مشاعره صائمین - 3

مه ما گذشت عزیزان من،چه زود چه زود

ز میزبان به تمنا هماره می طلبیم

که باز وعده بگیرد به یک چنین موعود

هلا شما که پذیرفته گشته اید به ناز

زینت ده هر محفلی تو نور چشم هر دلی
تو یاور هر سائلی ماه مبارک الوداع

هر کس که خواهان تو است نالان زهجران تو است
در فکر دوران تو است ماه مبارک الوداع

علی است آقای من، علی است مولای من
علی است دنیای من علی است عقبای من
جحیم با مهر اوست، جنت اعلای من
اگر رَوَم در بهشت، سوای او، وای من

نغمه ریزید غیاب مه نو آخر شد

باده خرم عید است که در ساغر شد

روز عید است،سوی میکده آیید به شکر

که ببخشند هر آن کس که در این دفتر شد

رحمان نوازنی

درهایی از ضیافت حق بسته شد ولی
پشت در نگاه شما ازدحام شد
سفره دوباره جمع شد و دیر آمدیم
دیر آمدیم و قسمت ما فیض عام شد

دست خالی آمدم، با دست خالی می روم
یا کریم این روسیاهِ بی نوا را عفو کن

پیش مردم آبروی بنده ات را حفظ کن
خوب و بد، در هم بخر، ای یار، ما را عفو کن

نزد طبیب حال دلم خوب می شود
وقتی طبیب هست شفا جمع می شود

من تازه انس تازه گرفتم به نام تو
ربّ کریم سفره چرا جمع می شود؟

دلم  در پـی دیـدن یـار بود

دعـای  فـرج  قبلِ  افطار بود

دو چشم  گُهَـربار  یادش بخیر

اجـرنا مِنَ  النّار یـادش بخیر

رفتی ای ماه خدا؛ ماه جلی
ماه مهمانی حق، ماه علی
مه عشق و مه شور و مه نور
مه دلدادگی و ماه سرور

رفتی ای ماه عزیز کردی محبان اشک ریز
ای یار روز رستخیز ماه مبارک الوداع

گنجینه ی عرفان تویی رونق ده قرآن تویی
سرچشمه ی ایمان تویی ماه مبارک الوداع

عیب چشم است اگر اشک ندارد،ور نه
سر این سفره ی تو حال و هوا مانده هنوز
کار ما نیست به معراج تقرّب برسیم
یا علیّ دگری تا به خدا مانده هنوز

زخدا کم زبشر افزونتر           ها علی و بشر و کیف بشر

روزه داران را ز راه مرحمت در صبح عید 

ایزد جان آفرین پاداش آن ایام داد

خوش عمل، چون عید فطر آمد ز لطف خویشتن

حضرت حق طبع ما را قدرت الهام داد

دعـا بود و  اشک همه بنده ها

شب قـدر ما بود و  پرونده ها

گناهان مـا  عفـو می شد همه

ولـی بـا دعـای گـل فاطمه

همنوا با دلِ زارم بودی
چلچراغ شب تارم بودی
همه شب با دل پر از غم و آه
خجل از معصیت و بار گناه