مشاعره صائمین - 3

 ماه ثنا ای ماه آمرزش درود و سلامم بر تو

 ماه ورع ای ماه استغفار درود و سلامم بر تو

وصف او کردم و در مصر صبا را گفتند

بدهد نامه ای از سوی زلیخا به حسن(ع)

نکند چشم ببندم به سحرهای سلوک
نکند بسته شود دیده ی باز رمضان

نمارز و روزه و افطار عشق است

سحر خوردن کنار یار عشق است

نه یک بار از کنار خیمه گاهش

گذشتن بل هزاران بار عشق است

برای اسم حسن(ع) ،حق نوشته غربت را

چه عسکری(ع) بشود یا که مجتبی(ع) باشد!

در موقع افطار ملایک گویند           تبریک به روزه دار، از پیروجوان

ای بنده مده فرصت این ماه زدست          راضی تو نما زخود خدای رحمان

نیمه ماه خدا و ،آمده ماه پیغمبر

جلوه شده ماه روی ،یوسف زهرا و حیدر

جانم یا حسن بر لب همه

جانم یا حسن شور و زمزمه

هرآنچه درد دل داری به عالم

سحر با حقتعالی گفتگو کن

اگر خواهی تو فیض از محضرحق

از او توفیق طاعت آرزو کن

نبود تیغ برنده تر از دم صلحت

بپاست کرب و بلا از محرم صلحت

سکوت تو ثمرش می شود قیام حسین

شما امام حسن هستی و امام حسین

نور رمضان زدست نفس آماره نجاتم داده

بخشیده ما را نعمت آمرزش و  استغفرالله

هزار سفره اگر هم فراهم آورده

کرم کنار کریمی تو کم آورده

ازل ندیده دگر تا ابد همانندت

غزل چه هست به جز بندهای دربندت

تا  عمر دارم مهمان رمضانم

خدایا عمری ده که بهره بیش برم

ما از لب مسیح شنیدیم این سخن:

صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسن(ع)

نامش به لب اهل نیاز است علی

 بر خلوتیان محرم راز است علی

 در مسجد کوفه چون شهیدش کردند

 گفتند: مگر اهل نماز است علی؟!