گلهای آپارتمانی

شما در این مقاله با روش نگهداری گل‌های نرگس ،شقایق ،داوودی و مینا آشنا می‌شوید :

شما در این مقاله با روش نگهداری گل‌های نرگس ،شقایق ،داوودی و مینا آشنا می‌شوید :

گل نرگس : این گل در آب کم عمق می‌تواند عمر بسیار درازی داشته باشد. به ویژه اگر ساقه‌های آن را به طور مکرر کوتاه کرده و آب را عوض کنید و غذای مکمل به آن اضافه نمایید. هر دو تا سه روز یکبار تنها در نیمی از گلدان آب بریزید. می‌توانید پوسته محافظ را به حال خود باقی گذاشته و یا آن را به آرامی از ساقه جدا کنید. زمانیکه ساقه‌های نرگس را کوتاه می‌کنید این پوسته‌ها از خود نوعی شیره در داخل آب ترشح می‌کنند که عمر سایر گل‌ها را کوتاه می‌کنند. برای جلوگیری از این مشکل می‌توانید پس از برش ساقه‌ها برای 12ساعت آنها را در یک گلدان مجزا قرار دهید و سپس با گل‌های دیگر در یک گلدان قرار دهید. در گل آرایی‌های جدید دیده می‌شود که گل نرگس را همراه با پیاز و ریشه آن تزئین می‌کنند. به این منظور گل روی ریشه‌ها را با آب شسته و می‌توانید از کلیه گیاه از ریشه گرفته تا ساقه و برگ و گل لذت ببرید.

.گل شقایق: همان مراقبت‌های متداولی که در ابتدا توضیح داده شد در مورد گل شقایق هم صدق می‌کنند، اما از آنجاییکه ساقه‌های آنها خیلی لطیف و آسیب پذیر می‌باشند، باید آنها را با ملایمت در دست گرفته و به آرامی کوتاه کنید. طبیعت حساس و لطیف گل‌های شقایق حاکی از این مطلب است که عمری بیش از3 تا5 روز ندارند.

گل داودی: این گل‌ها در رنگ‌ها و اشکال مختلف یافت شده و با تعداد گلبرگ‌های مجزا یافت می‌شوند. گاهی اوقات در رنگ‌های غیرمعمول دیده شده و با شکوفه‌های تکی و یا چند تایی در هر ساقه، دارای زیبایی خاصی می‌باشند. هر یک از گلبرگ‌ها که زرد شده و یا رو به پلاسیدگی می‌رفتند، باید از ساقه جدا شوند. برگ‌های این گل گاهی اوقات از گلبرگ‌ها نیز زودتر پلاسده می‌شوند. کوتاه کردن ساقه‌ها جذب مطلوب آب را افزایش داده و عمر گل را در داخل گلدان افزایش می‌بخشد. عمر متوسط گل‌های داودی در گلدان چیزی در حدود 7تا12 روز می‌باشد.

گل مینا: کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت و نگهداری از سایر گل‌ها درمورد این گل نیز صدق می‌کند ، تنها با این تفاوت که باید به یاد داشته باشید این گل نیازمند میزان آب زیادی است به همین دلیل باید به طور مکرر گلدان را چک کنید و آن را همیشه پر از آب نگه دارید.

برگها کرکدار و دارای عطری است شبیه عطر گل سرخ و برای تهیه اسانس از آن استفاده میشود . گلها کوچک برنگ ارغوانی .
گل شمعدانی عطری در درجه دوم اهمیت قرار دارد .

نام علمی: هیپستروم HIPPEAS- TRUM

خانواده: آماریلیداسهAMARYL- LIDACAE

نام لاتین: آماریلیسAMARYLLIS

سرزمین مادری: آمریكای جنوبی

تعداد گونه ها: 75 گونه

رنگ گل ها: رنگ گل ها بستگی به واریته دارد. سفید، قرمز، ارغوانی و یا صورتی.

