خواص میوه و سبزیجات

طالبی یکی از پرطرفدارترین میوه‌های فصل تابستان حتی در آن سوی دنیاست و به خاطر عطر و طعم دلپذیرش بسیار محبوب است. طالبی متعلق به خانواده خیار و کدو است.
 گرمک و طالبی، شبیه خربزه هستند و از جهت غذا و پزشکی شباهت زیادی به خربزه دارند با این تفاوت که پیش از خربزه می‌رسند و لطیف تر هستند و هضم آنها آسان تر است. طالبی و گرمک از میوه‌های پرآب فصل تابستان است. طالبی شیرین و خوشبوتر از گرمک است. قسمت‌های مورد استفاده طالبی و گرمک عبارتند از میوه و تخم میوه.

فواید تغذیه‌ای طالبی

طالبی یکی از بهترین منابع ویتامین A است و مملو از بتاکاروتن است که در بدن تبدیل به ویتامینA می‌شود. در یک فنجان آب طالبی فقط ۵۶ کالری انرژی وجود دارد ولی 129 درصد نیاز روزانه ما به ویتامینA را تامین می‌کند که تاثیر آن در بهبود بینایی و پوست بدن بر همه واضح است. طالبی یکی از غنی‌ترین میوه‌های حاوی ویتامینC است. طالبی علاوه بر ویتامین‌هایA وC حاوی مواد مغذی مفید دیگری مثل پتاسیم، فولات، فیبر، منیزیم، ید و ویتامین هایB۶،B۳،B۵ وB۱ است.

همان طور که ویتامین A آنتی‌اکسیدان محلول در چربی است، ویتامینC آنتی‌اکسیدان محلول در آب است و مصرف این میوه به دلیل دارا بودن مقدار زیادی از این دو ویتامین، ابتلا به بسیاری از بیماری‌های مزمن مثل بیماری‌های قلبی، سکته و سرطان را کاهش می‌دهد. وجود مجموعه‌ای از ویتامین‌های گروهB در این میوه آن را به یک ماده بسیار خوب برای سوخت و ساز انرژی در بدن تبدیل کرده است. از این رو میوه‌ای بسیار مفید برای افزایش وزن کودکان و نوجوانان و افراد لاغر است.

خواص درمانی

طالبی میوه‌ای اشتها آور بوده، ادرارآور، نرم‌کننده(ملیّن) و موجب طراوت و شادابی پوست بدن است. هم‌چنین خوردن طالبی، بعد از غذا برای درمان کم خونی مفید است. مصرف طالبی برای کسانی که سل ریوی دارند، یا مبتلا به یبوست و بواسیر هستند، مفید است. گرمک نیز سرشار از ویتامین‌های A وC و سلولز است. این میوه ملّین است، مخصوصاً برای کسانی که از یبوست می‌نالند، مفید است. گرمک و طالبی، تشنگی را در تابستان تسکین می‌دهند. گوشت طالبی برای تسکین سوختگی‌های سطحی یا درمان ورم پوست نیز موثر بوده و آب آن برای نرم کردن پوست مفید است.

انتخاب طالبی

برای خرید یک طالبی خوب و رسیده، با کف دست به آن ضربه بزنید باید یک صدای تو خالی داشته باشد. وقتی آن را در دست می‌گیرید باید نسبت به اندازه‌اش سنگین به نظر برسد و هیچ نقطه له شدگی یا نرم‌شدگی نداشته باشد. پوست آن باید به رنگ کرم یا زرد مایل شده باشد( رنگ سبز پوست نشانه کال بودن آن است). محل اتصال آن به ساقه باید کمی نرم باشد و باقی مانده ساقه باید به راحتی کنده شود. یکی دیگر از نشانه‌های رسیده بودن طالبی بوی ملایم شیرینی است که از پوست آن به مشام می‌رسد.

احتیاط لازم در مصرف

کسانی که مرض قند دارند باید در خوردن طالبی جانب احتیاط را رعایت کنند یا آن را مصرف نکنند، هم‌چنین کسانی که ورم معده دارند، نباید در مصرف طالبی زیاده روی کنند.

میوه‌ای علیه آسم

اگر شما هم جزء آن دسته از افراد هستید که دوست دارید کالری هر ماده غذایی را بدانید باید گفت، هر یک فنجان طالبی دارای 56 کالری انرژی است. این مقدار میوه دارای 5 هزارو 158 واحد ویتامین A است و 5.67 میلی‌گرم ویتامین C دارد. این میوه منبع غذایی خوبی برای تامین پتاسیم نیز هست به این ترتیب که در هر یک فنجان از آن، 494 میلی گرم از این ماده مغذی وجود دارد و مصرف این مقدار از آن 10 تا 20 درصد از نیاز روزانه افراد را به پتاسیم تامین می‌کند. ‌مطالعات نشان داده‌اند، بچه‌هایی که از آسم رنج می‌برند، در صورت استفاده‌از میوه‌هایی که ویتامین C بالایی دارند، کمتر دچار حملات تنفسی شده و کمتر سرفه می‌کنند.

از این رو، استفاده از طالبی در میان وعده‌ها به علت وجود مقادیر بالایی از این ماده مغذی بسیار کمک‌کننده است. محققان عقیده دارند که خاصیت آنتی‌اکسیدانی ویتامین C خاصیت ضد التهابی نیز دارد و این خاصیت مانع از شدت یافتن علائم آسم در بیماران می‌شود. به علاوه، آنتی اکسیدان‌های موجود در طالبی از بروز التهاب مزمن برونش‌ها نیز جلوگیری می‌کند، به همین دلیل مصرف روزانه آن برای بیمارانی که از مشکلات تنفسی رنج می‌برند، بسیار مفید شناخته شده است.

عینک خوراکی

این روزها تعداد کسانی که مجبور هستند از عینک‌های طبی استفاده کنند، بیشتر شده و مصرف مواد غذایی که موجب تقویت سیستم بینایی می‌شوند یکی از راه‌های پیشگیری‌کننده به حساب می‌آید. به این دلیل مصرف مواد غذایی که بتا کاروتن بالایی دارند بسیار موِثر است، زیرا این ترکیب ارزشمند در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود و به تبع آن ویتامین A نیز در بهبود عملکرد چشم‌ها موِثر است. به علاوه، بتاکاروتن بالای طالبی، مانع بروز آب مروارید در سالمندان می‌شود.

مطالعات نشان داده‌اند، افرادی که از طریق رژیم غذایی‌شان، هر روز بتاکاروتن کافی دریافت می‌کنند، کمتر به آب مروارید دچار می‌شوند. هر ساله بیش از یک میلیون انسان به این بیماری مبتلا شده ومحققان عقیده دارند که استفاده از مواد غذایی که بتاکاروتن بالایی دارند از بروز آن به‌طور‌جدی‌جلوگیری می‌کند. جالب است بدانید که خوردن یک طالبی کوچک که دارای 180 میلی گرم ویتامین C است، احتمال ابتلا به آب مروارید را به میزان یک سوم در افراد مستعد کاهش می‌دهد.

میوه‌ای در خدمت قلب

محققان معتقدند، میوه‌هایی که پتاسیم بالایی دارند نظیر طالبی، موز و پرتقال از بروز نارسایی قلبی جلوگیری کرده و در صورت بروز از شدت آن می‌کاهند، زیرا به عقیده آنها اغلب این بیماران روزانه چندین دارو مصرف می‌کنند که موجب دفع پتاسیم از بدنشان می‌شود و چون کمبود این ماده مغذی می‌تواند با حملات قلبی همراه باشد، خوردن مواد غذایی که منبع پتاسیم هستند، بسیار ضروری است.

از آنجایی که کلسترول، فشار خون و هموسیستین بالا، زمینه‌ساز بروز بیماری‌های قلبی هستند، مصرف طالبی به دلیل دارا بودن مواد مغذی که برای کنترل این سه فاکتور مورد نیاز هستند، مفید بوده و در حفظ سلامت قلب موِثر شناخته شده است. مطالعات نشان داده‌اند، مصرف یک فنجان طالبی در روز به میزان 25 درصد احتمال بروز فشار خون را کاهش می‌دهد‌. به علاوه یک فنجان طالبی 100 درصد از نیاز روزانه افراد را به ویتامین C تامین می‌کند و چون هر دوی این فاکتورها برای کاهش فشار خون مورد نیاز هستند، از این رو، مانع بروز بیماری‌های قلبی می‌شود.

