کلیدهای موفقیت

  نیروی مدیریت مهمترین منبع یک سازمان است . اگر این منبع همزمان صرف بهره برداری از فرصتهای متعدد و گوناگون شود ، حتی بهترین راهبردها هم به سختی امکان اجراء شدن ، خواهند داشت . یکی از دشوارترین وظایف مدیریت ، قراردادن خود و سازمان در مسیر «راهبرد صحیح» است . برای حل این مشکل مدیران از نسبت «بازده مدیریتی» (ROM) استفاده می کنند .
مهمترین پرسش این است که ، چرا همه مدیران مستقیماً برای به حداکثر رساندن بازده مدیریتی خود اقدام موثری نمی کند ؟ پاسخ چنین است :
۱- بسیاری از گرایشهای طبیعی موجود در سازمان همواره بر ضد بازده مدیریتی عمل می کنند ، مثلاً مدیران به سوی فرصتهای مختلف موجود در بازار جذب می شوند و توجه همزمان به این فرصتها باعث کاهش بازده مدیریتی می شود .
۲- مدیران معمولاً به سراغ مشکلی که بزرگتر به نظر می رسد و یا مشتریانی که توقعات بیشتری دارند ، می روند .
۳- برنامه هایی مانند بازبینی عملکرد سازمان ، که سبب رشد دیوانسالاری می شوند .
افزون بر موارد گفته شده ، استفاده از بازده مدیریتی به عنوان یک راهنما ، به راستی کار دشواری است .
بکار گیری موارد زیر بازده مدیریتی را افزایش می دهد:
- مشخص کردن مشتریان ، پروژه ها و سرمایه گذاریهایی که خارج از حد و مرز راهبردهای سازمانی است ؛
- تنظیم متغیرهای اصلی عملکرد در راستای تامین یک هدف مشخص؛
- توجه و به خاطر سپردن معیارهای کلیدی برای تشخیص فرصتهای مهم ؛
- استفاده از کاغذ بازی و فرایند های مدیریتی تنها در موارد ضروری ؛
- آگاهی از این مسئله که کارمندان به آنچه سبب هوشیاری مدیریت سازمان می شود ، آگاه هستند و همواره به آن توجه می کنند .    

  مدیر موفق ویژگیهای پیچیده ای دارد که وی را در کسب موفقیتها توان ساخته است . برخی از این ویژگیها را به اختصار به خاطر بسپارید :
● درستکاری : این نخستین ویژگی و زیربنای مهارت و توانایی مدیر موفق است . رهبری بر پایه اعتماد بنا می شود و بدون درستکاری ، اعتماد پدید نمی آید .
● مهارت درک اطلاعات : مدیر موفق یک پردازشگر اطلاعات است و گیرنده های حسی قوی دارد . وی حوادث در حال وقوع را کمی زودتر از موعد شناسایی و پیش بینی ها و تمهیدات لازم را فراهم می سازد .
● مهارت گروه سازی : وی نقاط قوّت و ضعف خود و دیگران را بخوبی می شناسد و با گروهی از افراد که مهارتهای ویژه و تکمیلی دارند گردهمایی های مستمر برقرار می کند .
● گویش قاطع با قضاوتی موزون : هر تصمیم یک قضاوت و انتخاب بین گزینه های گوناگون است . صحت برخی تصمیمات در بلند مدت مشخص می شود ، لذا مدیر موفق اولاً روی مشاوران اندیشمند خود تاکید دارد و ثانیاً پیامدهای خوب و بد تصمیمات خود را نیز با قاطعیت پاسخگو است .
● تمرکز راهبردی : مدیر موفق آینده نگر است ، تدوین برنامه های بلند مدت راهبردی محور اصلی فعالیت های وی را تشکیل می دهد .    

  ۱- کارکنان ذینفع را در هدف گذاری مشارکت دهید .
۲- سعی کنید پیاپی به کارکنان درکی روشن از چگونگی انجام صحیح کار بدهید .
۳- با کارکنان خود روابط غیر رسمی داشته باشید .
۴- به محل کارشان بروید و آنها را پشت میزشان ملاقات کنید .
۵- عقاید آنها را بپرسید و به حرفهای آنها گوش دهید . سعی کنید نقطه نظراتشان را خوب درک کنید .
