مشاعره صائمین - 3
نبودیم اگر بسمل داغ او
چو ققنوس،کی در قبس می شدیم؟
اگر او مراد دل ما نبود
مرید جمال چه کس می شدیم؟!
به قرآن قسم،بی ولای علی
به ملک عدم ،هیچکس می شدیم
ماه صوم است وهمه ازبهر روزه بی قرار
روزه دارند و همی با دلــی به مهدی انتظار
خوش بود این روزه با یاد ولی دراین زمان
هر سحـــر گه گاه افطار العجل دارند شعار
فی البداهه: منصور مقدم 9/2/1399
رمضان است مه شور و نشاط و هیجان
نغمه ی ساز کن و جمله غزل خوان باشیم
ساحرا ماه صیام است ،به غفلت منشین
دم غنیمت بشماریم،که انسان باشیم
مگزینید مگر دست دعا با دل پاک
روی برسجده به غم خانه ی خاک
با توسل بخـــدا ماه یقیـن می اید
قرص مه مژده و گل سینه ی چاک
فی البداهه: منصور مقدم 9/2/1399
که سلطان از این روزه آیا چه خواست
که افطار او عید طفلان ماست!
در شان علی،کتاب حق نازل شد
میراث رسول را،علی قابل شد
یک عمر ثتای ذات یکتا را گفت
با بندگی خدا،علی کامل شد
داده ما را رمضان نعمت سلامت
بخشیده ما را برکت و کرامت
تا صورت پیوند جهان بود علی بود
تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود
دریای نور در دهنت آفریده اند
آیات وحی در سخنت آفریده اند
سرتا به پات آینه ی حسن کبریاست
در بین پنج تن حسنت آفریده اند
در جهنم ندامتی است کز او
دست و لبها همه گزیده شود
مزه تشنگی و گرسنگی
گر به کام فرو چشیده شود
به خدا تا گرسنه ای نالید
تسمه از گرده ها کشیده شود
در ضیافت کده ات باز مرا جا دادی
سفره انداختی و اذن «بفرما» دادی
دیده وا کردم و دیدم که در آغوش توام
مثل یک مادر دلسوز به من جا دادی
"محمد فردوسی"
یا رب به حریم رمضان آمده ایم
گویی ز زمین،به آسمان آمده ایم
بر سفره ی ماه مهربانی و سخا
از روی یقین،دوان دوان آمده ایم
مرا علی به درِ خانه ی تو آورده
خوشم که شاه نجف نسخه ی مرا پیچید
در نیمه ی ماه باصفای رمضان
ماه علی و فاطمه گردیده عیان
با یک نظر لولو مرجان تو بخوان
آیات مرج البحرین یلتقیان