تكثیر:گیاهی است دارای پیاز، برای تكثیر آن به دو روش می توانیم عمل كنیم:

الف: كاشت بذر:بذرها را در بهار، زمانی كه درجه حرارت هوا معادل 16 تا 18 درجه سانتی گراد باشد به خاك بسپارید.

ب: كاشت پیاز: معمول ترین روش ازدیاد آماریلیس استفاده از پیاز آن است.

در این روش وقتی آماریلیس را تكثیر كنید رنگ گل ها ثابت می ماند (رنگ گل های ازدیاد یافته مطابق رنگ آماریلیسی خواهد بود كه پیازش را تكثیر كرده اید).

برای این منظور باید پیازچه ها را از هم باز كنید و آنها را زمانی كه گیاه در حال استراحت است به خاك بنشانید.

خاك مناسب:گیاهان پیازدار به خاك های سبك احتیاج دارند. برای آماریلیس مناسب ترین بستر مخلوطی است از رس، ماسه، كود حیوانی پوسیده و خاكبرگ. این مواد را به نسبت مساوی با هم مخلوط كنید.

نور و گرما: گیاهی است تا حدودی گرما دوست و روشنایی پسند. نور مستقیم آفتاب باعث شكوفایی گلهایش می گردد.

آب:وقتی خاك خشك شد به آن آب بدهید.

كوددهی: فقط زمانی به آن كود دهید كه عمر گل هایش تمام شده باشد.

بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یكبار به آن كود بدهید. از پاییز كه گیاه استراحت زمستانه را آغاز می كند كوددهی را قطع كنید.

مراقبت های لازم:وقتی عمر گل ها تمام شد، آنها را از ابتدای ساقه گل دهنده قطع كنید. سپس به طور مرتب به آماریلیس آب و كود بدهید در این مدت باید گلدان در محل روشن قرار داشته باشد.

این كارها را به این دلیل باید انجام دهید كه پیازها و برگ هایش تقویت شوند. اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.

از این به بعد دیگر به آن آب و كود ندهید. گلدان را به محلی تاریك، خنك و خشك منتقل نمایید و برای مدت چند ماه آن را به حال خود بگذارید (تا اواخر دی ماه). دوباره در اواخر زمستان یا اوایل بهار باید كاری كنیم كه گیاه از خواب زمستانه بیدار شود.

مناسب ترین درجه حرارت برای بیدار شدن آماریلیس از خواب زمستانه، حرارتی معادل 16 تا 18 درجه سانتیگراد است.

در شرایط معمولی (در فضای باز) در اوایل بهار كه درجه حرارت به 16 تا 18 درجه سانتی گراد می رسد به آرامی آبیاری را شروع كنید (همه روزه به آن آب دهید). اما قبل از آبیاری، خاك های سطحی گلدان را عوض كنید.

هر قدر به زمان گل دهی نزدیك می شوید فواصل آبیاری را بیشتر كنید (دو روز در میان و در موقع گل دهی سه روز در میان).

گل دهی زودرس:با یك ابتكار و كمی صرف وقت می توانید آماریلیس را در فصل زمستان به گل دهی وادار كنید.

به این ترتیب كه:پیاز آماریلیس را برای مدت یك شبانه روز در آب ولرم قرار دهید. سپس پیاز را داخل گلدانی كه در آن ماسه ریخته اید بكارید (نیمی از پیاز خارج از ماسه باشد). ماسه را با مقدار كمی آب مرطوب نمایید و روی آن را با پاكت بپوشانید و در محل گرم (نزدیك بخاری یا شوفاژ) نگهداری كنید.

همه روزه پاكت را بردارید و به گلدان كمی آب دهید. در این صورت شاخه گل دهنده بهتر رشد می كند. پاكت را از روی گلدان بردارید و گلدان را به محل پر نور منتقل كنید.