۶- امکان دسترسی به اطلاعات غیر محرمانه را برای آنها فراهم کنید و از اطلاعات دریافتی و نتایج آن در موضوع های مختلف جویا شوید .
۷- رویدادها و شرایطی را که باعث تضعیف روحیه می شوند با تاکید بر نکات مثبت و استفاده از این تجربه به عنوان یک فرصت یادگیری برای کارکنان جبران کنید .
۸- ۸۰ درصد زمان شونده باشید و تنها ۲۰ درصد به صحبت کردن بپردازید .
۹- درباره اخبار غیر رسمی و شایعاتی که آنها شنیده اند بپرسید و آنها را هدایت کنید .
۱۰- در چالشها با آنها همراه باشید و هر فرصتی را برای درک بهتر شرایط شغلی آنها از دست ندهید .
۱۱- پس از ملاقات با مدیریت اطلاعاتی به کارکنان بدهید .
۱۲- از آنها بپرسید : آیا چشم انداز ، ماموریت و اهداف را واضح ارایه کرده ام ؟
۱۳- از آنها بپرسید : چه کاری برای کمک در انجام وظیفه تان می توانم انجام دهم و آیا عملکرد فعلی من با شما هم جهت است ، مانعی در برابر کارتان وجود ندارد ؟
۱۴- از آنها بپرسید چه چیزهایی مشتریان ما را راضی و یا ناراضی می کند .
۱۵- در جمع دیگر همکاران ، آنها را تشویق کنید ، ولی تذکرات را خصوصی به آنها بگویید .
۱۶- یک ویژگی مورد علاقه خود را وجود هر یک از همکاران بیابید .
۱۷- فعالانه زمینه صحبت را با همه کارکنانی که هر روز می بینید ایجاد کنید .
۱۸- با افرادی که شما با آنها راحت نیستید سعی کنید یک پل ارتباطی برقرار سازید .
۱۹- هر ماه ، روی شیوه هایی برای اجرای «مدیریت مبتنی بر قدم زدن در محیط کار و گوش کردن به کارکنان » هدف گذاری نمایید .
۲۰- هر چند وقت یکبار ناهار را با کارکنان صرف نمایید و از این موقعیت به عنوان فرصتی برای ایجاد صمیمیت و اعتماد استفاده کنید .    

  ۱) هرگز به میزان درآمدتان خرج نكنید . مخارج كمتر شما نسبت به درآمدتان باعث ثروتمند شدن سریع شما می شود .
۲) دستمزد دادن بهتر از دستمزد گرفتن است.حداقل مفید تر است.
۳) هرگز كاری را كه می توانید بدهید تا دیگری برایتان انجام دهد خودتان انجام ندهید . كاری كه دیگری برای شما انجام می دهد زمان و انرژی بیشتری به شما برای انجام كارهای دیگر می دهد.
۴) هرگز كاری را كه می توانی با طفره رفتن به فردا اندازی امروز انجام نده . كارهای زیادی وجود دارد كه می توانی امروز انجام دهی.اصولاً بیشتر كارهایی كه امروز مجبور نیستی انجام دهی كارهای مهمی نیستند.
۵) همیشه خریدار باش نه فروشنده .اگر به اندازه كافی هوش برای پول دار شدن داشته باشی می دانی كه یك ریسك بهتر از دو ریسك است.
۶) هرگز كاری را انجام نده اگر می توانی با شخص دیگری انجام ده . چرا با یك شخص یا اشخاص دیگر در هر شغل یا خط كاری رقابت می كنی مادامی كه برای تو انحصار در ضمینه های دیگر ممكن است؟
۷) اگر مقتضیات تو را مجبور كند تا شغل هایی را پیگیری كنی یا از یك سری خطوط كاری پیروی كنی كه مورد تعقیب افراد دیگر است ، بهتراست كه كارت را در ضمینه ای كه دیگران توان رقابت با تو را ندارند قرار دهی . این همیشه یك راه خوب، بهتر و بهترین راه است.
۸) هر آنچه كه تو برای یك بار انجام می دهی ، هر چند راهی كه تو برای انجام كاری به عهده می گیری ، كار مشابهی را دوباره انجام نده یا كاری را در مسیر مشابه انجام نده. اگر یك راه انجام كاری را بدانی باید این را هم بدانی كه مسلماً راه بهتری برای انجام آن وجود دارد.
۹) اگر در كاری موفق شدی ، اجازه نده دیگران از موفقیت تو اطلاع یابند.
