلا نايل شد. سوريوگين به کيفيت نور و تغييرات آن توجه خاص داشت و پيداست که اغلب عکسهايش را در اواسط روز مىگرفته است. وى اغلب فرد يا گروهى را در زمينهٔ عکسهايش قرار مىداد تا ضمن نشان دادن تاريخى بودن موضوع، مقياس را نيز ببينند، القاء نمايد. | ||
| يکى از تکنيسينهاى عکاسخانه عبداله ميرزا بنام ايوانوف که براى خود اسم ايرانى 'روسىخان' را انتخاب کرده بود، پس از سفر به روسيه، با يکى از شرکتهاى لوازم عکاسى براى تهيه شيشه، کاغذ و مقواى عکاسى قراردادى منعقد نمود و در خيابان علاءالدوله عکاسخانهآى داير نمود. عکسهاى او همه مارک روسىخان دارند. در انقلاب مشروطه و چند سال بعد، اين عکاسخانه مرکز آزاديخواهان و اغلب عکسهاى آن مربوط به بزرگان مشروطه و مهاجرت و غيره بوده است. اين عکاسخانه تا سال ۱۲۹۹ هجرى شمسى داير بوده است. روسىخان با محمدعليشاه به اروپا رفت و کارهاى عکاسخانه توسط مهدى مصورالملک ادامه يافت و سپس تعطيل شد. | ||
| از شاگردان عبداله ميرزا دو نفر ديگر بنام 'ماشااله خان' و 'خادم' در اوايل سال ۱۳۰۰ شمسي، عکاسخانههاى ديگرى برپا کردند که هر دو در خيابان ناصريه بود، که عکسهاى ارزانترى مىانداختند. | ||
| با آغاز مشروطيت مردم تمايل داشتند چهرهٔ رهبران خود را مشاهده نمايند و رواج اينگونه عکسها مصداق اين تمايل است. بهتدريج ثبت چهرههاى معروف گسترش يافت. و با ايجاد تحولات مختلف، عکس از انحصار دربار خارج شد و موضوعات اجتماعى و واقعى موضوع عکاسى قرار گرفت. | ||
| مبناى کار نخستين عکاسان اروپايى توجه به فرم و اصول زيباشناختى بود اما عکاسان ايراني، اروپائيان را سرمشق خود قرار مىدادند. آنچه از روى آثار و نوشتههاى دوران قاجار بهدست آمده نشان مىدهد که ايران در اواخر قرن نوزدهم در حال دگرگونى بوده است و جامعهٔ سنتى ايران در تلاش براى انطباق خود با علوم و فنون و انديشههاى غرب به سر مىبرده است. | ||
| با آغاز مشروطيت زمينه براى عکاسى مطبوعاتى فراهم شد. از ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۲ هـ . ش مطبوعات فعاليت وسيعترى يافتند و کاربرد عکس بيشتر شد و تحولات اساسى در عکسها ظاهر شد. عکسهاى اين دوران بسيار برجسته و متفاوت است. با کودتاى ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ هـ . ش مطبوعات مجدداً دچار رکود و رخوت شد و عکاسى در حاشيه قرار گرفت. عکسهاى دههٔ ۳۰ و ۴۰ بيشتر جنبهٔ تبليغاتى و رسمى داشتند. در اواخر دههٔ ۴۰ بهدليل ظهور و گسترش گرايشات هنرى و پيچيده شدن مبارزات سياسي، بهتدريج فضاى جديدى بوجود آمد که عکاسى را نيز متأثر ساخت. | ||
| بعد از اين دوران با پيشرفت تجهيزات عکاسى و گسترش فعاليت مطبوعات، عکس به عنصرى مهم و تأثيرگذار بدل گشت. |
لطفا در مورد دوربین های دیجیتال مطلب بنویسید.
نحوه انتخاب یک دوربین دیجیتال
اکثر پيشرفت ها و تحولات چشمگير در عرصه دستگاههای الکترونيکی در بيست سال گذشته ، مديون پيشرفت های مهم و عظيم تری در صحنه های ديگر تکنولوژی است. بررسی عملکرد دستگاههای الکترونيکی نظير : CD ، DVD ، MP3s و DVR ، توجه ما را به اين واقعيت مهم معطوف می نمايد که تمامی آنان از يک پردازش پايه مشابه استفاده می نمايند : تبديل اطلاعات آنالوگ به ديجيتال ( صفر و يک ) . رويکرد فوق، تغييرات گسترده ای را در رابطه با نحوه برخورد با اطلاعات صوتی و تصويری ، بدنبال داشته است . دوربين ديجيـتال ، يکی از نمونه های قابل توجه در اين زمينه بوده که نسبت به مدل های قبل از خود ، بصورت اساسی تغيير نموده است( تفاوت عمده نسبت به با دوربين های سنتی ) . تمامی فرآيندها در دوربين های سنتی، مبتنی بر فعاليت های شيميائی و مکانيکی می باشد. تمامی دوربين های ديجيتال دارای يک کامپيوتر از قبل تعبيه شده بوده وتصاوير را بصورت الکترونيکی ذخيره می نمايند.