آفات و بیماری ها

یكی از آفات مهم آماریلیس، كنه پیاز است. این حشره سفید رنگ، هشت پا دارد. كنه پیاز به پیاز گل خسارت می زند و موجب كم شدن رشد و زردی برگ ها می شود. ضمناً گل دهی گیاه متوقف می شود. برای حفاظت گیاهان از كنه ها، سمومی بنام كنه كش وجود دارند كه می تواند مورد استفاده قرار گیرد. نگهداری پیاز گل در محل خنك و خشك موجب پیشگیری از انتشار این آفت می شود.

حشرات ریز دیگری به برگ ها حمله می كنند. در صورت مشاهده آفات ِبرگ خوار گلدان را از اتاق خارج كنید و روی برگ ها حشره كش بزنید.

گاهی آماریلیس در شرایط نامطلوب دچار بیماری می شود، مهمترین این بیماری ها، بیماری لكه برگی است.

این بیماری كه عامل قارچی دارد موجب ایجاد لكه های قهوه ای رو برگ می گردد. با استفاده از سموم قارچ كش عوامل بیماری زا را از بین ببرید.

منبع : زن روز

بیل برژیا
BILLBERGIA

گیاه بیلبرژیا Bilbergia جنسی از خانواده بروملیاسه های ماندنی Bromeliaceae است .
برگهایش سفت که روی آن راه راه سفید داشته وکناره اش دندانه دندانه میباشد و بشکل رُزت میروید.

این گیاه بسیار جان سخت و مقاوم است بطوریکه در هر شرایط نوری که قرار گیرد به حیات خود ادامه می دهد .

حتی در درجه حرارت های بسیار متفاوت نیز مقاومت قابل توجهی از خود نشان می دهد .
بلندی این گیاه به 50 سانتیمتر می رسد .

نگهداری بیلبرژیا بخصوص به کسانی توصیه میشود که درآپارتمان زندگی می کنند و محیط مسسلامه آنها از شرایط مناسب برای گیاهان برخوردار نیست و یا اشخاصیکه حوصله و وقت کافی جهت رسیدگی به گلهای خود را ندارند .

گل عجیب بیلبرژیا ، از میان برگها بیرون آمده و شامل طوقه های صورتی رنگی میباشد که انتهای آنها گل های متمایل به زرد با حاشیه آبی رنگ ظاهر میشود .
پس از خشک شدن گل ، جوانه های جدیدی از داخل خاک بیرون می آیند که از آنها برای تکثیر میتوان استفاده نمود .

این جوانه ها را همچنین می توان دست نخورده باقی گذاشت و گیاه را به گلدان جدیدی منتقل نمود و به این ترتیب مجموعه ای از گیاهان جوان و گیاهان قدیمی را در یک گلدان داشت .
از آنجا که جوانه ها تقریبا همزمان گل خواهند داد گیاه صورت بسیار زیبائی بخود خواهد گرفت .

انواع مختلف بیلبرژیا عبارتند از :

- 1بیلبرژیا اسپینوزا B.spinosa
- 2بیلبرژیا رودسیانا B. ehodocyanea : که گلهایش بشکل خوشه کم پَر یا پُرپَر گاهی آویخته و گاهی ایستاده روی ساقه های رنگین باز میشود ، اقسام دیگری از این گل کاشته میشود مانند :
3 -بیلبرژیا آمانئونا B.amaena
4 – بیلبرژیا پولدی B.poldi
5 – بیلبرژیا مورلیانا B.Moreliana
6 – بیلبرژیا زبریناB.Zebrina
7 – بیلبرژیا سوندرسی ئی B.saundersii
8 – بیلبرژیا پیرامیدالیس B. pyeamidalis
9 – بیلبرژیا نوتانس B. nutans

همه اقسام بیلبرژیا ، گلهای گلخانه معتدل هستند و باید آنها را در خاکی مخلوط از زباله پوسیده با خاک چمن تجزیه شده کاشت .
آبکش گلدان باید طوری تنظیم شود که به هیچوجه آب در آن باقی نماند .

