مشاعره صائمین - 3
ماه صیام، ماه خداوند ذوالعطی است
ماه وفور فیض و کرامات کبریاست
تا ابوحمزه و جوشن به لبم می ریزد
همه زمزمه ها لحن عرب می گیرد
رد پای فرشته ها روی
جانماز زمین شکوفا شد
همه دل تنگ این هوا بودند
غنچه ی سـبز ربنا وا شد
در سحر لذت عشقی است به جان سوی خدا
دست حاجات و دعا باد و چه رویاست مرا
ولی الله فتحی
امشب ای خالق یکتا همه را می بخشی
در شب قدر،خدایا همه را می بخشی
ای کریمی که همه ریزه خورخوان توأند
سفره ات هست مهیّا همه را می بخشی
یازده ماه گذشت و خبر از عشق نشد
با خدواند،در این ماه مگر یار شویم
رمضان است رفیقان!همه بیدار شویم
همه بیدار در این فرصت سرشار شویم
ماه عشق است و مرا باده رنگین چه خوش است
هر زمانی هوس از کوثر اعلاست مرا
ولی الله فتحی
ای روضه خوان و یوسف زهرا کجایی
آقا بیا روزم شب و شب هم سحر شد
از اول ماه خدا یاد تو هستم
اما چرا این ناله هایم بی اثر شد
در این لیالی رحمت اگر خدا خواهد
مسافر حرم کربلا شدن خوب است
تمام خواسته هایم برای نفسم بود
دعای من که دعا نیست مستجاب مکن
صدا بزن که سحرها کمی بلند شوم
مرا به وقت مناجات غرق خواب مکن
ماه مهمانی حق نیز به مهمانی اوست
امشب افطار علی بوسه به پیشانی اوست
تا دمی مانده سر بر آر از خواب ور نه صور خدا دمیده شود
در جهنم ندامتی است کزو دست و لبها همه گزیده شود
دنیا و تعلقات دنیا فانی ست
لذات همه گذشتنی و آنی ست
جز لذت سجده و سحرگاهی که
در چشم ترت هوای اشک افشانی ست
تو سر زدی و به ما نگاهی داری
در خانه اهل عشق راهی داری
قربان تو و هلال ابروی تو من
ای ماه خدا چه روی ماهی داری !
سید حبیب حبیب پور