در ضمن، یک طالبی متوسط 5 گرم از 25 گرم فیبر مورد نیاز بدن را فراهم می‌کند که موجب کاهش کلسترول بالای خون می‌شود، پس می‌توان دریافت که این میوه یکی از بهترین میوه‌ها برای حفظ سلامت قلب است. همانطور که می‌دانید، هموسیستین ترکیبی است که اگر در خون افزایش یابد، احتمال بروز بیماری‌های قلبی دو‌چندان می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند، افرادی که ویتامین C، بتاکاروتن و اسید فولیک را در مقادیر مورد نیاز دریافت می‌کنند، سطح این ترکیب در خونشان پایین‌تر است. به طوری که خوردن مواد غذایی که منابع این مواد مغذی محسوب می‌شوند، در عرض 4 هفته به میزان 11 درصد سطح این فاکتور را کاهش داده است.

در ضمن ویتامین C بالایی که در طالبی وجود دارد به همراه بتاکاروتن، احتمال بروز سرطان‌هایی نظیر سرطان ریه، سینه، مثانه، روده بزرگ، معده و لوزالمعده را در افراد مستعد کاهش می‌دهد. این دو ماده مغذی با فعالیت آنتی‌اکسیدانی که دارند از فعالیت تخریبی رادیکال‌های آزاد جلوگیری کرده و مانع تشکیل غدد سرطانی می‌شوند. این میوه با گرم شدن هوا وارد بازار میوه می‌شود و معمولاً در وعده صبحانه، دسر و میان وعده‌ها از آن میل می‌کنند. به علاوه، می‌توان برحسب اندازه طالبی آن ‌را برش برش کرده یا آنکه به دو نیم تقسیم کرد و بعد از خارج کردن تخمه‌های آن، با کمی شکر و گلاب و حتی به صورت مخلوط شده با تکه‌های یخ به شکل یک نوشیدنی خنک مصرف کرد.

این روزها وقتی از کنار میوه‌فروشی‌ها می‌گذرید، از چغاله‌های سبز خوش‌رنگ، گوجه‌سبزهای ترش و خوشمزه، توت‌فرنگی‌های قرمز و آبدار گرفته تا زردآلوهایی که شیرینی‌شان از دور هم پیداست، آنقدر وسوسه‌انگیزند که مقاومت در برابر نخریدن‌شان بسیار سخت به نظر می‌آید. البته این میوه‌ها به‌شدت مغذی به نظر می‌آیند و انگار همه ما عادت کرده‌ایم آمدن بهار را با خوردن نوبرانه‌هایش، حتی به قیمت‌های گزاف، جشن بگیریم! اما آیا واقعا میوه‌های نوبرانه مغذی‌تر از میوه‌های معمول هر فصل هستند؟ به نظرتان مجبورید چغاله بادام را کیلویی 15 هزار تومان بخرید تا موادمعدنی و ویتامین‌های موردنیاز بدن‌تان تامین شود؟ یعنی نمی‌شود با خوردن سیب کیلویی 2هزار تومان ویتامین‌های مورد نیاز بدن را تامین کرد؟

برای بررسی این موضوع سراغ دکتر رضاراست‌منش، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی رفته‌ایم تامیوه‌های نوبرانه را با سیب، این میوه بهشتی، مقایسه کنیم و ببینیم هر کدام از این میوه‌ها تا چه حد می‌توانند در برابر سیب قد علم کنند!

گوجه‌سبز یا سیب؟

گوجه‌سبز به دليل مواد موثر خاصی که دارد، ترشح بزاق را بیشتر می‌کند و این یک مزیت عالی برای افرادی است که داراي اشتهای کم بوده، بیماران سرطانی که بعد از انجام رادیوتراپی غدد بزاقی‌شان تحلیل رفته، هر بیمار دیگری که اختلال در ترشح بزاق دارد و همچنين كساني كه دچار بوی بد دهان می‌شوند. اين ميوه می‌تواند به کاهش وزن کمک کند، چراکه کالری چندانی ندارد. ازسوی دیگر هم کسانی که کاهش وزن دارند، می‌توانند با خوردن این میوه وزن بگیرند. این هوشمندی ماست که باید از آنها درست استفاده کنیم.

هر 100 گرم گوجه‌سبز 5/8 گرم کربوهیدرات، 8/2 گرم چربی، 6/1 گرم پروتئین و 5/0 درصد فیبر دارد و با خوردن این مقدار گوجه سبز 5 درصد ویتامین A، 13 درصد ویتامینC، 5 درصد کلسیم، 2 درصد فسفر و 5 درصد آهن مورد نیاز بدن تامین می‌شود. تنها ویتامینی که دارد، ویتامین C است و باقی ویتامین‌هایش آنقدر کم است که به چشم نمی‌آید. بیشتر از لحاظ چشایی و تحریک اشتها مهم است. با همه این اوصاف گوجه سبز هم به پای سیب نمی‌رسد و اگر نمره سیب را 20 فرض کنیم، میوه‌های نوبرانه همگی 14 می‌گیرند!

چغاله‌بادام یا سیب؟

هر سیر چغاله بادام (75 گرم)، 340 کیلوکالری انرژی دارد که در این مقدار، 30 گرم چربی، 2 گرم چربی اشباع، 12 گرم کربوهیدرات، 12 گرم پروتئین، 2 گرم قند، 16 درصد کلسیم و 16درصد هم آهن دارد و خبری از ویتامین A و C هم در آن نیست.

چغاله می‌تواند در افرادی که به علل مختلف دچار اختلال در ترشح غدد بزاقی  یا کسانی که دارای سیروز کبدی یا سنگ کیسه صفرا هستند کمک کننده باشد اما برای افراد لاغر باعث تشدید لاغری می‌شود، بنابراین صرف مقدار ویتامین و مواد معدنی دریافتی نمی‌تواند برای ما تعیین کننده باشد و باید به تاثیری که بر وضعیت بدنی ما می‌گذارد، دقت کرد.  پس از این به بعد فکر چغاله بادامی که هر بهار با قیمت‌های نجومی- که امسال از 90 هزارتومان و 60 هزار تومان شروع شد و در نهایت به 16 هزار تومان رسید- به بازار می‌آیند، از سر بیرون کنید، در عوض یک کیلو سیب بخرید و مطمئن باشید بدن‌تان به دليل نخوردن چغاله بادام با هیچ کمبودی مواجه نمی‌شود.

چرا سیب؟

سیب از نظر تغذیه‌ای بسیار غنی است. مقدار ریبوفلاوین یا B2 موجود در سیب بسیار بالاست و هیچ میوه‌ای از این لحاظ غیر از شیر، به گرد پای سیب نمی‌رسد.

هر عدد سیب دارای 900 واحد ویتامین A، 7/0 میلی‌گرم ویتامین B، 5 میلی‌گرم ویتامین C، 3 میلی‌گرم آهن، 10 میلی‌گرم فسفر، 130 گرم پتاسیم و حدود 15 گرم کربوهیدرات است که به این ترتیب هم بسیاری از ویتامین‌های مورد نیاز بدن و هم قند و انرژی شما را تامین می‌کند.

این میوه خوش‌عطر ارزش سیرکنندگی بالایی داشته و همچنين باعث ترشح غدد بزاقی می‌شود. اين ميوه داراي مواد معطر و آنتی‌اکسیدان‌های زیادی است كه موجب نشاط فرد می‌شود. برای پوست مفید است و کیفیت خواب را افزایش می‌دهد. همه این خاصیت‌ها را شاید نتوان در هیچ میوه دیگری پیدا کرد البته تمشک و زغال‌اخته تا حدودی این خواص را دارند.

توت‌فرنگی و زردآلو هم یک‌پا سیب هستند!

میزان مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان موجود در توت‌فرنگی و زردآلو آنقدر زیاد است که نمی‌توان گفت این میوه‌ها چیزی از سیب کم دارند و در کفه ترازو وضعیت برابری نسبت به هم دارند. یک لیوان توت‌فرنگی حاوی 3 واحد ویتامین A، حدود 6 گرم ویتامین C، 4 میلی‌گرم ویتامین B3، 21 گرم کلسیم، 6 میلی‌گرم آهن، 247میلی‌گرم پتاسیم و 16 میلی‌گرم منیزیم است.

با خوردن هر عدد زردآلو هم 13 درصد از ویتامین A، 6 درصد از ویتامین C و 83/0گرم فیبر مورد نیاز بدن تامین می‌شود. میزان پتاسیم موجود در هر زردآلو 103 میلی‌گرم است و تنها 17کیلوکالری انرژی به بدن می‌رساند.