فرض کنيد ، قصد تهيه يک عکس و ارسال آن از طريق نامه الکترونيکی برای دوست خود را داشته باشيم . در اين رابطه می بايست تصوير اخذ شده ، بصورتی نمايش و مشخص گردد که کامپيوتر قادر به شناسائی آن باشد ( بيت ها و بايت ها ) . در حقيقت يک تصوير ديجيتال، رشته ای طولانی از صفر و يک بوده که تمامی نقاط رنگ شده که پيکسل ناميده می شوند را مشخص می نمايد. ترکيب و اجتماع تمامی نقاط فوق با يکديگر ، تصوير ديجيتالی مورد نظر را ايجاد می نمايد. در صورتيکه قصد تهيه يک عکس را داشته باشيم ، می توان از دو گزينه زير استفاده نمود :
استفاده از دوربين های فيلم سنتی . در اين روش با استفاده از يک دوربين عکسبرداری ، عکس مورد نظر گرفته شده و پس از پردازش فيلم بصورت شيميائی، امکان چاپ آن با استفاده از کاغذ ها ی مخصوص ، فراهم می شود. در ادامه ، عکس آماده شده توسط اسکنر ، اسکن و بصورت ديجيتال تبديل می گردد .
استفاده از يک دوربين ديجيتال : در اين روش ، با استفاده از يک دوربين ديجيتال و تابش نور به شی مورد نظر و دريافت فيدبک های مربوطه و تبديل آنان به مجموعه ای از پيکسل ها ، تصوير مورد نظر مستقيما" بصورت ديجيتال تبديل می گردد .
يک دوربين ديجيتال ، همانند يک دوربين سنتی دارای امکانات متعددی نظير : مجموعه ای از لنزها می باشد . اين نوع دوربين ها در مقابل تمرکز نور بر روی بخشی از فيلم ، نور را بر روی يک دستگاه نيمه هادی تابانده که ضبط الکتريکی نور راانجام خواهد داد . در ادامه، يک کامپيوتر اطلاعات الکترونيکی را به داده ديجيتال تبديل می نمايد . مهمترين تفاوت بين يک دوربين ديجيتال و يک دوربين مبتنی برفيلم ، عدم استفاده از فيلم در دوربين های ديجيتال می باشد. در مقابل ، دوربين های ديجيتال دارای يک سنسور بوده که نور را به سيگنال های الکتريکی تبديل می نمايد . سنسورهای استفاده شده در اکثر دوربين های ديجيتال ، از نوع CCD)Charge Coupled Device) می باشد . در تعدادی ديگر از دوربين های ديجيتال از تکنولوژی نيمه هادی CMOS)complementary metal oxide semiconductor) استفاده می شود. با اينکه سنسورهای CMOS ، تصاوير ديجيتال با کيفيت مطلوبتر را ارائه می نمايند و در آينده متداولتر خواهند شد ، ولی نمی توان ادعا نمود که تکنولوژی فوق جايگزين سنسورهای CCD در دوربين های ديجيتال خواهد شد . CCD ، مجموعه ای بسيار کوچک از ديودهای حساس به نور بوده که مسئوليت تبديل تصوير ( نور ) به الکترون ( سيگنال های الکتريکی ) را برعهده دارند . ديودهای فوق ، photosites ناميده می شوند . هر photosite ، حساس به نور می باشد.
جایگاه دوربین دیجیتال
همانگونه که اشاره گرديد، تصاوير اخذ شده با استفاده از دوربين های ديجيتال ، به رشته ای طولانی از پيکسل تبديل می گردند. با توجه به نقش حياتی پيکسل ها در دوربين های ديجيتال ، توليد کنندگان و تهيه کنندگان توجه بسيار خاصی نسبت به پارامتر فوق دارند .مگا پيکسل ، واحد اندازه گيری بزرگتری نسبت به پيکسل است .مگا ، به معنی يک ميليون و پيکسل نقاط بسيار کوچکی می باشند که يک عکس را ايجاد می نمايند. تمامی تصاوير از نقاط بسيارريزی به نام پيکسل تشکيل می گردند . يک تصوير حاوی ميليون ها نقطه و يا پيکسل بوده که تشخيص آنان بدون چشم مسلح عملا" غير ممکن می باشد. بديهی است ، هر اندازه که دوربين ديجيتال دارای پيکسل های بيشتری باشد ، قادر به آگاهی جزيئات بيشتری از تصوير خواهد بود. بموازات افزايش اطلاعات مربوط به جزئيات يک تصوير ، می توان براحتی ابعاد و اندازه تصوير را بزرگتر و عمليات مربوطه را در ارتباط با آنان انجام داد . برخی از دقت ها ی ( وضوح ) متداول که در دوربين های ديجيتال استفاده می گردد ، بشرح زير می باشد :
256 در 256 پيکسل : دقت فوق در اکثر دوربين های ديحيتال ارزان قيمت ارائه می گردد . دقت فوق پائين بوده و معمولا" کيفيت تصاوير اخذ شده توسط اين نوع از دوربين ها نيز مطلوب نخواهد بود . مجموع تمامی پيکسل ها 65،000 می باشد .
