سلام
 
خوب به این سوال و جواب دقت کنید  :
 

سند ذکر یونسی

درباره‌ی «ذکر یونسی» توضیح بفرمایید و اینکه آیا این ذکر، منشأ روایی دارد یا از ابداعات صوفیه می‌باشد؟

 

منظور از ذکر یونسی، عبارت «لا إلهَ إلّا أنتَ سبحانَکَ إنّی کُنتُ مِنَ الظالمین» می‌باشد که در قرآن کریم و در رابطه با حضرت یونس(ع) آمده است: «و ذاالنون إذ ذهب مغاضباً فظنّ أن لن نقدر علیه فنادی فی الظلمات أن لا إله إلا أنت سبحانک إنی کنت من الظالمین فاستجبنا له و نجّیناه من الغمّ و کذلک ننجی المؤمنین؛

و یاد کن صاحب داستان ماهی را آن‌گاه که خشمگین، روانه شد و پنداشت که بر او تنگ نخواهیم گرفت، پس گرفتار در تاریکی‌ها ندا داد: هیچ خدایی جز تو نیست، بر پاکی‌ات ستایش، من از ستمکاران بودم. این شد که خواهش او را بر آوردیم و از اندوه، نجات‌ش دادیم و مؤمنان را این‌چنین، نجات می‌دهیم» (سورة الأنبیاء آیة87-88)

روشن است که تعبیر «مؤمنان را این‌چنین، نجات می‌دهیم» تعبیری عامّ است و حالت استمرار و قابلیت تکرار دارد. از سوی دیگر، در روایتی وارد شده که حضرت صادق(ع) فرمود: «عجبت لمن اغتمّ کیف لا یفزع إلى قوله تعالى لا إله إلا أنت سبحانک إنی کنت من الظالمین فإنی سمعت الله عزوجل یقول بعقبها فاستجبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی المؤمنین؛

در شگفتم از کسی که اندوهگین شده است، چطور به این گفتار خداوند تعالی، پناه نمی‌برد که: لا إله إلا أنت سبحانک إنی کنت من الظالمین. چرا که شنیدم خداوند عزوجل، در پس این کلام، می‌فرماید: این شد که خواهش او را بر آوردیم و از اندوه، نجات‌ش دادیم و مؤمنان را این‌چنین، نجات می‌دهیم» (الفقیه ج4 ص280)

همچنین در روایت دیگری وارد شده: «للغمّ و الهمّ لا إله إلا أنت سبحانک إنّی کنت من الظالمین‏؛ ذکر یونسی برای اندوه‌ناکی و پریشان‌فکری است» (التهذیب ج6 ص171) علی‌هذا تکرار فراوان این ذکر شریف، با توجه به معنا و بدون تقید به تعداد معین، به غم‌زدگان توصیه می‌شود.