توت‌فرنگی و زردآلو به دليل آنتی‌اکسیدان بالایی که دارند، میوه‌های خوبی به خصوص برای بیماری‌های پوستی، آلزایمر، زوال فکری و ... محسوب می‌شوند چراکه آنتی‌اکسیدان بسیار بالایی دارند و حتی برای بیماری‌های چشمی بسیار مناسب هستند چون لیکوپن، آنتوسیانین، آنتوگزانتین و در کل رنگدانه‌های بیشتری دارند، به همین دليل برای تقویت چشم و بهبود بیماری‌های چشمی و حافظه بسیار مفید هستند. میوه‌هایی داراي رنگدانه زيادي هستند که هنگام برش یا گاز زدن، مایع نارنجی رنگ، قرمز، ارغوانی یا بنفش از آنها ترشح می‌شود و هرقدر این رنگ تیره‌تر باشد، به نفع سلامت ماست.

نوبرانه‌ها پرخاصیت‌ترند؟

میزان انباشت مواد مغذی میوه‌ها اعم از ویتامین، مواد معدنی و مواد معطر و آروماتیک، ارتباط مستقیمی با درجه رسیدن میوه در زمان اتصال به درخت دارد. میوه‌هایی که نوبر هستند، از آنجا که ارتباط بسیار کوتاه‌مدتی با درخت مادر دارند، هم از نظر ویتامین‌ها، مواد معدنی، پروتئین و حتی عطر نسبت به میوه‌هایی که روی درخت می‌رسند، بسیار کم‌ارزش‌تر هستند. البته این میوه‌ها برای ما بیشتر حالت نوستالژی دارند و وقتی برای مدت طولانی طعم‌شان را نچشیده‌ایم، احساس می‌کنیم بدن‌مان به این میوه‌های تازه و نوبرانه نیاز دارد. البته نمی‌توان منکر خاصیت این میوه‌ها شد اما مشکل این میوه‌ها هزینه‌ای است که باید بابت خریدشان پرداخته شود. مثلا اگر خوراکی به خصوصی، خاصیت بیشتری داشته باشد و به واسطه خاصیت بیشتر قیمت بیشتری هم داشته باشد، پرداختن این هزینه منطقی است اما وقتی هزینه‌های گزافی برای خوراکی‌هایی پرداخته می‌شود که خاصیت آنچنانی ندارند، می‌توان به این قضیه نگاه بهتری کرد.

سیب از هندوانه هم بهتر است!

هندوانه در مقایسه با سیب مواد معدنی و ویتامین‌های بسیار کمتری دارد اما نمی‌توان از لیکوپن و الکترولیت‌های موجود در هندوانه هم چشم پوشید.

لیکوپن موجود در هندوانه هم برای سرطان پروستات، هم برای چشم و هم برای تقویت قوای جنسی آقایان مفید است.

البته بخش اعظم هندوانه آب است و این آب برای رفع تشنگی بسیار موثرتر از آب آشامیدنی است. زيرا وقتی عرق می‌کنیم الکترولیت‌هایی مثل سدیم، پتاسیم، کلر و ... هم دفع می‌شود. به این ترتیب وقتی آب می‌نوشیم، خون رقیق‌تر شده و مقدار الکترولیت‌های باقی‌مانده در خون باز هم رقیق‌تر شده و باعث افت فشارخون می‌شود. اما وقتی هندوانه می‌خوریم، چون تمام الکترولیت‌های مورد نیاز بدن را به‌طور متوازن دارد، درست مثل یک سرم عمل کرده و در سریع‌ترین زمان ممکن تمام الکترولیت‌های ازدست‌رفته به خاطر تعریق، اسهال یا هر بیماری دیگری را در بدن جایگزین می‌کند.

دیابتی‌ها توت بخورند؟

توت میوه‌ای پرخاصیت و البته پرکالری است. 100 گرم توت حاوی 61 کیلوکالری انرژی است که همین مقدار توت خشک 360 کیلوکالری انرژی به بدن می‌رساند. هر فنجان توت حاوی 9‌/‌0 گرم پروتئین، 1/1 گرم چربی و 16 میلی‌گرم کلسیم است. بد نیست بدانید میزان توصیه شده‌ کلسیم 800 میلی‌گرم در روز است. البته 8‌/‌0 میلی‌گرم آهن، 280 واحد ویتامین A، 2میلی‌گرم ویتامین B1، 6 میلی‌گرم ویتامین B2، 1/1میلی‌گرم ویتامین B3 هم در یک فنجان توت پیدا می‌شود. توت همچنین حاوی مقادیر بالایی آب، فیبر، تانن و منیزیم است. توت یکی از میوه‌های غنی از سوربیول است و به بیماران کبدی بسیار کمک می‌کند، اما همین میوه برای کسانی که داراي بیماری‌های چشمی مثل آب‌مروارید هستند، به مقدار زیادبه هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود. چون این میوه قند بالایی داشته و قندش خیلی زود جذب می‌شود.

درست است که خوراکی‌های شیرین طبیعی بهتر از قندهای مصنوعی هستند اما مصرف زیاد و بی‌اندازه این منابع هم می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

گیلاس میوه کوچک، گرد و ملین است که در هنگام چیدن به رنگ قرمز یا سیاه می‌باشد و دارای یک هسته است. در واقع در طبیعت سه نوع گیلاس به رنگ‏‌های قرمز، سیاه و زرد یافت می‌‏شود. گیلاس‌‏ها را همیشه رسیده می‌‏چینند و شما می‌‏توانید آن را تنها 1 تا 3 روز به خوبی نگهداری نمایید. گیلاس‏‌ها را بهتر ا‏ست تازه‏ تازه پس از چیدن از درخت تناول کرد. اغلب از گیلاس، مربا یا ژله درست می‌کنند زیرا نمی‌‏توان آن را به صورت تازه ذخیره و نگه ‏داری کرد، ولی می‌‏توان آنها را فریز کرد؛ البته بهتر است که اول هسته‌های آن در آورده شود. بر طبق آخرین و بهترین اخبار به دست آمده مشخص شده که گیلاس‏‌ها منبع غنی آنتی‌‏ اکسیدان‏‌ها هستند.
گیلاس غذای متداولی در عصر حجر بوده و باستان‌شناسان بقایای هسته‏‌های گیلاس را در بسیاری از غارها و صخره‏‌های مسکونی ماقبل تاریخ یافته‌‏‏اند. گیلاس شیرین یک میوه فصلی است که امروزه به غیر از مصرف تازه آن، می‌‏توان به خوبی از میوه خشک آن یا به صورت آبمیوه استفاده کرد. گروه‏‌های گیاه‌شناختی زیرمجموعه درخت‌‏های گیلاس شامل: درختان آلو، هلو، بادام و زرد‏آلو است و نه تنها از میوه درخت گیلاس، بلکه از شکوفه‌‌ها و چوب آن نیز استفاده می‌شود. برای اینکه ارزش این گیاه را بدانیم کافی است بگوییم تمام قسمت‌های این میوه یعنی: گوشت، دم، هسته، برگ و ساقه آن در طب و صنعت استعمال دارد.

همه ما از مصرف گیلاس تازه در یک روز گرم تابستانی لذت می‌بریم؛ این میوه دارای چربی کم و فیبر زیاد است و اگر شما درمان‌های گیاهی را قبول داشته باشید، بدانید که گواتر مزمن با خوردن گیلاس تا حد زیادی کنترل می‌شود و همچنین مانند یک عامل تخلیه و زهکشی در مجاری ادرار و لوله‏‌های هاضمه کار می‌کند و سنگ‏‌ها را از بین می‏‌برد و مصرف آن در حد مناسب به مبتلایان به دیابت و ورم مفاصل توصیه می‌‏شود زیرا میوه‏‌ای است که نشاسته کمی دارد و قندش برای افراد دیابتی زیان‌بار نیست(البته باز هم تاکید می‌شود که اگر به میزان توصیه شده توسط متخصص تغذیه مصرف شود). گیلاس همچنین مسکن اعصاب بوده، ملین است، خون را پاک و معده را نیز تمیز می‌‏کند و جوشانده دم گیلاس برای دفع سنگ‏‌های مثانه و تمیزکردن مجاری ادرار در طب تجربی مصرف دائم دارد.

روغن یا کپسول این هسته‌های ریز و کوچک اثرات شگفت انگیزی دارند که شناخت‌شان خالی از لطف نیست. برای آشنایی بیشتر با خواص این هسته‌ها با ما باشید. بدون هسته و دانه، گیاهی رشد نمی‌کند. طبیعت برای حفظ بقای گونه‌های مختلف میوه و سبزیجات، از هسته‌ها مراقبت می‌کند. به همین منظور دور این هسته‌های ریز یک غشای حفاظتی کشیده که حافظ مواد مغذی لازم برای رشد میوه‌ها می‌باشد. برای همین هم هسته برخی از میوه‌ها حاوی میزان زیادی آنتی‌اکسیدان و اسیدهای چرب است.

