آمرزش در اولین گام و تقدیس در هر قدم پیاده‌روی اربعین

امام صادق (ع) در مورد پاداش زائران پیاده امام حسین (ع) می‌فرمایند:«إِنَّ الرَّجُلَ لَيَخْرُجُ إِلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ (ع) فَلَهُ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ بِأَوَّلِ خُطْوَةٍ مَغْفِرَةٌ لِذُنُوبِهِ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يُقَدَّسُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَتَّى يَأْتِيَهُ فَإِذَا أَتَاهُ نَاجَاهُ اللَّهُ فَقَالَ: عَبْدِي سَلْنِي أُعْطِكَ» (۶)

 

«همانا فردی به قصد زیارت امام حسین (ع) از خانه‌اش خارج می‌شود، پس برای او در اولین گامی که برمی‌دارد، بخشش گناهانش خواهد بود سپس پیوسته به هر قدمی تقدیس می‌شود تا آنکه نزد آن حضرت می‌رود، در این هنگام خداوند متعال به او می‌فرماید: بنده من؛ از من بخواه تا به تو بدهم.»

 

🔹 آمرزش گناهان با اولین گام پیاده‌روی اربعین

امام صادق (ع) در این روایت، پاداش عظیم زائر را از همان اولین گام آغاز می‌کنند. «إِنَّ الرَّجُلَ لَيَخْرُجُ إِلَى قَبْرِ الْحُسَيْنِ (ع) فَلَهُ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ بِأَوَّلِ خُطْوَةٍ مَغْفِرَةٌ لِذُنُوبِهِ». یعنی فردی که به قصد زیارت امام حسین (ع) از خانه‌اش خارج می‌شود، با اولین گامی که برمی‌دارد، مشمول آمرزش گناهان خود می‌گردد.

 

 این آمرزش در اولین گام، نشان از لطف و کرم بی‌نهایت الهی دارد که در ابتدای راه، گناهان زائر را می‌بخشد تا او با دلی پاک و سبک، مسیر عشق را ادامه دهد. این بخشش الهی، یک تشویق بزرگ برای زائر است تا با انگیزه‌ای مضاعف و دلی آرام، مسیر خود را به سوی کربلا ادامه دهد.

 

🔹 تقدیس در هر گام مسیر پیاده‌روی اربعین

امام صادق (ع) در ادامه می‌فرمایند: «ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يُقَدَّسُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَتَّى يَأْتِيَهُ». یعنی پیوسته به هر قدمی تقدیس می‌شود تا آنکه نزد آن حضرت می‌رود. واژه «یُقَدَّسُ» به معنای تقدیس و پاک‌سازی کامل از گناهان است و نشان می‌دهد که هر گامی که زائر در مسیر پیاده‌روی اربعین برمی‌دارد، او را به پاکی و طهارت روحی نزدیک‌تر می‌کند.

 

 این تقدیس، به قدری ادامه می‌یابد که زائر در هنگام ورود به حائر، کاملاً از گناهان پاک و تطهیر شده، وارد حریم قدسی امام حسین (ع) می‌شود. این پاک‌سازی تدریجی، نشان از اهمیت و عظمت این سفر معنوی دارد که انسان را گام‌به‌گام از آلودگی‌های گناه رها می‌سازد.

 

🔹 مناجات خداوند با زائر در کنار قبر

امام صادق (ع) در پایان این روایت می‌فرمایند: «فَإِذَا أَتَاهُ نَاجَاهُ اللَّهُ فَقَالَ: عَبْدِي سَلْنِي أُعْطِكَ». یعنی هنگامی که زائر به قبر مطهر رسید، خداوند با او مناجات می‌کند و می‌فرماید: بنده من؛ از من بخواه تا به تو بدهم. این روایت، یکی از زیباترین و دلنشین‌ترین بخش‌های سفر پیاده‌روی اربعین را به تصویر می‌کشد.

 

هنگامی که زائر پس از طی مسیر طولانی و تحمل مشقات فراوان، خود را به حرم مطهر سیدالشهدا (ع) می‌رساند، خداوند متعال با او به گونه‌ای خاص سخن می‌گوید و او را با خطاب «عبدی» (بنده من) مورد لطف و عنایت قرار می‌دهد. این مناجات الهی، نشان از جایگاه والای زائران سیدالشهدا (ع) دارد که خداوند با آنان به گونه‌ای سخن می‌گوید که گویی برای دریافت هرچه می‌خواهند، آماده است.

 

نویسنده:: قربان منتظمی