بافران ديار دلاوران
بافران دوستت دارم
روستایم . دوستت دارم برای اینکه زادگاهم هستی .
دوستت دارم چرا که نوای موذنت از بلندای مناره مسجد آدینه هر صبح و شام روح نواز است .و امید زندگی و عشق وتلاش می دهد.
دوستت دارم نه به دلیل حس ناسیونالیستی . بلکه به این دلیل که همچنان بکر وتازه ای .
اگر چه آثار تمدن جدید در دل مجروحت خودنمایی می کند .اما هنوز آنقدر سنت های خوب داری که بشود به نامت افتخار کنم .
هنوز خانه های کاه گلی .پشت بامهای پر ستاره .دختران دم بخت.کوچه های خاطره
آب انبار .مزارع سرسبز و مسجد آدینه و ..........را داری که دلمان به آن خوش باشد .
هنوز هستند مردان و زنانی ، ساده وبی پیرایه که بویی از نامردی و شقاوت ونامهربانی نبرده اند .و با قناعت و دوست داشتن عاشقانه زندگی می کنند.
در مهمانیشان صداقت حاکم است و صفا و مهربانی .
هستند زنانی که دلواپس دختران همسایه هستند و نگران بیمار خانم همسایه
بافران دوستت دارم برای همه خواستنها .خوبیها .صداقتها .عشق ورزیدن ها .غم خوار همدیگر بودن ها .صله رحم ها .متحد بودنها .یکدل ویک رنگ بودن ها و برای هزاران دلیل دیگر دوستت دارم .
می دانم که از جور زمانه خون در دل داری و ضربه ها خورده ای و جور وجفاها کشیده ای .
اما به یمن مردان وزنان سخت کوشت، همچنان استوار ونستوه همچون گزی بی پروا در دامن کویر در مقابل هجمه های طوفان حوادث کمر خم نکرده ای .و راست ایستاده ای .
استوار ونستوه .با صلابت .
دوستت دارم که فرزندانت با حداقل امکانات و تنها با پشتکار واراده کویری درجات بالای علمی را می پیمایند و افتخار آفرین برای این روستای آرمیده در گوشه کویر .
دوستت دارم وداشته ام و به تو و روستایی بودن خود افتخار می کنم هر چند تابلو نئون شهرداری حکایت از زمزمه های دیگر دارد .
اما در هر حال وبه هر حال روستای ما هستی حتی اگر تمام مظاهر تمدن جدید خودنمایی کند.
آری دوستت داریم
میون این همه کوچه
که به هم پیوسته
کوچه ی قدیمی ما
کوچه ای بن بسته
دیوار کاهگلی یه باغ خشک
که پر از شعرای یادگاریه
مونده بین ما و اون رود بزرگ
که همیشه مثل بودن جاریه
توی این کوچه به دنیا اومدیم
توی این کوچه داریم پا می گیریم
یه روز هم مثل پدربزرگ باید
تو همین کوچه بن بست بمیریم
اما ما عاشق رودیم، مگه نه؟
نمی تونیم پشت دیوار بمونیم
ما یه عمره تشنه بودیم، مگه نه؟
نباید آیه حسرت بخونیم
دست خسته مو بگیر
تا دیوار گلی رو خراب کنیم
یه روزی
هر روزی باشه دیر و زود
می رسیم با هم به اون رود بزرگ
تنای تشنمونو
می زنیم به پاکی زلال رود
ایرج جنتی عطایی
ز روی صدق وصفا ساخت مسجدی باقی
که نور کعبه ز محراب او نمایان است
دوانده ریشه به دلها نهال باغچه اش
عجب خجسته مکانی، بهشت ارکان است
خرداد که خنجری بود بر دلم برای هجرت آن یار صمیمی و آن همراه همیشه مومن زندگیم .
