مسجد جامع گرگان
بناي اصلي مسجد جامع گرگان در محله نعلبندان اين شهر واقع شده است. با توجه به وجود مناره آجري دوره سلجوقي بناي اوليه مسجد نيز به همان دوره تعلق دارد و در دورههاي بعدي به طور گسترده بازسازي ، تعمير و تزيين شده است. در حال حاضر به غير از مناره، اثر ديگري از بناي اوليه مسجد بر جاي مانده و بيشتر بازسازيها در دوره تيموري، صفوي و دوره حاضر صورت گرفته است .
بناي مسجد با طرح مربع مستطيل وسعتي حدود 1600 متر مربع را در بر ميگيرد و شامل صحن وسيع مستطيل شكل، ايوانهاي خاوري و باختري، شبستانهاي چهار گوشه بنا ، وروديهاي شمالي و جنوبي، مناره دوره سلجوقي و كتيبهها و سنگ نوشتههاي تاريخي است. مناره آجري بنا با طرح استوانهاي تزيين آجركاري و كتيبه كوفي آجري دارد و قابل مقايسه با ديگر منارههاي دوره سلجوقي است به نظر ميرسد كه بخش فوقاني منار ويران شده و به جاي آن يك مأذنه چوبي در دورههاي بعد جايگزين شده است. از آثار نفيس و تاريخي مسجد ميتوان به در و منبر چوبي منبت كاري شده و مزامين و سنگ نوشتههاي پادشاهان صفوي و افشاريه اشاره كرد. درب قديمي و منبت مسجد كتيبهها و كنده كاريهاي زيبايي دارد كه براي نگهداري و حفاظت برداشته شده و به جاي آن در جديدي قرار داده شده است. منبر نفيس و تاريخي مسجد نيز داراي كتيبههايي است كه براساس متن آنها اين مسجد و منبر يكبار در سال 895 هـ.ق در زمان پادشاهي معين الدين ابوالقاسم بابر ـ حاكم هرات ـ توسط امير بابا حسن ـ فرماندار استرآباد و بار ديگر در سال 1081 هـ.ق در زمان شاه عباس اول توسط قطب الدين احمد بن ملا علي استرآبادي و سرانجام به سال 1157 هـ.ق در زمان نادر شاه اشار توسط حاجي قربان آقا ـ ناظر محمد حسين خان قاجار بيگلربيگي استرآباد ـ تعمير و بازسازي شده است . مزامين و وقف نامههاي موجود در مسجد داراي تاريخهايي از اوايل دوره صفوي تا اوايل دوره قاجاريه است و موضوعات مختلفي را شامل ميشود .