۱۰ وقتی ثروتمند شدی ، چنانچه اگر نصایح مرا گوش كنی ثروتمند می شوی، اجازه نده دیگری راز موفقیت تو را بداند .
۱۱) یكی از بزرگترین دارایی ها كه هر فردی می تواند كسب كند شهرت برای بی قاعدگی است .
۱۲) هرگز از كسی متنفر نباش .
۱۳) مرد عاقل رفتارش را با دلیل تنظیم می كند نه با غریزه .
۱۴) دانستن كاری كه نباید انجام دهی، مهمتر از دانستن كاری است كه باید انجام دهی .
۱۵) آیندگان هرگز كاری را برای تو انجام نمی دهند . بنابر این هیچگونه سرمایه گذاری برای اولادت نكن . البته وارثانت پس از مرگ بر سر املاكت نزاع می كنند.
۱۶) یك مرد، هر كاری را كه بخواهد در جهان انجام دهد انجام می دهد .
۱۷) باید پولت را ذخیره كنی.
۱۸) احمق ها می گویند كه پول ، پول می آورد ولی من می گویم كه پول ، پول نمی آورد . فقط انسان است كه پول می آورد .
۱۹) دو گناه نابخشودنی در جهان اقتصاد است : یكی دادن چیزی برای هیچی و دیگری گرفتن چیزی برای هیچی .
۲۰) اگر شما یكی از ورثه های پدر یا شخص دیگری هستی ، توصیه می كنم كه قبول نكنی كه فقط یك وارث باشی .
۲۱) از كارهای كوچك نفرت نداشته باش، بلكه به آن كارها احترم بگذار.
۲۲) پول درآوردن، آسانتر از خرج كردن آن است .
۲۳) سخت ترین كار، از كارهایی كه انسان انجام می دهد تفكر است .

نویسنده: E.W. Scripps     مرکز فن بازارهای صنعتی آصف
 

  شاید بسیاری از ما، هر چند گاهی آهی از ته دل روانه افکارمان می‌کنیم و در حسرت صدور حکم مدیریت در محل کارمان، شمارش معکوس را آغاز می‌نمائیم و وقتی به صفر می‌‌رسیم با دنیائی از ناامیدی همانند صفرهای سمت چپ یا پشت اعداد بی‌فایده باقی می‌مانیم و زار. اما بیابید واقع‌بین باشیم. بیایید اگر شمارش معکوس را آغاز کردیم، حداقل وقتی به صفر رسیدیم، آغاز حرکت یا به عبارتی فرمان آتش باشیم. یعنی همانند صفرهای سمت راست یا جلوی اعداد.
همه ما به نوعی مدیریم. تعجب نکنید. چرا که هستیم، اما یا باور نداریم یا نمی‌خواهیم باور کنیم. گروهی باور دارند و گروهی نمی‌دانند. گروهی موفق هستند و گروهی در جا زدن را تجربه می‌کنند. گروهی دایم می‌اندوزند و گروهی تنها می‌دوزند. گروهی دایم می‌دوشند و گروهی تنها می‌نوشند. ما اگر در اداره مدیر نیستیم، در دایره دوستان که می‌توانیم باشیم. ما اگر در کارخانه مدیر نیستیم، در خانه که می‌توانیم باشیم. ما اگر مدیریم، مدبر هم که می‌توانیم باشیم.
راستی؛ ما تنها در آرزوی مدیر شدن هستیم یا بر آرزوها نیز مدیریت می‌کنیم؟
▪ مدیریت بر دیگران؟!
شاید روزانه این واژه‌ها را زیاد بازگو نمائیم. مرد سالاری، زن سالاری، کارگر سالاری، شاگرد سالاری، معلم سالاری، کارمند سالاری، کودک سالاری و نظایر آن.
حقیقت چیست؟ حقیقت، مدیریت سالاری است نه فرد سالاری. این مدیریت می‌تواند در جهت مثبت باشد یا استبدادی. می‌تواند منطقی باشد یا نادرست. این که کدام است باشد برای بعد.
▪ یک خانم خانه‌دار در خانه، بر شوهر و فرزندان خود مدیریت می‌کند اما ما می‌گوئیم زن سالاری.
▪ یک مرد فروشنده در خانه، بر زن و فرزندان خود مدیریت می‌کند اما ما می‌گوئیم مرد سالاری.