این ترکیبات معروف نیز اثرات مفیدی روی سلامتی ما می‌گذارند. اما چگونه می‌شود از تمام این خواص استفاده کرد؟ آیا همه هسته‌ها مصرف کردنی و مفید هستند؟ در جواب این سوالات باید گفت که غشای بیرونی هسته‌ها معمولاً سفت بوده و به راحتی قابل جویدن نیستند. طعم نسبتاً تلخ هسته‌ها برای خیلی‌ها خوشایند نیست و برای همین بدن ما قادر نیست که خواص کامل هسته‌ها را جذب کند. دانشمندان و محققان حوزه سلامت تحقیقات زیادی روی خواص هسته روی بدن انسان انجام می‌دهند. امروزه هسته‌ها به صورت روغن مانند روغن هسته انگور، مکمل‌های غذایی یا در محصولات آرایشی در اختیار مصرف کننده‌ها قرار گرفته است. در اینجا چند نمونه از این هسته‌های سلامتی را معرفی می‌کنیم.

هسته‌ انگور

هسته انگور و روغنی که از آن گرفته می‌شود سرشار از انواع آنتی‌اکسیدان‌ها به خصوص آنتی‌اکسیدان‌های خانواده پُلی‌‎فنول‌ها می‌باشد. از این گذشته این روغن حاوی میزان قابل توجهی ویتامین E و اسیدهای چرب ضروری است. این ترکیبات مفید باعث بهبود جریان خون شده و از عروق و قلب ما محافظت می‌کند. روغن هسته انگور خواصی دارد که برای پوست نیز مفید است. در واقع این روغن باعث تغذیه و نرم و مرطوب شدن پوست شده و ترشح کلاژن را بیشتر می‌کند. این روزها در ترکیب لوازم آرایشی از این روغن استفاده می‌شود.

هسته‌ انار

در چین باستان انار را سمبل جاودانگی می‌دانستند. هر دانه انار حاوی صدها هسته کوچک است که با یاقوت سرخی پوشانده شده است. روغنی که از این هسته‌های سفید گرفته می‌شود سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها به خصوص فلاوونوئیدها و اسیدهای چرب ضروری است. این روزها تولید کننده‌های بزرگ لوازم آرایشی از این روغن برای تولید لوازم آرایشی ارگانیک استفاده می‌کنند چون باعث تحریک ترشح کلاژن شده و پیری پوست را به تأخیر می‌اندازد. محققان حوزه تغذیه علاقه زیادی به بررسی دقیق‌تر هسته‌های انار نشان داده‌اند. اولاً به خاطر اینکه این هسته‌ها سرشار از فیتواستروژن‌ها هستند که برای بهبود و درمان علائم یائسگی بسیار مفید است و دوما به خاطر اینکه احتمال می‌دهند هسته انار خواص ضدسرطانی داشته باشد. برای همین محققان بررسی‌های گسترده‌ای در این خصوص آغاز کرده‌اند.

هسته‌ تمشک

روغن هسته تمشک سرشار از بتاکاروتن و اسیدهای چرب ضروری و به ویژه ویتامین E می‌باشد برای همین هم روند پیری را به تأخیر انداخته و سلول‌ها را جوان نگه می‌دارد. این هسته‌ها خواص ضدالتهابی و التیام بخشی دارند و برای همین هم باعث تغذیه، احیا و تقویت سلول‌های پوستی می‌شوند. روغن هسته تمشک برای پوست‌های حساس بسیار مفید است. در واقع این روغن برای تسکین خارش و پوسته پوسته شدن و قرمزی پوست تاثیر خوبی دارد. توجه داشته باشید که هسته کیوی نیز بسیار پر خاصیت است. با وجود اینکه روغن هسته کیوی چندان شناخته شده نیست اما با این حال این روغن سرشار از ویتامین E و اسیدهای چرب اشباع نشده می‌باشند که باعث نرمی پوست شده و با آکنه و پوست‌های خشن مقابله می‌کند.

هسته‌ گریپ‌فروت

عصاره هسته گریپ‌فروت یک ضد میکروب بسیار قوی می‌باشد. عصاره هسته گریپ‌فروت بر خلاف داروهای آنتی‌بیوتیکی به مدت طولانی در روده باقی نمانده و تعادل فلور روده را به هم نمی‌زند. قطره یا قرص هسته گریپ‌فروت برای درمان سرفه و لارنژیت و غیره مفید است. از این داروهای طبیعی می‌توان برای درمان قارچ‌ها یا بهبود مشکلاتی مانند آفت کمک گرفت. عصاره هسته گریپ‌فروت حاوی میزان زیادی فلاوونوئیدها و آنتی‌اکسیدان‌های خانواده پولی‌فنول‌ها می‌باشد که برای تقویت سیستم ایمنی بدن موثر است. البته توصیه می‌کنیم حتماً از محصولات ارگانیک استفاده کنید.

اگر در پایان روز احساس خستگی و بی‌حالی می‌کنید و نیاز به کسب انرژی مجدد دارید این مطلب را بخوانید.
با توجه به اینکه اغلب ما در طول روز این وضعیت را تجربه می‌کنیم معمولا به فکر چاره‌ای برای رفع خستگی خود می‌افتیم و به دنبال راه‌حلی برای کسب مجدد انرژی هستیم.
موز:

تمام مربیان ورزشی توصیه می‌کنند که پیش از شروع تمرینات، یک عدد موز بخورید. موز منبع غنی از کربوهیدرات‌ها است و در راس فهرست میوه‌های انرژی‌زا قرار دارد.
هندوانه:

خوردن این میوه، طراوت و شادابی ایجاد می‌کند و منبع غنی از ویتامین C است. همچنین هندوانه ذخیره آب فوق‌العاده‌ای است که مانند یک آبادی در وسط بیابان، امیدوارکننده است.
سیب:

این میوه از منابع غذایی بسیار مهمی است که می‌تواند به آرامی انرژی در بدن آزاد کند و همچنین سرشار از ویتامین C، B و پتاسیم که انرژی مورد نیاز بدن را تامین می‌کند.
پرتقال:

این میوه نیز «نیروگاه» انرژی و ویتامین C است. به علاوه پرتقال حاوی مقادیر قابل توجهی فسفر، مواد معدنی و فیبر خوراکی است که به بهبود فعالیت‌های سالم بدن کمک می‌کند.
انبه:

این میوه اصطلاحا شاه‌ میوه‌ها نامیده شده است. انبه سرشار از ویتامین‌های B و C، کلسیم، پتاسیم، روی، فولیت و پروتئین است.
آووکادو:

این میوه نیز هر چند حاوی ذخایر قابل توجه چربی است اما چربی آن از نوع خوب است. آووکادو از جمله میوه‌هایی است که به عنوان یک تقویت‌کننده انرژی، می‌توان روی آن حساب کرد.

سیب از جمله میوه‌هایی است که در همه فصل‌های سال بین میوه ها دیده می‌شود و بنا بر تایید مورخان جزو نخستین میوه‌های شناخته شده است که از شمال اروپا به سایر نقاط دنیا صادر شد. سیب انواع مختلفی دارد که در ایران سیب گلاب،‌سیب شمیران، سیب زرد(لبنانی)‌و سیب سرخ مورد مصرف قرار می‌گیرد.

مریم مهرآزی متخصص تغذیه در مورد خواص تغذیه‌ای سیب به فارس گفت: سیب سرشار از ویتامین‌ها مانند ویتامین A،B و ویتامین C، مواد معدنی مانند آهن، کلسیم منیزیم و پتاسیم و فیبر است که ترکیبات شیمیایی موجود در میوه‌ سیب بر حسب نژادهای گوناگون آن متفاوت است.

وی با اشاره به اینکه خوردن یک عدد سیب در وعده ابتدایی روز می تواند در کارکرد دستگاه گوارش بسیار موثر باشد، افزود: در عین حال به دلیل نوع بافت سیب گاز زدن سیب سبب تقویت فک شده و نوعی مسواک طبیعی محسوب می‌شود چرا که اسیدهای موجود در سیب، باکتری موجود در دهان و در نهایت بوی بد دهان رااز بین می‌برد و به نوعی ماده غذایی مانده در لابه‌لای دندانها را تمیز می‌کند.

به گفته این متخصص تغذیه آنهایی که مایلند پوستی شاداب داشته باشند یا از خشکی پوست رنج می‌برند سیب را در وعده غذایی خود قرار دهند.

مهر آزی خاطرنشان کرد: برخی افراد به ویژه افراد مسن به دلیل مصرف بی‌رویه گوشت قرمز و غذاهای چرب دچار درد مفاصل و نقرس شوند که علاوه بر کاهش مصرف گوشت می‌توانند سیب را در وعده غذایی خود جای دهند.

