واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

"مایکل پراگر" جراح و متخصص زیبایی، موفق شده است در خانم هایی که ساعات طولانی پشت رایانه می نشینند، پدیده ای به نام "چهره کامپیوتری" را شناسایی کند.

به گفته وی تمامی این خانم ها که از مراجعه کنندگان وی به شمار می روند، نشانه هایی از سالخوردگی زودهنگام از قبیل چین خوردگی های عمیق را بر روی گردن و صورت دارند.

وی معتقد است افرادی که عادت دارند هنگام کار با رایانه و نگاه کردن به نمایشگر آن، اخم های خود را در هم بکشند و یا عضلات چشم های خود را منقبض کنند (یعنی چشم هایشان را جمع کنند)، به مرور زمان خطوط عمیقی را بر روی چهره های خود به وجود خواهند آورد.

به گفته وی آنچه بیش از همه چیز شگفت انگیز است، پژمرده شدن زودهنگام پوست و ماهیچههای فک پایینی در خانم ها به دلیل نشستن طولانی مدت در پشت رایانه است، زیرا نگاه کردن طولانی مدت به سمت پایین ماهیچه های گردن را کوتاه می کند و علاوه بر آویزان شدن پوست گردن، غبغب به شکل گردنی ثانویه ظاهر می شود.

وی اخطار می دهد این پدیده با خو گرفتن هر چه بیشتر نسل ها و استفاده ناگزیر از رایانه ها در طول روزهای زندگی پیشرفته تر خواهد شد و طی 10 سال آینده خانم هایی که از 20 سالگی خود با رایانه ها اخت گرفته اند، ظاهری بسیار پیر و پژمرده پیدا خواهند کرد.

وی به بیمارانش پیشنهاد داده است در کنار نمایشگر رایانه ی خود آینه ای قرار دهند تا هر از چند گاهی خود را در آن نگاه کنند و ببینند که آیا اخم کرده اند یا نه، زیرا معمولا زمانی که افراد در حال فکر کردن هستند، به طور ناخود آگاه اخم ها را در هم می کشند.

ایجاد فاصله های زمانی مناسب و منظم در حین کار و ورزش دادن به ماهیچه های گردن یکی از دیگر راه حل هایی است که می تواند از پیری زودرس صورت و گردن در خانم هایی که بیشتر اوقات پشت رایانه نشسته اند، جلوگیری کند.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

اختلالات (سندرم) قبل از قاعدگی:

اکثر زنان چند روز قبل از شروع قاعدگی مسائلی را مانند افزایش وزن، ورم،‌سفتی و احساس درد در پستانها، علایم افسردگی، اضطراب و بی‌قراری را تجربه می‌کنند.

افزایش اشتها، میل به غذاهای خاص مثل شیرینی‌جات، خستگی، بی‌حالی، اشکال در تمرکز حواس،‌یبوست، بی‌خوابی، و یا پرخوابی از علایم دیگر هستند.

به مجموعه این علایم اختلالات قبل از قاعدگی می‌گویند که شدید شدن آنها، سندرم قبل از قاعدگی را بوجود می‌آورد.

در واقع این سندرم به صورت تکرار برخی علائم جسمی و روانی قبل از عادت ماهانه است که بعد از قاعدگی کاملاً از بین می‌روند.

این علائم ممکن است خفیف، متوسط یا شدید باشند در برخی موارد علایم به قدری شدت دارند که در روابط این افراد با دیگران اختلال ایجاد می‌شود سن شایع بروز این بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی است . بیشترین شدت علائم در طی ۵ روز قبل از از قاعدگی است و با شروع قاعدگی شدت علائم ناگهان کاهش و طی ۳ تا ۴ روز بعد از شروع قاعدگی از بین می‌روند.

علائم خلقی و رفتاری از شایعترین علایم همراه با سندرم قبل از قاعدگی هستند که شامل بی‌قراری، افسردگی، اضطراب و بی‌ثباتی خلق و رفتار می‌باشند.

درمان سندرم قبل از قاعدگی:

به علت تنوع علایم، درمان یکسان و ثابتی جهت این بیماری وجود ندارد. ولی انجام اقدامات زیر مفید می‌باشند.

روان درمانی:

جهت درمان علایم رفتاری و خلقی سندرم قبل از قاعدگی روان‌درمانی مفید می‌باشند.

ورزش:

ورزش باعث کاهش علایم پستانی، ورم و شکایات جسمی می‌شود و حتی می‌تواند در بهبود علائم روحی مثل افسردگی و اضطراب مؤثر باشد.

تغذیه:

کاهش مصرف قند و شیرینی و استفاده از مواد غذایی حاوی پروتئین (مانند حبوبات، گوشت مرغ و ماهی) سبزیجات و میوه‌جات در بعضی از بیماران مفید واقع می‌شود. افزایش تعداد وعده‌های غذایی و کاهش حجم غذا در هر وعده نقش مهمی در کاهش علایم دارد.

در افراد مبتلا به این بیماری مصرف نمک نیز باید همانند مواد قندی محدود شود کاهش مصرف چای و قهوه نیز در بهبود علایم این افراد نقش دارد.

در مواردی که علایم شدید باشند ممکن است پزشک داروهای خاصی را تجویز نماید.

بهداشت دوران قاعدگی:

به علت باز بودن دهانه رحم در دوران قاعدگی رعایت بهداشت فردی در این دوران بسیار ضروری است و عدم رعایت بهداشت ممکن است باعث ایجاد عفونت و عوارضی مانند نازایی درآینده گردد.

چون خون محیط مناسبی برای رشد انواع میکروبها می‌باشد علاوه بر ایجاد عفونت باعث ایجاد بوی ناخوشایند می‌گردد.

در دوران قاعدگی تا حدامکان از نواربهداشتی استفاده کنید و نوارها را به فواصل کوتاه و حداقل هر ۳ تا ۴ ساعت عوض نمایید.

هنگام تعویض نوار‌بهداشتی به خاطر داشته باشید که نوار بهداشتی آلوده را در کاغذ یا روزنامه باطله پیچیده در یک نایلون گذاشته و آن را در سطل زباله بیندازید.

اگر امکان استفاده از نواربهداشتی برای شما وجود ندارد می‌توانید از پارچه‌های نخی استفاده کنید و پس از مصرف بلافاصله با آب سرد و صابون شسته و در آفتاب خشک کنید .و بهتر است اتو نمایید.از پنبه و دستمال کاغذی به تنهایی استفاده نکنید زیرا ممکن است الیاف آنها جذب شود.می‌توان پنبه یا دستمال کاغذی را در گاز استریل قرار داده و استفاده نمود.

حمام کردن در دوران قاعدگی:

در روزهای عادت ماهانه و هنگام خونریزی، حمام کردن روزانه نه تنها ضرری ندارد بلکه ضروری نیز می‌باشد و باعث از بین رفتن بوی ناخوشایند بدن و رفع خستگی و کسالت می‌گردد.

توجه داشته باشید که در هنگام استحمام، از نشستن در کف حمام خودداری کنید و به شکل ایستاده حمام کنید.

ورزش در دوران قاعدگی:

در دوران قاعدگی ورزش بخصوص ورزش‌های سبک نه تنها معنی ندارد بلکه سبب نشاط، سلامت جسمی و روانی فرد می‌شود.

انجام برخی ورزش‌های سبک در دوران قبل از قاعدگی تا حدودی مشکلات جسمی و روانی این دوره را تسکین می‌دهد.

بنابراین در این دوران استراحت مطلق و ماندن در رختخواب ضرورتی ندارد و فرد می‌تواند کارهای روزانه خود را انجام دهد.

تعدادی از مشکلات و علایم احتمالی که ممکن است در دوران قاعدگی دیده شود

- قاعدگی کم

این حالت ممکن است ناشی از کمبود مواد غذایی باشد. البته انجام حرکات و فعالیت های شدید مانند برخی ورزش ها نیز در این وضعیت موثر است.

- قاعدگی شدید

این مشکل می تواند ناشی از دلایل مختلف باشد؛ به طور مثال وجود بیماری کم خونی، تورم گردنه رحم، پولیپ، فیبروم، کیست. هم چنین برخی از خانم ها در صورت استفاده از (IUD) با این مشکل مواجه می گردند. البته بعد از مدتی ممکن است قاعدگی طبیعی شود ولی در صورت ادامه قاعدگی شدید، مراجعه به پزشک و در صورت لزوم خروج (IUD) از رحم ضروری است. در ضمن قاعدگی شدید در خانم های مسن ممکن است نشانه سرطانرحم باشد.

قاعدگی طولانی

 وجود برخی بیماری ها مانند کم خونی، کم کاری غده تیرویید، فیبروم، کیست، بارداری خارج از رحم وسرطان رحم در بروز این حالت موثراست. البته استفاده از (IUD) نیز ممکن است در برخی خانم ها منجر به این وضعیت گردد.

لخته خون

مشاهده لخته خون می تواند به علت سقط جنین ویا همراه جریان خون شدید وانقباض ماهیچه ای باشد که در این شرایط نیز مشورت با متخصص لازم است.

لکه بینی

برخی خانم ها با مشکل لکه بینی قاعدگی مواجه اند.این حالت ممکن است مربوط به تخمک گذاری عادی باشد و یابه دلیل مصرف قرص های ضد بارداری، بارداری خارج از رحم،عفونت واژن، فیبروم و پولیت و یا فقدان موقتی استروژن هنگام تخمک گذاری یا فقدان تخمک گذاری باشد.

قطع قاعدگی یا کاهش دفعات آن

در ایجاد این حالت عوامل مختلفی دخیل اند؛‌و ممکن است ناشی از ورزش بیش از حد،‌ اختلالات تیروییدی، فشار روحی و استرس و مصرف داروهای آرام بخش، پرخوری، خام خواری ودریافت مقدار بسیار کمتر از حد مجاز چربی، اختلال در ترشحات غدد داخلی و کیست تخمدان باشد. البته برخی خانم ها با قطع قرص ضد بارداری ممکن است به این مشکل دچار شوند.

قاعدگی زیاد کمتر از ۲۲ روز

عدم موفقیت در تخمک گذاری، عدم موازنه هورمون،اختلالات تیروییدی و فشارهای روحی-روانی می تواند در ایجاداین حالت موثر باشد.

قاعدگی کم و بیش از ۳۵ روز

انجام ورزش های سنگین بیش از حد، فشار روحی-روانی، عدم تعادل هورمونی، کاهش مصرف گوشت قرمز از جمله علل احتمالی این حالت به شمار می روند. البته در خانم های مسن ممکن است نشانه آمادگی برای یائسگی باشد.

خونریزی بعد از یائسگی

ایجاد این مشکل می تواند ناشی از دلایل مختلف باشد از جمله عفونت، خشکی رحم و نازک شدن دیواره آن و پولیپ. البته گاهی نیز ممکن است نشانه سرطان رحم باشد.

علل ذکرشده برای مشکلات فوق می تواند احتمالی باشد. لذا در صورت احساس این مشکلات مراجعه به متخصص جهت درمان ضروری است.

