مشاعره صائمین - 3

این که گسترده تر از وسعت آفاق شده است

به یقین سفره ی گسترده ی دامان علی ست

تمام کوفه پر از ردّ اشک های علیست
و چاه ها که پر از ناله های پنهانند

در را به روی ما گنهکاران نبندید

ما هم دلی داریم گر چه روسیاهیم

گفتند اینجا بار عصیان می پذیرند

دیدیم بیش از عالمی غرق گناهیم

علی اکبر لطیفیان

ماه رحمت بود ای ابر خطاپوش ببار            تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست

حق به کان کرمش طرفه متاعی دارد             در و دیوار زند داد خریدار کجاست

آن خدائی که رحیم است و کریم است و غفور            گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاست

تا نگاهت بشود سهم گدایت شب قدر

می شوم زائر ایوان طلایت شب قدر

در خیالات خودم آمده ام سمت حرم

تا بخوانم دو سه خط گریه برایت شب قدر

چشم را بستم و دادم به تو از دور سلام

آمدم در نجف و صحن و سرایت شب قدر

مرضیه عاطفی

روزه‌داران مؤمنین آماده! من ماه خدایم 
ماه روزه، ماه قرآن، ماه تسبیح و دعایم 
ماه حق، ماه نبی، ماه علی مرتضایم 
ماه خیل انبیاء و اتقیا و اوصیایم 

مانند تو غریب، زمین و زمان نداشت
انبوه دردهای تو را آسمان نداشت

افسوس... با تمام بزرگی، زمین ما
جایی برای ماندن تو در میان نداشت

تا شود روزی ما لقمه ی نان سحری

پهن شد سفره ی نجوا لکَ لبّیک خدا

لایق این همه اکرام نبودیم اصلاً

این چه سرّی است خدایا لکَ لبّیک خدا

الهی به این بنده فرصت بده

به توفیق بر نفس رخصت بده

الهی کمیلی ابوحمزه ای

مرا  با مناجات عادت بده

های تو هووی من مرا دریاب

خسته ام ،خسته،ای خدا دریاب

شب قدر است و می کنی تقسیم

برسان سهم دوستان یتیم

محراب مانده بود در آن صبح فتنه‌خیز
می‌خواست نعره سر دهد امّا توان نداشت

بعد از شهادت تو سخاوت به خاک رفت
دستان مهربان تو را آسمان نداشت

تنگ غروب و ساحلِ شور و نوای  شب قدر
شکسته کشتی دلم، به ناله های  شب قدر
بر پرِ سجاده‌ی دل، گره نشسته، وا نما
ای گل سجاده نشین، به یک دعای  شب قدر . . .

رمضان است مه شور و نشاط و هیجان

نغمه ی ساز کن و جمله غزل خوان باشیم

ساحرا ماه صیام است ،به غفلت منشین

دم غنیمت بشماریم،که انسان باشیم

من گرامی ماه عفو و رحمت پروردگارم 
روزه‌داران الهی را همه باغ و بهارم 
باشد از شعبان امیرالمؤمنین چشم انتظارم 
در دل شب انس‌ها با حضرت صدیقه دارم 

حاج غلامرضا سازگار

من کویرم لب من تشنه ی باران علی ست

این لب تشنه ی پر شور، غزلخوان علی ست

این که گسترده تر از وسعت آفاق شده است

به یقین سفره ی گسترده ی دامان علی ست