استغفار
|
|
| استغفار در لغت از ماده غفر[۱] مصدر باب استفعال به معنى پوشانیدن و محو آثار خطاء است[۲]و در اصطلاح طلب غفران نمودن با زبان و عمل[۳]است و طلب مغفرت در صورتى محقّق مىشود که ندامت قلبى و پشیمانى از خطایى که واقع شده است حاصل گردد.[۴] نخستین مرتبه تقوى، بیزارى از زشتیها و انگیزههاى نفسانی مىباشد که با خرد، منافات دارد. این مرتبه، همان مقام استغفار است.[۵]استغفار درجه بلند مرتبگان و صدای استغفار خوشترین صدا در نزد پروردگار است. توبه و استغفار استغفار طلب آمرزش است و او مقرون به توبه است.[۶] حال فرق میان توبه و استغفار این است که:۱- استغفار، طلب آمرزش است بوسیله دعا، توبه یا … ولى توبه پشیمانى از معصیت و تصمیم بر عدم تکرار آن است.[۷] ۲- استغفار، طلب مغفرت مىباشد براى گناهان گذشته، نه گناهان آینده ولى توبه، طلب مغفرت از گناهان گذشته و تعهد بر ترک گناهان آینده است.[۸] ۳- در توبه درخواست لقاء خدا و درک وصل او است، ولى در استغفار درخواست آمرزش خود و رفع موانع و حجابها است.[۹] ۴- توبه مختص به گنهکار است که حقیقتاً از عمل خود پشیمان است و لکن استغفار دعاء است بمعنى طلب مغفرت.[۱۰] شرایط استغفار حضرت على (علیه السلام) فرمودند: مىدانى معناى استغفار چیست؟ استغفار درجه والا مقامان است و داراى شش معنا است، اوّل- پشیمانى از آنچه گذشت، دوّم- تصمیم به عدم بازگشت، سوم- پرداختن حقوق مردم چنانکه خدا را پاک دیدار کنى که چیزى بر عهده تو نباشد، چهارم- تمام واجبهاى ضایع ساخته را به جا آورى پنجم- گوشتى که از حرام بر اندامت روییده با اندوه فراوان آب کنى چنانکه پوست به استخوان چسبیده، گوشت تازه بروید. ششم- رنج طاعت را به تن بچشانى چنانکه شیرینى گناه را به او چشانده بودى. پس آنگاه بگویى استغفر اللَّه! [۱۱]علامه طباطبایی(ره) استغفار را مشروط به توبه و عمل صالح دانسته است[۱۲]و میفرمایند: استغفار کسى مؤثر است که نخواهد آن عمل زشت را هم چنان مرتکب شود.[۱۳] پس استغفار به درگاه خداوند، زمینه نزول برکاتی را فراهم می کند اما این حکم شامل مشرکین[۱۴] نمی شود. استغفار کردن برای منافقان به دلیل کفر و فسق آنها بیاثر میباشد. آیه ای[۱۵]خطاب به رسول گرامى(ص) میفرماید: چنانچه در باره منافقان طلب عفو و آمرزش نمائى و یا از این درخواست صرف نظر کنى یکسان است و چنانچه هفتاد بار براى آنان طلب عفو و مغفرت نمائى پروردگار آنها را نخواهد آمرزید؛ زیرا مغفرت و آمرزش عبارت از محو گناه است و تیرهگى آن از صحیفه روان گناهکار زایل شود و صفاء یابد.
زمینه های استغفار آنچه زمینه استغفار می شود به قرار ذیل میباشد:۱-آگاهی از آمرزش پذیری خداوند[۱۶]، مقتضی درخواست آمرزش از او[۱۷] ۲-امید به رحمت خدا[۱۸] ۳-ایمان [۱۹] «فرشتگانى که حاملان عرشند… براى مؤمنان استغفار مىکنند…[۲۰] » ۴-توبه پذیری خدا «پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبهپذیر است»[۲۱] ۵-توجه به حکمت و عزت خدا « پروردگارا!… ما را ببخش، اى پروردگار ما که تو عزیز و حکیمى![۲۲]» ۶-توجه به فرجام امور[۲۳] ۷-توجه به قدرت خدا[۲۴] ۸- توجه به ولایت خدا[۲۵] ۹-ذکر خدا[۲۶] ۱۰-مشاهده عذاب: «و چیزى مردم را بازنداشت از اینکه- وقتى هدایت به سراغشان آمد- ایمان بیاورند و از پروردگارشان طلب آمرزش کنند، جز اینکه … یا عذاب (الهى) در برابرشان قرار گیرد»[۲۷] موانع استغفار ۱-شرک و بت پرستی[۲۸]«و اى قوم من! از پروردگارتان طلب آمرزش کنید…*گفتند:… و ما خدایان خود را بخاطر حرف تو، رها نخواهیم کرد!…»[۲۹] ۲-تقلید کورکورانه[۳۰] ۳-جهل «ازپروردگار خود، آمرزش بطلبید…*گفتند: «اى شعیب! بسیارى از آنچه را مىگویى، ما نمىفهمیم!…»[۳۱] ۴-ظلم[۳۲] ۵-فسق [۳۳] ۶-لجاجت [۳۴] ۷-عصیان و نافرمانی [۳۵] آداب استغفار ۱- استغفار در سحر: «و در سحرگاهان، استغفار مىنمایند.»