ليست شهداي دفاع مقدس (ش)

عبدالله شيباني در سال 1339 در روستاي کوران‌سفلي ديده به جهان گشود. تحصيلاتش را تا اخذ مدرک ديپلم ادامه داد. اوقات فراغت خود را به مطالعه‌ي کتب مذهبي مي‌پرداخت. در پايگاه بسيج روستا حضور مستمر داشت و از بنيانگذاران آن به شمار مي‌رفت. براي گذراندن دوران مقدس سربازي به ارتش جمهوري اسلامي پيوست و پس از طي آموزش‌هاي اوليه نظامي به ميادين نبرد حق عليه باطل اعزام شد. عبدالله بسيار مهربان بود در کارهاي منزل به والدين خود کمک مي‌کرد. اعتقاد راسخي به ائمه‌اطهار داشت و نماز را سر وقت مي‌خواند. به دوستان توصيه مي‌کرد که همواره در سنگرهاي اسلام حضور يکپارچه داشته باشند و در مقابل دشمن سر تسليم فرود نياورند و نگذارند دشمن به مرز و بوم ما دسترسي پيدا کند.
شيباني معتقد بود که انسان همواره بايد در سختي‌ها صبور و بردبار باشد و همچون کوهي استوار در مقابل مشکلات مقاومت کند. وي سرانجام در تاريخ 9/5/62 پس از نه ماه حضور فعال در جبهه سومار در سن 23 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5 صفحه 37

سال 1333 به دنيا آمد.
کودکي‌اش در شهرستان فسا استان فارس سپري گشت. سبزعلي در ميان خانواده‌ي صبور و باايمان بزرگ شد. روزها و ماه‌ها از پي هم گذشت و او درخيل ياران و ياوران امام (ره) قرار گرفت و لبيک‌گويان قدم به ميدان جهاد في سبيل الله گذارد.
شيبانيان در جبهه معاونت يکي از گردان‌هاي لشکر 33 المهدي (عج) را بر عهده گرفت و سرانجام در يازدهمين روز از مردادماه سال 1362 در عمليات والفجر 2 در سنّ 29 سالگي در منطقه‌ي حاج عمران به شهادت رسيد.

منبع:روزنامه كيهان   -  تاریخ:  1381/6/25

نامش محمد بود. از دلاورمردان لشکر اسلام که در زمان جنگ تحميلي عاشقانه به ميدان جهاد شتافت و با سمت جانشين گردان 157 از لشکر انصارالحسين به ميدان رزم شتافت. اين پاسدار رشيد اسلام مردانه رزميد و سرانجام مزد جهاد خالصانه‌اش را در عمليات مرصاد سال 1367 از حضرت حق دريافت نمود و خون سرخش بر منطقه چهارزبر بر زمين ريخت تا در صحراي محشر شاهدي باشد بر بي‌گناهي و رشادتش در جهاد في‌سبيل الله

منبع:ماهنامه جاودانه ها   -  تاریخ:  1386/4 -  شماره مجله: 69-  صفحه: 16

سال 1339 به دنيا آمد. روزهاي کودکي‌اش را در شهرستان گناوه گذراند. 7 ساله بود که به مدرسه رفت و تحصيلاتش را تا اخذ مدرک ديپلم در رشته‌ي اقتصاد ادامه داد. عبدالحسين دوره‌ي دبيرستان را به صورت شبانه خواند.
با آغاز جنگ تحميلي در جمع رزمندگان اسلام قرار گرفت. بيست و دوم اسفندماه سال 1360 براي طي دوره‌ي آموزشي گروهبان 5 دسته 3 اعزام شد. بعد از طي اين دوره به قصرشيرين رفت.
شيخ‌زاده در جبهه هاي حق عليه باطل مردانه جنگيد و سرانجام در روز چهارم آذرماه سال 1361 در عين خوش در سنّ 22 سالگي شهد شيرين شهادت نوشيد و بر اثر اصابت ترکش خمپاره، خون پيشاني عبدالحسين روي خاک‌هاي قصرشيرين پاشيده شد.

