مشاعره صائمین - 3

روزه داران ای خوشا بر حالتان

عرشیان در حسرت اقبالتان

روزه تکلیفی برای انبیاست

در کلاس بندگی این فخر ماست

تا عقل به کار آرد، تا عشق به بار آرد
گویا که چو «بسم الله» از دل به زبان آمد
شیرینی ناتکرار دارد همه اوقاتش
این ساعت ناتکرار تکرار چه سان آمد

در اين مَهِ رحمت به مَنِ خسته نظر كن
بر وصل خود اكنون بده آقا تو نويدم
داغي به دلم مانْد كه در اين همه‌ي عمر
يك گل ز گلستان جمال تو نچيدم

می شود این رمضان موعد فردا باشد؟

آخرین ماه صیام غم آقا باشد؟

می شود در شب قدرش به جهان مژده دهند

که : همین سال ظهور گل زهرا باشد؟

درودم بر تو ای ماه نماز و ماه استغفار
سلامم بر تو ای ماه فضیلت ماه آزادی

یاعلی درد تو درد مکتب است

ای که ذکر یا مجیبت بر لب است

توبه‌ام توبه نشد هرچه که همّت کردم                          من به ستّاری تو سخت جسارت کردم

 رمضان است و دل از خواب نکندم افسوس                       مثل هر سال  من از لطفِ تو  غفلت کردم

ماه رمضان ای مه زیبای خدایی

 هرگه که بیایی همه را شادنمایی

مهمانی حق باشی و ما هم همه مهمان

بنشسته سر سفره که تو رو بنمایی

يك بار دگر آمد  ماه مهربانی و اهورايي 
بر خوان كرم بنشين  افطار و سحر شكوفايی 

شعر ناقص است . صحیح آن :

یا رب اگر این اشک سحر زود نبخشد

بی خوابی و این آه و فغان ها نمی ارزد

دنیا شود بهشتِ برین شک نکن دمی
وقتی قدومِ شاهِ وفا می رسد ز راه