▪ یک سرپرست در کارخانه، بدون یک کارگر خاص و مدنظر، نمی‌توان کار را ادامه دهد اما ما می‌گوئیم کارگر سالاری.
▪ یک شاگرد در کلاس درس، جو کامل کلاس را در اختیار دارد اما ما می‌گوئیم شاگرد سالاری.
▪ یک معلم در کلاس درس، اجازه کوچک‌ترین شلوغی را به شاگردانش نمی‌دهد اما ما می‌گوئیم معلم سالاری.
▪ یک کارمند در اداره، جو محیط اداری را در اختیار کامل دارد اما ما می‌گوئیم کارمند سالاری.
▪ یک کودک بر عاطفه پدر و مادر خود، تسلط کافی را دارد اما ما می‌گوئیم کودک سالاری.
راستی؛ ما چگونه‌ایم و چگونه سالاری هستیم؟

  یکی از رسالتهای مدیر ، مشارکت دادن زیر دستان در امور است و اجرای این نظام بدون بستر سازیهای مورد لزوم سازمانی و ایجاد زمینه های فکری صحیح در مدیریت و کارکنان ناکام می ماند و حتی به هرج و مرج در فضای سازمان نیز می انجامد که این مساله باعث بروز نگرش منفی به نظام مدیریت مشارکت جو خواهد شد . از این رو توجه به موانع اجرای صحیح نظام مشارکت در سازمانها از ضروریات است .
● آسیب های وارده به نظام مدیریت مشارکت جو
این آسیبها را می توان معلول موارد زیر دانست :
۱- پیش فرضهای نادرست در مورد مشارکت کارکنان
۲- عدم مشارکت کارکنان در سازمانها
۳- موانع فرهنگی مشارکت
۴- موانع سازمانی مشارکت
● پیش فرضهای نادرست در مورد مشارکت کارکنان
برخی دلایل که مدیران از مشارکت کارکنان استقبال نمی کنند به شرح زیر است :
۱- مشارکت کارکنان باعث بی نظمی و هرج و مرج می شود .
۲- مشارکت کارکنان می تواند باعث اشتباهات بزرگ شود .
۳- هنوز کارکنان و سازمانها آمادگی لازم برای مشارکت ندارند .
۴- اظهار نظر مخالف کارکنان ، بی حرمتی به اقتدار مدیر یا رئیس است .
● عدم مشارکت کارکنان در سازمانها
دلایل عدم مشارکت کارکنان در سازمانها عبارتند از :
احساس عدم تعلق و وابستگی کارکنان به سازمانها
مغایر بودن اهداف فرد وسازمان
فقدان انگیزش
نبود خصلتهای کار گروهی در میان کارکنان
عدم ایجاد یک بستر فرهنگی
وجود سبکهای مختلف مدیریتی
موانع فرهنگی مشارکت
این نوع موانع باعث مقاومت در برابر تغییر مدیران و کارکنان می شوند و برطرف کردن آنها سبب ایجاد انعطاف ذهنی و شنیدن و پذیرش نظرات دیگران خواهد شد .
● مهمترین این موانع عبارتند از :
الف) جهل : جهل از موانع مشارکت است چون انسان جاهل شناخت لازم از مسایل ندارد . بنابراین توانایی مشارکت ندارد .
ب ) نداشتن اعتماد به دیگران : اعتماد روح مشارکت است از این رو بی اعتمادی سدی در برابر کار جمعی است .
ج) نبود همدلی : همدلی سبب می شود تا انسان بتواند با دیگران بر مبنای تفاهم متقابل ارتباط برقرار کند .
● موانع سازمانی مشارکت
الف) ساختارهای دیوان سالاری : نظامهای قانونی و ساختارهای دیوان سالاری هرمی از جمله موانع سازمانی مشارکت هستند .
ب) روابط رئیس – مرئوسی : در سازمان های دیوان سالار ، رابطه رئیس و مرئوسی و بالادستی و زیر دستی حاکم است . توزیع نابرابر اقتدار و اختیارهای سازمانی میان افراد یک سازمان ، دیوار آهنینی در راه اجرای صحیح مشارکت است .
ج) برنامه ریزی متمرکز : برنامه ریزی از بالا به پایین و نبود ساختارهای جانبی از جمله مسائل آسیب زننده به نظام مشارکت هستند .    

