مشاعره صائمین - 3

میان ارض و سما بزم شادی و شور است

به روی دست نبی آیه هایی از نور است

بغل گرفته نبی سبط اکبر خود را

و ان یکاد بخوان،چشم ابتران شور است

مرضیه نعیم امینی

تمام کوفه پر از ردّ اشک های علیست

و چاه ها که پر از ناله های پنهانند

شکست فرق نماز خدا به شمشیری

به من نگو که دگر کوفیان مسلمانند!

دعایی بود و تحسینی، درودی بود و آمینی

اگر دستی بر آوردم، اگر چیزی طلب کردم

ما آمدیم تا که گرفتارمان کنی

زلفی نشان دهی همه اثبات می شویم

لب وا نکرده برگه ی عفو تو می رسد

از این همه گذشتن تو مات می شویم

رضا رسول زاده

م‍‍ژده اي چشم انتظاران وقت گل روئيدن است

آري آري لحظه هاي ناب در كوبيدن است

حضرت آقا تفضل كرده عيدي ميدهد

عجلوا اي سائلان وقت كرم جوشيدن است

تو آمدی،رمضان سفره ضیافت شد

شب تولد تو تازه ماه رویت شد

همین که در دو جهان کار تو کرامت شد

خیال من دگر از روز حشر راحت شد

محمد رسولی

دوباره سفره ی اشک است و فیض ماه خودم

دوباره نیمه شبی و بساط آه خودم

رسیدم اول کاری که معترف بشوم

نشان به کس ندهم نامه ی سیاه خودم

رضا رسول زاده

موسای نبی هر چه به کف داشت ز اعجاز

از ناحیه نام گهربار حسن شد

عیسی اگرش بود دم گرم مسیحا

خود زنده ز یک غمزه دل بار حسن شد

محمود ژولیده

درودمم به تو ای ماه آمرزش و استعفار

سلامم به تو ای ماه دارا و ندار

روح تو را از نور زهرا آفریدند

از اسم تو اسمائ حسنا آفریدند

نام حسن یعنی تمام حسن دنیا

حالا من و دست کریم آل طاها

قاسم صرافان

اي شهر مبارك دل ما زار تو باشد
ماه رمضان ، دست خدا يار تو باشد
ما تازه ز تو انس گرفتيم سحرها
چنديست كه جان ، نذر و گرفتار تو باشد 

در ساحل زیبای دو دریاست ظهورت

ای هر دو جهان مست تو و ساغر نورت

افطار علی بوسه ای از جام دو چشمت

کوثر سر ذوق آمده از مستی و شورت

قاسم صرافان

تنم نذر کردم که مهمان ماه خدا باشم

سر به سجده و خدمتگزار خلق خدا باشم

شعر ناقص و قابل قبول نیست

مجموعه ی صفات خدا می شود حسن

اسمائ ذات،وقت دعا می شود حسن

نه رو به مکه،رو به مدینه نشسته ایم

وقت نماز،قبله ما می شود حسن

ندارم به جز تو پناهی حسن جان 

اسیرم به درد و گناهی حسن جان 

شب جمعه با دل شدم راهی تو

به ما کن تو آ قا نگاهی حسن جان 

ساقی عطشان