شرطی نوع دوم
حالت شرطی نوع دوم (conditional II) نوعی از حالت شرطی است که برای نشان دادن فعالیتی که در گذشته و در شرایطی خاص می تونسته انجام شود استفاده می شود.
کاربرد
- فعالیت یا کاری که در گذشته و در شرایطی خاص می توانسته اتفاق بیوفتد (ولی اتفاق نیوفتاده). به مثال زیر توجه کنید:
ساختار گرامری
برای ساختن حالت شرطی نوع دوم نیاز به فعل کمکی would فعل کمکی have در زمان حال و شکل سوم فعل اصلی (Past participle) داریم. جدول زیر نحوه استفاده از این حالت را در جملات متفاوت نشان میدهد:
|
جملات مثبت |
جملات منفی |
جملات سوالی |
|
| برای همه حالت ها مشابه |
I would have played/spoken |
I would not have played/spoken |
Would I have played/spoken? |