640 در 480 پيکسل : دقت فوق نيز پائين بوده و در اکثر دوربين های ديجيتال از آن استفاده می گردد . در صورتيکه قصد گرفتن تصوير و ارسال آن برای دوستان و يا استفاده از آنان در صفحات وب ، وجود داشته باشد ، دقت فوق می تواند در اين رابطه پاسخگو باشد . مجموع تمامی پيکسل ها 307،000 می باشد .
1216 در 912 پيکسل : در صورتيکه قصد چاپ تصاوير اخذ شده توسط دوربين های ديجيتال وجود داشته باشد، دقت فوق مطلوب خواهد بود مجموع پيکسل ها ، 1،109،000 می باشد( مگاپيکسل ).
1600 در 1200 پيکسل . دقت فوق بالابوده و می توان تصاوير اخذ شده را با ابعاد بزرگتر چاپ نمود( يک تصوير 8 در 10 اينچ ). مجموع تمامی پيکسل ها تقريبا" دو ميليون می باشد . امروزه دوربين هائی با 2 / 10 ميليون پيکسل نيز عرضه شده است .
ضرورت استفاده از دقت بالا در دوربين های ديجيتال ، به نوع عملياتی که می بايست بر روی تصوير انجام شود،بستگی دارد. در صورتيکه ، هدف استفاده از تصاوير در صفحات وب و يا ارسال آنان از طريق نامه الکترونيکی برای دوستان باشد،می توان از دوربينی که دارای دقت 640 در 480 پيکسل است ،استفاده نمود.تعداد تصاويری را که دوربين می تواند در خود نگهداری نمايد ، متناسب با افزايش وضوح تصوير ، کاهش می يابد. در صورتيکه تصميم به چاپ تصاوير اخذ شده وجود داشته باشد ، می بايست از دوربين هائی که دارای تعداد پيکسل بيشتری می باشند، استفاده گردد. در حال حاضر، دوربین های چهار و پنج مگا پیكسلی متداول شده اند .
ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با دوربین دیجیتال، می توان به موارد زیر اشاره نمود :
دقت: تمامی دوربین های ديجيتال موجود، قادر به ايجاد تصاوير با کيفيت مناسب بمنظور ارسال بهمراه نامه های الكترونیكی و یا در اندازه های كوچك می باشند.همانطور که اشاره گردید، هر اندازه تعداد پیكسل های يک تصویربیشتر باشد، تصویر مذكور واضح تر بوده و می توان آنرا در اندازه بزرگتری چاپ كرد. دوربین هایی كه دارای وضوح دو مگاپیكسل می باشند ، قادر به ايجاد تصاویری به ابعاد 7*5 ، دروبین هایی با دقت سه مگاپيکسل قادر به توليد تصاويری در ابعاد 8 در 10 و دوربين های با دقت چهار مگاپیكسل ، می توانند تصاويری با ابعاد 11 در 17 را ايجاد نمايند.
اندازه،وزن و طرح: برای برخی از كاربران اندازه و وزن دوربین ببشتر از میزان دقت آن اهمیت دارد( حمل آسان دوربين ) .استفاده از دوربین های كوچك آسان می باشد ولی بدليل كوچك بودن صفحه و دكمه های كنترل كننده آن ، ممکن است به مرور زمان تبعات و مشکلات خاص خود را بدنبال داشته باشد .
عدسی زوم : دوربین های ارزان قیمت، اغلب فاقد لنزهای نوری می باشند. اگر مجبور به انتخاب بین دوربین های دارای لنزهای نوری و يا دوربین های با دقت بالا می باشيم ، پیشنهاد می گردد ، دوربینی انتخاب گردد كه دارای لنز نوری باشد. در چنين مواردی ضرورتی ندارد که سوژه مورد نظر جهت عکاسی، بزرگ انتخاب گردد و پس از گرفتن تصاوير با بکارگيری نرم افزار ، برداشت ها و پردازش های مورد نظر بر روی آن را انجام داد. لازم است به تبليغاتی که در رابطه با لنزهای دوربين های ديجيتال و ميزان عملکرد آنان می شود ، دقت لازم نيز صورت پذيرد. تعداد زيادی از توليد کنندگان ، زوم ليزری ( حرکت لنز بمنظور بزرگنمائی تصوير ) را با زوم ديجيتال ( تعداد اندکی پيکسل را می تواند capture نمايد ) ، ترکيب و اعلام می نمايند .
