مشاعره صائمین - 3

تو قرآن کريم و راستيني
خداوند کرم روي زميني
تمام سوره ي المؤمنوني
که فرزند اميرالمؤمنيني

جواد حیدری

یا ایها العزیز! دلم زیر پای تو

عالم فدای فاطمه و بچه های تو

وه چه خوش بشکفته در گلزار زهرا نوگلی           کز طراوت گشته رویش رشک گلهای چمن

 دیده از نور جمالش روشنی یابد چو دل              بلبل از شوق وصالش در چمن نالد چو من

نام ناميّش حسن ، خلق گراميّش حسن

پاى تا فرق حسن ، بلكه حسن در حسن است

روى حسن موى حسن بوى حسن خوى حسن

يك جهان جوهر حُسن است كه در يك بدن است

  ذاكر

تب و سرما و درد وفقر مردم

صدای ناله هایی در قضا گم

شب تاری شده چون روز روشن

حسن تابید به عالم ماه و انجم

فی البداهه: منصور مقدم 20/2/1399

ماه تو گذشت عاشقی آغاز نکردم

من پست غلامی تو احراز نکردم

ساقی بده جامی که تو را درک نکردم

شاید که دگر میکده را درک نکردم

مرد بی فاطمه به روی لبش

 آیه های وداع می خواند

آسمان را نگاه می كند و

 درد او را كسی نمی داند

دخترت کاش بمیرد که نبیند هرگز

خون فرق تو قدم پشت قدم ریخته است

مادرم آمده بالای سرت با زحمت

اشک بر زخم تو با قامت خم ریخته است

تشنه چون گشتی در این ماه خدا

پس نما یاد از عطش در کربلا

تشنگی اصلش در آنجا بوده است

بر حسین و آل زهرا بوده است

تنهاترین، غریب‌ترین مرد کوفه بود
کیسه بدوش کوفه و شبگرد کوفه بود

عمری ز خاطرات مدینه کباب شد
تنها انیس، راز دلش چاه آب شد

محمد حسن بیات لو

دلشوره به جان آسمان‌ها افتاد
خیبر شکن قبیله از پا افتاد

غرقابه‌ی خون شده است بال و پر تو
دیگر رمقی نمانده در پیکر تو‌

علیرضا وفایی

وقتی که سفره نون ورطب و وامی کنی

همه درد یتیما رو مداوا می کنی 

دلم از خرابه های کوفه ویرونه تره

آخه این دل دوشبه که از شما بی خبرِه 

هزار آدم آواره ی پشیمان گرد

دوباره منتظر سوره های انسانند

تمام کوفه پر از رد اشکهای علیست

و چاه ها که پر از ناله های پنهانند

در برج ولامهر جهان تاب علی (ع) است

در شهر علوم نبی باب علی(ع) است

از اول خلقت بشر تا امروز

مظلوم ترین شهید محراب علی (ع) است