مشاعره صائمین - 3

یاسمن سرو قد سبز پوش
سیم تن گلرخ زیبا حسن

بنده‏ ی محبوب خدا مجتبی
روشنی دیده‏ ی زهرا حسن

نه رو به مکه، رو به مدینه نشسته ایم

وقت نماز، قبله ما می شود حسن

صد تا پسر به فاطمه روزی کند خدا

یا می شود حسین، و یا می شود حسن

نظر کردم کلاه از سر بیفتاد

سرم را مست کرد آن شاه روزه

همان بر دل هر کسی بوده دوست            نماز شب و روزه آیین اوست

تا نپذیرد ز توی زی خدای              نیست پذیرفته صلاة و صیام

مبارک باد آمد ماه روزه 

رهت‏خوش باد، ای همراه روزه

همه پارسایی نه روزه است و زهد       نه اندر فزونی نماز و دعاست

تا سلاح علوی در کف من می روید
خود به خود بر کفن دشت  بدن می روید!

در زمزمه ام ذکر دل آرای شماست

دل عاشق و دیوانه ی سیمای شماست

امشب همه جا حریم عشق حسن است

در سفره ی افطار دلم جای شماست

حسن فطرس

تمام خواسته هایم برای نفسم بود

دعای من که دعا نیست مستجاب مکن

صدا بزن که سحرها کمی بلند شوم

مرا به وقت مناجات غرق خواب مکن 

نه رو به مکه، رو به مدینه نشسته ایم

وقت نماز، قبله ما می شود حسن

صد تا پسر به فاطمه روزی کند خدا

یا می شود حسین، و یا می شود حسن

نوری ز حریم مرتضی آمده است

با حلم و وقار مصطفی آمده است

فرمان اجابت دعا در این ماه

از یمن قدوم مجتبی آمده است

دکتر قاسم رسا

تمام حرف همین است که گُنَه نکنیم
ز آنچه نَفس بخواهد؛ جدا شدن خوب است

شده به یک سحری صاف کن دل خود را
به آیه های خدا باصفا شدن خوب است

تو مـاه نبـی در بغـل مـاه خدایی
روشنگر چشم و دل و مصباح هدایی
تو رهبـر و مـولا و امـام شهدایی
آقا حسن جان! مولا حسن جان!