  ۱- تعریف برنامه‌ریزی
برنامه‌ریزی عبارتست از فرایندی دارای مراحل مشخص و به هم پیوسته برای تولید یك خروجی منسجم در قالب سیستمی هماهنگ از تصمیمات. برنامه بیانی روشن، مستند و مشروح از مقاصد و تصمیمات است. برنامه خروجی فرایند برنامه‌ریزی است اما برنامه ریزی یك فرایند پیوسته است كه پیش از اتخاذ هر تصمیمی آغاز شده و پس از اجرای آن تصمیم ادامه می یابد. از جنبه ماهیت، برنامه‌ریزی دارای انواع برنامه‌ریزی فیزیكی، سازمانی، فرایند، مالی، وظیفه‌ای و عمومی است. از جنبه افق زمانی، برنامه‌ریزی را می‌توان در قالب برنامه‌ریزی كوتاه‌مدت، برنامه‌ریزی میان مدت و برنامه‌ریزی بلندمدت دسته‌بندی كرد.
بیشتر برنامه‌ریزی‌ها بر اساس دیدگاه عقلایی، دارای شكل آرمان‌ها و اهداف- طرح‌ها و اقدامات- منابع موردنیاز هستند. در این مدل‌ها ابتدا آرمان‌ها و اهداف سازمانها تبیین شده، سپس طرح‌ها و اقدامات لازم تعیین و در نهایت منابع موردنیاز برای انجام پروژه برآورد می‌گردند.
۲- برنامه‌ریزی و تغییر
تغییر در شرایط محیط، سیاست‌ها، نگرش‌ها، دیدگاه‌ها، ساختارها، نظام ها و . . . عواملی هستند كه بر آرمان‌ها و اهداف برنامه‌ریزی تأثیر گذاشته كه در نهایت باعث تغییر برنامه می‌گردند. برنامه‌ریزی در شكل اشاره شده در فوق ظرفیت و توانایی مقابله با چنین تغییراتی را نداشته و منجر به شكست می‌گردد. این شرایط موجب رشد این تفكر شد كه در برنامه‌ریزی باید بتوان با تغییرات، جهت حركت سازمان را تغییر داد و جهت و رفتار جدیدی را در پیش گرفت. این نگرش زمینه‌ساز ابداع برنامه‌ریزی استراتژیك شد. بر خلاف برنامه‌ریزی سنتی كه در آن آرمان‌ها و اهداف تعیین می‌شوند در برنامه ریزی استراتژیك، هدف تبیین و تدوین استراتژی است. بسته به نوع، تنوع و ماهیت تغییرات موجود در محیط می‌توان تركیبی از برنامه‌ریزی سنتی و برنامه‌ریزی استراتژیك را به كار برد.
۳- استراتژی
استراتژی برنامه، موضع، الگوی رفتاری، پرسپكتیو، سیاست یا تصمیمی است كه سمت و سوی دیدگاه‌ها و جهت حركت سازمان را نشان می‌دهد. استراتژی می‌تواند تحت سطوح سازمانی، وظایف و محدوده زمانی متفاوت تعریف شود.
۴- برنامه‌ریزی استراتژیك
برنامه‌ریزی استراتژیك گونه‌ای از برنامه‌ریزی است كه در آن هدف، تعریف و تدوین استراتژی‌هاست. از آنجایی كه استراتژی می‌تواند عمر كوتاه یا بلند داشته باشد برنامه‌ریزی استراتژیك می‌تواند برنامه‌ریزی بلند‌مدت یا كوتاه‌مدت باشد اما رویكردی متفاوت دارد.

نویسنده: مجید امیدوار

  در این مطلب سیستم های اطلاعات و سیستم های اطلاعات سازمانی تعریف می‌شوند و انواع معمول سیستم های اطلاعات سازمانی شامل سیستم‌ پردازش مبادلات، سیستم اطلاعات مدیریت و سیستم پشتیبان تصمیم‌گیری شرح داده می‌شوند.
كلیدواژه(ها) : سیستم اطلاعات؛ سیستم اطلاعاتی؛ سیستم اطلاعات سازمانی؛ سیستم پردازش مبادلات (TPS)؛ سیستم اطلاعات مدیریت (MIS)؛ سیستم پشتیبان تصمیم‌گیری (DSS)
۱- تعریف سیستم‌های اطلاعات
سیستم اطلاعات۱ عبارت است از یك سیستم كامل طراحی شده برای تولید، جمع‌آوری، سازماندهی، ذخیره، بازیابی و اشاعه اطلاعات در یك مؤسسه، سازمان یا هر حوزه تعریف شده دیگر از جامعه.
