نحسی کودکان

نحسی کودکان – بخش چهارم

تفاوت های سنی
نکته ی مهم دیگری که والدین باید به‌آن توجه کنند ، سنین مختلف کودک است. فرضا حمله ی 18 ماهگی کودک با حملات 3 سالگی او تفاوت ماهوی و آشکار دارد ، زیرا در سن 36 ماهگی کودک از حافظه ای برتر ، مهارت های اجتماعی کارآمدتر و خودآگاه تر بیشتر برخوردار است. به‌علاوه اکنون بهتر از گذشته پیام شما را مبنی بر برقرار سازی ارتباط عاری از قشقرق آموخته است.
در سن 18 ماهگی اکثر کودکان به‌طور متوسط دو بار در روز دستخوش کج خلقی شده و این رقم در هفته به‌سه بار می‌رسد ، اگرچه برخی‌ازکودکان دستخوش چنین تجارب ناخوشایندی نمی‌شوند و مدت زمان تداوم حمله معمولا 3 دقیقه است.
حملات 18 ماهگی شامل دو مرحله میشود :
1 . کودکان دلایل عصبانیت و کج خلقی خود را آشکار می‌سازند.
2 . کودکانی که حملات خویش را همراه با حرکات و اعمال فیزیکی می‌کنند.
و این کودکان خود به‌دو دسته تقسیم میشوند :
1 . گروهی که خود را به‌زمین می‌افکنند : این کودکان خود را بر زمین انداخته و با جیغ و فریاد کشیدن های گوش خراش دست و پاهای خود را به‌زمین می‌کوبند.
2 . کودکان فاصله گیرنده : کودکانی که شما را به‌طرفی پرت کرده و سعی می‌کنند از شما فاصله بگیرند. برخی‌ازاین نوپایان پا به‌فرار گذاشته و حتی المقدور از کنار شما دور شده و در عین حال به‌طرف شما لگد می‌اندازند.
مسئله ای که باید به‌آن توجه داشت این است ، که هیچ کدام‌از نوپایان این دو گروه خیال دور شدن‌از شما را برای همیشه ندارند ، زیرا این واکنش ها مرتبط با نوع رفتارتان با کودک می‌شود. به‌زبان ساده تر این نوپایان کنترلی بر روی شروع و توقف حملات خویش ندارند.
از نشانه ی دیگر این نوع واکنش ها آن است که بعد از لحظاتی به‌نظر می‌رسد اساسا چیزی اتفاق نیفتاده است. زیرا پس‌از چندی کودک لبخند گشوده و بازیگوشانه از تیررس شما دور میشود و شما نیز به‌طور غیرارادی به‌فراخور موقعیت و کیفیت‌از خود واکنش نشان می‌دهید.


اما این قضیه برای نوپایان پا به‌سن گذاشته فرق می‌کند ، چون حملات این کودکان دارای مراحل بیشتر و چندگانه ای است. به‌زبان دیگر کج خلقی شامل شروع ، تداوم و پایان می‌شود. به‌علاوه زمان ادامه ی حمله نیز بیشتر بوده و گاهی بیش‌از یک ساعت طول می‌کشد :
1 . زمینه سازی :
پیش‌از آنکه کودک دستخوش حمله و کج خلقی شود ، معمولا متوسل به‌زمینه سازی میشود. فرضا نق زده و بیهوده به‌دنبال بهانه است . مثلا از شما می‌خواهد که کاری را انجام دهید و زمانی که با پاسخ منفی شما مواجه میشود ، اقدام به‌عملی کردن قصد خویش می‌کند.
مسئله ای که باید به‌آن توجه داشت این است ، که در این نقطه وقوع واکنش قابل پیش بینی بوده و والدین میتوانند با بهره گرفتن از ظرایفی جلوی وقوع این واکنش ناخوشایند را سد نمایند.
2 . مرحله ی برپا خاستن  :
در این مرحله کودک‌از جایش بلند شده و شروع به‌کوبیدن دست ها و پاهایش کرده و در عین حال اقدام به‌جیغ کشیدن می‌کند.
3 . مرحله ی به‌زمین انداختن :
در این حالت کودک خود را پیچ و تاب داده و پاهایش را به‌اطراف پرت کرده و با دستش بر زمین می‌کوبد و برخی‌ازنوپایان اقدام به‌گاز گرفتن دست خود کرده و سبب ظاهر شدن خون میشوند . باید توجه داشت که چنین نشانه هایی نشانگر کاستی های روانشناختی کودک نیست ، اگرچه این حالات میتوانند بزرگسالان را دستخوش ضایعات و آسیب های روانی سازند.