مشاعره صائمین - 3

تیرها را با دل و جانم به چشمم می خرم
تا که خود را لایق دیدار زهرا می کنم

من لایق مهمانی ات ای یار نبودم

من قابل الطاف تو ای یار نبودم

بودم به حضور تو و انگار نبودم

در محضر تو بودم و انگار نبودم

مه نماز و مه روزه ماه استغفار
مهی كه پر بود از لطف خاص و رحمت عام

من را هميشه خواندي و نشناختم تو را

از غصه ها رهاندي و نشناختم تو را

اين بنده‌ی اسير معاصي و نفس را

از درگهت نراندي و نشناختم تو را

ای روضه خوان و یوسف زهرا کجایی
آقا بیا روزم شب و شب هم سحر شد
از اول ماه خدا یاد تو هستم
اما چرا این ناله هایم بی اثر شد

اگر به مهر علی باز می‌درخشم من

به ذره ای نظری کرده آفتاب شده

ترابم و به جهنم نمی‌برند مرا

علی برای همین کار ابوتراب شده

هم به هر روز صفایی دگرم باد به عشق

همچنان در دل شبها که نواهاست مرا

ماه تهذیب درون هست و چه خوش قامت جان

در رهش پاک و زلال است و تمناست مرا

اولِش شکر می کنم از دل
چون رسیدم به ماه مهمونی
شک ندارم که بنده هاتو خودت
میاری پای سفره می شونی

ایمان کریمی

یاد بی کس شدنم ، یاد تو افتادم من

سر این سفره فقط صحبت حاجت کردم

نظری کن که دگر سمت معاصی نروم

خسته ام بس که از این نفس شکایت کردم

ماه رمضان که ماه پرفیــــــــــض خداست

هـنگام تقاضــــــــــای ظــــــــهورمولاســـت

زیـــــن خــواسته هرکسی که غفلت دارد

غافل زخــــــــداودیـــن وقــــرآن ودعاسـت

توبه بی ذکر علی نیست میسر ولله
ذکر حیدر بکند قلب مرا آماده
عجبی نیست ببینم در این ماه علی
بیشتر از همگان فاطمه را آماده

هزاران لعنت و نفرین بسیار

به قاتلهای مولامان رسانیم

دراین شب ها تومهدی (عج) را صدا کن

چو یوسف غایب است حیران چنانیم

مرا تو می خری و پاک می کُنی اما

منم که آینه را تار می کُنم ... العفو

رسیده ام که خودم را نشانِ تو بدهم

به هر بهانه ای تکرار می کُنم ... العفو

وقتی هلال ماه خدا آشکار شد
ماه خدا، امام زمان روزه دار شد

دهید مژده تمام گناه كاران را
كه حكم عفو شده از سوی خدا اعلام