توصیه می شود به طور خودسرانه اقدام به درمان نکنید؛ چه بارها دیده شده برخی خانم ها با به کارگیری شیوه های توصیه شده از سوی افراد فاقد تخصص لازم، با مشکلات غیر قابل جبران و یا تشدید حالات فوق مواجه گردیده اند.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

سنگ‌های سیستم ادراری ( سنگ کلیه ، حالب ، مثانه و مجرای ادراری ) یکی از شایع‌ترین و قدیمی‌‌ترین بیماری‌های شناخته شده بشری است. چنانکه در بررسی اجساد مومیایی شده مصری نیز سنگ در سیستم ادراری مشاهده شده است.

سنگ سیستم ادراری در هر سن و جنس و نژاد و منطقه جغرافیایی ممکن است دیده شود. گرچه شیوع و نوع سنگ بسته به سن و جنس و منطقه متفاوت است.

گفته شد سنگ ادراری در هر سنی ممکن است مشاهده گردد ولی شایع‌ترین سن بروز سنگ‌های ادراری علامت‌دار در مردان و میانسالی ( 50-30 سالگی ) شایع‌تر است در حالی که سنگ‌های بدون علامت در زنان شایع‌تر است.

سنگ مثانه در کودکان و سالمندان شایع‌تر است که دلیل آن شیوع بیماری بزرگی پروستات در مردان سالمند و همچنین فقر غذایی در کودکان و مصرف غذای حاوی غلات فراوان باعث شیوع بیشتر سنگ مثانه در کودکان می‌گیرد.

منظور از سنگ اداری با علامت و بدون علامت چیست ؟

صرف وجود سنگ درمسیرادراری منجر به ایجاد علامت درد و ناراحتی نمی‌گردد ممکن است سال‌ها سنگی در کلیه باشد ولی هیچ‌گونه علامتی ایجاد نکند. زمانی سنگ علائم ایجاد می‌کند که انسداد در مسیر ادراری و یا عفونت و یا تحرک دیواره کلیه و یا مثانه باعث ایجاد درد و یا سوزش گردد. لذا معمولاً سنگ پس از حرکت و ایجاد انسداد دردناک می‌گردد.

علت ایجاد سنگ در سیستم ادراری چیست ؟

همانگونه که می‌دانید کلیه با تصفیه خون ، مواد زائد را از بدن دفع می‌کند ، همراه با این مواد زائد ، املاح و عناصری وجود دارد که ممکن است به دلایل مختلف رسوب کرده و با تشکیل کریستال و تجمیع و بزرگ شدن این کریستال‌ها ، ایجاد سنگ کند.

چه عواملی منجر به رسوب املاح می‌گردد ؟

هر عاملی که غلظت این املاح را بالا ببرد می‌تواند منجر به ایجاد کریستال املاح و رسوب آن گردد. مهم‌ترین عامل تغلیظ ادرار، کاهش مصرف مایعات و یا تعریق زیاد می‌باشد ، همچنین ممکن است در اثر اختلال در کارکرد کلیه نوعی از املاح بیش از حد عادی تولید یا دفع گردد و غلظت آن را در ادرار بالا برود.

بعنوان مثال اگر در فردی استعداد ترشح اسید اوریک ادرار بیش از حد نرمال باشد ، افزایش غلظت این ماده در ادرار منجر به ایجاد کریستال و تجمیع و رسوب آن و ایجاد سنگ اسید اوریکی می‌کند.

آیا مشکل کلیه و مثانه نیز در ایجاد سنگ مؤثر است؟

عامل دیگری که منجر به رسوب املاح در ادرار می‌گردد سکون و عدم تخلیه مناسب و یا تخلیه با تاخیر ادرار است. اگر در اثر عاملی مثل مشکل مادرزادی کلیه ،مثلاً تنگی مادرزادی در مسیر خروج ادرار و یا بیماری پروستات ، تخلیه ادرار از کلیه یا مثانه به کندی صورت گیرد و منجر به سکون ادرار در محل و باعث رسوب بیشتر و سریع‌تر املاح و تجمیع بیشتر آن و ایجاد سنگ می‌گردد.

مثالی برای درک بهتر موضوع

بعنوان مثال در مردان سالمند به دنبال بزرگی پروستات منجر به عدم تخلیه مناسب ادرار، و باقیماندن ادرار در مثانه ، منجر به رسوب املاح و ایجاد سنگ مثانه میگردد و یا در اثر تنگی مادرزادی یا اکتسابی در مسیر خروجی ادرار از کلیه ( تنگی محل اتصال گلنچه کلیه به حالب UPJO) منجر به عدم تخلیه مناسب ادرار از کلیه و در نتیجه گشاد کردن کلیه و رسوب املاح و در نهایت ایجاد سنگ کلیه می‌گردد.

آیا عفونت ادراری ارتباطی با سنگ سیستم ادراری دارد؟

عفونت ادراری و سنگ ، ارتباط دو طرفه با هم دارند. هم وجود سنگ می‌تواند باعث مستعد شدن شرایط برای رشد میکروب و ایجاد عفونت و مقاوم شدن عفونت به درمان گردد و هم خود عفونت ادراری ممکن است عامل اولیه منجر به ایجاد سنگ ادراری گردد.

بدین صورت که برخی انواع میکروب‌ها با قلیایی کردن ادرار و تولید ترکیباتی سرعت رسوب املاح را شدیداً افزایش می‌دهد و در مدت کوتاهی نسبت به سایر سنگ‌ها ممکن است سنگ‌های بزرگ و سنگ‌های شاخ گوزنی تولید کنند که این نوع سنگ‌ها را ، سنگ‌های عفونی ( استرویتی ) می‌نامند و در زنان بسیار شایع‌تر از مردان می‌باشد و معمولاً سنگ‌های بدون علامت را شامل می‌گردد. بدین معنی که ممکن است بدون هیچ علامت ظاهری و دردی ، به تدریج سنگ‌های بسیار بزرگ ساخته شود و کلیه به تدریج تخریب گردد.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

آیا منطقه جغرافیایی محل زندگی در بروز سنگ ادراری تأثیری دارد؟

منطقه جغرافیایی هم از طریق عادات غذایی و هم نژادی و ارث می‌تواند در تولید سنگ ادراری مؤثر باشد. ولی مهم‌تر از آن مسئله‌ی آب و هوایی است که شیوع سنگ در مناطق جغرافیایی گرم و خشک بیشتر است و دلیل آن همان مسئله‌ی تغلیظ ادرار و استعداد بیشتر رسوب املاح در ادرار می‌باشد.

نوع آب مصرفی در هر منطقه چه تأثیری در ایجاد سنگ ادراری دارد؟

مهمترین عامل ، حجم آب مصرفی و در نتیجه غلظت ادرار می‌باشد و نوع آب تأثیر کمتری دارد.

براساس نوع و میزان املاح، آب را به دو نوع نرم و سخت تقسیم می‌کنند که تأثیر اصلی که ممکن است نوع آب در استعداد سنگ‌سازی داشته باشد اثر نوع آب بر ایجاد تمایل در مصرف آب است. بدین صورت که آب سخت (آب سنگین) معمولاً پس از نوشیدن یک لیوان آن، فرد احساس سنگینی کرده و تمایل فرد به مصرف بیشتر آب کم می‌گردد ولی پس از مصرف آب نرم (آب سبک) فرد احساس سنگینی کمتری داشته و تمایل بیشتری به مصرف آب دارد.

بدین صورت نوع آب از طریق تأثیر در تمایل فرد به مصرف آب بیشتر، مؤثر است نه صرفاً جنس خود آب و میزان املاح موجود در آن.

جهت درک بهتر مطلب می‌توان نوع آب اصفهان را با تهران مقایسه کرد که آب اصفهان سخت و آب تهران نرم می‌باشد و مصرف آب تهران سنگینی بسیار کمتری نسبت به مصرف آب اصفهان در فرد ایجاد می‌کند.

رژیم غذایی چه تأثیری در ایجاد سنگ ادراری دارد؟

رژیم غذایی در صور مختلف بر پروسه سنگ‌سازی تأثیر می‌گذارد. در دوره شیرخوارگی اگر مصرف غذای حاوی غلات زیاد، و فاقد شیر و پروتئین حیوانی باشد منجر به ایجاد سنگ مثانه در کودک می‌گردد که در مناطق با فقر تغذیه ای شایع‌تر دیده می‌شود.

در بقیه موارد خود نوع غذا به تنهایی در فردی که استعداد سنگ‌سازی ندارد تأثیر چندانی در ایجاد سنگ ندارد . ولی در بیماران با زمینه‌ی سنگ‌سازی نوع رژیم غذایی مؤثر است که بسته به نوع سنگ متفاوت است. لذا بهتر است ابتدا انواع سنگ ادراری توضیح داده شود.

انواع سنگهای ادراری

همانگونه که قبلاً توضیح داده شد نوع خاصی از سنگ، در اثر عفونت ادراری ایجاد می‌گردد به نام سنگ‌های عفونی (استرویتی) که در این نوع سنگ، رژیم غذایی تأثیر زیادی ندارد.گرچه مصرف دارو یا موادی که PH ادراری را افزایش دهد و قلیایی شدن ادرار را تشدید کند سرعت سنگ‌سازی را بیشتر خواهد کرد.

سنگ اکسالات کلسیم :

شایع‌ترین نوع سنگ علامت‌دار، سنگ اکسالات کلسیم است. ترکیبات اکسالات و کلسیم منجر به بروز کریستال غیرمحلول در آب به نام کریستال اکسالات کلسیم می‌گردد. اگر این ترکیب در روده صورت گیرد منجر به عدم جذب آن و دفع اکسالات کلسیم کرده ولی اگر ترکیب در ادرار صورت گیرد منجر به رسوب آن در ادرار و استعداد ایجاد سنگ گردد.

غذاهای حاوی اکسالات شامل کاکائو، قهوه، نوشابه گازدار و چای و برخی سبزیجات می‌باشد. همچنین نوع سوخت و ساز پروتئین در بدن تولید اکسالات می‌کند ولی بیشترین منبع اکسالات، دریافت آن از طریق مواد غذایی است.

باید توجه داشت اکسالات چند برابر کلسیم قدرت سنگ‌سازی و رسوب دارد به همین دلیل امروزه تأکید بیشتر بر پرهیز از مصرف مواد غذایی حاوی اکسالات می‌باشد و کمتر پرهیز غذایی از کلسیم توصیه می‌گردد مگر مواردی که ثابت گردد جذب بیش از حد کلسیم از روده عامل مؤثر سنگ‌سازی باشد و حتی جهت پیشگیری از سنگ سازی، مصرف مقادیر متوسط کلسیم نیز توصیه می‌گردد. چون کلسیم با ترکیب به اکسالات در روده می‌تواند منجر به دفع اکسالات از روده و کاهش جذب و میزان آن در خون و ادرار و کاهش ایجاد کریستال اکسالات کلسیم در ادرار گردد.

