گل آقا لچه گورابی

نزدیکی های ظهر بود که "گل آقا" از درون اتاق نیمه تاریک و خفه خود "مونس" را صدا کرد: "مونس خانم، آهای مونس خانم، مونس خانم"
تا فریادش به مونس خانم برسد که آنطرف ایوان خانه سرگرم کار خودش بود، خیلی راه بود. گل آقا، نیمچه تبی داشت، آما سوزش دستهایش را فروکش کرده بود. ...