سیستم اطلاعات سازمانی۲ یك سیستم اطلاعات برای كار بر روی اطلاعاتی است كه به خود سازمان مربوط می‌شوند. اگر سازمانی كار تولید، جمع‌آوری و اشاعه اطلاعات آماری جمعیت كشور را به عهده دارد و برای این وظیفه از یك سیستم‌ اطلاعات استفاده می‌كند این سیستم اطلاعات، یك سیستم اطلاعات سازمانی نیست اما سیستم اطلاعات نیروی انسانی یا سیستم حسابداری این سازمان از جمله سیستم‌های اطلاعات سازمانی آن محسوب می‌شوند.
سیستم‌های اطلاعات سازمانی برای سه مورد انجام عملیات، كنترل عملیات، و تصمیم‌گیری در سازمانها استفاده می‌شوند. سیستم‌های اطلاعات سازمانی می‌توانند به صورت دستی یا كامپیوتری یا تركیبی از دستی و كامپیوتری اجرا شوند.
۲- انواع معمول سیستم‌های اطلاعات سازمانی عبارتند از:
سیستم‌ پردازش مبادلات۳: سیستم‌های اطلاعات سازمانی كه از طریق تعریف فرایندها و رویه‌ها و پردازش اطلاعات، انجام و كنترل عملیات سازمان را به عهده می‌گیرند. سیستم‌های انبارداری، كارگزینی، حسابداری، تداركات، مدیریت قراردادها، فروش، كنترل موجودی، اموال، پشنهادات داخلی، مدیریت نظرات مشتریان، آموزش و . . . سیستم‌های پردازش عملیات هستند.
سیستم اطلاعات مدیریت۴: گونه‌ای از سیستم‌های اطلاعات سازمانی كامپیوتری كه اطلاعات داخلی سازمان را از سیستم‌های پردازش عملیات می‌گیرند و آنها را در قالب‌های بامعنی و مفید به عنوان گزارش‌های مدیریت خلاصه می‌كنند تا در انجام وظایف مدیریتی مانند كنترل و تصمیم‌گیری استفاده شوند.
سیستم پشتیبان تصمیم‌گیری۵: گونه‌ای از سیستم‌های اطلاعات سازمانی كامپیوتری كه در تصمیم‌گیریهای نیازمند مدلسازی، فرمولبندی، محاسبه، مقایسه، انتخاب بهترین گزینه یا پیش‌بینی سناریوهای محتمل به مدیریت كمك می‌كنند.
تحلیل و طراحی سیستم‌های اطلاعات، تخصصی است كه با استفاده از آن یك سیستم اطلاعات سازمانی تعریف، تحلیل، طراحی و اجرا می‌شود.

پی‌نوشت‌ها
۱ information system
۲ organizational information system
۳ transaction processing system
۴ management information system
۵ decision support system
نویسنده: مجید امیدوار

  «پول كه تو خیابان نریخته‌!!» «من هرگز كار خوب پیدا نمی‌كنم‌». «من هیچ وقت پول در نمی‌آورم‌». «لیاقتش را ندارم‌». كدام یك از این اعتقادها، باور شماست‌؟ آیا واقعاً فكر می‌كنید كه چنین اعتقاداتی برایتان چه نتیجه‌ای به بار می‌آورد؟ اینها اندیشه‌های محدود و بسیار دست و پا گیر هستند. شاید خانوادهٔ شما دربارهٔ پول چنین اعتقاداتی داشتند. زیرا تا زمانی كه اعتقادهای آنها را خودآگاهانه رها نكنیم‌، این باورها با ما می‌مانند. این اعتقادها از هر كجا كه آمده باشد و در ذهن شما لانه كرده باشد، اگر می‌خواهید ثروتمند شوید باید هشیاری شما را هر چه سریعتر ترك كند. واقعیت این است كه ثروت حقیقی با داشتن احساس نیكو نسبت به خود آغاز می‌شود، همچنین داشتن این احساس كه هرگاه‌، هرچه را بخواهید به دست می‌آورید و هرگز مقدار پول و میزان ثروت مسئلهٔ مهمی نیست‌. در حقیقت مسئلهٔ اصلی جایگاه ذهنی شماست‌. ثروت یا فقر، تنها نمایانگر آرمانهایی