تمركز دستی: برای گرفتن تصاویر از فاصله بسیار نزدیك و یا در موارديکه امكان تتنظیم اتوماتیك وجود ندارد ،استفاده از پتانسيل های ارائه شده بمنظور تنظیم دستی دوربین ،کمک مناسبی بمنظور اخذ تصاوير واضح را ارائه می نمايد. در برخی دوربین ها امکان استفاده از تنظیم دستی وجود نداشته و در چنين مواردی می توان از دوربين مورد نظر صرفا" در فواصل محدودی استفاده بعمل آورد .
ذخیره سازی: دوربین های دیجیتال دو مگاپیكسلی كه اكثرا" دارای هشت مگابایت حافظه ( کارت حافظه اوليه ) می باشند ، قادر به نگهداری هشت تا ده تصوير با بالاترين دقت خواهند بود. ظرفیت كارت حافظه همراه یك دوربین دیجیتال زیاد حائز اهميت نمی باشد و می توان در ادامه و متناسب با نياز، ازكارت هائی با ظرفیت بيشتر استفاده نمود.شركت سونی همچنان دوربين هائی را توليدمی نمايد که می توانند تصاوير را بر روی فلاپی ديسک و يا ديسک نوری ذخيره نمايند . فراموش نکنيم که سرعت فلاپی ديسک ها کند بوده و بيش از يک و يا دو تصوير با دقت بالا را نمی توان بر روی آنان ذخيره نمود. با استفاده از ديسک های نوری می توان تصاوير بمراتب بيشتری راذخيره نمودولی دوربين هائی که از ديسک نوری استفاده می نمايند کند و حجيم می باشند.
باطری ها: در دوربين های ديجيتال از یك و یا چند نوع باطری استفاده می گردد. باطری نوع AA، هم بصورت قلیایی غیر قابل شارژ و هم بصورت قابل شارژ موجود می باشد . باطری های ظرفیت بالا CRV3 و یا باطری های قابل شارژ ، نمونه هائی ديگر از باطری های قابل استفاده در دوربين های ديجيتال می باشند.
فیلم و صدا: بسیاری از دوربین های ديجيتال قادر به گرفتن ( اخذ) تصاوير ویدئوئی مناسب می باشند ( به همان خوبی که عکس می گيرند ). حافظه این نوع از دوربین ها ، قادر به ذخيره سازی فيلم زيادی نخواهند بود . ويژگی فوق ، در موارديکه امكان دسترسی به دوربین های فیلمبرداری جهت ضبط تصاویر مربوط به یك صحنه وجود ندارد، بسیار مفید می باشد .
تنظیمات نوردهی: تمامی دوربين های ديجيتال ، امکان استفاده اتوماتيک را فراهم می نمايند ، در چنين مواردی کافی است از يک دکمه از قبل تعبيه شده که تمامی پارامترهای لازم بمنظور اخذ تصاوير را بصورت پيش فرض در نظر می گيرد ، استفاده گردد. استفاده از دوربین هایی كه دارای دیافراگمی جهت تنظیم میزان ورود نورمی باشند ، بمراتب مطلوبتر خواهد بود. با استفاده از دوربین های فوق و تنظیم فاصله لنز و یا مدت زمان باز بودن دیافراگم ، بقیه تنظیمات بصورت اتوماتیك در نظر گرفته خواهد شد.
منوها: در زمان انتخاب يک دوربين ديجيتال ، لازم است به امکانات ارائه شده بمنظور تنظيم دقت ، حالت و ساير موارد ديگر نيز دقت گردد . وجود امکانات مناسب در خصوص مشاهده سريع تصاوير گرفته شده نيز از مزايای يک دوربين ديجيتال محسوب می گردد. وجود دكمه های زیاد بر روی دوربین علاوه بر اتلاف زمان ، تنظیم و دسترسی به تصاویر گرفته شده را مشكل می سازد.هر اندازه تعداد دکمه های يک دوربین بیشتر باشد ،منوهای مرتبط با آن نيز افزايش خواهد يافت .
White Balance : تقريبا " تمامی دوربین های دیجیتال،امكان انتخاب يک تنظيم White Balance از قبل تعيين شده را فراهم می نمايند.ويژگی فوق ، به دوربين ديجيتال اعلام خواهد کرد که کدام عنصر در تصوير می بايست سفيد بوده و يا برداشتی معادل آن داشته باشد .(قابلیت تشخيص بخش هائی از يک عکس که می بايست سفید ،سیاه و یا بین این دو رنگ بنظر آیند). در صورتيکه کيفيت رنگ تصاوير، پارامتری مهم بمنظور استفاده از دوربين ديجيتال می باشد، پيشنهاد می گردد، دوربينی با قابليت فوق انتخاب گردد .
