ما در هر نماز با گفتن (( اهدنا الصرط المستقيم )) از خداوند راه مستقيم را مى خواهيم .

انسان هر لحظه فكر تازه اى دارد، دوستان و دشمنان ، نزديكان و بيگانگان ، طاغوت ها و وسوسه گران وشياطين نيز با تلقين و تشويق و تهديد و تبليغ ، براى انسان طرح هائى را دارند و برنامه ريزى هائى مى كنند كه انسان جز با امداد الهى هرگز نمى تواند در ميان اين همه راه كه از هوسها مايه مى گيرد، نجات يابد و راه مستقيم را بپيمايد.

(( اهدنا الصراط المستقيم )) ، را مستقيم :

راه خدا و اولياى خداست .

راهى است كه از هرگونه خطا و انحراف دور است .

راهى است كه ترسيم كننده آن مرا دوست دارد و نيازم را مى داند.

راهى است كه به بهشت منتهى مى شود.

راهى است كه با فطرت سالم هماهنگ است .

راهى است كه اگر در آن راه بميرم شهيد محسوب مى شوم .

راهى است كه از عالم بالا و بالاتر از علم ماست .

راهى است كه انسان در آن دچار شك وپشيمانى نمى شود.

راهى است از همه راه ها صاف تر، نزديك تر و روشن تر.

وبالاخره راه مستقيم ، راه انبيا، شهدا، صالحان وصديّقين است .

اينها نشانه هاى راه حقّ ومستقيم است كه شناخت آن مشكل و دقيق است وحركت وپايدارى در آن نياز به امداد الهى دارد.