این گل بوسیله کاشتن بذر و یا جدا کردن پاجوشهای آن زیاد میشود .
آخرین نکته قابل ذکر اینستکه از دادن آب زیاد به آن باید خودداری نمود .

گیاهی بسیار زیباست از خانواده انجیر ( موراسه ) که برگ های کوچک با رنگ سفید و سبز به صورت ابلق در آن دیده می شود. معمولاً بنجامین را به دلیل حساسیت بالا و مقاومت کم در برابر عوامل محیطی روی فیکوس بنجامین (عکس زیر) پیوند می زنند تا مقاومتر شود که در صورت مشاهده برگ های سبز یکنواخت بهتر است قطع شوند تا گیاه ابلق بهتر رشد کند.

به نور بیشتری نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی نیازمند است اما تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند (معمولاً بهترین نور حالتی است که گلدان در زیر سایه بان جنوبی طوری قرار گیرد که آفتاب به گلدان گیاه برسد اما به برگ های گیاه آفتاب نتابد و برگ ها در سایه ( نور کامل ) باشند.

چون بنجامین نسبت به تغییر عوامل محیطی بسیار حساس است و با کمترین تغییری برگ های آن ریزش می کند از چرخاندن و جا به جایی گلدان بپرهیزید.
هنگامی که گیاه تازه خریداری شده را به خانه می آورید برخی از برگ های آن زرد یا قهوه ای می شوند؛ انتظار نداشته باشید برگ های زرد یا قهوه ای یا ریخته ، مجدداً رشد کنند؛ در عوض بهتر است مراقبت کنید که محیط گیاه کاملاً مناسب باشد. برگ هایی که از این پس می رویند می توانند رشد و نمو خوبی داشته باشند.

حداقل درجه حرارت در زمستان 15 و در تابستان حداکثر 24 درجه. در زمستان حتماً باید در اتاق نگهداری شود (نسبت به سرما حساس است) .

در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک خشک شود ( باید به اندازه یک انگشت در زیر خاک را بازدید نمود، اگر خشک بود باید آبیاری بعدی صورت گیرد ). معمولاً در خانه ها به دلیل عدم رعایت این مسئله و آبیاری بیش از اندازه گیاه از بین می رود. بهتر است از آبی که چند ساعت در محیط بوده و هم دمای محیط است برای آبیاری استفاده شود، هرگز با آب سرد آبیاری نکنید .
بهترین خاک کمپوست ( خاکبرگ ) یا کود حیوانی یا خاک لوم است [مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده )

تکثیر این گیاه در آپارتمان مشکل است؛ برای تکثیر از قلمه هایی که حداقل یک برگ همراه دارد استفاده شود.
برای اشخاصی که در نگهداری گیاهان آپارتمانی تازه کار هستند نگهداری بنجامین توصیه نمی شود زیرا گیاه خیلی حساسی است. فیکوس بنجامینا (انجیر گریان) که بومی هندوستان است، چنانچه در شرایط مساعد محیطی قرار بگیرد گیاهی است که به سرعت محیط را از آن خود می کند و به سایر گیاهان اجازه رشد نمی دهد. در واقع بزرگترین درختی که در جهان وجود دارد نوعی فیکوس است که در هند واقع شده و مساحتی حدود 2 میلیون متر مربع را در بر گرفته است!

این گیاه به نخل دم اسبی و لیندا مشهور است اما نام علمی آن BEAUCARNEA RECURVATA است. بومی جنوب غرب آمریکا و مکزیک است و به زندگی بیابانی عادت دارد. برگ های آن باریک و کشیده و ضخیم و مقاوم ، مجنون و آویزان و فنری است. این برگ ها سطح مقطع کمی دارند تا مانع از هدر رفتن آب گیاه شوند. حالت زیبای آن ناشی از سرازیر شدن برگ ها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست. انتهای ساقه ضخیم می شود و شکل عجیبی به خود می گیرد و نام انگلیسی آن به معنی پای فیل به همین علت است. پایه بسیار بزرگ و ورم کرده گیاه، آب را در خود ذخیره می نماید.