LCD : برخی از دوربين های ديجيتال دارای نمايشگر LCD می باشند .با استفاده از نمايشگرهای فوق ، می توان تصاوير اخذ شده را بلافاصله مورد بازبينی مجدد قرار داد. كیفیت LCD های موجود بسيار متنوع و متفاوت می باشد . تصوير نمايش داده شده توسط آنان در برخی مدل ها در مقابل نورخورشيد از بين رفته و يا تصاوير بصورت نقطه به نقطه نمايش داده خواهند شد .در برخی موارد ممکن است تصاوير نمايش داده شده با خم نمودن دوربين ، تغيير نمايند. در صورتيکه قصد تهيه يک دوربين با نمايشگر LCD وجود داشته باشد ، پيشنهاد می گردد قبل از خريد ، کيفيت LCD آن در عمل امتحان گردد .
تشریح مشخصات
مگاپیكسل ارائه شده توسط یك دوربین ديجيتال ، روشی بمنظور نشان دادن دقت یك دوربین می باشد. هر اندازه تعداد مگاپیكسل بيشتر باشد، دقت دوربین نیز بيشتر بوده و امکان گرفتن تصاویر بزرگترو با كیفیت چاپ مطلوب،فراهم می گردد. یك دوربین دو مگا پیكسلی، می تواند تصاویری با دقت 1600 در 1200 پیكسل را ایجاد نماید.دقت فوق ، امکان گرفتن تصاویر را در اندازه های 7*5 با بالاترین كیفیت ارائه می نمايد. در دوربین های سه مگا پیكسلی ، می توان تصاویری با كیفیت 2048 در 1536 پیكسل را ایجاد نمود (تصاویر 8*10 با كیفیت مطلوب ) . هر اندازه تصاویر دارای كیفیت بهتری باشند، حافظه بمراتب بیشتری در دوربین اشغال شده و متناسب با آن تعداد عكس هایی كه دوربین می تواند در حافظه خود نگهداری نماید، كاهش پیدا می نمايد. در اين راستا ، می توان از كارت های حافظه بمنظورافزایش میزان حافظه دوربین ، استفاده نمود.در صورتيکه قصد استفاده از تصاوير گرفته شده توسط دوربين های ديجيتال در نامه های الكترونیكی و يا صفحات وب وجود داشته باشد ، به دوربین های پیشرفته ای كه دقت آنان بیش از دو مگا پیكسل است ، نياز نخواهد بود ولی در صورتيکه قصد تهيه تصاوير با اندازه های متفاوت وجود داشته باشد ، پيشنهاد می گردد دوربين هائی با حداقل سه مگاپيکسل انتخاب گردد .
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک دوربین دیجیتال در نظر گرفت :
طول عمر باطری : حداقل :كمتر از 200 عكس ، پیشنهادی : بین 200 تا 400 عكس ، حداکثر : بیش از 400 عكس
باطری دوربین های دیجیتال بسرعت مصرف و استفاده می گردد. ( خصوصا" باطری های قليائی ) . طول عمر باطری دوربین های دیجیتال ارتباط مستقيمی با قيمت آنان ندارد . مثلا" ممکن است دوربین هایی با قیمت ارزان ، دارای باطرهائی با عمر مفيد بمراتب بيشتری نسبت به دوربين های گرانقيمت باشند.
مگاپیكسل(دقت) : حداقل : 2 مگا پیكسل یا كمتر ، پیشنهادی : 3 مگاپیكسل، حداکثر : 4 مگاپیكسل یا بیشتر
مگاپیكسل ، واحدی بمنظور اندازه گیری میزان دقت ثبت تصاویر توسط دوربین های دیجیتال است .هر اندازه تعداد مگاپیكسل یك دوربین بيشتر باشد ، تصاویر ایجاد شده توسط آن را می توان در ابعاد و اندازه های بزرگتر و با کيفيت مطلوبتر ، چاپ نمود.
کنترل ميزان نوردهی : حداقل : -- ، پیشنهادی :ارائه برخی امکانات برای دورنما ، حداکثر:تنظيم دهانه دیافراگم و نور بمهراه کنترل دستی همه جانبه
با استفاده از کنترل های ارائه شده، می توان عملياتی همچون تنظیم لنز و سرعت عبور نور را انجام داد( حائز اهميـت برای عكاسان حرفه ای ).