شاهد این مطلب این‌که در مطالعات انجام شده دیده شده که افرادی که روزانه یک لیوان شیر مصرف می‌کنند کمتر از افرادی که اصلاً مصرف شیر ندارند شانس سنگ‌سازی در سیستم ادراری دارند.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

آیا امروزه پرهیز غذایی از لبنیات در رژیم غذایی پیش‌گیری از سنگ‌سازی توصیه می‌گردد؟

جواب این ‌که : البته در مواردی که در بررسی‌ها و آزمایشات ، مشخص گردد که بیماری زمینه‌ای افزایش جذب کلسیم از روده وجود داشته باشد. در چنین فردی میزان کلسیم دریافتی از مواد غذایی عامل اصلی سنگ‌سازی خواهد بود و چنین بیماری لازم است میزان کلسیم موجود در رژیم غذایی در حد خاصی کنترل گردد. در غیر این صورت میزان مصرف متوسط لبنیات به بیماران دارای زمینه‌ی سنگ‌سازی توصیه می‌گردد.که تا 3 لیوان مصرف لبنیات را مجار میدانند.

همچنین مصرف زیاد نمک باعث دفع بیشتر اکسالات و کلسیم از ادرار و بالا رفتن غلظت املاح در ادرار و استعداد بیشتر سنگ‌سازی می‌گردد. لذا پرهیز از مصرف نمک نیز در بیماران با استعداد سنگ‌سازی توصیه می‌گردد.

سنگ اسید اوریکی :

نوع دیگر سنگ سیستم ادراری سنگ اسیداوریکی است که از نظر شیوع در رده بعدی قرار دارد. اسید اوریک نیز از املاح ادراری است که با افزایش غلظت آن در ادرار منجر به رسوب آن و ایجاد کریستال نامحلول اسیداوریکی و تجمع کریستال‌ها باعث تشکیل سنگ اسید اوریکی می‌گردد.

منبع ایجاد اسید اوریک در بدن از کجاست؟

اسید اوریک از سوخت و ساز پروتئین در بدن ایجاد میگردد . پس میزان مصرف پروتئین در رژیم غذایی در میزان اسید اوریک خون و ادرار تأثیر مستقیم می‌گذارد. همچنین در بیماری نقرس اختلالات آنزیمی در سیکل سوخت و ساز پروتئین، و یا در بیماری‌های مزمن که منجر به تحلیل بافت عضلانی بدن گردد منجر به افزایش اسید اوریک خون و سپس ادرار و ایجاد سنگ اسید اوریکی در سیستم ادراری می‌گردد.

چه رژیم غذایی در موارد سنگ اوریکی توصیه می‌گردد؟

جهت کاهش میزان اسید اوریک خون و ادرار ، کاهش میزان مصرف پروتئین در رژیم غذایی 24 ساعته را به کمتر از 100 گرم توصیه می‌گردد. در مواردی که بیماری خاصی عامل افزایش اسید اوریک باشد همانند بیماری نقرس علاوه بر رژیم غذایی احتیاج به مصرف دارو نیز می‌باشد تا میزان اسید اوریک را در خون و در نتیجه در ادرار کاهش داد.

آیا سنگ سیستم ادراری فقط از یک ملح و کریستال خاصی تشکیل می‌گردد و یا ترکیبی از کریستالها نیز ممکن است باعث سنگ‌سازی گردد؟

گرچه ممکن است سنگ بصورت خالص از تجمع یک ملح و کریستال خاصی تشکیل گردد ولی معمولاً سنگ ادراری از ترکیب کریستالهایی با شکل مشابه و نزدیک به هم تشکیل می‌گردد بعنوان مثال کریستال اسید اوریک و اکسالات کلسیم قادر هستند بصورت ترکیب، باعث تجمع کریستالها و افزایش سایز سنگ بصورت ترکیبی گردند و یا ترکیب املاح آمونیوم و فسفات و کلسیم در سنگ‌های عفونی.

سنگ سیستئینی (cystein)

سیستئین یکی از املاح ادراری است که معمولاً غلظت آن در ادرار بسیار کم است ولی در نوعی بیماری نادر مادرزادی، میزان این ملح در ادرار بسیار بالا می‌رود که منجر به رسوب آن در ادرار و ایجاد سنگ ادراری از سن کودکی گردد که مشخصه تشخیصی این بیماری دیدن کریستال سیستئین در آزمایش ادرار است.

بیمار با سنگ ادراری معمولاً با چه علائمی مراجعه می‌کند؟

همانگونه که گفته شد ممکن است سنگ در سیستم ادراری هیچ‌گونه علامتی ایجاد نکند ولی در صورت حرکت سنگ و ایجاد انسداد و یا تحریک کلیه و مجاری ادراری منجر به ایجاد علامت می‌گردد. بدینصورت تا زمانی که سنگ در کلیه و بدون ایجاد انسداد و تحریک است به‌خصوص سنگ‌های کوچک، هیچ علامتی ندارد.

اگر سنگ بزرگ باشد و بروی بافت کلیه فشار آورد و یا در اثر حرکت سنگ از کلیه خارج گردد و با ورود به حالب (مسیر بین کلیه تا مثانه) ایجاد انسداد کند منجر به دردهای شدید در پهلو، شکم، تهوع و استفراغ و دفع خون از ادرار می‌گردد و یا با حرکت سنگ و ایجاد انسداد در مجرای ادراری باعث احتباس ادراری گردد و یا با تحریک مثانه باعث سوزش و تکرار ادرار شود.

روش تشخیص در این بیماران چیست؟

اولین نکته تشخیصی در سنگ‌های ادراری علامت دار، شکل و فرم درد است که درد معمولاً ناگهانی شروع می‌گردد و از پهلوی یک طرف درد شروع شده به شکم و حتی ناحیه تناسلی ممکن است انتشار یابد و همراه با تهوع و استفراغ و گاهی خونی شدن ادرار. این علائم ممکن است همراه با تب نیز باشد که وجود تب نشانه عفونی بودن سنگ و اورژانسی بودن شرایط بیمار است.

اقدامات پاراکلینیکی چه کمکی در تشخیص می‌کند؟

در آزمایش ساده ادرار، خون و گلبولهای قرمز در ادرار مشاهده می‌گردد که اولین و ساده‌ترین روش تشخیص می‌باشد.

در سونوگرافی ممکن است در مراحل اولیه و حاد حرکت سنگ هیچ نکته کمک کننده‌ای مشاهده نگردد. چون سونوگرافی در ناحیه کلیه و مثانه دقت بالاتری در تشخیص دارد و سنگی که از کلیه خارج شده و هنوز به مثانه نرسیده و در مسیر میانی حالب است با وجود درد شدید ممکن است در سونوگرافی هیچ نکته کمک کننده‌ای مشاهده نشود و سونوگرافی کاملاً نرمال گزارش شود. و یا ممکن است فقط مقداری هیدرونفروز (گشاد شدن کلیه در اثر انسداد درحالب بدلیل عبور و اثر انسداد سنگ) ایجاد کند.

در این‌گونه موارد استفاده از اشعه x و رادیوگرافی کمک کننده است. در 90% موارد در یک عکس ساده از کلیه تا مثانه (KUB) اگر کیفیت گرافی خوب باشد سنگ قابل مشاهده است. در صورتیکه عکس ساده کمک نکند تزریق داروی حاجب و انجامIVP (به اصطلاح عکس رنگی کلیه) کمک کننده است.

البته باید در نظر داشت که این پزشک است که تشخیص دهنده بیماری است نه سونوگرافی و عکس. روش‌های پاراکلینیکی شامل آزمایش و عکس و سونوگرافی به پزشک کمک می‌کند ولی تشخیص اصلی باید توسط پزشک داده شود بطوری که گاهی سونوگرافی و حتی گاهی عکس رنگی و MRI نیز تشخیص دهنده نیست و در نهایت تفسیر و تشخیص پزشک است که تشخیص قطعی و نهایی می‌باشد.

اگر با وجود اقدامات فوق باز تشخیص، قطعی و مسجل نشد آیا روش دیگری جهت کمک به تشخیص می‌باشد؟

البته گاهی به ندرت سی تی اسکن و یا MRI و در نهایت آندوسکوپی سیستم ادراری (سیستویورتروسکوپی) ممکن است جهت تشخیص قطعی لازم باشد.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

جراحی باز چه زمانی در درمان سنگ‌های ادراری کاربرد دارد ؟

امروزه با توجه به روش‌های پیشرفته جدید، جراحی باز جای کمتری در درمان سنگ ادراری دارد و فقط محدود به سنگ‌های بسیار بزرگ مثانه می‌شود و یا در صورتیکه همراه با سنگ کلیه، انسداد یا تنگی مسیر ادراری و یا ناهنجاری خاصی در کلیه و یا حالب باشد که به صورت آندوسکوپیک قابل درمان نباشد و مستلزم جراحی باز باشد فقط در چنین شرایطی هنگام جراحی باز سنگ خارج می‌شود.

آیا عمل سنگ شکنی خود منجر به آسیب کلیوی می‌گردد ؟

باید در نظر داشت که خود وجود سنگ و انسداد و یا عفونت عامل اصلی آسیب کلیه می‌باشد و در مقایسه، به طور کلی اثرات جانبی سنگ شکنی نسبت به عوارض خود سنگ ، ویا جراحی، بسیار محدود و ناچیز و نادر می‌باشد و اگر عمل سنگ شکنی بطور مناسب و با کیفیت خوب و با رعایت اقدامات احتیاطی انجام گیرد اثرات جانبی بسیار ناچیز می‌باشد.

آیا شانس سنگ‌سازی مجدد پس از سنگ شکنی یا جراحی متفاوت است ؟

اول باید در نظر داشت که فردی که دچار سنگ ادراری است پس از درمان با هر روشی شانس سنگ‌سازی مجدد را در آینده دارد و به اصطلاح کلیه فردی که سابقه‌ای از سنگ‌سازی دارد شانس سنگ‌سازی مجدد را خواهد داشت گرچه قدرت و استعداد سنگ‌سازی در بیماران مختلف متفاوت است.

پس در هر بیمار دارای سنگ سیستم ادراری که با هر روش درمان گردد اگر اقدامات پیشگیراننده را جهت ممانعت از سنگ‌سازی انجام ندهد در آینده شانس سنگ‌سازی مجدد را دارد ولی در مطالعات آماری دیده شده که در بیمارانی که با روش سنگ شکنی ESWL اقدام به درمان شده‌اند درصد کمی شانس سنگ‌سازی مجدد بیشتر خواهد بود که دلیل آن احتمال باقی ماندن ذرات کوچک سنگ در کلیه می‌باشد که خود هسته اولیه جهت رسوب، و ادامه تجمع کریستالهای ادراری بر روی این هسته می‌گردد.

در حالی که اگر با عمل جراحی سنگ کلیه بطور کامل تخلیه گردد شانس سنگ‌سازی کمی کمتر است ولی این اختلاف خیلی زیاد نیست لذا با توجه به کم خطر بودن و سالمتر بودن سنگ شکنی نسبت به جراحی باز، این اختلاف جزعی باعث ارجحیت جراحی به سنگ شکنی نمی‌گردد.

پس از درمان سنگ چه اقداماتی جهت پیش‌گیری از سنگ‌سازی مجدد لازم است انجام گیرد؟

همان‌طور که گفته شد بیماری که سابقه سنگ‌سازی سیستم ادراری دارد شانس سنگ‌سازی مجدد نسبت به سایر افراد جامعه بالاتر است و هر کسی سابقه‌ای از سنگ ادراری دارد باید مادام العمر اقدامات لازم را جهت جلوگیری از سنگ‌سازی مجدد انجام دهد.