ارتفاع لیندا ممکن است به دو متر هم برسد. با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می روید که به خاطر حفظ شکل و فرم آن باید فوراً حذف گردند.

نگهداری از آن برای باغبان های آماتور نیز ساده است.

این جنس دارای24 گونه از درختچه ها و درختهای همیشه سبز میباشد.برگهای لیندا مجنون ، آویزان ، باریک ، کشیده ، ضخیم و مقاوم که طولشان تا 1.8 متررسیده و عرضشان کمتر از 2.5 سانتیمتر می باشد.رنگ برگها سبز تا سبز مایل به تیره و حالت زیبای لیندا ناشی از خمش برگها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست.رنگ گلهای آن سفید مایل به کرم است و به ندرت و فقط بر روی گیاهان مسن بخصوص در تابستان ظاهر میشود.این گیاه بدون شاخه های فرعی و انتهای ساقه اش ضخیم و شکل عجیبی به خود گرفته است که نام انگلیسی آن به معنای پای فیل به همین علت است و دارای رشد بسیار کندی می باشد.

نیازها

این گیاه در گستره دمایی 21-12 درجه سانتیگراد بخوبی رشد میکند و به سرما حساس است و فقط گیاهان مسن دمای 6 درجه سانتیگراد را تحمل میکنند.

این گیاه در تابستان به دفعات آبیاری بیشتری نسبت به زمستان احتیاج دارد.در طول فصل رویش هر 3 هفته یک بار و در طول فصل زمستان به مقداری که برگها را از پژمرده شدن نگهداری کند (فقط یکبار) آبیاری می نماییم.بعد از هر آبیاری تا آبیاری بعدی خاک باید کاملا خشک شود .لیندا میتواند تا یک سال آب را در پایه متورش ذخیره کند بنابراین آب دادن بیش از حد به گیاه متداولترین عامل نقصان در رشد و نابودی آن میباشد.

این گیاه نیازمند یک مخلوط خاک خوب زهکشی شده با بافت لیمونی تقریبا سبک در5/7 -5/6 PH= است.مخلوط خاکی که شامل دو قسمت لوم یک قسمت پیت هوموس و دو قسمت ماسه و سنگریزه هایی برای ایجاد زهکش خوب لازم است.در نور کامل بهترین رشد را دارد.نور خیلی زیاد باعث سوخته شدن برگها و ریزش آن میشود و نور کم باعث رشد بیش از اندازه برگها و تغییر رنگ برگ به زرد و در نهایت افتادگی برگ میشود.

لیندا گیاهی کم توقع است و در طول بهار و تابستان یک بار از کود مایع استفاده میشود.

از طریق ریشه دار کردن جوانه های روی ساقه و از طریق کاشت بذر در بهار انجام میگیرد. زمانی که دمای هوا 20 درجه سانتیگراد باشد.
کاشت بذر در خاک پیت در هوای گرم یا ریشه دار نمودن جوانه های ظاهر شده روی ساقه ؛ البته تکثیر این گیاه برای آماتورها و در منزل بسیار دشوار و تقریباً ناممکن است.

مهمترین آفت لیندا کنه قرمز است که میتوان از مالاتیون و دیازینون استفاده کرد.مهمترین بیماری این گیاه پوسیدگی ریشه است که در اثر آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف ایجاد میشود.

لیندا به عنوان یک گیاه خانگی خوب در نظر گرفته میشود که بیش از اندازه آبیاری نشود.
با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می رویند که بخاطر حفظ شکل و فرم آن باید حذف گردند. هر دو سال یک بار گلدان را تعویض کنید زیرا تعویض زود به زود باعث ریشه زایی زیاد لیندا شده که این سبب افزایش ارتفاع و در نتیجه کاهش زیبایی آن میگردد.