وی بر این نکته اشاره کرد که سیب خام یا پخته مانع تشکیل اسید اوریک در بدن می‌شود و پس از مصرف آن مقدار زیادی از اسیدهای بدن از طریق ادرار دفع می‌شود.

این متخصص تغذیه به آنهایی که کار فکری می‌کنند و به تمرکز نیاز دارند توصیه کرد تا خوردن سیب را فراموش نکنند چون سیب منبع خوبی برای تامین فسفر مغز است و در عین حال قند موجود در این میوه موجب انبساط عضلات منقبض می‌شود.

گشنیز گیاهی است با طعم معطر و شیرین که خواص درمانی مفیدی دارد و به همین خاطر مصرف چند برگ از آن به همراه وعده‌های غذایی روزانه توصیه می‌شود.

گشنیز گیاهی است علفی و یک ساله به رنگ سبز که ارتفاع آن تا 80 سانتیمتر نیز می‌رسد. برگ‌های آن به دو شکل ظاهر می‌شوند. آنهایی که در قاعده ساقه وجود دارند به شکل دندانه‌دار هستند و برگ‌های دیگر در طول ساقه می‌رویند، باریک و نخی می‌شوند.

در مورد خواص درمانی این گیاه خوراکی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- قند خون را کاهش می‌دهد.

- به هضم غذا کمک و از آشوب معده و دل به هم خوردگی جلوگیری می‌کند.

- گشنیز به دلیل دارا بودن خاصیت ضدالتهابی، علائم التهاب مفاصل را نیز کاهش می‌دهد. بیماران مبتلا به دردهای التهاب مفاصل می‌توانند دانه گشنیز را در آب بجوشانند و آن را بنوشند.

- از عفونت مجاری ادراری جلوگیری می‌کند.

- این گیاه از حالت تهوع و گاز معده می‌کاهد.

- مصرف گشنیز در کاهش کلسترول بد خون و افزایش کلسترول خوب موثر است.

- گشنیز منبع غنی از فیبر خوراکی، آهن و منیزیم است.

- زنانی که از خونریزی شدید در دوران عادت ماهانه رنج می‌برند می‌توانند مقداری دانه گشنیز و آب را جوشانده و به همراه شکر پیش از سرد شدن آن را مصرف کنند.

رزماری گیاهی مدیترانه‌ای است که علاوه بر کاربرد فراوان آن در آشپزی به عنوان یک گیاه شفابخش و درمان کننده انواع بیماری‌ها کاربرد دارد.

گیاه معطر رزماری بعنوان چاشنی در غذاهای مختلف شامل انواع سوپ‌ها، سس‌ها و خورش‌ها استفاده می‌شود.

در مورد کاربردهای پزشکی مفید و بیشمار این گیاه که برگ‌هایی سوزنی شکل با گل‌هایی صورتی، آبی یا بنفش رنگ دارد، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- پیشگیری از سرطان: گروهی از ترکیب‌های موجود در رزماری خاصیت ضد سرطانی دارند که در مطالعات مختلف تاثیر آن روی سرطان‌های پستان، پروستات، پوست و روده بزرگ مشاهده شده است.

- تقویت حافظه: رزماری مدت‌ها است که به دلیل ویژگی‌ تقویت حافظه شناخته شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد این گیاه دارای «اسید کارنوسیک» است که در حفظ سلامت اعصاب و پیشگیری از ابتلا به آلزایمر موثر است. همچنین بوییدن این گیاه در تقویت حافظه نقش دارد.

- تقویت روحیه: محققان معتقدند بوییدن رزماری علاوه بر تقویت حافظه در بهبود خلق و خو د افزایش روحیه مثبت در افراد نیز تاثیرگذار است.

- کمک به درمان میگرن: در طول قرن‌های گذشته رزماری به عنوان درمان طبیعی میگرن شناخته شده است. افراد مبتلا به سردردهای میگرنی می‌توانند مقداری رزماری را در آب بجوشانند سپس با آن بخور دهند.

- تسکین‌ درد: رزماری نه تنها برای درد میگرن موثر است بلکه روغن این گیاه می‌تواند به عنوان درمانی طبیعی برای بهبود دردهای التهابی مفاصل و دردهای عضلانی مورد استفاده قرار گیرد.

- کاهش التهاب: رزماری دارای دو عنصر ضد التهابی یعنی «اسید کارنوسیک» و «کارنوسل» است. این دو عنصر برای COX-2 که آنزیم ایجاد کننده درد و التهاب در بدن است نقش بازدارنده را بازی می‌کنند.

- تقویت سیستم ایمنی: مصرف این گیاه به دلیل دارا بودن خاصیت آنتی‌اکسیدانی بالا و ضد التهابی به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

- کمک به هضم غذا: رزماری اغلب برای درمان مشکلات گوارشی همچون بهم خوردگی معده، سوء هاضمه و یبوست و مشکلات گوارشی دیگر مورد استفاده قرار گیرد.

- کمک به رشد مو: گیاه رزماری همچنین موجب تحریک ریشه مو و رشد آن می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد افرادی که دچار ریزش مو هستند، می‌توانند مقداری افشرده این گیاه را روی پوست سر بمالند و سپس سرشان را ماساژ دهند.

- کمک به گردش خون: مصرف روغن گیاه رزماری به عنوان درمانی طبیعی برای افرادی که گردش خون ضعیف دارند، توصیه می‌شود هرچند تاکنون هیچ مطالعه‌ علمی برای تایید این تاثیر رزماری انجام نشده است.

- بهبود بوی دهان: گیاه رزماری شست‌وشو دهنده طبیعی دهان محسوب می‌شود. برای استفاده از این خاصیت رزماری، مقداری از آن را داخل آب گرم خیس کنید و پس از صاف کردن آن، مایع را داخل دهان شست‌وشو دهید.

سبزی‌ها، منبع فیبر، ویتامین‌ها و املاح هستند و مصرفشان می‌تواند وضعیت تغذیه فرد را بهبود دهد. در این مطلب می‌خواهیم به مهم‌ترین مواد مغذی در 13 سبزی پرمصرف بپردازیم.
در یک برنامه غذایی مناسب، تمام گروه‌های غذایی وجود دارد؛ از نان و غلات سبوس‌دار گرفته تا میوه و سبزی‌های تازه.

سبزیجات یکی از گروه‌های غذایی ارزشمندی هستند که در این روزگار پراسترس خوردنشان بیش از پیش توصیه می‌شود. به طوری که متخصصان تغذیه توصیه می‌کنند 2 تا 3 واحد از آن‌ها را در برنامه غذایی خود بگنجانید. حتماً می‌پرسید هر واحد این سبزی‌ها معادل چیست؟ در پاسخ باید بگوییم که در صورت خرد کردن سبزی‌های خام یک لیوان آن‌ها، یک واحد و البته نصف لیوان پخته، پوره یا آب آن‌ها نیز یک واحد محسوب می‌شود.

فلفل دلمه‌ای

در صورتی که نوع رنگی این سبزی به مصرف برسد بتاکاروتن فراوانی دریافت خواهد شد. همچنین فلفل دلمه‌ای منبع عالی ویتامین C است به طوری که با خوردن 100 گرم از آن 140 میلی‌گرم از این ویتامین دریافت خواهد شد. در ضمن فلفل دلمه‌ای یکی از سبزی‌های سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های قوی هم هست.

پیاز

پیاز سرشار از کوئرستین ترکیبی در خانواده فلاونوییدهاست که خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارد؛ بنابراین خوردن 3 تا 4 پیاز در هفته احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد و احتمال ابتلا به انواع سرطان‌ها به خصوص سرطان مثانه در سیگاری‌ها را به حداقل می‌رساند. خوردن یک پیاز متوسط، 5 درصد از نیاز روزانه به پتاسیم را تأمین می‌کند.

گل کلم

گل کلم منبع خوبی از پتاسیم است پس چه بهتر که فشارخونی‌ها به آن توجه بیشتری کنند. به علاوه اسیدفولیک نیز دارد بنابراین کسانی که سابقه بیماری قلبی دارند بهتر است گل کلم بیشتری بخورند.

سیر

سیر، منبع پتاسیم است به طوری که با خوردن 100 گرم از آن 620 میلی گرم از این ماده معدنی دریافت می‌شود پس فشارخون را پایین می‌آورد. علاوه بر این سیر منبع سلنیوم و روی است به همین دلیل به سیر خاصیت ضدباکتریایی و ضدویروسی را نسبت می‌دهند یعنی به تقویت سیستم دفاعی بدن کمک می‌کند و به کسانی که مدام به عفونت‌های قارچی، میکروبی و ویروسی مبتلا می‌شوند، توصیه می‌شود.

