منبع:تبيان

چکه‏ای آواز ،تکّه‏ای مهتاب

دلم یک دوست می‏خواهد

که خیلی مهربان باشد

دلش اندازه دریا

به رنگ آسمان باشد

کسی باشد پر از شبنم

پُر از پروانه، آهو، آب

صدایش چکّه‏ای آواز

نگاهش تکه‏ای مهتاب

کسی باشد که حرفم را

بفهمد با دل و جانش

پرستوی دلم راحت

بخوابد توی دستانش

دلم می‏خواهد او چیزی

شبیه برف و مه باشد

و جنس دست‏هایش از

هوای پاک ده باشد

همیشه صبح تا شب من

در این رویای شیرینم

تمام صورتم چشم است

ولی او را نمی‏بینم

ناصر کشاورز

تنظیم : بخش کودک و نوجوان

هفت رنگ آسمان

من خانم رنگین کمانم،

پیراهنم از هفت رنگ است

هر کس که آن را دیده، گفته:

«پیراهنت خیلی قشنگ است»

پیراهن زیبای من را،

خورشید خانم هدیه داده.

او خسته است و رفته الآن،

پهلوی ابری ایستاده.

هر روز او صبح تا شب،

در آسمان مشغول کار است.

می‏گوید: «این پیراهن تو

از جنس باران بهار است.»

ناصر کشاورز

تنظیم : بخش کودک و نوجوان

عطر قرآن

شب‏های جمعه عطر قرآن

پر می‏کند، ایوان ما را

تا می‏نشینم توی ایوان

حس می‏کنم بوی خدا را

بابا نشسته رو به قبله

سجاده‏ی او سبز رنگ است

قرآن گرفته توی دستش

بابا چه‏قدر امشب قشنگ است

لب‏های او آیاتی از نور

آهسته می‏ریزد به جانم

ای کاشکی می‏شد که من هم

مانند او قرآن بخوانم

مهدی مردانی

کیهان بچه‏ها

جشن تکلیف

اون روز که جشن تکلیف

تو مدرسه به پا شد

در دل کوچک من

شور و شری به پا شد

 

گفتم با یاد خدا

انس می گیرم همیشه

دلم با یاد خدا

راحت و آروم میشه

 

وقتی که بانگ اذان

می پیچه تو شهرما

من به نماز می ایستم

حرف می زنم با خدا

 

 با اون خدا که مهربون و پاکه

خالق این زمین و آب و خاکه

با اون خدا که همتایی نداره

ابر سیاه به لطف اون، می باره

شبیه بوی یاسی

تو حساسی ، ظریفی

شبیه بوی یاسی

تو یک زنبور هستی

که از ما می هراسی

تو دل داری مگر نه ؟

تو هم احساس داری

وگرنه پس چه کاری

به بوی یاس داری ؟

چرا که لحظه ای هم

تو را جدّی ندیدیم

و گل را پیش چشمت

چه بی رحمانه چیدیم

تو را جز پای کندو

همیشه ترک کردیم

چرا که از تو تنها

عسل را درک کردیم

 

 

 

سفره ی شام

شش دانه قاشق

شش دانه بشقاب

نان و نمکدان

یک کاسه ی آب

دیگی پر از آش

یک شام ساده

در دور سفره

یک خانواده

با مهربانی

با هم نشستند

در سینه شادی

بر چهره لبخند

گفتند اول

نام خدا را

خوردند با هم

نان و غذا را

یک سفره ی خوب

یک شام دلخواه

بعد از غذا هم

الحمدلله

 

چراغ آسمان

ای ماه آسمون چرا

اینقده شیطون شدی؟

چند شبی من ندیدمت

کجا تو پنهون شدی؟

شب ها برای دیدنت

چشام به  آسمون بود

هی با خودم می گفتم

مهتاب چه مهربون بود!

حالا که نیست

شبها سیاه و تاره

آسمون شب تو دلش

هزارتا غصه داره

تااین که یک شب،

یک شب تاریک

دیدم تو را هلال ِ باریک

از آسمون سر کشیدی

یواش یواش قدکشیدی

گرد  و تپل مپل شدی

مثل یه دسته گل شدی

شدی چراغ آسمون

ماه  قشنگ و مهربون

سلام به جنگل سبز

سلام به جنگل سبز

به آسمان آبی

به غنچه های خندان

به روز آفتابی

 

سلام به هر ستاره

به ابر پاره پاره

به دانه ای که از خاک

درآمده،دوباره

 

 

سلام به هر دل پاک

به هر دل پرامید

سلام به آن  شب تار

که عاقبت  شد سفید

 

سلام به دشت و دریا

سلام به کوه و صحرا

سلام به روی ماهِ

بچّه های باصفا