راز فرداها

هنوز آفتاب سر نزده بود که بچه ها دویدند تا سر کوهی رسیدند. کوه کله سفیدش را بر سر داشت و آرام نشسته بود.
وستا از میان بچه ها به کوه گفت: کلاهت را به من قرض می دهی؟
کوه پرسید: که با آن چه کار کنی؟...