خوشبختی یا خرسندی (Happiness)
رضایت بخشی زندگی را معمولا (خرسندی) یا (خوشبختی) می نامند که از ارضای کامل یک نیاز یا خواسته ناشی میشود و علت یا وسیله لذت بردن است.
به عقیده بسیاری از دانشمندان (رضایت بخشی زندگی توانایی لذت بردن شخص از تجربه های خویشتن است که با درجه ای از تهییج همراه باشد).
پایه های خوشبختی و سعادتمندی را سه چیز میدانند:
پذیرش از سوی اطرافیان"محبت متقابل یا دوست داشتن خود و دیگران و دوست داشته شدن و موفقیت در رسیدن به هدف.
تردید است که شخصی صد در صد خوشبخت یا بدبخت باشد.
هرکس بخشی از دوران حیاتش خودرا خوشبخت و در بعضی ذیگر خود را بدبخت میداند.که این موضوع به کیفیت تجارب آن دوره بستگی دارد.یکی از کودکی"دیگری از نوجوانی و برخی هم از بزرگسالی و... خود اظهار خوشبختی میکنند.
هیچ دلیل و مدرکی نداریم که خوشبخت همیشه خوشبخت باشد و بدبخت همیشه بدبخت.
در طول کودکی و نوجوانی دختران به صورت یک گروه"بیش از پسران خوشبخت هستند.از جمله دلیلهای بسیار مهم ای است که دختران از روابط اجتماعی درونی بیشترین رضایتمندی را احساس میکنند در حالیکه پسران از پیشرفت و موفقیت بیشتر خوشحال میشوند و رضایت خاطر پیدا میکنند.در طول نخستین سالهای بزرگسالی"زنان خوشبخت تر و خرسندتر از مردان هستند "بخصوص اگر ازدواج کرده باشند و خود را به عنوان مادر یا همسر مفید احساس کنند.برعکس مردان جوان خود را کمتر خوشبخت میدانند"زیرا نمیتوانند در حرفه مورد انتظارشان به موفقیت دست یابند.پس ازچهل سالگی این وضع برای بیشتر زنان معکوس میشود "بخصوص آنهایی که صرفا نقش خانه داری داشته اند.برعکس بیشتر مردان پس لز چهل سالگی خوشبختی بیشتری احساس میکنند"زیرا در شغل خود موفقیت زیلدی بدست آورده اند.
برخی از موانع خوشبختی شخصی و برخی دیگر محیطی هستند.فقر بهداشتی""محدودیتهای ذهنی و آرزوهای غیر واقعی از موانع شخصی به حساب می آیند.محرومیت از پذیرش و محبت همگان از موانع محیطی و اجتماعی خوشبختی هستند.
در هر محله ار فراخنای زندگی خوشبختی تحت تاثیر یک عده از عوامل قرار میگیرند.که این عوامل عبارتند از:
بهداشت مناسب مردم را درهر سن قلدر به انجام فعالیتهای دلخواهشان میکند.
در تامین پذیرش اجتماعی و محبت مردم موثر است و این نیز به موفقیت شخص و احساس خوشبختی او می انجامد.
اشخاص برخوردار از استقلال بیشتر"از موفقیت بیشتری برخوردار می شوند و خود را بیشتر خوشبخت می بینند.
روابط و تماسهای اجتماعی موجب احساس خوشبختی میشود.
اشخاصی که از کار خود بیشتر لذت میبرند از خوشبختی بیشتری برخوردارند.
ارزش و اعتبار کار بالا باشد = رضایت خاطر بیشتر = خوشبختی بیشتر
الگوی زندگی است که شخص را به تعامل با دیگران قادر میسازد و این نیز بر رضایت خاطر او می افزاید.
احساس شخص در باره ثروت و دارایی موجب احساس خوشبختی یا بدبختی میشود.
هرگاه انتظارات شخص واقعی باشد"خواهد توانست در دست یافتن به آنها موفق شود و خوشبختی بیشتری احساس کند.
اشخاص برخوردار از سازش مطلوب عاطفی"عواطف منفی از قبیل ترس"خشم و حسادت را کمتر و با شدت اندکی ابراز میکنند.
اینکه اشخاص در سن خاصی چگونه خود را خوشبخت احساس میکنند تا حدی به وسیله تجربیات دوران کودکی آنها با اشخاص همسال و تا حدی به وسیله قالبهای فرهنگی تعیین میشود.
اشخاصی که معتقدند از توانایی های لازم و برتر برخوردارند"وقتی که عملا نمیتوانند به هدفهایشان برسند احساس بدبختی میکنند زیرا کفایت و صلاحیت خود را نیافته اند.پس اگر ذهنیتمان از خود همراه با واقع گرایی باشد احسلس خوشبختی بیشتری خواهیم کرد.
مردم تمایل دارند یک نقش خیالی برای خود بسازند که در سنین بعد ایفا خواهند کرد.هرگاه نقش تازه با انتظارات آنها موافق نباشد خود را بدبخت احساس میکنند.مگر اینکه بخواهند واقعیت های نقش تازه را بپذیرند.کودکان و نوجوانان نوعا "بیشتر از بزرگسالان پندارهای نقش غیرواقعی دارند و این در احساس بدبختی آنها موثر است.
بد نیست بدونید"بعضی از پژوهشگران دریافته اند:اشخاص سالمندی که دوران کودکی خود را نامطلوب گذرانده اند و بدبختی را به خاطر میآورند" در بزرگسالی و سالمندی نیز ناراضی و ناخرسند می شوند و احساس بدبختی می کنند.حتی این بدبختب و ناخرسندی افزایش نیز خواهد یافت.
همچنین گزارش شده : کودکانی که از این بیم داشته اند که مورد تمسخر و خنده اطرافیان قرار بگیرند و یا نتوانند جذاب شوند:نه تنها خاطرات ناخرسندی از دوران کودکی دارند "بلکه در بزرگسالی"حتی بسیار جدی"از یا رنج می برند.یکی از خطرات بسیار جدی ناخرسندی و بدبختی این است که امکان دارد - غالبا – به شکل یک عادت درآید و مانند سایر عادتها مدتها ادامه یابد و تغییر را تقریبا غیرممکن سازد.
تنها راه پیشگیری از این پیشامد ناگوار و کمک به اینکه مردم خود را خوشبخت تلقی کنند "این است که فرصت های لازم برای سه عامل یا فرآیند روانشناختی مهم"یعنی:پذیرش"محبت و موفقیت "بخصوص دردوره کودکی و نوجوانی فراهم شود.