افعال کمکی یا معین  (auxiliary verbs) معمولاً قبل از یک فعل دیگر (فعل اصلی) در جمله قرار می‌گیرند و کارشان کمک به فعل اصلی جمله در تشکیل عبارات فعلی می‌باشد.

افعال کمکی را می‌توان به دو دسته تقسیم نمود:
 

افعال کمکی اصلی

افعال کمکی وجهی

shall
should

may
might

can
could

will
would

 

ویژگیهای افعال کمکی

الف) افعال کمکی اصلی

حالت سوم شخص مفرد (-s form)، گذشته ساده و اسم مفعول (قسمت سوم فعل) آنها نامنظم (بی قاعده) است:
 

past participle past tense -s form

 

been

had

done

was / were

had

did

is

has

does

ب) افعال کمکی وجهی

1- در حالت سوم شخص مفرد (بر خلاف افعال معمولی) نمی‌گیرند:

  • She play the piano quite well. (not: She...)

  • He work harder. (not: He ...)


2- در جملات پرسشی و منفی، از فعل کمکی دیگری استفاده نمی‌کنند:

  • What you buy if you won the lottery?
    (not: ...)

3- هیچگاه بعد از آنها قرار نمی‌گیرد (به استثنای ought to و used to):

  • You phone the police immediately. (not: ...)

4- هیچگاه یا نمی‌گیرند:

 ,

5- هیچگاه با همدیگر به کار برده نمی‌شوند:

  • .

 

قابلیت های مختلف افعال کمکی

1- برای منفی کردن یک جمله کافی است پس از فعل کمکی، اضافه کنید و یا از حالت مخفف آن استفاده کنید:

 She come → She () come.

2- برای پرسشی کردن یک جمله، فعل کمکی را قبل از فاعل جمله قرار دهید:

 She come → she come?

3- گاهی می‌توان فعل اصلی پس از فعل کمکی را حذف کرد به شرط آنکه معنی آن (با توجه به شرایط) واضح باشد:

  • 'Will she come tonight?' 'No, she .' (='she can't come.')

  • 'I've never been to China. you?'