برگ های مرده ی انتهای گیاه را جدا کنید.

فارسي اصيل: نَخشيد، نخ درخشان(نخ+شيد=درخشان) اشاره به معني نام لاتين آن
فارسي رايج: آگلونما
نام انگليسي: Chinese evergreen گياهي است از خانواده « آراسه »، به علت وضع برگها و انبوه بودن آنها در اتاقهاي کوچک جلوه بيشتري دارد، ساقه ها کوتاه و برگها بيرون آمده ازغلاف، نيزه اي شکل و خم شده به طرف پائين با طول 15-12 سانتي متر مقاومت خوبي در برابر سايه و خشکي دارند، کاشت مخلوط اين گياه آپارتماني با گياهان متفاوت در داخل يک گلدان مقايسه جالبي در شکل برگها ايجاد خواهد کرد، در برابر نور کم، مقاومت خوبي دارد.

نيازها:

- اتاقهاي قسمت شمالي ساختمان بهترين شرايط نوري اين گياه را تأمين مي نمايد،تحمل نور مستقيم آفتاب را ندارد.

- بهترين درجه حرارت در زمستان 15 درجه سانتي گراد که قدرت تحمل 10 درجه را نيز دارد، در تابستان درجه حرارت مطلوب 24 درجه است.

-: هفته اي دوبار آبياري در تابستان براي گياه کافي است ولي در زمستان به هفته اي يکبار کاهش مي يابد. زهکش گلدان بايد مناسب باشد.

- : در تابستان هفته اي دو بار احتياج به غبارپاشي با آبفشان دارد. رطوبت اتاق در زمستان براي اين گياه آپارتماني کافي به نظر مي رسد.

-: در فصل رشد در بهار و تابستان هر دو هفته يک بار تغذيه مصنوعي با کودهاي قابل حل در آب مخصوص گياهان زينتي لازم است.

- : خاک برگ بهترين محيط رشد براي آن است.

- : به علت متراکم شدن ريشه ها و کم شدن جا براي رشد ريشه و سفت شدن خاک در بهار هر سال تعويض گلدان با يک درجه بزرگتر لازم است.

- : پاک کردن برگها با پارچه نرم و يا اسفنج مرطوب کافي است. از مواد براق کننده شيميايي که روزنه برگها را مسدود نمايد خودداري نماييد.

- هر جوانه اي که در بهار از خاک خارج شده و داراي تعدادي ريشه است مي تواند گياه جديد را در گلدان ديگر براي شما توليد نمايد.
واريته اي از اين گياه آپارتماني با نقاط سبز در متن نقره اي در برگ بهترين گياه براي کاشت در آب است،گلهاي ريز زرد يا سفيد با ميوه هاي ريز حبه اي شکل جلوه خاصي به آن مي بخشد.

-: اگر برگها خيلي آويزان هستند، برگها را دسته کنيد و براي چند روز درون روزنامه اي بپيچيد تا برگها شکل ايستاده تر به خود بگيرند.

-: غبارپاشي يا آبفشان در تابستان در شاداب تر کردن گياه مؤثر است، اين عمل را در آفتاب انجام ندهيد.

- برگها در امتداد رگبرگها زرد شده و لکه هاي قهوه اي در زير آنها ظاهر گرديده است: حشره آفت باعث اين عارضه است گياه را هر دو هفته يک بار با يک سم نفوذي طبق دستور سمپاشي نماييد تا علايم برطرف گردند.

- برگها در تابستان مي پيچند و خشک مي شوند: هوا خيلي گرم و خشک است، گلدان را به محل خنکتري منتقل و آبياري را زيادتر نماييد.