است كه در سر شما می‌گذرد. اگر این باور را نداشته باشیم كه «لیاقت‌» ثروتمند بودن را داریم‌، حتی اگر ثروت در دامن ما بریزد، به طریقی آن را نمی‌پذیریم‌. از پیش رفتن در مسیر تازهٔ «توانگری‌» وحشت نداشته باشید و احساس نكنید لیاقتش را ندارید. به هرچه بیندیشیم افزایش می‌یابد. پس به قرض‌ها و بدهی‌ها نیندیشید. اگر به فقر و تنگدستی و قرض توجه كنید، تنگدستی و قرض‌تان بیشتر می‌شود، خزانهٔ الهی لبریز و بی‌انتهاست‌. در شبی مهتابی‌، ستاره‌ها را بشمرید. یا مشتی شن به دست بگیرد و اگر توانستید دانه‌های آن را بشمارید. یك دانهٔ هندوانه می‌تواند، یك مزرعهٔ بزرگ هندوانه بدهد. پس برای هر چه دارید شاكر باشید تا افزایش آن را شاهد باشید. همهٔ آنچه را كه در زندگی دارید از مادی و معنوی را با محبت واقعی متبرك كنید. اعتقاد ما به تنگدستی و تنگنا تنها چیزی است كه ما را محدود می‌كند. آیا پول را تنها به این منظور می‌خواهید كه به دیگران كمك كنید؟ در این صورت معتقدید كه بی‌ارزش است و هیچ وقت چیزی عایدتان نمی‌شود. مطمئن شوید كه اكنون دست رد به سینهٔ ثروت نمی‌زنید.
اگر به شام دعوت شدید با شادی و لذت بپذیرید. در این فكر نباشید كه «وای باید او را هم به شام دعوت كنید.» این احساس را نداشته باشید كه با مردم معامله كنید. هدیه بدهید تا در عوض آن هدیهٔ بزرگتری دریافت كنید. در قبال هر هدیه‌ای‌، لبخند بزنید و تشكر كنید. به این طریق اجازه می‌دهید كائنات دریابند كه شما آمادگی دریافت خیر و بركت را دارید.
هشیاری شما از ثروت‌، به پول بستگی ندارد. پول شما به هشیاری‌تان از ثروت وابسته است‌. اگر بتوانید ثروت بیشتری را تصور كنید، ثروت بیشتری به سراغ تان خواهد آمد. لحظه‌ای چشم خود را ببندید و فكر كنید كه در كنار اقیانوس زیبایی ایستاده‌اید شما می‌توانید كه با یك قاشق چایخوری از این اقیانوس استفاده كنید و یا می‌توانید یك سیستم لوله‌كشی از آنجا به داخل منزل خود بكشید. پس متوجه شدید كه همه چیز به اراده و تصور شما بستگی دارد. ظرف شما میزان هشیاری شماست كه همواره می‌تواند بزرگتر شود.دست كم روزی یك بار با آغوش كاملاً گشوده بنشینید و بگویید «آغوش من برای پذیرفتن همهٔ خیر و خوشی و فراوانی كائنات گشوده است‌.» پس از مدت كوتاهی اثر این جملهٔ جادویی را در می‌یابید. كائنات تمام آن چیزی را كه در هشیاری شماست به شما می‌بخشد. پس به كم قانع نباشید. این جملهٔ تأكیدی را در چند جای خانه در مقابل چشمانتان قرار دهید. گذاشتن پس انداز روزانه را به یك عادت تبدیل كنید. از پولی كه به دست می‌آورید لذت كافی ببرید. فكر كنید در هفتهٔ گذشته و یا در ماه گذشته چقدر از درآمد خود را جهت تفریح خرج كرده‌اید. اگر استفاده نكرده‌اید خود را جریمه كنید. حتی به میزان كم نیز شما باید از پول خود در جهت تفریح استفاده كنید. لازم نیست كه پول مسئلهٔ جدی زندگی شما باشد. از دور به آن نگاه كنید. پول وسیله‌ای برای مبادله است‌. باید در هشیاری خود بپذیرید كه بركت از همه جا و هر جا می‌تواند بیاید به شرطی كه آغوش شما برای پذیرفتن آن باز باشد.     مجله راه زندگی