مشاعره صائمین - 3

رمضان بى تو دلم تنگ شود 

ميروى و دل من سنگ شود

رمضان يك خبر از يار بده

بر دلم مژده دلدار بده

همه هست آرزویم که صفای مـاه بینم

سحری به عشق مولابه نمازگل نشینم

چه مبارک است ماه ودلپاک روزه داری

سحرش خجسته یارا گل همدلی بچینم

فی البداهه: منصور مقدم 7/3/1399

ماه رمضان آمد و دلدار نیامد

آن مونس جان محرم اسرار نیامد

هر مرغ چمن آمده در باغ ولیکن

آن بلبل خوش نغمه به گلزار نیامد

دلخسته خدا خدا خدا میکردم

یک ماه برای تو دعا میکردم

هرجمعه ي ماه رمضانی که گذشت

تا وقت اذان تو را صدا میکردم

ماه خدا رسید ولی تو نیامدی

وقت دعا رسید ولی تو نیامدی

ماه از تو،سفره از تو،خدایی شدن ز تو 

لطفت به ما رسید ولی تو نیامدی

یک ماه نه یک عمر صفا رفت ز دستم

همسفرگیِ با شهدا رفت ز دستم

ماه تو گذشت عاشقی آغاز نکردم

من پُست غلامیِ تو احراز نکردم

من لایق مهمانی ات ای یار نبودم

من قابل الطاف تو ای یار نبودم

من جز تو کسی را گل زهرا نستایم

شکرانه به جا آورم از این که گدایم

من بار دگر خسته و تنها شدم ای وای

شرمنده ی تو یوسف زهرا شدم ای وای

یادش به خیر ... سوز مناجات نیمه شب
وقتی که با خدا دل ما هم کلام شد
یادش به خیر ... لحظه ی افطار ... تشنگی
نام حسین گفتن ما التزام شد

دو شادی روزه داران را فرستند

ز لطف حضرت سبحانت ای ماه

یکی هنگام افطار اندر این دار

دگر در جنت رضوانت ای ماه

هر سحر منتظر یار نباشم چه کنم؟

من اگر این همه بیدار نباشم چه کنم؟

گریه بر درد فراق تو نکردن سخت است

خون جگر از غمت ای یار نباشم چه کنم؟

حمیدرضا برقعی

مطربا نغمه عیدانه زن و دست فراز

که ز هر پرده نغزت هله اي دیگر شد

صد کنم شکر بر این عید که از عرش رسید

صد کشم رشک که ایام صیام آخر شد

ایمان غلامی

دردا که ماه رحمت حق باز هم گذشت
با آن که لحظه لحظه او مغتنم گذشت
درهای مغفرت به روی ما گشوده بود
مهمانی خدا به وسعت جود وکرم گذشت