[۳۶]۲-استغفار درشب جمعه:[۳۷] «بزودى براى شما از پروردگارم آمرزش مىطلبم…»[۳۸] علت اینکه حضرت یعقوب در همان حال براى آنها طلب آمرزش نکرد این بود که میخواست در سحر شب جمعه براى آمرزش آنها دعا کند[۳۹]۳- از آداب دعا و استغفار، ابتدا اعتراف به گناه است. [۴۰] «پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشى و…»[۴۱]۴- اظهارایمان[۴۲]: «پروردگارا! ما ایمان آوردهایم پس گناهان ما را بیامرز، …[۴۳]»۵-توجه به ربوبیت خدا:[۴۴] «رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا … »[۴۵]۶-توجه به ولایت خدا:[۴۶] « پروردگارا! … ما را ببخش و در رحمت خود قرار ده! تو مولا و سرپرست مایى،…[۴۷]»۷-توسل به انبیاءبرای آمرزش خواهی: [۴۸] « اگر این مخالفان …به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىکردند و پیامبر هم براى آنها استغفار مىکرد خدا را توبه پذیر و مهربان مىیافتند» [۴۹]۸-ذکرصفات کمال خدا در استغفار[۵۰]: «پروردگارا! مرا ببخش و رحمت کن و تو بهترین رحم کنندگانى! »[۵۱]۹-یاد خدا:[۵۲] «و آنها که وقتى مرتکب عمل زشتى شوند، یا به خود ستم کنند، به یاد خدا مىافتند و براى گناهان خود، طلب آمرزش مىکنند- و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟…»[۵۳]آثار استغفار ۱- زمینه ساز آمرزش گناه: « کسى که کار بدى انجام دهد یا به خود ستم کند، سپس از خداوند طلب آمرزش نماید، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت.»[۵۴]حضرت رضا(ع) فرمودند: «مثل استغفار (و ریختن گناهان بسبب آن) چون برگى است بر درختى که (در فصل پائیز آن درخت) بجنبد و آن برگ بریزد…»[۵۵] ۲-بهترین عبادت: حضرت رضا(ع):«استغفار و کلام لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ، بهترین عبادت است» [۵۶] ۳-بهترین دعا: رسول خدا (ص) فرمود:« بهترین دعا استغفار است.»[۵۷]و زمینه ساز اجابت دعا:[۵۸] «پروردگارا! مرا ببخش و حکومتى به من عطا کن…پس ما باد را مسخّر او ساختیم…»[۵۹] ۴-نورانیت نامه اعمال: امام صادق(ع) فرمود: «هر گاه بنده بسیار استغفار کند نامه عملش بالا رود در حالى که می¬درخشد.»[۶۰]۵- سبب افزایش توان: «اى قوم من! از پروردگارتان طلب آمرزش کنید، سپس به سوى او بازگردید تا… نیرویى بر نیرویتان بیفزاید!»[۶۱]۶- زمینه ساز نزول باران، امداد با فرزند،مال ورونق کشاورزی: [۶۲]«از پروردگار خویش آمرزش بطلبید که او بسیار آمرزنده است * تا بارانهاى پربرکت آسمان را پى در پى بر شما فرستد* و شما را با اموال و فرزندان فراوان کمک کند و باغهاى سرسبز و نهرهاى جارى در اختیارتان قرار دهد.»[۶۳]۷- منشأ بهره مندی از امکانت خوب دنیا: «از پروردگار خویش آمرزش بطلبید سپس بسوى او بازگردید تا شما را تا مدّت معیّنى (از مواهب زندگى این جهان) به خوبى بهرهمند سازد…»[۶۴]رسول خدا (ص) فرمودند: «هر که استغفار کند خدا براى او از هر غمى گشایش و از هر تنگنائى مفرى پدید آرد. و او را از جایى که انتظار ندارد روزى دهد»[۶۵] ۸- سبب جلب رحمت و محبت خدا: «از پروردگار خود آمرزش بطلبید و به سوى او بازگردید که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبهکار) است!»[۶۶]«…چرا از خداوند تقاضاى آمرزش نمىکنید تا شاید مشمول رحمت (او) شوید؟!»[۶۷] ۹-مایه نجات از عذاب الهی: «…و (نیز) تا استغفار مىکنند، خدا عذابشان نمىکند»[۶۸]امیر مؤمنان (ع) فرمود: «در زمین دو وسیله براى امان از عذاب الهى است، یکى از آن دو از دست رفته و اینک به دوّمى متمسّک شوید، امّا امان اوّلى رسول اکرم(ص) است ولى امان دوّم استغفار است.»[۶۹] ۱۰-راه نجات: حضرت على(ع): «شگفتا از کسى که ناامید باشد و نجات با اوست. پرسیدند نجات چیست؟ فرمود: استغفار.»[۷۰]۱۱-قطع کننده ریشه شیطان: رسول خدا(ص) فرمود: «استغفار و طلب آمرزش از خداوند، ریشه شیطان را قطع مىنماید.»[۷۱]۱۲-جلاء دهنده دل: رسول خدا(ص) فرمود: «قلبها را زنگارى است چون زنگ مس که باید با استغفار، جلایش دهید.»[۷۲]پس آنگاه که آدمی در اثر غفلت و یا طغیان هواهای نفسانی دچار گناه شد باید بیدرنگ خود را در معرض رحمت واسعه الهی قرار دهد و از او آمرزش طلبد و با استغفار دل و جان خویش را شست و شو دهد. پی نوشتها : [۱]- به معنای پوشاندن و مستور کردن. قرشى سید على اکبر ؛ قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیة،۱۳۷۱ ش، ششم،، ج۵، ص ۱۰۸ /shiaha.com |