اولین و مهم‌ترین اقدام در پیش‌گیری از سنگ‌سازی، جلوگیری از ایجاد و تجمع کریستال املاح، در ادرار می‌باشد و مهم‌ترین راه جلوگیری از ایجاد کریستال، رقیق کردن ادرار با مصرف زیاد مایعات و کاهش درصد املاح دارای قابلیت رسوب، در ادرار می‌باشد.

مصرف چند لیوان آب در روز برای جلوگیری از سنگ‌سازی کافی است؟

این سؤالی است که بسیاری از بیماران دارای سنگ ادراری می‌پرسند ولی جواب ثابتی ندارد چون براساس شرایط فردی و محیطی متفاوت است ولی به طور کلی بدین صورت می‌توان عنوان کرد که به مقداری باید مایعات مصرف گردد که رنگ ادرار بی رنگ و شفاف باشد لذا بسته به دمای محیط و شرایط فردی از نظر تعریق، میزان مایعاتی که چنین شرایطی را ایجاد کند متفاوت است و در زمستان ممکن است مقدار کمتر مایعات نیز کافی باشد ولی قطعاً در فصول گرم سال مقدار مایعات مصرفی مورد نیاز بسیار بیشتر است تا از سنگ‌سازی ممانعت به عمل آید.

آیا با مصرف دارو می‌توان از سنگ‌سازی پیش‌گیری کرد؟

بلی. داروهای مختلفی در این مورد کارآیی دارند که یا با افزایش حجم ادرار و یا با کاهش میزان کریستالیزه شدن املاح در این راستا کمک کننده است.

و یا با ممانعت در رسوب املاح و کریستاله شدن آن‌ها کمک به دفع آن‌ها از ادرار می‌کند. به عنوان مثال از این داروها هیدروکلروتیازید، آلوپورینول و دی پنیسیلامین و سیترات پتاسیم را می‌توان نام برد که بسته به جنس سنگ و بیماری زمینه‌ای ایجاد کننده سنگ، درمان انتخابی متفاوت است.

آیا مصرف الکل و مشروبات الکلی در درمان سنگ‌های ادراری جایی دارد؟

طبق آمارهای ارائه شده افرادی که روزانه یک لیوان آبجو می نوشند نسبت به سایرین شانس سنگ‌سازی کمتری دارند ولی با توجه به عوارض مصرف الکل، به‌خصوص عوارض کبدی آن، در هیچ یک از برنامه‌های علمی رژیم غذایی تأیید شده پزشکی، جهت درمان و پیش‌گیری از سنگ‌های ادراری الکل جایی ندارد و توصیه نشده است.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

درمان دارویی جهت درمان سنگ ادراری چیست؟

اگر سنگ با ایجاد انسداد، موجب درد شده باشد اولین اقدام تسکین درد و علائم بیمار است .که این اقدام با مسکن و داروهای ضد تهوع انجام می‌گردد. سپس در صورتیکه سنگ، در حال حرکت و قابل دفع باشد با توصیه به مصرف مایعات فراوان و حرکت (راهپیمایی، دویدن، طناب زدن) همراه با داروهایی که مسیر عبور سنگ را باز کند کمک به دفع سنگ می‌کند.

تا چه زمان می‌توان جهت دفع سنگ منتظر بود؟

تا زمانی که کلیه آسیب ندیده و علائم بیمار از حد تحمل خارج نباشد و سنگ در حال حرکت باشد می‌توان صبر کرد. یعنی در صورتیکه با وجود درمان دارویی، درد و یا تهوع کنترل نگردد لازم است جهت شکستن و یا خارج کردن سنگ اقدامی انجام گیرد.

چگونه می‌توان مطمئن بود که طی دفع سنگ به کلیه آسیب نمی‌رسد و می‌توان صبر کرد؟

مهم‌ترین عاملی که هنگام دفع سنگ می‌تواند موجب تخریب سریع کلیه گردد عفونت است. اگر عفونت همراه با سنگ باشد موجب بروز تب می‌گردد، دفع سنگ به تنهایی تب ایجاد نمی‌کند پس وجود تب نشان‌دهنده وجود عفونت است و باید بطور اورژانسی اقدامی جهت باز کردن مسیر، و خروج سنگ صورت گیرد تا به کلیه آسیب نرسد.

ولی در صورتیکه تب و عفونت وجود نداشته باشد تا چه زمانی می‌توان منتظر دفع سنگ شد؟

در صورتیکه تب وجود نداشته باشد و درد نیز کنترل شده باشد باید مکرراً هر دو هفته یکبار با سونوگرافی و عکس، وضعیت کلیه و محل سنگ بررسی گردد و در صورت گشاد شدن پیشرونده کلیه (هیدرونفروز)، و یا درصورتیکه سنگ در محلی ثابت بماند و حرکت نکند، لازم است تصمیم به شکستن و یا جراحی جهت خروج سنگ گرفته شود. چون گذشت زمان ممکن است منجر به آسیب برگشت‌ناپذیر در کلیه گردد.

آیا شدت درد ارتباطی با میزان آسیب کلیه و یا سایز سنگ دارد؟

جواب خیر است.

شدت درد ارتباطی با وضعیت سلامت و یا آسیب کلیه ندارد و همچنین سایز سنگ ارتباط مستقیم با شدت درد ندارد و حتی معمولاً سنگ‌های بسیار کوچک چون مسیر سیستم ادراری را سریع‌تر طی می‌کند، باعث درد بیشتر می‌گردد و همچنین مراحل پیشرفته آسیب کلیه معمولاً بدون درد است و یا کاهش درد بیمار در حال دفع سنگ ممکن است خود نشانه شروع تخریب کلیه باشد که به اشتباه توسط بیمار با تصور سیر بهبودی، منجر به آسیب بیشتر کلیه می‌گردد و بصورت بی سروصدا کلیه نارسا خواهد شد.

آیا می‌توان با دارو سنگ را حل کرد و از بین برد؟

بسته به نوع سنگ ممکن است با دارو بتوان سنگ را حل کرد که بطور بارز این حالت در سنگ‌های اسید اوریکی قابل اجرا است. در این نوع سنگ ، با قلیایی کردن ادرار می‌توان درصد حلالیت اسید اوریک را در ادرار افزایش داده و سنگ را حل کرد.

البته جهت این روش درمان، لازم است ابتدا جنس سنگ مشخص باشد چون قلیایی کردن ادرار در سنگ‌های عفونی باعث افزایش سایز سنگ می‌گردد و نباید چنین اشتباهی صورت گیرد. همچنین در سنگ‌های عفونی می‌توان در موارد بسیار محدودی با شستشوی سنگ با مواد اسیدی به حل شدن سنگ کمک کرد.

اگر درمان دارویی جهت دفع سنگ کمک کننده نباشد اقدام بعدی چیست؟

اگر با درمان دارویی سنگ دفع نشود و یا پزشک در زمان تشخیص سنگ، بسته به محل و سایز سنگ تشخیص دهد که درمان دارویی جهت دفع سنگ، کافی نیست، قدم بعدی اقدام به سنگ شکنی و یا پروسه مداخله گرانه دیگری جهت خارج کردن سنگ از بدن است.

چگونه و به چه روش‌هایی سنگ شکنی انجام می‌گردد؟

دو نوع سنگ شکنی خارج بدنی و سنگ شکنی آندوسکوپیک وجود دارد.

ESWL یا سنگ شکنی خارج بدنی بدون نیاز به بیهوشی و از طریق امواج ضربه ای که به وسیله اولتراسوند و یا امواج الکترومغناطیسی ایجاد می‌گردد. این امواج از طریق پوست به بدن وارد می‌گردد و با تمرکز این امواج به روی سنگ منجر به شکستن سنگ می‌گردد.

آیا هر سنگی را با این روش می‌توان شکست؟

خیر سنگ‌های کلیه که سایز کمتر از 3 سانتی‌متر داشته باشند و جنس آن سخت نباشد سنگ مناسب سنگ شکنی با این روش می‌باشد و بهترین سایز 1 CM است. هرچه سایز سنگ بزرگ‌تر و یا جنس آن سخت‌تر باشد شانس شکستن آن کاهش می‌یابد.

همچنین محل سنگ در شانس شکستن آن دخالت دارد و اگر سنگ از کلیه خارج شده باشد و در مسیر حالب باشد شانس شکستن آن با روش ESWL کمتر می‌گردد.

بعد از شکستن سنگ با ESWL دفع آن از طریق مسیر ادراری صورت می‌گردد که در این زمان، درمان دارویی جهت کمک به دفع سنگ یا حل کردن تکه‌های شکسته شده سنگ کمک کننده است.

در صورتیکه سنگ با ESWL نشکست و یا ESWL بعنوان روش انتخابی سنگ شکنی مناسب نباشد اقدام بعدی چیست؟

اگر سنگ در مسیر حالب میانی ویا تحتانی باشد یا در مثانه و یا در مجرای ادراری باشد روش سنگ شکنی آندوسکوپیک ادراری (Tul) مناسب است.

در این روش با فرستادن آندوسکوپیک مخصوص سیستم ادراری بنام سیستویورتروسکوپ از طریق مجرا به داخل حالب و رسیدن به سنگ به وسیله لیزر و یا روش الکترومغناطیسی و یا اولتراسونیک و یا جدیدترین روش که استفاده از روش مکانیکی پنوماتیک می‌باشد سنگ شکسته خواهد شد و یا تکه‌های سنگ را به وسیله همان یورتروسکوپی خارج می‌کنند و یا اجازه می‌دهند که خرده های سنگ شکسته شده اگر کوچک است خود به خود خارج گردد.

به همین روش سنگ‌های مجرای ادراری و سنگ مثانه (اگر خیلی بزرگ نباشد) قابل شکستن و خارج کردن است.

سنگ بزرگ کلیه و یا سنگ‌های کوچک‌تر کلیه که با روش ESWL نشکند را می‌توان از طریق عمل PNL (ایجاد سوراخ در پوست و دسترسیآندوسکوپیک به کلیه) سنگ را شکسته و تکه‌های آن را خارج کرد. در این روش با ایجاد یک سوراخ به سایز حدود cm2-1 در پهلوی بیمار مسیر،از پوست تا کلیه باز شده و نفروسکوپ (آندوسکوپ کلیه) به داخل کلیه حاوی سنگ رانده شده و پس از رسیدن به سنگ اقدام به شکستن سنگ با همان روش‌های توضیح داده شده قبلی شامل لیزر یا پنوماتیک می‌گردد و سپس تکه‌های سنگ از طریق همان سوراخ خارج می‌گردد.

ادامه دارد ....

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

گودی بیش‌ازحد کمر غیرعادی است

گودی بیش از حد کمر یا هیپرلوردوزیس (hyperlordosis) به افزایش بیش از حد انحنای کمر می گویند.

 البته همه افراد به صورت طبیعی دارای یک گودی در ناحیه پایین کمر هستند و آنچه که موجب می‌شود انحنای موجود در پایین کمر، غیرعادی و به صورت یک بیماری شناخته شود، افزایش بیش از اندازه این گودی است.

علت

ستون فقرات توسط تعداد زیادی عضله محافظت می شود که سلامت و تعادل آن ها در سلامت ستون فقراتنقش مهمی ایفا می کند.

