يک انتخاب. رأي باطل
يک انتخاب. رأي باطل
نميخواهم به انتخابات بپردازم، چه شيريني و زيبايي حضور و چه تلخي هاي پديد آمده؛ خائنانه يا غافلانه[1].موضوع امامت و مهدويت هم ربطي به انتخاب مردم ندارد که وليِّ خدا را خدا ميشناسد اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ[2]؛. خدا بهتر ميداند چه کسي عهده دار رسالتش گردد. خود بهتر ميداند چه کسي را امام قرار دهد و به مردم معرفي کند.اما بالاخره وليِّ خدا اگر بخواهد کار کند، بخواهد اهداف خود، تعليم و تزکيه و...و هر آنچه هدف از رسالتش است را به منصه ظهور برساند،بايستي دستان و پاهايي گرد هم آيند.پاهايي پا در رکاب و دستاني، دست در دست هم، آماده خدمت.
اميرالمؤمنين هم باشد، اگر مردم نباشند، شيريني حضوري نباشد، بصيرت و قدم هاي محکم نباشد و قلب هاي استوار؛ خانه نشين ميشود.
حکايت؛ حکايت روشني است. اگر راه وليّ ات را انتخاب کردي؛ با تمام وجود او را برتر از هر چيزي يافتي به «مَعَكُم مَعَكُم» (با شمايم، با شمايم) رسيدي، امام را تنها راه يافتي[3]؛ وقتي امام را اينگونه معرفت يافتي و در اين مسير قرار گرفتي، تازه يک بُعد ديگر اين انتخاب مانده و آن عدم انتخاب غير از اين راه است. لَا مَعَ غَيْرِكُم[4] با ديگران نيستم.با شمايم نه با ديگران.
اين انتخاب، مهمترين انتخابات است. صندوق رأي، اين است که جانت وليِّ خدا را بر غير او مقدم دارد. به که دل ميدهي؟ با که همراهي؟
آخرالزمان امتحان هاي متفاوتي دارد؛ داستان غربال شدن است. راوي از امام باقر عليه السلام پرسيد: کي فَرَج شما فرا ميرسد؟ امام فرمود: هيهات. هيهات فَرَج ما محقق نخواهد شد تا اينکه غربال شويد. غربال شويد. غربال شويد تا اين که آلودگي ها برود و پاکي ها بماند.[5]
انتخاب ميکني و انتخاب ميشوي. و براي همين انتخاب، جايگاهت متفاوت ميشود. امام صادق عليه السلام فرمود: قسم بخدا آنچه منتظر آنيد و متوقع اوييد، رخ نمي دهد؛ مگر اينکه غربال شويد. قسم بخدا آنچه منتظر آنيد و توقع اورا داريد ، رخ نمي دهد؛ مگر اينکه شناخته و جدا شويد. بخدا سوگند آنچه منتظر آنيد و متوقع اوييد، رخ نمي دهد؛ مگر بعد از نااميدي ها. قسم بخدا آنچه منتظر آنيد و مترصد آنيد، رخ نمي دهد؛ مگر اين که هر يک از سعيد و شقي به نهايت کار خود برسند[6].
دنيا حکايت پل صراط است. پل صراط از همين جا شروع ميشود[7] ؛از همين انتخاب ها. وقتي خوب را انتخاب کردي و دست و پايت نلرزيد. ترديد هم نکردي. به اوج ميرسي و اگر بد را انتخاب کردي، سقوط کردي .انتخاب بد همان و سقوط همان .اگر رسول خدا صلي الله عليه و آله را انتخاب نکردي، فرداي حسرت، پشيماني که اي کاش با رسول همراه بودم «وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبيلاً[8]»؛ و پشيماني از انتخاب ديگران، اي کاش فلاني را دوست نمي گرفتم «يا وَيْلَتى لَيْتَني لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَليلاً»[9].
حکايت ما فقط حکايت انتخابات و انتخاب يک مسئول نيست (که همان هم چه دولتمرد و چه مردم اگر در تصميم ها و تلاش هاي خود، خوب انتخاب نکنند از ميان دنيا و دلبستگيها، خدا و خدمت خلق، شهرت و معروفيت، بندگي و تلاش مخلصانه براي دين و بندگان، درست انتخاب نکنند؛ تلاششان حسرت است و سنگيني و وِزر) حکايت، انتخاب راه دنيا و آخرت است. و نيمه شعبان تلنگري است براي اين که دل را به وليِّ خدا بسپاري .
همه عالم صندوق است و همه ما انتخاب گر و رأي دهنده. مهم اين است رأي ات باطل نباشد.