مارچوبه

یادتان باشد که خوردن 5 ساقه مارچوبه، تأمین‌کننده نیاز روزانه به اسیدفولیک است پس خانم‌هایی که قصد باردار شدن دارند بهتر است آن را در سبد روزانه‌شان بگنجانند.

در ضمن، مارچوبه ترکیب‌هایی دارد که از بروز نفخ در بدن جلوگیری می‌کند بنابراین اگر زیاد نفخ می‌کنید بهتر است مارچوبه را در برنامه غذایی روزانه‌تان بگنجانید.

کلم بروکلی

در خانواده کلم‌ها، بروکلی بیشترین مقدار آهن گیاهی را دارد و چون این سبزی دارای ویتامین C و بتاکاروتن نیز هست، جذب آهن موجود در آن نیز بیشتر می‌شود پس به کسانی که کم‌خونی دارند توصیه می‌شود بروکلی بخورند. این سبزی منبع مناسب بتاکاروتن یا همان پیش‌ساز ویتامین A است، فولات فراوانی دارد و از منابع آهن گیاهی محسوب می‌شود به طوری که با خوردن 100 گرم بروکلی، 2 میلی‌گرم آهن به بدن می‌رسد.

کلم بروکسل

در میان کلم‌ها بیشترین مقدار ویتامین C، اسیدفولیک و پتاسیم در این سبزی یافت می‌شود بنابراین به منظور تقویت سیستم دفاعی بدن، کاهش فشار خون بالا و البته پیشگیری از بروز بیماری‌های قلبی توصیه می‌شود که این سبزی در سهم روزانه سبزیجات به چشم بخورد.

هویج

هویج فیبر بسیاری دارد پس آن‌هایی که یبوست دارند باید آن را در برنامه غذایی روزانه‌شان بگنجانند. ماده مغذی دیگری که در هویج یافت می‌شود، بتاکاروتن است که البته مقدارش بیش از مقدار موجود در سایر مواد مغذی است یعنی حدود 5000 میکروگرم در هر 100 گرم هویج. تا حدودی نیز پتاسیم و کلسیم دارد. اما فیبر موجود در آن می‌تواند این سبزی را به یک گزینه مناسب برای سیر نگه داشتن کسانی که رژیم لاغری می‌گیرند، تبدیل کند.
معرف رنگی جوهر کلم قرمز

کلم قرمز

رنگ ارغوانی این سبزی به وجود لیکوپن برمی‌گردد که خاصیت آنتی‌اکسیدانی قوی دارد و یک ماده مغذی ضد پیری است. البته کلم قرمز منبع مناسبی از پتاسیم نیز هست بنابراین کسانی که فشار خون بالایی دارند، بهتر است که آن را در رژیم روزانه خود قرار دهند.

گوجه فرنگی

این ماده غذایی منبع ویتامین C، بتاکاروتن و لیکوپن است، آنتی‌اکسیدان‌هایی قوی که از بروز سرطان، بیماری‌های قلبی و سکته جلوگیری می‌کنند. پس اگر هدفتان داشتن سیستم دفاعی قوی است چه بهتر که گوجه فرنگی بیشتر بخورید. همان طور که گفتیم این سبزی سرشار از بتاکاروتن یا همان پیش‌ساز ویتامین A است ولی از نظر میزان ویتامین C به پای کلم نمی‌رسد. آنتی‌اکسیدان دیگری به نام لیکوپن نیز در آن وجود دارد که علت رنگ قرمز گوجه‌فرنگی است. جالب است بدانید که با پخته شدن گوجه‌فرنگی جذب این ماده مغذی بیشتر می‌شود.

خیار

خیار، آب فراوانی دارد بنابراین در روزهای گرم خوردن آن توصیه می‌شود. منبع ویتامین K و پتاسیم است بنابراین کسانی که به خون‌ریزی‌های طولانی مدت دچار می‌شوند یا از فشار خون رنج می‌برند، بهتر است که آن را در برنامه غذایی خود بگنجانند.

قارچ

خوردن 5 عدد قارچ، 50 درصد از نیاز روزانه بدن به مس را تأمین می‌کند. با مصرف 100 گرم از این سبزی، 320 میلی‌گرم پتاسیم مورد نیاز بدن تأمین خواهد شد بنابراین افراد مبتلا به فشارخون می‌توانند این سبزی را در برنامه غذایی خود بگنجانند.

کاهـو

بهتر است برای خوردن این سبزی برگ‌های سبزتر آن را انتخاب کنید زیرا هم بتاکاروتن بیشتری دارد و هم سرشار از ویتامین K و اسیدفولیک است. بنابراین مصرف این سبزی یک عادت غذایی مناسب برای کسانی است که زمینه ابتلا به بیماری‌های قلبی دارند.

بررسی مطالعات انجام شده نشان می‌دهد. مصرف آووکادو به بهره‌مندی از یک رژیم‌غذایی سالم، افزایش سطح کلسترول خوب، کاهش خطر سندرم متابولیک و کاهش وزن بدن کمک می‌کند.

سرکه، شیر یا آووكادو؟

چربی‌های شکم را با كمك كدام آب کنیم؟

بررسی مطالعات انجام شده نشان می‌دهد. مصرف آووکادو به بهره‌مندی از یک رژیم‌غذایی سالم، افزایش سطح کلسترول خوب، کاهش خطر سندرم متابولیک و کاهش وزن بدن کمک می‌کند. محققان می‌گویند، افرادی که آووکادو مصرف می‌کنند تمایل بیشتری به مصرف سایر میوه‌ها و سبزیجات داشته و کمتر به مصرف مواد قندی و شیرین روی می‌آورند. براساس بررسی‌های انجام شده، این افراد حجم بیشتری از مواد مغذی و مفید مانند فیبر خوراکی، ویتامین E و K، پتاسیم و منیزیم در طول روز دریافت می‌کنند و به‌خاطر همین رژیم سالم، نه تنها بدنی سالم‌تر پیدا می‌کنند، بلکه به چاقی شکمی هم مبتلا نمی‌شوند.

 آبلیمو، زنجبیل یا تره فرنگی؟

 درد مفاصل را با کدام آرام کنیم؟

محققان معتقدند، برای مقابله با دردهای التهابی ضعیف می‌توان به جای قرص مسکن از زنجبیل استفاده کرد. از نظر آنها این ماده‌غذایی سرشار از آنتی‌اکسیدان‌های قوی است و خوردن زنجبیل تازه به انسان احساس گرمی می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد، افرادی که پس از یک فعالیت ورزشی به مدت 10 روز و روزانه معادل نصف قاشق چای خوری زنجبیل مصرف می‌کنند، دردهای التهابی آنها در کمتر از 24 ساعت برطرف می‌شود و دیگر نیازی به درمان های پرهزینه، وقت گیر و شیمیایی ندارند. پس اگر دچار این درد هستید، اول از این شیوه استفاده کنید و بعد وقت دکتر بگیرید.

نمک، آب نارنج یا فلفل قرمز؟

اگر دست‌مان زخم شد کدام را بخوریم؟

ممکن است تعجب‌آور به نظر برسد، اما فلفل‌قرمز می‌تواند در بخش‌هایی از بدن به عنوان یک ضدالتهاب عمل کند. محققان می‌گویند، فلفل قرمز سرشار از ویتامین C است؛ این ویتامین کمک می‌کند بافت‌های آسیب دیده بتوانند خود را ترمیم کنند. فلفل‌قرمز سرشار از ترکیباتی مانند فلاونوئیدهاست که باعث کاهش التهاب می‌شوند و می‌تواند درمان زخم‌ها و آسیب دیدگی بافت‌ها را سریع‌تر کند. همچنین ماده سوزنده‌ای در سطح خارجی فلفل قرار دارد که در بسیاری از کرم‌های ماساژ به عنوان مسکن به کار برده می‌شود. بد نیست گاهی از این ادویه استفاده کنید. البته به‌خاطر داشته باشید که خوردن زیاد محرک‌هایی از این قبیل می‌تواند آسیب‌هایی را هم به بدن‌تان وارد کند.