محدوده کانونی : حداقل : ثابت یا زوم دیجیتالی ، پیشنهادی : 2X تا 3X زوم نوری ، حداکثر : 4Xزوم نوری یا بهتر
دوربین هایی كه محدوده کانونی آنان بيشتر باشد ، قادر به گرفتن تصاوير از فواصل دورتر با کيفيت مناسب می باشند.دوربین های با قابلیت زوم نوری ، قادر به ايجاد تصاوير بهتر نسبت به دوربین هائی با قابلیت زوم دیجیتالی ، می باشند .
قابليت تمرکز دستی : حداقل : خير ، پیشنهادی : تمرکز مرحله ای ، حداکثر : بلی
با استفاده از قابليت فوق ، می توان عمليات تمرکز دوربين را بصورت دستی انجام داد ( تمرکز دستی در برخی حالات بمراتب دارای کارآئی و صحت بيشتری نسبت به تنظيم اتوماتيک است ) .دوربین هایی كه دارای قابليت تمرکز مرحله ای می باشند،قادر به تمرکز بر روی اشياء مورد نظر صرفا" درفواصل از قبل مشخص شده ای خواهند بود.
ظرفيت ذخیره سازی : حداقل : 8 مگابایت یا كمتر، پیشنهادی : 8 تا 16 مگابایت ، حداکثر : 16مگابایت یا بیشتر
ويژگی فوق ، حجم اطلاعاتی (برحسب مگابايت) را که يک دوربين می تواند در حافطه همراه خود و يا کارت حافظه قابل تعويض و يا هردو ، ذخيره نمايد، مشخص می نمايد .تعداد تصاویری را که می توان در حافظه يک دوربين ديجيتال ذخيره نمود به دقت تصاوير گرفته شده ، بستگی خواهد داشت .
نکاتی دررابطه با تهیه دوربین دیجیتال
انتخاب يک دوربين با مگاپيکسل موردنظر با توجه به نوع نياز :دوربین هایی که دارای دقت دو مگاپیكسل می باشند ، برای گرفتن عكس مناسب هستند.در صورتيکه قصد تهيه تصاویری به ابعاد 8 در 10 و چاپ آنان وجود داشته باشد ، به دوربینی با حداقل دقت سه مگاپیكسل، نياز خواهد بود. دوربین هایی كه دارای دقت چهار و يا پنج مگاپیكسل می باشند، بمنظور چاپ تصاویر در ابعاد بزرگ مناسب خواهند بود.
استفاده از دوربين هائی با قابليت شارژ مجدد باطری و يک شارژر : قیمت باطری متناسب با طول عمر آنان ، افزايش می يابد. برخی از دوربین ها قادر به استفاده از باطری های AA ( قابل شارژ و يا غيرقابل شارژ) می باشند. قابليت شارژ مجدد باطری ، علاوه بر مقرون بصرفه بودن ، عدم اتلاف زمان را نيز بدنبال خواهد داشت .
استفاده از دوربينی با حداقل توان زوم نوری 2X : كیفیت تصاویر گرفته شده توسط دوربین هائی با زوم دیجیتالی ، بمراتب پایین تر ازتصاویر اخذ شده توسط دوربین های شامل زوم نوری، می باشد.
استفاده از دوربين هائی با قابليت تمرکز در نور کم : برخی از دوربین ها دارای لامپ کمکی ( فلش ) برای تامین نور كافی جهت گرفتن تصاویر در نقاط تاریك می باشند. ويژگی فوق ، در موارديکه تصاویر در داخل اتاق گرفته می شود، کارساز خواهد بود.
استفاده از دوربين هائی که امکان استفاده از کارت حافظه اضافی را دارا می باشند : با اينکه تمامی دوربین های دیجیتال دارای حافظه می باشند ولی با استفاده از کارت حافظه می توان ظرفيت ذخيره سازی يک دوربين ديجيتال را افزايش داد.
عدم استفاده از دوربین هایی كه اطلاعات را بر روی فلاپی ديسک و يا ديسک نوری ذخيره می نمايند: فلاپی ديسک ها ارزان می باشند ولی نمی توان بر روی آنان تصاوير زيادی را ذخيره نمود. دوربين هائی که از اين نوع ديسک ها استفاده می نمايند، اغلب تصاوير را با دقت پائين ايجاد می نمايند. دوربين هائی که از ديسک های نوری استفاده می نمايند ، کند و حجيم می باشند .
امتحان دوربين قبل از خريداری آن : برخی از دوربین ها دارای دستورات و منوهائی می باشند که استفاده از آنان نسبت به ساير دوربين ها ساده تر می باشد . بررسی عملی برخی از امکانات فوق و مقايسه با ساير دوربين ها می تواند در عمل کارآئی يک دوربين را نشان دهد. دراينخصوص لازم است به موارد متعددی توجه گردد. فاصله زمانی بین فشردن كلید دوربین تا زمان ذخيره سازی تصوير، بررسی عملکرد لنز ارائه شده همراه دوربين ، بررسی مدت زمان انتظار برای گرفتن تصاوير ، بررسی عملکرد نمایشگر LCD دوربین در زیر نور خورشید ، از جمله مواردی می باشند که می بايست قبل از خريداری يک دوربين ديجيتال ، بدقت بررسی گردند.
