انگیزه عبادت:

 

 

ارزش هر عملی به نیت و انگیزه ای است که موجب آن شده است فاصله ارزشی کارها به دلیل تفاوت انگیزه ها گاه از عرش تا فرش است انگشتری در راه خدا اعطاء می شود یک آیه در مدح آن نازل میشود ،هزینه زیادی در ساخت یک مسجد به کار می رود اما مسجد ضرار نام می گیرد و دستور تخریب آن صادر می شود اگر غرض و هدف کسی از عبادت شهرت و کسب آبرو نزد مردم باشد این یک بیماری و در حقیقت شرک است.

 

 

 

امام صادق(ع) می فرماید: الاشتهار بالعباده ریبه. شهرت به عبادت بیماری است.(1)

 

 

 

 

ریشه های عبادت:

 

 

 

 

 

 

1- معرفت

 

 

 

عبادتی که از روی آگاهی و فهم باشد، آگاهی از عظمت خالق، آثار او، نعمت هایش الطاف و عنایاتش، صفات و ویژگی هایش این عبادت عامل رشد و سیر صعودی است.

 

 

 

 

امیرمومنان علی(ع) می فرماید: عبادت کننده بدون آگاهی مانند الاغ آسیاب است می چرخد و از محل خود جلو نمی رود.(2)

 

 

 

 

 

 

رسول خدا (ص) می فرماید: اول العباده المعرفه به. سرآغاز هر عبادتی معرفت به خداست(2)

 

 

 

 

 

 

امام علی (ع) می فرماید: لا خیر فی عباده لیس فیه تفقه. در عبادتی که فهم و درک نباشد خیری نیست.(3)

 

 

 

2- محبت

 

کسی که خدا را بشناسد او را دوست می دارد: من عرف الله احبه. (4)

 

 

امام صادق(ع) می فرماید: مردم به انگیزه های مختلفی عبادت می کنند:

 

 

 

و لکنی اعبده حبا له عزوجل فتلک عباده الکرام و هو الامن.

 

من خدا را از روی محبت بندگی می کنم و این پرستش بزرگواران است. (5)

 

 

رسول خدا(ص) می فرماید:

 

 

 

افضل الاعمال الحب فی الله و البغض فی الله تعالی.

 

 بهترین کارها دوستی و دشمنی کردن به خاطر خداوند متعال است. (6)

 

 

رسول خدا(ص) به برخی اصحابش فرمودند:

 

 

 

یا عبدالله احب فی الله و ابغض فی الله و وال فی الله و عاد فی الله فانه لاتنال ولایه الله الا بذلک و لا یجد رجل طعم الایمان و ان کثرت صلاته و صیامه حتی یکون کذلک.

 

ای بنده خدا به خاطر خدا دوست بدار و به خاطر خدا نفرت داشته باش و به خاطر خدا دوستی کن و به خاطر خدا دشمنی ورز، زیرا دوستی خدا جز با اینها به دست نمی آید و آدمی تا چنین نباشد طعم ایمان را نچشد هر چند نماز و روزه اش بسیار باشد. (7)

 

 

 

 

 

 

3- خوف از خدا

 

 

 

ترس از عظمت خدا، ترس از گناهان، ترس از جهنم، ترس از قصورها و تقصیرها نیز می تواند انگیزه عبادت باشد ریشه خوف نیز معرفت است.

 

رسول خدا(ص) می فرماید: من کان بالله اعرف کان من الله اخوف. هر کس خدا شناس تر باشد خدا ترس تر است.(8)

امام صادق(ع) می فرماید: لا یکون العبد مومنا حتی یکون خائفا راجیا و لا یکون خائفا راجیا حتی یکون عاملا لما یخاف و یرجوا. بنده مومن نیست مگر اینکه خدا ترس و امیدوار باشد، خدا ترس و امیدوار نیز نیست مگر اینکه بیم و امید او را به عمل بکشاند.(9)

 

 

4- تنعم در بهشت

 

 

 

قرآن کریم طی ده ها آیه، سخن از نعمت های مادی و معنوی بهشت به میان آورده و همگان را به سرعت گرفتن به سوی بهشت دعوت نموده است.

 

( و سارعوا الی مغفره من ربکم و جنه عرضها السماوات و الارض اعدت للمتقین).(10)

قرآن کریم به صراحت بهشت را میراث بندگی و تقوی می داند:

( تلک الجنه التی نورث من عبادنا من کان تقیا). (11)

تهبیر به عبادنا و تقیا اشاره به دو شرط عبودیت و تقوی است، در حدیثی از رسول خدا (ص) بندگی، نخستین  شرط ورود به بهشت ذکر شده است.

قال رسول الله(ص):

اول من یدخل الجنه شهید و عبد احسن عباده ربه.(12)

نخستین کسی که داخل بهشت می شود شهید است و بنده ای که عبادت پروردگارش را نیکو بجا آورده است.