زردچوبه، سنجد یا عرق نعناع؟

اگر روده‌تان تحریک شده

رنگدانه اصلی زردچوبه کارکامین است. این رنگدانه به زردچوبه رنگ زرد و همچنین خاصیت آنتی‌اکسیدانی قوی با قدرت ضدالتهابی می‌دهد. محققان معتقدند، این خاصیت ضدالتهابی زردچوبه برای تسکین دردهای ناشی از آرتروز موثر است. اما این تنها خاصیت زردچوبه نیست زیرا این ادویه برای افرادی که از سندرم روده تحریک‌پذیر رنج می‌برند، به عنوان یک نوع ضدعفونی کننده عمل می‌کند و جالب اینجاست که اگر زردچوبه را به همراه فلفل سیاه، زنجبیل یا روغن‌هایی مانند روغن زیتون مصرف کنیم، موثرتر عمل می‌کند. پژوهش‌ها ثابت کرده مالیدن زرچوبه روی اندام های ضرب دیده می‌تواند به کاهش درد و کم شدن ورم آنها کمک کند.

 گیلاس، طالبی یا خربزه؟

بعد از مسابقه کدام یک را بخوریم؟

تابستان نزدیک است و آمدن میوه های ریز و رنگارنگ تازه نه تنها شما را از تشنگی ناشی از گرما نجات می‌دهد، بلکه می‌تواند بسیاری از دردهای‌تان را هم درمان کند. یکی از این میوه ها، گیلاس قرمز است که نه تنها قلب شما را سالم می‌کند، بلکه ضد درد و انرژی بخش هم است. ترکیبات موجود در میوه‌های قرمز مانند گیلاس، زغال‌اخته یا تمشک که دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی هستند به محافظت از قلب کمک می‌کنند و همچنین اثرات ضدالتهابی شبیه به آسپیرین دارد. محققان می‌گویند، اگر بعد از انجام فعالیت‌های بدنی شدید یا شرکت در مسابقات دچار درد می‌شوید، بد نیست که برای کاهش دردهای پس از مسابقه آب گیلاس بنوشید.

آبلیمو، شکر یا آب زرشک؟

اگر گرمازده شدیم چه بخوریم؟

گرمازدگی كه از بیماری های شایع فصل تابستان است، با افزایش درجه حرارت هوا و تعریق زیاد بروز می‌كند و به دلیل تابش مستقیم آفتاب با سرخی پوست، افزایش ضربان قلب و حتی غش همراه است. گمان نکنید شما قرار نیست گرفتار این مشکل شوید، چراکه گرمازدگی نه‌تنها در افراد عادی بلكه در ورزشكاران هم بسیار دیده می‌شود. اما هر دردی درمانی هم دارد و شما می‌توانید با چكاندن چند قطره آبلیمو در آب آشامیدنی و مقدار كمی نمك از شر این مشکل آزار دهنده راحت شوید. اما یادتان نرود خودداری از قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم خورشید و استفاده از مایعات هم از اصولی هستند که باید در خاطر شما بمانند.

 آب کرفس، آب هندوانه یا آب گوجه‌فرنگی؟

بعد از باشگاه رفتن چه بخوریم؟

محققان می‌گویند، نتایج یک تحقیق نشان داده پس از انجام تمرینات ورزشی، مصرف آب گوجه‌فرنگی بهتر و موثرتر از نوشابه‌های انرژی‌زا موجب رفع خستگی و تامین مجدد انرژی بدن می‌شود. کارشناسان تغذیه عنوان کرده‌اند که گوجه‌فرنگی حاوی مواد شیمیایی حیاتی است که این مواد به بهبود عضلات و رفع خستگی آنها و نیز بازگرداندن سطح قند خون به وضعیت عادی پس از انجام تمرینات ورزشی و کشیدگی ماهیچه‌ها و عروق کمک می‌کنند. نتایج بررسی‌های آنها در مورد ورزشکاران نشان داد در گروهی که پس از انجام تمرینات از آب گوجه‌فرنگی استفاده کردند پس از مصرف این نوشیدنی، تنش و فشار عضلانی سریع‌تر بهبود پیدا کرد و همچنین سطح قند خون آنها زودتر به حالت طبیعی بازگشت.

بیشتر گیاهان (سبزی‌ها و میوه‌ها) به علت فیبر و الیافی که دارند، باعث کاهش کلسترول و تری‌گلیسرید خون می‌شوند.

البته تاثیر گیاهان در کاهش چربی خون یکسان نیست، تاثیر برخی از آنها بیشتر است و به دلیل خاصیتی که در کاهش کلسترول و تری‌گلیسرید خون دارند، برای تهیه دارو استفاده می‌شوند.

دکتر محمد صالحی افزود: بین گیاهان، سیر بیشترین قدرت را در کاهش کلسترول و تری‌گلیسرید خون دارد و بیش از صد صنعت داروسازی در دنیا از سیر، فرآورده‌های دارویی تهیه کرده‌اند. سیر علاوه بر کاهش کلسترول و تری‌گلیسرید، خاصیت ضدمیکربی و ویروسی دارد و فشارخون و قند خون را کاهش می‌دهد و خون را رقیق می‌کند.

وی تصریح کرد: البته سیر تازه از سیر پخته بهتر اثر می‌کند. اثر سیر ترشی نیز مانند سیر تازه است. میوه زیتون و روغن آن هم کلسترول را کاهش می‌دهد. سال‌هاست مشخص شده است که روغن زیتون چربی خون را کاهش می‌دهد.

استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران خاطرنشان کرد: سه نوع نوشیدنی دیگر کاهش‌دهنده فشار خون، کلسترول و تری‌گلیسرید، شامل آب گوجه‌فرنگی، آب انار و آبغوره می‌شود این نوشیدنی‌ها می‌تواند بین وعده‌های غذایی یا همراه غذا مصرف شود.

وی یادآور شد: آلبالو، گیلاس، نارنج، لیموترش و گریپ‌فروت نیز از میوه‌هایی است که مصرفشان هم به صورت آبمیوه و هم میوه تازه، چربی و کلسترول خون را کاهش می‌دهد. همچنین کدو حلوایی، جعفری، پیاز، جو، فلفل سبز، بادمجان و عدس نیز از جمله مواد غذایی است که به کاهش تری‌گلیسرید و کلسترول خون کمک می‌کند. البته باید دقت داشته باشید، این گیاهان باید به مقدار متناسب مصرف شود و روش طبخ‌شان نیز مورد توجه قرار گیرد.

یک متخصص گیاهان دارویی گفت: بیشتر گیاهان (سبزی‌ها و میوه‌ها) به علت فیبر و الیافی كه دارند، باعث كاهش كلسترول و تری‌گلیسرید خون می‌شوند. البته تاثیر گیاهان در كاهش چربی خون یكسان نیست، تاثیر برخی از آنها بیشتر است و به دلیل خاصیتی كه در كاهش كلسترول و تری‌گلیسرید خون دارند، برای تهیه دارو استفاده می‌شوند.

دكتر محمد صالحی افزود: دربین گیاهان، سیر بیشترین قدرت را در كاهش كلسترول و تری‌گلیسرید خون دارد و بیش از صد صنعت داروسازی در دنیا از سیر، فرآورده‌های دارویی تهیه كرده‌اند. سیر علاوه بر كاهش كلسترول و تری‌گلیسرید، خاصیت ضد میكروبی و ضد ویروسی دارد و فشارخون و قند خون را كاهش می‌دهد و خون را رقیق می‌كند.

وی تصریح کرد: البته سیر تازه از سیر پخته بهتر اثر می‌كند. اثر سیر ترشی نیز مانند سیر تازه است. میوه زیتون و روغن آن هم كلسترول را كاهش می‌دهد. سال‌هاست مشخص شده است كه روغن زیتون چربی خون را كاهش می‌دهد.

استاد دانشكده داروسازی دانشگاه علوم پزشكی تهران خاطرنشان کرد: سه نوع نوشیدنی كاهش‌دهنده فشار خون، كلسترول و تری‌گلیسرید، شامل آب گوجه‌فرنگی، آب انار و آبغوره می‌باشد. این نوشیدنی‌ها می‌توانند بین وعده‌های غذایی یا همراه غذا مصرف شوند.

وی یادآور شد: آلبالو، گیلاس، نارنج، لیموترش و گریپ‌فروت نیز از میوه‌هایی هستند كه مصرفشان هم به صورت آبمیوه و هم میوه تازه، چربی و كلسترول خون را كاهش می‌دهد. همچنین كدو حلوایی، جعفری، پیاز، جو، فلفل سبز، بادمجان و عدس نیز از جمله مواد غذایی هستند كه به كاهش تری‌گلیسرید و كلسترول خون كمك می‌كنند. البته باید دقت داشته باشید، این گیاهان باید به مقدار متناسب مصرف شود و روش طبخ‌شان نیز مورد توجه قرار گیرد.

 

 

 

حقایقی مهم درباره آب سیب که نمی دانستید

ارزش غذایی
۲۵۰ گرم آب سیب شیرین نشده حدود ۱۱۴ کالری انرژی دارد که بیشتر این انرژی بخاطر قندهای طبیعی موجود درآن است. آب سیب اگرچه به اندازه آب پرتقال و مرکبات دیگر ویتامین C ندارد اما ۱۰۰ درصد نیاز روزانه ما به ویتامین C را تامین می کند. علاوه براین آب سیب حاوی پتاسیم و منیزیم است.