منبع:كتاب كبوتر و كلاه آهني   -  صفحه: 89

با هم در جهاد فعاليت مي‌کرديم. نامش غلام‌حسين بود و متولد 1336 در آبادان. شنيده بودم که از همان کودکي تحصيلاتش را با موفقيت ادامه داده و در کنکور سراسري شرکت نموده و موفق به قبولي در مقطع کارداني گشته است. صداي عدالت‌خواهي مردم از گوشه و کنار کشور شنيده مي‌شد. غلام‌حسين هم همگام با انقلابيون شهر در انواع فعاليت‌هاي ضد رژيم شرکت مي‌کرد و با حضور در کلاس‌هاي قرائت قرآن و جلسات معارف اسلامي بنيه‌ي فکري و عقيدتي را تقويت مي‌بخشيد. پس از انقلاب با صدور فرمان امام (ره) مبني بر تشکيل جهاد سازندگي، مشتاقانه در جهاد آبادان مشغول به کار و تلاش شد. با تخصصي که داشت در قسمت راه‌سازي و جاده‌سازي به فعاليت پرداخت و خدمات فراواني به روستاييان نمود. آرام بود و خوش‌رو و کم‌تر پيش مي‌آمد آثار خستگي يا غم بر چهره‌اش نمايان شود. وقتي ميان بچه‌ها بود اصلاً احتياجي به روحيه دادن نداشتيم چرا که حضورش در صحنه‌هاي کار و تلاش معناي واقعي کلمه روحيه بود. به خاطر لياقت‌ها و شايستگي‌هايش به عنوان يکي از اعضاي شورا و کادر مديريت جهاد آبادان به کار گرفته شد. جنگ شروع شده بود. در همان سال‌ها غلام‌حسين با دختري عفيف و پاک آرزوهايش را قسمت کرد و حاصل اين ازدواج ساده دو فرزند شد تا ادامه دهنده راه پدرشان باشند. در سال 1363 به يکي از بزرگترين آرزوهايش رسيد و به خانه‌ي خدا مشرف شد و تا همان سال (1363) مسئوليت جهاد آبادان را بر عهده داشت و در زير بمباران هوايي دشمن به طرح‌ريزي و برنامه‌ريزي مي‌پرداخت. آخرين مسئوليتش پشتيباني جنگ خوزستان بود که خدمات شايسته‌اي به جبهه‌هاي نبرد ارائه کرد. سرانجام در تاريخ 17/12/1363 در جريان حمله هوايي دشمن به جهاد آبادان به همراه عده‌اي از بچه‌ها که هم‌فکر و هم‌سنگرش بودند در حالي‌که 27 سال داشت به شهادت رسيد و در گلزار شهداي اصفهان به خاک سپرده شد.

منبع:كتاب نخل هاي ايثار   -  صفحه: 96

غلام‌حسين شيخ‌ويسي در سال 1341 در خانواده‌اي مذهبي و مستضعف در شهرستان زاهدان ديده به جهان گشود. به دليل مشکلات مالي و اقتصادي از نعمت سواد بي‌بهره ماند ولي بعدها پس از تشکيل نهضت سوادآموزي در اين نهاد مقدس تا پايان دوره‌ي تکميلي ادامه‌ي تحصيل داد؛ سپس وارد بازار کار شد و براي تأمين معاش خانواده دوشادوش پدر کار کرد.
شيخ‌ويسي فردي مهربان و دلسوز بود. در کارها، مادر پيرش را ياري مي‌کرد و ياور محرومان و فقرا بود. با صداي دلنشين در مسجد نوحه‌خواني مي‌کرد و در عزاداري‌هاي ماه محرم و شهادت ائمه‌اطهار شرکت مي‌جست. وي براي گذراندن دوران مقدس سربازي به ارتش جمهوري اسلامي ايران پيوست و پس از طي آموزش‌هاي لازم نظامي به ميادين نبرد حق عليه باطل اعزام شد.
سرانجام در تاريخ 23/12/65 در عمليات شناسايي در پاسگاه زيد به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5 صفحه 36

حميد شيخها در سال 1349 ش در يکي از محلات قديمي جنوب شهر تهران در خانواده‌اي مذهبي، چشم به جهان گشود و از وقتي به مدرسه گام نهاد، تيزهوشي و استعدادش را نمايان ساخت و تا آخرين سال تحصيلش که سال دوم هنرستان بود، از شاگردان ممتاز به شمار مي‌آمد.
در طي همين سال‌ها، هم‌گام با پدرش و اعضاي خانواده‌اش در مجالس عزاداري و هيئت‌هاي مذهبي شرکت مي‌جست و بدين‌گونه با درس‌آموزي از انوار قدس نهضت کربلا، سرشت پاکش را جلا مي‌داد و از سنّ 6 يا 7 سالگي در کلاس‌هاي قرآن – مداحي و غيره شرکت مي‌کرد.
حميد در سنّ 7 سالگي بود که انقلاب اسلامي آغاز شد و با اين‌که هنوز سنّي نداشت، همراه با برادرانش و ديگر اعضاي خانواده در راه‌پيمايي شرکت مي‌کرد تا اين‌که در سال 1363 عضو بسيج مسجد نبي‌اکرم (ص) شد و شب‌ها را در کنار دوستانش به پاسداري و حراست از انقلاب گذراند و در اواخر سال 1365 بود که اولين بار به جبهه‌هاي نور عليه ظلمت اعزام شد و از ناحيه‌ي دست و پا مجروح گشت که مدت مأموريت او 4 ماه به طول انجاميد و بعد از عزيمت به تهران، سريع به کلاس‌هاي درس بازگشت و مجدداً در اوايل سال 1367 بود که بعد از طي يک دوره‌ي تخصّصي آر-پي-جي در پادگان آموزشي امام حسين (ع) که حدوداً 45 روز بود، به منطقه‌ي عملياتي شاخ‌شميران واقع در غرب کشور اعزام گرديد که بعد از 20 روز مبارزه و دفاع در منطقه، روز هفتم تيرماه سال 1367 حدوداً ساعت 30/9 شب از ناحيه‌ي سمت چپ سينه و کتف مجروح و از آن‌جا به بيمارستان صحرايي اعزام و بعد از مراحل اوليه‌ي امداد با هلي‌کوپتر به شهرستان باختران، بيمارستان امام حسين منتقل شد و نزديکي‌هاي صبح روز بعد يعني مورخ 8/4/67 در سنّ 18 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل و به معبود خود رسيد.

منبع:يادواره 5600 شهيددانش آموزوشهيدفهميده