حالت شرطی نوع دوم (conditional II) نوعی از حالت شرطی است که برای نشان دادن فعالیتی که در گذشته و در شرایطی خاص می تونسته انجام شود استفاده می شود.

کاربرد

  • فعالیت یا کاری که در گذشته و در شرایطی خاص می توانسته اتفاق بیوفتد (ولی اتفاق نیوفتاده). به مثال زیر توجه کنید:

ساختار گرامری

برای ساختن حالت شرطی نوع دوم نیاز به فعل کمکی would فعل کمکی have در زمان حال و شکل سوم فعل اصلی (Past participle) داریم. جدول زیر نحوه استفاده از این حالت را در جملات متفاوت نشان میدهد:

 

جملات مثبت

جملات منفی

جملات سوالی

برای همه حالت ها مشابه

would have played/spoken

would not have played/spoken

Would I have played/spoken?