طرز تهیه آب سیب در کارخانه
ابتدا سیبها شسته می شوند و سپس خرد می شوند. بعد کاملا” فشرده و له می شوند تا آبشان کاملا” گرفته شود . در نهایت از یک صافی ریز رد می شوند تا تقاله ها کاملا” گرفته شوند و بعد پاستوریزه و بسته بندی می شوند.

استفاده از آب سیب به عنوان ملین
مصرف آب سیب توسط نوزادان و کودکان باعث می شود که یبوست آنها از بین برود. البته قبل از دادن آب سیب به نوزادان زیر ۶ ماه ، حتما” با پزشک مشورت کنید.

عوارض مصرف بیش از حد آب سیب
مصرف بیش از حد آب سیب در کودکان و بزرگسالان باعث اسهال می شود . علاوه براین مصرف دائمی و بیش از حد این نوشیدنی مفید ممکن است به مینای دندانها آسیب بزند و حتی ممکن است در کودکان موجب بروز مرض چاقی شود.

منبع : آفتاب

میوه‌ها جایگاه مهمی در تغذیه ما دارند. نظر همه متخصصان تغذیه این است که باید روزانه حداقل دو تا سه واحد میوه بخورید. اما حتماً شما هم شنیده‌اید که می‌گویند باید قبل از مصرف میوه پوست آن را بگیریم یا این که آناناس باعث لاغری می‌شود یا این که کل میوه‌ها منبع ویتامین C هستند و غیره.

به نظر شما همه این گفته‌ها حقیقت دارند یا این که به مرور زمان تبدیل به باورهای رایج بین مردم شده‌اند؟ در این مقاله قصد داریم به چند نمونه از این باورهای رایج اشاره کرده و درست و غلط آن‌ها را بگوییم.

حتماً آن را پوست بکن

درست نیست. اصلاً حیف است که پوست میوه را بکنید. می‌دانید چرا؟ به خاطر این که بیشتر میزان ویتامین میوه‌ها در پوست آن‌ها قرار دارد. اما اینجا یک مشکل وجود دارد: باقیمانده آفت‌کش‌هایی که به میوه‌ها می‌زنند. اگر می‌توانید حتماً از محصولات ارگانیک استفاده کنید. در غیر این صورت حتماً قبل از مصرف، آن‌ها را به دقت بشویید تا از وجود احتمالی آفت‌کش‌ها پاک شوند. افرادی که برای هضم پوست میوه دچار مشکل هستند نیز باید سعی کنند پوست میوه‌ها را خیلی نازک بگیرند تا بیشترین خواص میوه حفظ شود.

برای صبحانه حتماً آب پرتقال بخور

حتماً شما هم در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی دیده‌اید که یک لیوان بزرگ آب پرتقال در صبحانه ثروتمندان خودنمایی می‌کند. اما بایدی وجود ندارد. مصرف آب میوه برای صبحانه بیشتر به عادت‌های غذایی ما بستگی دارد. با این حال اگر احساس می‌کنید که بدنتان به ویتامین بیشتری نیاز دارد بهتر است که خودتان آب میوه بگیرد یا بهتر از آن یک میوه کامل میل کنید. یک صبحانه کامل و خوب باید حاوی یک نوشیدنی مانند چای یا قهوه، یکی از محصولات لبنی مانند پنیر و غلات باشد. مصرف میوه برای صبحانه اجباری نیست بلکه یک انتخاب است. اگر میلتان نمی‌کشد نیازی ندارد خودتان را مجبور کنید. می‌توانید در ساعات بعدی روز میوه‌تان را میل کنید. هدف این است که شما روزانه دو یا سه واحد میوه میل کنید اما اجباری نیست که یکی از این میوه‌ها حتماً برای صبحانه باشد.

می‌خواهی لاغر شوی آناناس بخور

آناناس به لاغر کردن شهرت دارد و بیشتر مردم آن را یک میوه چربی‌سوز می‌دانند. اما باید به این شهرت کمی تردید داشت. واقعیت این است که آناناس نمی‌تواند چربی‌ها را بسوزاند اما این توانایی را دارد که بخشی از چربی‌های مصرفی را یک جا جمع کند و باعث شود این چربی‌ها خیلی زود بدون جذب شدن هضم شوند. برای همین هم چربی‌ها نمی‌توانند در محل‌های نامناسبی از بدن مانند ران‌ها و شکم انباشته شوند. مصرف آناناس برای از بین بردن چربی‌هایی که قبلاً در بدن انباشته شده‌اند فایده‌ای ندارد. فقط ورزش کمک می‌کند که این چربی‌ها شل و کم کم آب شوند.

همه ‌میوه‌ها منبع ویتامین C

این باور اشتباه است. بیشتر میوه‌ها حاوی میزان زیادی ویتامین C می‌باشند اما فقط برخی از میوه‌ها منبع ویتامین C هستند و نباید تصور شود که همه میوه‌ها سرشار از این ویتامین هستند. برای این که بیشترین میزان ویتامین C را دریافت کنید باید میوه‌هایی مانند انگور فرنگی، توت فرنگی، پاپایا، کیوی یا مرکبات مصرف کنید. بیشتر میوه‌ها در هر 100 گرم بیشتر از 50 میلی گرم ویتامین C دارند. بقیه میوه‌ها مانند انگور، سیب، موز یا گیلاس حاوی ویتامین C کمتری هستند. در واقع هر 100 گرم از این میوه‌ها 10 میلی گرم ویتامین C دارند.

میوه‌های خشک را دریاب

این گفته کاملاً درست است. میوه‌های خشک برای افرادی که تحرک و جنب و جوش زیادی دارند توصیه می‌شود به خاطر این که میوه‌های خشک انرژی زیادی دارند. باید بدانید که هر 100 گرم از این میوه‌های خشک حاوی حدود 300 کالری هستند. این میوه‌ها همچنین منبع فوق‌العاده املاح معدنی هستند. برای همین هم میوه‌های خشک برای رفع خستگی بعد از ظهر فوق‌العاده‌اند و یک عصرانه مناسب محسوب می‌شوند. اما باید توجه داشته باشید که در مصرف آن‌ها زیاده‌روی نکنید.

همه ما با ماسک میوه آشنایی داریم؛ این ماسک ها باعث شادابی پوست می شود اما سوال اینجاست که چرا به جای استفاده موضعی از میوه، آن را نخوریم تا از خواص مغذی آن به طور مستقیم بهره ببریم و ظاهر پوست ما نیز بهبود یابد.

راز داشتن یک پوست خوب، سالم و شاداب در لوازم آرایشی که به طور روزانه از آن استفاده می کنید، نیست؛ بلکه در برنامه غذایی مناسب و سالم است.همه میوه ها حاوی مواد مغذی است که نه تنها برای پوست بلکه برای سلامت کل بدن نیز لازم است. در این مطلب به بعضی از میوه هایی که در شادابی پوست موثر است، اشاره شده است.

گیلاس:  سرشار از آنتی اکسیدان است و به طور موثر لکه های پوست را از بین می برد. آکنه را درمان و پوست را یک دست می کند.

موز: سرشار از آهن، منیزیم و پتاسیم است.

به علت داشتن ویتامین های A، B و E فراوان، این میوه به عنوان ماده ضدپیری عمل می کند.

انبه: این میوه سرشار از آنتی اکسیدان و منبع عالی ویتامین A است و با پیری مقابله می کند و باعث افزایش انعطاف پذیری پوست و بازسازی سلول های آن می شود.

 کیوی: این میوه سرشار از ویتامین C و آنتی اکسیدان است که مانع از بروز چین و چروک می شود. بنابراین برای داشتن پوست شاداب، کیوی بخورید.

توت فرنگی: آنتی اکسیدان موجود در آن روند پیری را کند می کند. این میوه حاوی ویتامین C است که در پیشگیری از چین و چروک موثر است.

لیمو ترش: ویتامین C موجود در آن پوست را زیبا و رنگ پوست را روشن می کند و لکه های تیره را از بین می برد

پرتقال: میوه ای غنی از ویتامین C است که ظاهر پوست را بهبود می بخشد. کلاژن موجود در آن از روند پیری پیشگیری می کند. این میوه برای از بین بردن لکه های پوست بسیار موثر است.

 گوجه فرنگی: لیکوپن موجود در آن، از پوست در برابر آسیب های نور خورشید از جمله چین و چروک و لکه های تیره محافظت می کند.