مشاعره صائمین - 3

محمد حسین رحیمیان
رفتی برای زینب تو خستگی ماند
دیگر پرستارت به پیکر نا ندارد

خونت نوشته گوشه محراب مسجد
این کوه طور عاشقی موسی ندارد

در شب بهت چشم عرش خدا

پدري مهمان دختر بود

مثل هر شب دوباره نان و نمك

وقت افطار سهم حيدر بود

مسعود اصلانی

دین علی،توحید علی،قبله علی،قرآن علی

هل اتی و مومنون،یاسین و الرحمن علی

حق علی،مقصود علی،محشر علی،میزان علی

جان علی،لیلا علی،دلبر علی،سلطان علی

محمد حسین رحیمیان

یا علی ای حدوث را ممکن
یا علی ای وقوع را امکان
با تو هر لحظه می شود صادر
بر خلایق ز مهدی ات فرمان

محمد سهرابی

احمد علوی:

نیمه‌شب بود و سایه‌ها آرام، کوچه را خیس اشک می‌کردند

گفت مولا که زود برگردیم، تا غم یار را نفهمیدند

لات‌هایی که عبدود بودند، ابتدا با هبل بلی گفتند

بعد از آن هم که یاعلی گفتند، «أین عمّار» را نفهمیدند

دارد او دین بزرگی گردن شاه و غلام

دشمنش هم گفته بی حیدر شود کارم تمام

کیست او از دشمنش مشکل گشایی می کند

تا قیامت دور او عالم گدایی می کند

محمد حسین رحیمیان

دیگر فارغ ز هر درد و محن بود

سرش بر روی دامان حسن بود

کنارش زینب و عباس بنشست

که ناگه دیدگانش را علی بست

تا که گفتم یا علی شوریده و شیدا شدم

تا نجف پرواز کردم راحت از غم ها شدم

قطره بودم از کرامات علی دریا شدم

لایق دست دعای حضرت زهرا شدم

محمد حسین رحیمیان

مقرب ترین جلوه ی لم یلد

و لم یولد آیه های خدا

تو آن سمت دروازه ی باوری

همانجا که می خوانمش ناکجا

علی اکبر لطیفیان

از بس که تو ممسوس در ذات خدایی

دیوانه ی خود کرده ای محراب را هم

هم بوترابت خوانده در عالم پیمبر

هم داده دستت اختیار آب را هم

محسن صرامی

من اسمه دوا علی و ذکره شفا علی
کمیل تو اگر نبود به لب دعا نداشتم
نبودی یا علی اگر، حسن نبود و هم حسین
بدون تو مدینه و کرب و بلا نداشتم

معنی فزت و رب الکعبه ی او روشنست

حیدر مظلوم سی سال ست،فکر رفتنست

کوفه شبها آشنا با اشک فانوسش شده

ماجرای کوچه سی سالست، کابوسش شده

وحید قاسمی

 هر چه از دامن تو دور شود دستی باز

می کشاند وسط احسان تو پای همه ی را

ای گل فاطمه! یابن الحسن! آقاجانم!

بشنو داد همه ی را بشنو صدای همه ی را

محمد بیابانی

از اول ماه خدا ياد تو هستم

اما چرا اين ناله هايم بي اثر شد

آقا اجازه شب شب قدر است و روضه

از کوفه تا کرب و بلا خاکم به سر شد

محمد مهدي عبداللهي

در رابه روی ما گنه کاران نبندید

ما هم دلی داریم اگرچه رو سیاهیم

گفتند این جا بار عصیان میپذیرند

دیدیم بیش از عالمی غرق گناهیم

علی اکبر لطیفیان