عدم تعادل در عضلات، یعنی قوی بودن برخی و ضعف بعضی دیگر، موجب پدید آمدن ناهنجاری هایی در شکل کلی ستون فقرات خواهد شد.

در این میان نقش عضلات شکمی، بازکننده های مفصل پا به لگن و عضله بزرگ پشت باسن مهم تر است.

علائم

- درد کمر بیشتر از سه روز

- خستگی همراه با درد کمر

از پوشیدن کفش های خیلی پاشنه بلند که باعث انحنای بیش از حد کمر می شود خودداری کنید

تشخیص

- معاینه فیزیکی از ستون فقرات

- عکس ستون مهره ها

- سی تی اسکن

درمان

- ضددردهای مخدر، ضد التهاب ها (مانند آسپیرین و بروفن) و داروهای شل کننده عضلانی.

- در موارد اکتسابی گودی کمر مانند چاقی شکم و نشستن ناصحیح ، می‌توان با اصلاح وضعیت و انجام تمرینات ورزشی این بیماری را درمان کرد.

- در موارد گودی کمر مادرزادی، درمان بسیار سخت است و تنها می‌توان از فیزیوتراپی و انجام تمرینات ورزشی کمک گرفت.

راه های جلوگیری از گودی کمر

- ایستادن: اجتناب از طولانی ایستادن و راه رفتن، خم شدن به سمت جلو در هنگام کار. به هنگام ایستادن، سعی کنید قفسه سینه به طرف جلو وعضلات شکم جمع گردد و از قفل کردن زانوها در حالت ایستاده خودداری شود.

- نشستن: استرس و فشار بر روی کمر بیشتر در حالت نشسته است تا ایستاده. از یک چهار پایه کوتاه در زیر پاها در هنگام نشستن استفاده کنید.باید به صورت دوره ای بنشینید و راه بروید.

- خوابیدن: به منظور جلوگیری از گرفتگی عضلات پشت، باید به صورت دوره ای به هنگام فعالیت استراحت نمود. اجتناب از خوابیدن بر روی شکم، استفاده از جسم سفت و سخت مثل تخته تا از انحنای زیاد از حدکمر پیشگیری شود.

- کفش پوشیدن: از پوشیدن کفش های خیلی پاشنه بلند که باعث انحنای بیش از حد کمر می شود خودداری کنید.

- تقویت عضلات شکم و لگن: در نگهداری وضعیت صحیح بدن موثرند.

ورزش های درمانی برای گودی کمر

- شنا کردن و کرال سینه، می‌تواند تا 90 درصد در بهبود این ناهنجاری موثر باشد.

- انجام حرکت‌های کششی برای تقویت عضلات خلفی ران، عضلات شکم و عضلات سینه‌ای.

حداکثر وزن کوله پشتی برای سنین 10 تا 12 سال، دو و نیم کیلو است و برای افراد 12 تا 16 سال این وزن می تواند تا سه و نیم کیلوگرم افزایش پیدا کند

6 حرکت ورزشی برای گودی کمر

1- فرد در حالی که راحت دراز کشیده و زانوهایش خم است، سعی می‌کند ضمن منقبض کردن عضلات شکم، لگن خود را کمی بلند کند.

2- فرد در حالی که خوابیده و زانوهایش کمی خم است، سعی می‌کند با دست‌های کشیده به حالت نشسته درآید.

3- فرد در حالت خوابیده، سعی می‌کند زانوهای خود را تا آنجا که می‌تواند به طرف سینه حرکت دهد.

4- فرد در حالی که نشسته است، سعی می‌کند به‌طور ملایم دست‌هایش را به مچ پا برساند.

5- فرد در حالی که در حالت شروع دو میدانی قرار گرفته است، سعی می‌کند با متمایل شدن به سمت جلو، روی پای عقب خود فشار وارد کند. در مرحله بعد ضمن عوض کردن پاها، همین حرکت را برای پای دیگر انجام می‌دهد.

6- فرد در حالی که کنار دیوار ایستاده است، سعی می‌کند بنشیند. این تمرین را با استفاده از یک صندلی نیز می توان انجام داد، یعنی فرد در کنار صندلی قرار می‌گیرد و به جای اینکه روی زمین بنشیند، روی صندلی می‌نشیند.

ورزش برای تقویت عضلات شکم:

- به پشت بخوابید و سرتان را از زمین بلند کنید. در این حالت، عضلات شکم منقبض می شوند.

- به پشت بخوابید و عضلات شکم و باسن را منقبض کنید و کمر را به زمین فشار دهید و چند لحظه این حالت را حفظ کنید. بعد از چند ثانیه استراحت، دوباره این کار را تکرار کنید.

- باز هم به پشت بخوابید و زانوها و ران ها را خم کنید. در حالی که دست ها را روی سینه قرار داده اید، حرکت بلند شدن را انجام دهید تا جایی که زاویه تحتانی کتف، از زمین بلند شود.

ورزش برای عضلات ران:

- به پشت روی تخت بخوابید، طوری که زانوها از تخت آویزان باشد. یک پا را از ران به تخت ببندید یا این که پا را در تماس با تخت نگه دارید. این حرکت باعث می شود عضلات خم کننده ران در پای مخالف کشیده شود. این حرکت باید به صورت متناوب انجام شود تا عضلات خم کننده هر دو ران کشیده شوند.

- رو به شکم بخوابید. زانوی یک پا را خم کنید و سپس بالا بیاورید. در این حرکت عضلات جلوی ران کشیده می شود.

استفاده از قوزبند و کمربند

استفاده از قوزبند و کمربند تنها باید در مدت کاملا محدود (به عنوان نمونه دوره‌های 4 ماهه) صورت گیرد. نکته مهم‌تر آن که باید روزانه یک ساعت کمربند باز شود. برای جلوگیری از تحلیل رفتن عضلات زیر کمربند، ورزش‌های مخصوص باید انجام شود.

کوله پشتی و گودی کمر

کیف های کوله پشتی هیچ تاثیری در ایجاد گودی کمر ندارند.

کوله پشتی بهترین نوع کیف ها است اما شرط عمده این است که وزن استاندارد آن رعایت شود.

حداکثر وزن کوله پشتی برای سنین 10 تا 12 سال، دو و نیم کیلو است و برای افراد 12 تا 16 سال این وزن می تواند تا سه و نیم کیلوگرم افزایش پیدا کند.

تسمه های کوله پشتی نباید به حدی بلند باشد که به اصطلاح از حداکثر محل تلاقی مهره های ناحیه پشت و کمر پایین تر بیاید. به عبارت دیگر نباید هیچ فشاری به مهره های کمر وارد کند.

افزایش وزن غیرمعقول در کوله پشتی دانش آموزان موجب افزایش فشار روی ستون فقرات، تغییر شکل آنها و ایجاد آزردگی در فرد می شود.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

 

همه مردم می‌دانند که سیگارکشیدن برای ریه‌ها مضر است و حتی می‌تواند سبب ابتلا به بیماری‌ سرطان شود. اما کمتر کسی شاید از اثرات سیگار روی قلب و سیستم گردش خون مطلع باشد.

سیگار و دخانیات مهمترین عامل خطری هستند كه باید مهار شوند. هر فرد سیگاری خطر ابتلاء به سكته قلبی را برای خود 5 برابر و برای اطرافیان دو برابر می كند و هر چه مقدار و مدت مصرف دخانیات بیشتر باشد این خطر بیشتر است. برخی پژوهشگران معتقدند آلودگی هوای شهری نیز تاثیر مستقلی بر قلب و عروق دارد .

سیگار مرگ و میر قلبی – عروقی را تا 50% افزایش می دهد . همچنین رابطه مستقیمی بین تعداد سیگار مصرفی و خطر قلبی – عروقی وجود دارد . در ازای كشیدن هر 10 عدد سیگار خطر مرگ در اثر بیماری قلبی در مردان 18% و در زنان 31% بالا می رود . سیگار می تواند آثار مخربی بر جدار عروق بگذارد . جریان خون عروق را مختل كند ، سطح HDLپایین می آید و LDL بالا می رود ، با افزایش سطح فیبرینوژن و افزایش تجمع پلاكت ها ، احتمال ایجاد لخته و بروز رویدادهای قلبی تا حد قابل ملاحظه ای بالا می رود .

سیستم گردش خون شامل شریان‌ها و وریدهایی است که وظیفه خونرسانی به همه اعضای بدن را به عهده دارند. سیگار کشیدن یک عامل خطر اصلی برای ایجاد بیماری‌های قلبی– عروقی است. در حقیقت، تأثیر سیگار از نظر میزان، مشابه دو عامل خطر اصلی دیگر، یعنی فشار خون بالا و افزایش کلسترول خون است.

مکانیسم اثر سیگار: سیگار کشیدن با مکانیسم‌های مختلفی می‌تواند سبب ایجاد بیماری‌های قلبی مزمن گردد؛ شامل: صدمه مستقیم آندوتلیال بوسیله نیکوتین و منواکسیدکربن که می‌تواند دیواره یک شریان طبیعی و باز را تخریب و موجب ورود مواد چربی به‌داخل دیواره زخمی و ضخیم شدن و تنگی و در نهایت انسداد کامل شریان گردد.

افزایش ضربان قلب و فشار خون با واسطه آزادسازی کاتکول آمین‌ها؛ هیپرلیپیدمی؛ افزایش میزان LDL؛ افزایش نوتروفیل‌های در گردش و افزایش انعقادپذیری خون، بنابراین نیکوتین و منواکسیدکربن با افزایش کار قلب، سبب افزایش نیاز به اکسیژن در عضله قلبی شده و از سوی دیگر ظرفیت حمل اکسیژن توسط خون را کاهش می دهد و سبب تشدید ناتوانی و اختلال عملکرد قلب می‌گردند و به این ترتیب زمینه را برای بروز آریتمی‌های قلبی مستعد می‌کنند.

عضله قلب تنها زمانی سالم باقی می‌ماند که یک جریان خون کافی توسط شریان‌‌های کرونر به آن برسد. در طی سال‌های زندگی و به ‌عنوان قسمتی از فرآیند طبیعی پیری، این عروق تدریجاً به‌علت فرآیند دژنراتیو دیواره ا‌شان تنگ می‌شود. در سیگاری‌ها این فرآیند بسیار سریع تر از افراد طبیعی پیشروی می‌کند. به طور مکرر خون جریان یابنده از خلال این عروق تنگ ناگهان لخته می‌گردد (ترومبوز کرونر) و سبب آسیب جدی به عضله قلب می‌شود. لخته شدن خون در عروق کرونر علت شایع مرگ در مردان و زنان 64 ـ 35 ساله است.

بیماری عروق کرونر با تعداد سیگارهای کشیده شده، درجه استنشاق و سن شروع سیگار کشیدن در ارتباط است. هم‌چنین سیگار کشیدن غیرفعال در افراد مبتلا به آنژین صدری می‌تواند زمینه‌ساز حمله گردد.

با کنار گذاشتن سیگار، خطر بیماری‌های عروق کرونر کاهش می‌یابد و بعد از حدود سه سال از ترک، خطر مرگ ناشی از این بیماری تقریباً مانند غیرسیگاری‌هاست. ادامه سیگار کشیدن بعد از یک حمله قلبی ، شانس بیمار را برای حمله دوم افزایش می‌دهد.