به کویر آمدم و به خانه پدری وبه کوچه خاطره . حقیقتش را بخواهید با هجرت آن یار و غروب ستاره دوست داشتنیم و آخرین بازمانده خانه پدری در کوچه خاطره .با دلی گرفته و غمی بزرگ وجانکاه بر دلم ، با دوربینم روزی به چیت زدم .به یاد روزهای خوب با او بودن و با پدر بودن .که متاسفانه مزرعه ای که روزگاری دولت آباد چیت می خواندیمش اکنون به این روز آفتاده است .خشک و عریان .در عطش قطره ای و آرزوی شبنمی .با من و همراه من همسفر شوید تا از کنار خانه خدابیامرز عزیز در دولت آباد گشتی بزنیم و از دروازه راهی خانه شویم .و خوش به حال شما که خانه دارید .بگذریم
عکس یخچال با داربست از وبلاگ کوچه های عاشقی وبا اجازه آن سروران معزز
دارالقران کریمه اهل البیت حضرت معصومه (س )
اهدایی ورثه مرحومین حسین ومعصومه عرب
حتما تاکنون چشمتان به درخت پله های مسجد آدینه افتاده است. درختچه جوان روی پله های مسجد که چندسالی از عمر آن نمی گذرد و آقای فروزان نیز تصویری از آن را در وبلاگ قرار داده اند.
این درختچه که فی نفسه عجیب می باشد و بیرون آمدن آن از دل سنگ و آسفالت و سیمان قابل تامل است، حکایت عجیب تری هم در دل خود دارد که باعث می شود هرگاه به آن می نگرم تاریخچه ای بس بلند، شاید به بلندای یک قرن از پیش رویم بگذرد.
این درختچه حاصل ریشه دواندن درختی است که روبروی حمام در زمین جلوی مسجد دیده می شود. درواقع درخت تنومند مذکور از طریق جوی کشتخوان (که از آنجا می گذرد) ریشه دوانده و آنقدر امیدوارانه دل زمین را کاویده تا فرصتی برای خروج و سربرآوردن بیابد. این درخت نیز، خود تاریخچه ای مشابه دارد و به گفته برخی، خود این درخت حاصل ریشه دواندن درخت دیگری در بالادست جوی بوده است...
این سلسله جالب و زنجیروار درختها در مسیر جوی کشتخوان به همین دو سه مورد ختم نمی شود و اگر دقت شود در مسیر جوی هرجا شرایط مساعد بوده این درختان(که درواقع همه یک درخت است) سر از زمین برآورده و خود را نمایان کرده است. شاید اگر عمری باشد چندسال بعد شاهد تنومند شدن همین درختچه ها و ریشه دوانی و زایش های دیگری از اینها در اطرافشان باشیم و اینگونه تلاش زیبای یک درخت برای بقا دیده می شود. تلاشی خستگی ناپذیر برای ماندن و بودن ، تلاشی برای مقابله با سیمان و سنگ و مظاهر عصر مدرن...
آری، هر گاه به درخت روی پله های مسجد آدینه می نگرم تاریخچه ای بس بلند را از ذهن می گذرانم، تاریخچه ای به بلندای یک قرن ...
امسال با توجه به این که قرار بود همزمان با شب نیمه شعبان مسجد جامع به فرش سجاده ای مفروش شود غبارروبی مسجد را دو هفته ای زودتر انجام دادیم تا طبق وعده عمل کنیم و در روز جمعه ۲۴تیرماه غبارروبی مسجد را انجام و در روز شنبه ۲۵ تیرماه توسط اکیپ نصب کننده فرش این کار صورت پذیرفت و در شب نیمه شعبان همراه با مراسم جشن میلاد مهدی موعود به بهره برداری رسید. و به وسیله فرش های قبلی که در داخل شبستان بود حیاط، کتابخانه بالا و غرفه ها مفروش شد.
مبلغ این کار قریب به ۷۲۰۰۰۰۰۰ ریال معادل هفت میلیون و دویست هزار تومان می باشد که در حال جمع آوری است و اگر عزیزانی مایلند در این امر خیر و خداپسندانه شریک شوند، بسم الله:
اگر یادتان باشد حدود چهل روز قبل در متنی تحت عنوان دست گل شهردار درد نکند از شروع شدن چند طرح با عکس آن خبر دادم .
تا اینکه مجدد ا آمدم و گچ ریزی پروژه کول کردن قنات کشوان از حمام تا مسجد حاج باقی را همچنان در کف کوچه دوباره مشاهده کردم و از شما چه پنهان زود قضاوت کردم .گفتم این هم از اون طرحهایی است که ....
اما خدای را شکر یک روز قبل از مراجعتم بیل مکانیکی کار خود را شروع کرد .
و برای این است که با وجود تاخیر چهل روزه مجددا خسته نباشید ی گرم خدمت آقای شهردار وشورای اسلامی و کلیه عوامل اجرایی داریم .امید که موفق باشند و امید که آن عزیزان فکری هم به دیوار کشی آرامستان و جابجایی غسالخانه بنمایند .