استفاده از دوربين هائی که بهمراه آنان نرم افزارهای ویرایش تصاویرعرضه شده است : در اين رابطه می توان از نرم افزارهایی نظیر Adobe Photoshop Elements و Ulead PhotoImpac استفاده نمود.
استفاده از دوربين هائی که دارای LCD می باشند : دوربين های فوق ، امکان مشاهده تصاوير را فراهم می نمايند( بمحض گرفتن تصاوير).
عدم تاکيد بر قابلیت فیلمبرداری دوربین ديجيتال : برخی از دوربين ها دارای قابليت ضبط تصاوير متحرک به ميزان اندکی می باشند . در صورت عدم نياز به ويژگی فوق ، می توان در زمان تهيه يک دوربين ديجيتال ، آن را ناديده گرفت .
وجود يک کارت خوان حافظه : عملکرد کارت خوان ها ، مشابه يک هارد ديسک خارجی است که به کامپيوتر متصل می گردد . با استفاده از پتانسيل فوق ، می توان تصاوير را مستقيما" از رسانه ذخيره سازی که دوربين ديجيتال از آن استفاده می نمايد ، Download نمود . ويژگی فوق ، علاوه بر صرفه جوئی در زمان ، افزایش طول عمر باطری را نیز بدنبال خواهد داشت .
مشخصات دوربين ديجيتال – LCD – فاصله کانونی
صفحه نمايش LCD يکي از مشخصات تمام دوربينهاي ديجيتال مدرن امروز است. اين صفحه به کاربر اجازه مي دهد که تمام تنظيم هاي ممکن در دوربين را بدون نياز اتصال به کامپيوتر انجام داده و نتيجه ان را مشاهده نمايد. مثلا کاربر مي تواند عکسهاي گرفته شده را درون LCD بصورت کوچک ببيند، يا يک تصوير را بصورت تمام صفحه نمايش دهد و يا حتي بر روي آن زوم نموده و در صورت نياز آن را حذف نمايد.
پبعضي از دوربينهاي ديجيتال داراي يک منظره ياب انعکاسي تک لنزي (SLR) مي باشند که کاربر مي تواند همان چيزي را که CCD مي بيند از درون منظره ياب مشاهده نمايد. بيشتر دوربينهاي ديجيتال داراي منظره يابي هستند که تصوير را از طريق لنز جداگانه اي نمايش مي دهد و داراي عدم هماهنگي در زاويه ديد و انطباق کامل تصوير مشاهده شده در منظره ياب با تصوير عکس برداري شده مي باشند. بيشتر دوربينهاي ديجيتال براي تطابق بيشتر عکس گرفته شده با واقعيت، از LCD بجاي منظره ياب استفاده نموده و د رنتيجه اين مشکل را کاملا حل مي نمايند.
در بعضي از مدل ها صفحه LCD پشت صفحه اي مخفي شده است که براي استفاده بايد باز شود و چرخانده شده و سپس در جاي خود برگردانده شود (شيه Canon G3). هر چند اين کار کمي سخت است و لي مزاياي بسياري نسبت به يک صفحه LCD ثابت دارد. اول اينکه هنگامي که از دوربين استفاده نمي شود صفحه LCD محافظت مي شود. دوم اينکه با چرخش در جهات مختلف عکاس مي تواند از خودش عکس گرفته و يا دوربين را بالاي سر خود نگه دارد و در LCD تصوير را نگاه کند و يا به راحتي از جاهايي که در سطح خيلي پايين يا زواياي غير معمول قرار دارند عکس بگيرد. ضمنا يکي از مشکلات مرسوم LCDهاي منظره ياب که استفاده از آنها در زير نور خورشيد مي باشد را مرتفع مي سازد. ضمنا يکي از مشکلات LCDها اينست که به شدت مصرف باتري را بالا برده و آن را خالي مي کنند.
در بعضي از LCDها براي کاهش مصرف انرژي سيستمي را بکار گرفته اند که بدون نور زمينه در LCD که بيشتر مصرف برق بخاطر آن است، از نور محيط استفاده نمايند . اين سيستم بنام Power Saving Skylight ناميده مي شود. هر چند در عمل به ندرت مفيد واقع مي شود! چون اگر نور محيط کمي زيادتر از حد مورد نياز باشد، ديگر بخاطر نوري زياد تصوير LCD ديده نميشود.