مزایای ترک سیگار:

ـ کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی تا نصف و کاهش شانس ابتلا به مشکلات مربوط به قلب حتی اگر فرد مبتلا به بیماری‌های قلبی باشد.

ـ کاهش خطر تشکیل لخته خونی ـ کم‌شدن شانس ابتلا به انواع مختلف سرطان

ـ كاهش خطر ابتلا به آمفیزم (یک بیماری وخیم ریه که به دستگاه تنفسی آسیب می‌رساند)

ـ بهبود افزایش تحمل ورزش و شرکت در برنامه‌های ورزشی

ـ بهبودی در احساس طعم و مزه و بوی غذاها

**ترک سیگار فرآیند سخت و مشکلی است اما با کوشش و تلاش می‌توان سیگار را ترک کرد. راه‌های زیادی برای ترک سیگار وجود دارد. اگر قصد دارید سیگار را ترک کنید از پزشک متخصص در این امر کمک بخواهید.

زمان ترک سیگار:

دربیماران حمله قلبی بهترین زمان ترک سیگار درحین حمله و زمان بستری است که بیشترین انگیزه و آموزش از نظر خطرات احتمالی برای بیماران وجود دارد.از نقطه نظر موفقیت ترک سیگاربیشتر ین اثر بخشی با روشهای ترکیبی فارماکو لوژیک (دارویی )و حمایت روحی و روانی است که با جایگزینی ترکیبات نیکو تینی و آرامبخش ها صورت می گیرد.

استعمال سیگار و بیماری عرو ق کرونر :

مصرف سیگار ریسک ابتلای به بیماری عروق کرونر دوبرابر و مرگ ومیر ناشی از بیماری قلبی و عروقی را 50درصد افزایش می دهد.هرچه طول مدت مصر ف سیگار و تعداد سیگار بیشتر باشد ریسک بیماری کرونر بیشتر می شود .دربین سیگاریهای 35ساله و بزرگتر که بدلیل بیماری های مرتبط با سیگار فوت کرده اند 33درصد ناشی از بیماری عروق کرونر بوده است .

ترک سیگار ریسک حوادث قلبی در عرض دوسال از قطع سیگار 50درصد کاهش می دهدکه بیشتر این کاهش ریسک در 3تا 6 ماه اول رخ می دهد.ریسک فردی که بیماری قلبی و عروقی دارد و سیگار را ترک می کند بعداز 5 ـ 3سال مشابه افراد غیر سیگاری می شود .

مکانیسم اثر سیگار در بیماریهای قلب و عروق:

1-افزایش تون سمپاتیک و بدنبال آن افزایش فشا رخون و افزایش ضربان قلب

2- افزایش ریسک آترو ترومبوزیس و کاهش خون رسانی به قلب

3-افزایش اکسیداسیون کلسترول LDL تسریع پروسه آترواسکلروز

4.کاهش دیلاتاسیون عروقی

5 -CRP افزایش فاکتورهای التهابی و هموستاتیک مثل : فیبرینوژن و همو سیستئین و

6. -افزایش تجمع پلاکتی افزایش چسپندگی منو سیت ها به دیواره عروق

7- .افزایش اسپاسم عروق و کاهش آُستانه آریتمی ها

7.افزایش مقاومت به انسولین و...

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

اگزماي تماسي مي تواند با دو مكانسيم ايجاد شود :

1- حساسيتي

2- تحريكي

ماده اي كه باعث ايجاد حساسيت پوستي تماسي مي شود بنام ماده حساسيت زا (الرژن) ناميده مي شود .خيلي از مردم نسبت به الرژن ها ، واكنسي نشان نمي دهند ولي تعداد كمي از مردم به مرور زمان نسبت به بعضي مواد (كه درتماس قبلي نسبت به آن حساس نبوده اند ) ، حساس مي شوند .تماس بيشتر موجب پيدايش ضايعات خارش دار مي شود .

موادي از قبيل اسيدها ،‌حلال ها ، قلياها وصابون هاي قوي و مواد شوينده معمولا اگزماي تماسي تحريكي ايجاد مي كنند . اين مواد شيميايي آزارنده ها (irritants) ناميده مي شوند . بعضي مواد شيميايي هم ازارنده و هم حساسيت زا هستند .

علائم اگزماي تماسي

در اگزما ي تماسي ، پوست در محل تماس با ماده حساسيت زا يا آزارنده قرمز ومتورم شده وحتي ممكن است تاول بزند .

تاول ها ممكن است بتركند واز خود دلمه وپوسته بجا بگذارند . در مراحل بعدي ، پوست ممكن است تيرهتر شده وحالت چرم مانند وچروكيده بخود بگيرد .افتراق اگزماي تماسي از ساير اگزماها گاهي مشكل است .

يافتن عامل اگزماي تماسي

معمولا متخصص پوست وبيمار درباره موادي كه در خانه ومحل كار با پوست شخص تماس مي يابند بحث مي كنند تا عامل حساسيت زا را بيابند. متخصص پوست ممكن است انجام تست حساسيتي ازمايش برچسب (patch test) نيز توصيه كند . اين ازمايش راهي اسان وبي خطر براي تشخيص حساسيت هاي تماسي مي باشد . مقادير ناچيزي از مواد حساسيت زاي براي مدت (معمولا دو روز ) با چسب مخصوص برروي پوست چسبانده مي شوند ودر صورت بروز واكنش ، عامل حساسيت زا مشخص خواهد شد . مواد حساسيت زاي شايع شامل نيكل ، لاستيك ،سيمان ،چرم ،بعضي داروهاي موضعي ، نگاهدارنده هاي موجود در كرم ها ولوازم آرايش ، رنگ ها ، مواد معطر ، پيچك سمي ، بلوط سمي وگياهاني ازاين قبيل مي باشند .

حساسيت به نيكل

نيكل در تعداد زيادي از مواد فلزي بخصوص زيورالات طلائي با خلوص پايين طلا وبدليجات يافت مي شود .در بسياري از موادي كه روكش كروم دارند نيكل به مقدار كافي براي ايجاد واكنش وجود دارد . در ظروف استيل نيز نيكل وجود دارد اما پيوندهاي بسيار محكم آن با ساير فلزات ، احتمال بروز واكنش اگزماي تماسي به استيل را در افراد حساس يه نيكل ، بسيار كم مي كند . گوشواره هاي حاوي مواد نيكل دار هم مي توانند باعث ايجاد حساسيت پوستي گوش شوند كه يكي از مشكلات شايع در افرادي است كه به نيكل حساسيت دارند

. اين حالت مي تواند با سوزني كه براي سوراخ كردن گوش استفاده مي شنود ويا خود گوشواره ها شروع شود .در افراد بايد از سوزن هايي استفاده شود كه حاوي نيكل نباشند وبعد از آن نيز حداقل بمدت 3 هفته باليستي از گوشوارهاي بدون نيكل استفاده شود . گيرهاي ساخته شده از نيكل درلباسها از قبيل سگكها ،‌زيپ ها ، دگمه ها وكليپس ها مي تولنند ايجاد حساسيت كنند. كساني كه به نيكل حساسيت دارند بايد از گيره هاي پلاستيكي استفاده كنند.

تعريق موجب تشديد حساسيت به نيكل در افراد حساس به آن مي شود .در فضل تابستان 15-20 دقيقه پس از تماس بامواد حاوي نيكل ، احساس خارش وسوزش در پوست ايجاد مي شود . پس از يكي دو روز ، ضايعات پوستي هم ممكن است پديدار شوند .اما اگر تعرق نباشد شايد بتوان چندين ساعت از اين وسايل استفاده كرد بدون اينكه مشكلي پديد آيد .

حساسيت به لاستيك

مواد شيميايي موجود در لاستيك عامل ايجاد اين واكنش ها هستند .كساني كه به لاستيك حساسيت دارند بايد از مواد ديگري استفاده كنند.

لاستيك مخصوصا لاتكس همچنين مي تواند باعث واكنش هاي حساسيتي فوري از قبيل سوزش ، خارش وكهير در محل تماس با لاستيك شود .بعضي مردم پس از تماس بالاستيك دچار خارش وابريزش از چشم ها وبندرت تنگي نفس مي شوند .

اين حالات بخصوص در افرادي كه دستكش هاي تنگ وچسبان لاستيكي (نظير دستكش هاي پزشكي ) مي پوشند ايجاد مي شود . پوست دست در محل تماس با دستكش ها ي لاستيكي ممكن است دچار حساسيت شود .در اين گونه مواقع بايستي از دستكش هاي ساخته شده از وينيل يا ساير مواد مصنوعي استفاده كرد . دستكش هاي فاقد پودر جاذب معمولا كمتر ايجاد حساسيت مي كنند .

وجود الياف نايلوني در لباسهاي زير نيز موجب ايجاد حساسيت هاي پوستي تماسي در محل لباس مي شود . در اينگونه موارد نيز بايستي از البسه فاقد مواد نايلوني استفاده شود .

بيشتر موارد اگزماي تماسي ناشي از كفشها بدليل مواد تشكيل دهنده لاستيكي كه ساختار كفش هم مي توانند ايجاد مشكل كنند . حتي در كفش هاي چرمي هم ممكن است از چسب استفاده شده باشد . در اين موارد بايستي حتما ازكفش غير لاستيكي استفاده شود .

 حسايت به رنگ مو

بيشتر مردم مي توانند بدون هيچ مشكلي ، موي خود را رنگ كنند . بااين حال ، بعضي ها نسبت به پارافنيلن دي آمين (PPD) حساسيت دارند . اين ماده در رنگ موهاي دايمي كه با ساير مواد شيميايي ( نظير پراكسيدها ) مخلوط مي شوند ، وجود دارد .

كساني كه به PPD حساسيت دارند هرگز نبايد از رنگ موي دايمي استفاده كنند. در حدود افراد حساس به PPD نسبت به مواد موجود در رنگ هاي نيمه دائمي هم حساسند . قبل از استفاده از هرگونه رنگ مويي از توصيه هاي داخل جعبه آن براي انجام يك تست حساسيت پوستي پيروي كنيد .

خيلي از كساني كه به PPD حساسند مي توانند رنگ هاي موقتي براي رنگ كردن موهايشان استفاده كننده اما تعداد اندكي از افراد به اين مواد حساسيت نشان مي دهند .

گرچه رنگ هايPPD بندرت درلباس هاي استفاده مي شوند ، ولي سايررنگهايي كه با PPD واكنش متقاطع نشان مي دهند ، به فور براي رنگ كردن لباسها به كار مي روند .در نتيجه بعضي از افراد حساس به PPD نمي توانند لباسهاي تيره بپوشند وناچارا بايستي از رنگ هاي روشن لباس استفاده كنند . حدود 25 در صد افراد حساس بهPDD نسبت به بعضي مواد بي حس موضعي نظير بنزوكائين هم حساس هستند .در اين مواقع بايستي از تركيبات جايگزين استفاده شود .

حساسيت به فراورده هاي ارايشي – بهدشتي

عطرها ،‌لوسيونها و مواد آرايشي مي توانند ايجاد واكنش هاي حساسيت تماسي بكنند . بعضي از مردم نسبت به مواد شيميايي معطر كه در فراورده هي ارايشي – بهداشتي استفاده مي شوند حساسند . برخي ديگر نيز به مواد شيميايي نگهدارنده كه بمنظورجلوگيري از فساد اين گونه فراورده ها بكار مي روند حساسند .