- گياه خود را انداخته است: هوا خيلي سرد است و يا کمبود آب علت آن است، گياه را به محل گرمتري انتقال دهيد و يا آن را آبياري نماييد.

- زخمهاي سفيد پنبه اي شکل در زير برگها و قاعده انها تشکيل شده اند:حشره آفت بخصوصي باعث ظهور اين علايم است، برگها را با يک سم حشره کش نفوذي هر 14 روز يکبار طبق دستور سمپاشي نماييد تا علايم از بين بروند.

- برگها زرد مي شوند: آبياري زياده از اندازه و هوا سرد است. آبياري را کم و گلدان را به محل گرمتري انتقال دهيد.

- برگهاي جديد ريز و کمرنگ هستند: ريشه ها را امتحان کنيد اگر متراکم هستند تعويض گلدان لازم است و گرنه احتياج به تغذيه مصنوعي دارد، زمان بين دو تغذيه را به 10 روز کاهش دهيد ولي اندازه و مقدار آن را زيادتر نکنيد.

- لکه هاي قهوه اي روي برگها ظاهر شده اند: هواي محيط آلوده به دود نفت يا گاز آشپزخانه است، محل گلدان را عوض نموده و برگهاي آلوده را حذف کنيد.

.

نام فارسي: برگ انجيري ( اژبن، مونسترا، ريشه هاي مار)
نام علمي: Monstera deliciosa
نام تيره: Araceae
نام انگليسي: Swiss- cheese plant

خصوصيات: هميشه سبز با ارتفاع بيش از 60 سانتيمتر و برگها در جواني قلبي شكل ولي با افزايش سن ، بريدگي هايي در عض برگها ديده مي شود. اين گياه داراي اسپات سفيد رنگ به طول 15-12 سانتيمتر ميباشد. ريشه هاي هوايي آن نياز به تغذيه و
تكيه گاه خزه دار دارند و هواي گرم و مرطوب ايده آل است.
اين گياه ميتواند بعد از مدتي به گياه غول پيكري تبديل شود كه براي كنترل رشد آن گاهي لازم است گياه جديدي از آن تكثير و گياه قديمي را دور انداخت.

نور: نور غير مستقيم و نيم سايه – نيم آفتاب نزديك پنجره

دما: زمستان ( حداقل 13 درجه) و در تابستان ( حداكثر 30 درجه) و در درجه حرارت بالا غبار پاشي نماييد.
آبياري: تابستان هفته اي 1 بار و در زمستان هر 2 هفته 1 بار
به آبياري زياد حساس است.

غبارپاشي: تابستان هفته اي 3 بار و در زمستان هر هفته 1 بار و از آب ولرم و سبك استفاده كنيد.

خاك: خاك سبك ليموني
كوددهي: در صورت نياز هر ماه 1 بار

ازدياد: در بهار ريشه دار كردن قلمه هايي با 3-2 برگ بالغ در دماي 23 درجه سانتيگراد- خوابانيدن و بذر در دماي 24-21 درجه سانتيگراد

عوارض و درمان: اگر برگها شكاف نداشته باشند كاملآ طبيعي است. اگر برگها بدشكل و شكافدارند در اثر تردد زياد نزديك گياه ميباشد. توقف رشد گياه در اثر كمبود نور است . رنگ پريدگي برگها در اثر كمبود تغذيه است . لكه سياه و زخم روي برگها در اثر هواي سرد است . قهوه اي شدن نوك برگها و خشك و چروك شدن برگها در اثر تشنگي گياه است. برگهاي زيرين زرد و بعد قهوه اي شده در اثر آبياري زياد مخصوصآ در زمستان است.

نكته: ريشه هاي هوايي را هرگز قطع نكنيد و با نصب قيم خزه دار آنها را وادار به فرو رفتن در خزه مرطوب نماييد .
هر ساله در فصل بهار احتيج به تعويض دارد و از مواد براق كننده كمتر استفاده كنيد.