معمولا در مورد دوربين هاي ديجيتال مشخصه اي ذکر مي شود که عبارتست از فاصله کانوني معادل نسبت به لنزدوربين هاي معمولي 35mm. در حقيقت بيشتر لنزهاي ثابت روي دوربينهاي ديجيتال داراي سيستم فوکوس خودکار بوده و داراي فاصله کانوني در حدود 8 mm مي باشند. اين فاصله کانوني در مقايسه با دوربين هاي استاندارد فيلمي بين يک لنز زاويه باز و نرمال قرار دارد. (زيرا CCD ها خيلي کوچکتر از فيلم هاي 35mm مي باشند.) معمولا ديافراگم و سرعت شاتر در اين دوربين ها خودکار بوده و فقط بعضي از دوربين ها اجازه تنظيم هاي دستي روي اين مشخصات را به کاربر مي دهند. هر چند بر وضوح اپتيکي اين دوربين ها در تبليغ بازاري آنها زياد تاکيد نمي شود، ولي نقش بسيار مهمي در کيفيت تصوير آنها بازي مي کند. لنز دوربين هاي ديجيتال معمولا محدوده مؤثري تا 20 فوت، عدد ISO بين 100 تا 160 و سرعتهاي شاتر از ¼ ثانيه تا ۵۰۰/۱ (يک پانصدم) ثانيه دارند.
مشخصات دوربين ديجيتال – زوم اپتيکال و ديجيتال
دوربين هاي ديجيتال دو نوع زوم مختلف دارند: زوم اپتيکال و زوم ديجيتال. زوم اپتيکال نظير زومي است که در دوربين هاي استاندارد عکاسي وجود دارد. اين زوم که با استفاده از سيستم لنز انجام مي شود، اختلاف بزرگنمايي بين حداقل و حداکثر فاصله کانوني است. لازم به ذکر است که در دوربين هاي ديجيتال اين بزرگنمايي قبل از ثبت تصوير توسط CCD انجام مي شود. در مورد زوم دوربين ها آنچه اهميت دارد ميزان زوم اپتيکال آن است. در واقع، زوم ديجيتال چيزي بيش از يک حيله بازاريابي نيست و تقريبا ارزشي ندارد!
ازا اوايل سال 2000 بيشتر دوربين هاي ديجيتال با لنزهاي زوم داراي موتور عرضه مي شوند که محدوده مؤثري از زاويه باز تا تله فتو را پوشش مي دهند. زوم اپتيکال معمولا در محدوده 3X تا 10X مي باشد، ولي بالاتر هم ميتواند باشد. عبارت بزرگنمايي n برابر مي تواند کمي گمراه کننده باشد، چون مثلا عبارت 3X در مورد دوربين هاي مختلف معاني متفاوتي مي دهد. اين بخاطر اين است که فاصله کانوني واقعي در يک دوربين ديجيتال به اندازه سنسور آن بستگي دارد. بخاطر همين معمولا دروبينهاي ديجيتال براي مقايسه، عبارت بزرگنمايي معادل در مقياس 35mm براي فاصله کانوني را ذکر ميکنند که در واقع بزرگنمايي حقيقي دوربين از آن فهميده مي شود. لنز زوم 3X معمولا فاصله کانوني معادلي بين 35mm تا 140mm دارد. بعضي از دوربين ها بين محدوده کلي فاصله کانوني اشان قابليت زوم تدريجي را دارا بوده و بعضي ديگر فقط در 2 يا 3 گام از پيش تنظيم شده بيشتر زوم نمي کنند.
زوم ديجيتال چيزي بيش از بريدن ناحيه مياني تصوير توسط نرم افزار دوربين نيست. تصويري که با زوم ديجيتال 2X گرفته شده است، چه روي مانيتور و چه در هنگام پرينت، با نصف وضوح اوليه اش ديده مي شود. ولي در دوربين با استفاده از نرم افزار پيچيده اي سعي مي شود با ميان يابي نقاط ، وضوح اوليه خود را باز يابد. در اين حال، تعدادکمتري از پيکسل هاي اوليه در بازسازي تصوير بزرگ شده مشارکت مي کنند که باعث عدم شارپ بودن تصوير مي شود. بعضي از دوربينهاي ديجيتال فقط زوم ديجيتال دارند و در بعضي ديگر اين امکان به عنوان مشخه اي اضافه بر زوم اپتيکال در دوربين قرار داده شده است. بهر حال زوم ديجيتال از اهميت چنداني برخوردار نمي باشد.
براي کار با دوربين در فاصله نزديک، معمولا گزينه عکس ماکرو در دوربين ها وجود دارد که امکان عکس برداري در فاصله 3 سانتيمتري را فراهم مي کند. ولي معمولا محدوده فاصله کانوني در حدود 10 تا 50 سانتيمتر را پشتيباني مي کند.