اين افراد بايد از فراورده هاي بدون عطر استفاده كنند . ولي حتي فراورده هاي بدون عطر هم هنوز داراي مواد معطري هستند كه بمنظور پوشانيدن بوي ناخوشايند بعضي از مواد شيميايي به محصول اضافه شده اند . تعداد بسيار كمي فرآورده هاي واقعا بدون مواد نگهدارنده وجود دارند ، ولي افراد ممكن است حتي نسبت به يك ماده شيميايي نگهدارنده حساس بوده ونسبت به ساير مواد مشابه حساس نباشند .

حساسيت به كرومات ها

كرومات ها معمولا ايجاد واكنش هاي حساسيت تماسي ناشي از تماس ناشي با سيمان ،‌چرم ، كبريت ، رنگها ومواد ضد زنگ هستند . تماس با كروم در مشاغلي كه در ارتباط با اتومبيل ،‌جوشكاري، ريخته گري ،‌بتون ريزي، صنايع راه اهن وصنايع ترميمي ساختمان هستند شايع است . ازكروماتها براي رنگ كردن چرم به منظور ساخت كفش ولباس استفاده مي شود . درماتيت ناشي از كفش ممكن است متعاقب پوشيدن كفش هايي كه چرم محتوي كرومات ساخته شده اند ، پديدار شود .

اين افراد بايد از كفش هايي استفاده كنندكه در رنگ آميزي چرم انها بجاي كرومات از مواد گياهي استفاده شده باشد .

بعضي از كبريت ها ، محتوي كرومات هستند . كبريت خاموش ، دود ناشي از كبريت روشن شده وسر سوخته كبريت هم محتوي مقادير از كروماتها هستند ومي توانند موجب بروز حساسيت شوند .

حساسيت به پيچك سمي وگياهان هم خانواده با آن

اين خانواده گياهي پيچك سمي وبلوط سمي مي باشد . اين گياهان علت بسياري از مواد اگزماي تماسي هستند .واكنش پديد آمده مشابه با ساير انواع اين گونه واكنش هاست .

معمولا خطي از تاول هاي كوچك در محل تماس با گياهان بر روي پوست بيمار بوجود مي آيد .بيماران حساس به اين گياهان سمي معمولا نسبت به فرآورده هاي روغني اين گياهان نيز حساسند .

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

نبودن مادرزادی هر 2 کلیه

نادرترین کم یاب ترین ناهنجاری بوده و معمولا مغایرت با حیات و بقا نوزاد و جنین داشته و این بچه ها معمولا مرده به دنیا می ایند و یا در طی 2 روز اول زندگی میمیرند .

از لحاظ ظاهری این بچه ها ظاهر و قیافه مشخصی داشته و در قبل از تولد و در دوران جنینی باسونوگرافی مشخص میشوند .

نبودن مادرزادی 1 کلیه

شیوع ان در حدود 1در 1100 تولد میباشد و در پسرها شایع تر از دخترها بوده و در طرف چپ شایع تر از راست میباشد

این ناهنجاری به طور شایع همراه ناهنجاریهای سیستم تناسلی چه در مذکر و چه مونث میباشد به علاوه در این بیماران ناهنجاریهای دیگر سیستمهای بدن مثل قلب و عروق- گوارش و غیره دیده میشود .

تشخیص این بیماری به صورت اتفاقی بوده و معمولا این افراد مشکلی از لحاظ تک کلیه بودن در طول زندگی نخواهند داشت .

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

بالون معده – درمان چاقی

افزایش روزافزون بیماری چاقی ،از معضلات بزرگ جوامع بشری به شمار می آید که موجب بروز عوارض متعدد جسمی و روحی برای فرد مبتلا می شود.درمان ها راهکارهای مختلف جهت رفع این عارضه بر اساس شدت چاقی و عوارض ان توصیه شده است.

ازدیاد وزن (چاقی) براساس شاخص توده بدنBMI تعریف می گردد. که حاصل تقسیم وزن( بر حسب کیلوگرم) بر مجذور قد ( بر حسب متر) می باشد . عدد حاصل در افراد با وزن نرمال 18 تا 9/24 است . شاخص توده بدنی بیشتر از 25 به عنوان ازدیاد وزن محسوب می شود.

 بر اساس شدت این افزایش وزن ، درمان های مختلف پیشنهاد می شود. در وهله اول اصلاح شیوه تغذیه و تعدیل رژیم غذایی و انجام فعالیت های فیزیکی و ورزشی توصیه می شود . در صورت عدم نتیجه گیری مطلوب ویا وجود ازدیاد وزن به همراه عوارض آن ، اقدامات مداخله ای بیشتر توصیه می گردد از جمله گذاشتن بالون داخل معده ، باندینگ ، پلیسه معده ، بای پاس معده ،اسلیو و...

بالون معده با توجه به اینکه بر خلاف سایر روشهای ذکر شده ، نیاز به اعمال جراحی ندارد ولذا عوارض اعمال جراحی را نخواهد داشت . این روش معمولا در کلینک ها و مطب توسط فوق تخصصین گوارش انجام می شود. در این روش با سدایشن بیماربه کمک تجویز داروهای آرامبخش و یا مخدر، و از طریق انجام آندوسکوپی ، بالون درون معده تعبیه شده و میزان 500-750 سی سی از طریق لوله رابط درون آن پر می شود. جهت خارج کردن بالون نیز به کمک آندوسکوپی مایع درون آن تخلیه و سپس بالون بیرون کشیده می شود.این اقدامات به صورت سرپایی انجام می شود.

برای چه کسانی بالون معده مفید است؟

1-بیماران بسیار چاق که دچار عوارض چاقی از جمله تنگی نفس حین خواب، بیماری دیابت ، ازدیاد فشار خون ..شده اند.

2- شاخص توده بدنی بیشتر از 35

3-شاخص توده بدنی کمتر از 35 ولی مبتلا به عوارض چاقی باشد

4- عدم قبول اعمال جراحی توسط بیمار ویا عدم توانایی انجام روش جراحی در ازدیاد وزن شدید

5-در افراد با شاخص توده بدنی بیش از 50قبل از انجام جراحی بهتر است ابتدا با گذاشتن بالون و کاستن از وزن ، خطر اعمال جراحی وبیهوشی را کم کرد.

در چه کسانی بالون نباید گذاشت ؟

1-عمل جراحی قبلی معده

2-اعتیاد به الکل یا دارو های روانگردان

3-وجود زخم معده یا اثنی عشر

4-ابتلا به بیناری های کلاژن واسکولار

5-مصرف داروهای ضد انعقاد خون

6-ابتلا به بیماری التهابی روده

7-ابتلا به سیروز کبدی

8-ابتلا به نارسایی کلیه

9-فتق هیاتال بیش از 5 سانتی متر

10- حاملگی

قبل از بالون گذاری ثوصیه می شود اقدامات زیر انجام شود:

آندوسکوپی

2-آزمایش خون (قند-لیپیدها –سدیم پتاسیم – تستهای انعقادی –آلبومین سرم – کراتینین )

در بعضی موارد انجام سونوگرافی شکم – تست های ریوی –عکس قفسه صدری – نوار قلب

توصیه های پس از بالون گذاری ـ

در چند روز اول پس از بالون گذاری و حداکثر یک هفته اول علائم گوارشی مانند تهوع ، استفراغ ، ترش کردن ، سوزش سر دل ، ضعف و بیحالی و درد مختصر شکم خواهید داشت .که با توجه وضعیت جسمی و روحی شما و فیزیولوژی دستگاه گوارش شما ، این علائم در افراد مختلف متفاوت خواهد بود . حفظ آرامش خود و عمل به توصیه های پزشک معالج تا حدود زیادی در رفع این علائم موثر می باشد. علائم باقیمانده با داروهای تجویز شده کاهش می یابد.

در هنگام خواب واستراحت ،حتما به شانه چپ بخوابید و از خوابیدن در حالت طاق باز، به شانه راست ویا درحالت دمر پرهیز نمایید.

اجرای دستورات تغذ یه ای ـ

در ماه اول از غذاهای سبک استفاده کنید. استفاده از لقمه های کوچک و جویدن کامل غذا ضروری است.

روزانه 10 لیوان آب میل نمایید.

روزانه یک نوبت گوشت ، ماهی یا مرغ بدون استخوان وبه صورت آب پز یا گریل وکاملا پخته مصرف شود میوه و سبزیجات به اندازه کافی مصرف شود.

از مصرف غذاهای چرب مثل ماکارونی،پیتزا ،سوسیس کالباس ،شیرینی جات بستنی ،سس مایونز ، لبنیات پرچرب ... خودداری نمایید.

داروهای گوارشی تجویز شده را در کل دوره بالون استفاده نمایید.

روزانه دو عدد مولتی ویتامین مصرف شود

در صورت بروز حالت تهوع و استفراغ به رژیم غذایی مایعات در هفته اول ، مراجعه نمایید

در صورت هرگونه بروز عوارض گوارشی مثل تهوع ، سوزش معده ، ترش کردن ، استفراغ ، اسهال ، یبوست ، با پزشک مشورت کنید

در سه روز اول بالون گذاری=رژیم نیمه مایع به شکل غذای نیمه جامدمثل سوپ رقیق شده و صاف شده- آب میوه طبیعی – شیرموز –

-3تا 4 وعده غذا بخورید- بین وعده ها حداقل 2 ساعت فاصله باشد –از مصرف ادویه جات،نمک ،فلفل ، روغن ،نوشابه های گازدار ،الکلی ،تنقلات پرهیز نمایید.

از روز چهارم به بعد در صورت تحمل غذاهای جامد استفاده شود.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

 

پاییز، فصل آلرژی هاست و فصل عود كردن سینوزیت. سینوزیت، بیماری شایعی ست. اگر متخصص نباشید، گاهی با سرماخوردگی و آنفلوآنزا اشتباه گرفته می شود. سینوزیت معمولا بر اثر آلرژی یا ویروس ایجاد می شود.

این بیماری درواقع التهاب سینوس های متصل به بینی ست. گاهی هم سینوزیت مزمن است و در نتیجه میكروب ایجاد می شود.منشا آن هرچه باشد، سردردهای عجیب و غریب و طولانی همراه با گرفتگی مخاط بینی از اثرهای آن است.گاهی ترشحات بینی آنقدر زیاد می شود كه از همه كار می افتید و مجبور می شوید دستمال كاغذی به دست در همه جا ظاهر شوید.سردرد سینوزیتی، سردرد خاصی ست.

اول صبح دردش بیشتر است و هنگام خم شدن شدید می شود. علاوه بر سردرد، گونه درد هم می آورد. در این جور مواقع معمولا با دندان درد اشتباه می شود، اما اگر به تك سرفه ها و بدخوابی توجه كنید، می فهمید كه مبتلا به سینوزیت هستید. كم رمقی، احساس خستگی و ضعف عمومی بدن، گاهی هم چشم درد از عوارض این بیماری ست.

