مشاعره صائمین - 3

کتاب حسن حسن را مولف الله است

حسن امیر دل است و حسن یدالله است

حسن به عالم امکان فقط یکی باشد

زمان خواندن آیات قل هو الله است

رضا تاجیک

تو اى ماه خدا اعجاز كردى
در باغ جنان را باز كردى

یک فرشته ای فرمود بس کن این جهان گردی

این حسن که قرآن است در پی چه می گردی

رحمان نوازنی

یاد لب های ترک خورده ات انداخته است

دل ما را عطش لحظه ی افطار ، حسین

ندا به حق علي و دعا به حق علي

دوا به حق علي و شفا به حق علي

چه سرفرازم و آقا شدم براي خودم

بلند ميشود و افتاده پا به حق علي

یاسمن سرو قد سبز پوش
سیم تن گلرخ زیبا حسن

بنده‏ ی محبوب خدا مجتبی
روشنی دیده‏ ی زهرا حسن
 

نازم آن دوست که با لطف سلیمانى خویش
پله از سلسله دیو دعا کرد مرا

فیض روح‌القدسم کرد رها از ظلمات
همرهى تا به لب آب بقا کرد مرا

از گلستان کرم طرفه نسیمى بوزید
که سراپاى پر از عطر و صفا کرد مرا

افطار بده که در جواب عملت

اعطاي ثواب بيکران آمده است

اسباب مهيا ست که بخشيده شويم

ای بنده تلاش کن امان آمده است

شاعر : اسماعيل تقوايي

تمام حرف همین است که گُنَه نکنیم
ز آنچه نَفس بخواهد؛ جدا شدن خوب است

شده به یک سحری صاف کن دل خود را
به آیه های خدا باصفا شدن خوب است

تصور میکنند با این همه گناه خواندن نماز و روزه گرفتن
درون قبر حائلی برای آتش سوزان جهنم خواهد شد.

    درهای دوزخ بستی و نازم خریدی
      انگار که اصلاً گنهکاری نداری
       
      در سفره ­ی پر فیضِ این شبهایِ رحمت
      جز دستگیری غیرِ ستّاری نداری

یازده ماه گذشت و خبر از عشق نشد

با خدواند،در این ماه مگر یار شویم

رمضان است رفیقان!همه بیدار شویم

همه بیدار در این فرصت سرشار شویم

ماه ضیافت است بیایید بندگان
امروز سمت بنده، خدا بی قرار شد

فرمود مصطفی که در این ماه بندگی
شیطان به دست حضرت رحمان مهار شد

در صیام ار پا نهی شادی کنان نه با گشاد                   چون حرامت و نشاید پیش غنا کان صیام

زود باشد کز گریبان بقا سر بر زند                              هر که در سر افکند ماننده دامان صیام