ذرت

مشخصات گياه شناسي :
گياهي است علفي ولي بلند به ارتفاع 1 تا 2 متر كه واجد برگهاي پهن و دراز و نواري شكل مي باشد . سنبلكهاي نر گياه قرمز رنگ بوده و در انتهاي ساقه ظاهر مي شوند در صورتي كه سنبلكهاي ماده در كنار برگها ظاهر شده و موقعيت جانبي دارند . ميوه ذرت مدور و به رنگهاي زرد ، سفيد يا سياه و به شكل مجتمع ديده مي شود .
انتشار جغرافيايي :
منشا اصلي گياه امريكاي جنوبي است و در ايران نيز در مزارع سراسر كشور كشت مي شود .
ترکيبات شيميايي :
پروتئين زئين ، نوعي ماده رنگي به نام زه آگزانتين كه از گروه كارتنوئيدهاست ، اسيد هاي چربي همچون اسيد سربرونيك ، نشاسته و ... عمده ترين مواد شيميايي هستند كه بيشتر در ميوه ذرت يافت مي شود .
قسمت مورد استفاده :
خامه گلهاي گياه كه در مجموع كاكل ذرت ناميده مي شود بيشترين اثر دارويي گياه را دارد .
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1- درمان اگزما : روغن ذرت كه از دانه هاي آن استخراج مي شود با استعمال خارجي براي درمان اگزما توصيه مي شود .
2- تقويت عمومي بدن : دانه هاي ذرت به دليل داشتن ارزش غذايي زياد در تقويت عمومي بيماران و كودكان مصرف مي گردد .
3- درمان بيماريهاي كليوي : كاكل ذرت داراي اثر مدر بسيار قوي بوده و از طرف ديگر خاصيت آرام بخشي را نيز داراست از اين رو مصرف آن در بيماريهايي چون التهاب مجاري ادراري سنگ مثانه ، سنگ كليه ، تقويت و ... توصيه مي گردد . جوشانده 5-3 درصد كاكل ذرت و يا عصاره آن در اين موارد توصيه مي گردد .