سینوزیت بسیار شایع است، اما می توان از ابتلا به آن پیشگیری كرد. دود سیگار در تشدید آن اثر زیادی دارد، پس باید از سیگار و سیگاری ها اجتناب كنید.اگر به درمان سینوزیت توجه نكنید، احتمال آبسه مغز و مننژیت وجود دارد و بعد از درمان هم باید احتیاط كرد تا عود نكند و به مزمن تبدیل نشود.

حتما برای درمان سینوزیت به پزشك مراجعه كنید، اما استفاده از بوخور موثر است.سینوزیت از آن بیماری هایی ست كه كمتر جدی گرفته می شود، اما این اشتباه را شما كه این مطلب را می خوانید، مرتكب نشوید. سردردهای سینوزیتی، سردردهای طولانی و دردناكی ست وتشخیص آن آسان.

---

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

پولیپ بینی از گرفتاریهای بسیارشایع در بیمارانی است که دچار علایم بینی، دستگاه تنفس فوقانی وتحتانی یا ریه هستند. پولیپ از نظر تعریف توده نرمی است که بعلت ورم شدید مخاط دستگاه تنفس ایجادمیگردد. تورم شدید موجب میشود که بتدریج مخاط فضای داخل بینی ویا سینوس را پرکند.

 با تشدید مشکل ، مخاط بصورت توده هاییکه مشابه دانه انگور و برنگهای مختلف، قرمز، قهوه ای ،صورتی یاخاکستری هستند، دیده میشودکه در واقع همان پولیپ است.علل مختلفی ممکنست سبب ایجاد تورم شدید ودر نتیجه پولیپ شود.عفونت مزمن ،حساسیت به عوامل مختلف شناخته شده وناشناخته محیط، نقص ایمنی،عفونتهای قارچی، وجودجسم خارجی وهرعاملیکه موجب تحریک طولانی مدت مخاط شود ،سبب ایجاد پولیپ میشود.

علایم پولیپ بینی

پولیپهای کوچک ممکنست موجب علامت خاصی نشوند ولی با بزرگ شدن پولیپ ،بیمار دچار علایم میشود.مشکلات تنفسی،گرفتگی بینی،تنفس دهانی وگاهگاهی خرخر،ترشح ته حلق یا ترشح از سوراخهای بینی،بوی بد دهان،خشکی دهان،احساس درد یا فشار درصورت و بینی از علایم هستند .گاهی پولیپ از سوراخ بینی خارج ومنظره ناخوشایندی ایجاد میکند.در مواردیکه پولیپ در قسمت عقب بینی قرار دارد،ممکنست در داخل دهان و پشت کام آویزان گردد.

پولیپ شدید بویژه درسنین رشد،موجب تغییر شکل ظاهری بینی وصورت میشود.پولیپ بینی بعلت اختلال در تنفس ،در عملکرد بیمار بویژه در تمرکز ،اشکال ایجاد میکند.همینطور در ورزش وفعالیت سنگین باعث محدودیت میشود.درمان پولیپ سبب بهبود کیفیت زندگی میگردد. البته همه علایم وباهم ممکنست دربیمار وجود نداشته باشد.

نکته مهم و قابل توجه درمورد پولیپ بینی ،مشکل تشخیص است.بسیاری ازبیماران که بعنوان سینوزیت مزمن تحت درمان قرار میگیرند ولی نتیجه مناسبی از آنتی بیوتیک نمیگیرند ،مبتلا به پولیپ هستندو عدم تشخیص پولیپ در آنهاموجب شکست درمان میشود.از طرف دیگر گاهی از موارد تومورهای بینی با پولیپ اشتباه میشوند.

با توجه به اینکه تومورهای بینی وسینوس نیازمند تشخیص و درمان سریع هستند، لازم است در تمام موارد پزشک اطمینان حاصل کند که بیمار دچار تومور نیست.گاهی پولیپ بینی همراه آسم تنفسی دیده میشود.انسداد بینی سبب بدتر شدن و مشکل شدن کنترل آسم میشود.

درمان پولیپ

یکی از نکات مهم در درمان پولیپ ،تشخیص علت زمینه ایست.در صورت عدم تشخیص ودرمان علت زمینه ای ،احتمال عود وجود دارد.مراحل درمان شامل:

درمان علت زمینه ای

درمان دارویی :برخی از پولیپها ممکنست با درمان دارویی مناسب بهبود یابند.

درمان جراحی:بعضی از پولیپها بدرمان دارویی جواب نمیدهند یا بعد از بهبود دچار عود میشوند ولذا نیازمند جراحی هستند:پولیپهای بزرگ ،پولیپهاییکه از قسمت پشتی بینی وارد دهان شده اندوپولیپهاییکه بعلت عفونت قارچی ایجاد شده اند.درمان جراحی از طریق بینی وبروش اندوسکوپی سینوس انجام میشود.در این روش ،بدون ایجاد برش در صورت یا داخل دهان ،پولیپها خارج و همزمان جهت جلوگیری از عود ،دهانه سینوسها بازمیشود.

گاهی جهت جلوگیری از عود ،ممکنست درمان موضعی بصورت شستشو و اسپری تا چند ماه بعد از عمل ادامه یابد.

جراحیهای همزمان

در مواردی این امکان وجود دارد که بعضی جراحیها همراه و همزمان با جراحی پولیپ بینی انجام گیرد:

جراحی انحراف بینی یا سپتوپلاستی

جراحی زیبایی بینی یا رینوپلاستی

عود پولیپ بینی

یکی از مشکلات مطرح در جراحی بینی و سینوس ،عود پولیپ بعد از عمل است.در گذشته ،دربسیاری موارد بعد از جراحی،بیمار با عود پولیپ روبرو میشد.با روشهای دقیق و موثر امروزی ،شانس عود زیاد نیست.این اقدامات عبارتند از :

بررسی کامل قبل از عمل شامل اندوسکوپی تشخیصی ،سیتی اسکن و...

شروع درمان دارویی مناسب قبل از عمل

جراحی اندوسکوپیک کامل بینی و سینوس:خارج کردن پولیپ به تنهایی کافی نیست و باید دهانه سینوسها هم باز شود.

پیگیری و مراقبت بعد از عمل

آسم و پولیپ بینی

تعداد زیادی از بیماران مبتلا به آسم دچار اشکال تنفس بینی و پولیپ هستند.درمان وکنترل پولیپ از طریق جراحی اندوسکوپیک سینوس ،موجب کمک به کنترل آسم و بهبود وضعیت ریوی میشود.یکی از علل آسم مقاوم به درمان ،سینوزیت یا پولیپ درمان نشده است.

واحد تندرستی و سلامت تبیان زنجان-

چطور از شر موهای خشک و خشن خلاص شویم؟

 اکثر افرادی که از خشک و خشن بودن موهایشان رنج می برند، می توانند با ماده آرایشی به نام سرم مو تا حدودی موهایشان را از زبری و خشکی درآورند.

سرم مو

سرم مو برای آن دسته موهایی استفاده می گردد که زیبایی و درخشندگی خود را در اثر آلودگی هوا، کثیفی، غبار و نورخورشید از دست داده اند.

روغن سیلیکون ماده اصلی تشکیل دهنده سرم مو می باشد. سرم مو معمولا پس از هر بار شستشوی مو مورد استفاده قرار می گیرد و باعث می گردد که مو براق تر به نظر آمده و بتوان به گونه دلخواه آن را فرم داد.

این فرآورده به منظور حالت دادن، براق نمودن ، محافظت از موهای آسیب دیده و جلوگیری از وز شدن موها طراحی شده است.

سیلیکون موجود در سرم با اتصال به کوتیکول های مو، خواصی از خود به جای می گذارد. از جمله :

- با ایجاد یک لایه محافظ مو را در مقابل آسیب های محیطی و آسیب در هنگام حالت دادن مو محافظت می کند.

- این لایه محافظ باعث پیشگیری از از دست رفتن رطوبت مو می گردد.

- این لایه محافظ ، از ایجاد الکتریسیته ساکن خصوصاً پس از سشوار کشیدن پیشگیری می کند.

- باعث ایجاد حس نرمی و براق شدن مو می گردد.

- این فرآورده بر خلاف کرم ها و واکس های موی سر، چرب نمی باشد و بر خلاف ژل ها، چسبنده نمی نیست و حالت پوسته پوسته بر روی مو ایجاد نمی کند.

- لایه محافظ این فرآورده باعث حالت گرفتن بهتر و سریع‌تر موها می شود.

- پس از مصرف این فرآورده ، شانه کردن موهای بلند و فر تسهیل می گردد.

- این فرآورده برای موهای بلند، زبر ، وز و فر و خصوصاً موهای آسیب دیده توسط مواد شیمیایی و نیز موهای صاف و کوتاه مردان و زنان قابل استفاده است.

- این فرآورده بر روی موهای خشک و تر تمیز قابل استفاده است.

بیشترین مصرف سرم مو، بعد از حمام کردن و برای موهای زبر و آسیب دیده توسط رنگ و مش است که آنها را نرم و براق و خوش حالت می کند

چه زمانی از سرم مو استفاده کنیم؟

- برای خانم های با موهای فر طبیعی و البته کمی خشک، بلافاصله بعد از حمام روی موهای نم دار و لابه لای موها باید مالیده شود.

- خانم های با موهای حالت دار، اما رنگ و مش شده، قبل از سشوار یا اتو کشیدن کمی از سرم مو را به نوک انگشتان زده و لابه لای موها بزنند و به همراه رطوبت کم موها آنها را سشوار بکشند.

- موهای زبر، اما نرم و صاف بعد از حالت دادن موها با سشوار، به میزان خیلی کم و تنها با نوک انگشتان، سرم مو روی موها زده شود که این مقدار برای گرفتن خورده های روی موها زده می شود.

- سرم مو برای نرمی موهای پسران و آقایانی که موهای زبر و خشنی دارند، بدون سشوار می تواند آنها را براق کند.

مزایای استفاده از سرم مو

سرم مو باعث روشن شدن رنگ مو می گردد. همچنین باعث درخشندگی مو می گردد.

سرم مو باعث از بین رفتن وزخوردگی و ژولیدگی مو می گردد.

سرم مو از خشکی و زبری مو جلوگیری می کند.

اگر پیش از سشوارکشیدن از سرم مو استفاده گردد، از رسیدن حرارت بیش از حد به مو جلوگیری می کند.

بواسطه خاصیت ضدچسبندگی سرم مو، از موها در برابر آلودگی، گردوغبار و اشعه های مضر خورشید محافظت می نماید.

روش استفاده از سرم مو

در ابتدا باید موهای خود را با شامپویی ملایم بشویید. بعد مقدار کمی از سرم مو را بر روی دست خود ریخته وآن را به موهای خود بمالید و بگذارید خشک گردد. پس از استفاده از سرم بر روی مو، دیگر نیازی به شستشوی مجدد نمی باشد.

همچنین می توانید بعد از خشک کردن موها، در حالتی که کمی نم دارد ، از سرم مو استفاده کنید.

توصیه ها

تنها مقدار کمی از سرم به خصوص برای جلوگیری از وز شدن مو کافی می باشد.

هیچگاه نباید سرم مو بر روی پوست سر قرار گیرد. در غیر اینصورت موهای شما بسیار چرب به نظرآمده و فرم دهی به آن مشکل می گرد.

در ضمن همیشه به یاد داشته باشید که از سرم مویی استفاده کنید که در ظروف در بسته باشد.