"پایتخت 6" و "همسفر" : رئیس صدا و سیما برای بررسی شباهت این دو، دستور ویژه صادر کرد

 

رئیس سازمان صداوسیما به معاونت سیما دستور ویژه‌ای برای بررسی حواشی قسمت آخر «پایتخت۶» داده است

دستور ویژه رئیس صداوسیما برای بررسی حواشی قسمت آخر «پایتخت۶»

 رئیس سازمان صدا وسیما در دستوری ویژه به سیدمرتضی میرباقری با اشاره به حواشی قسمت آخر مجموعه «پایتخت۶» تاکید کرده لازم است بررسی شود که این اقدام حاصل اشتباه، بی توجهی و وادادگی است یا نتیجه عملیات مرموز و فتنه‌انگیز «ستون پنجم فرهنگی دشمن»؟!

علی‌عسکری در این دستور که با تشکر و تقدیر از زحمات گسترده معاون سیما، مدیران شبکه‌ها و همکاران تلویزیون در تولید و پخش برنامه‌های متنوع و جذاب نوروزی و کسب نصاب بالا در میزان جذب مخاطبان آغاز شده است، تصریح کرده است:

از آنجا که برخی از موارد ( از قبیل قسمت پایانی سریال پایتخت) نسبت به ضوابط و چارچوب‌های رسانه ملی دقت لازم را نداشته‌اند و تلاش‌های شبانه‌روزی صورت گرفته در بخش‌های مختلف سازمان صدا وسیما را تحت‌الشعاع حاشیه‌سازی‌هایی قرار داده‌اند لازم است این موضوع بررسی دقیق و همه جانبه شود.

رئیس سازمان صدا وسیما در پایان خطاب به میرباقری تاکید کرده است: انتظار دارد ضمن برخورد مناسب، برنامه‌ریزی لازم برای پیشگیری از تکرار چنین مواردی صورت گیرد.
 

منبع: farsnews.ir

دیالوگ جنجالی و مستهجن +18 سریال پایتخت سوژه شد! 

 

 از صحنه‌های بحث‌برانگیز فیلم ممل آمریکایی که در ذهن سینمادوستان هم به یاد مانده، همان صحنه قایق و دیالوگ بهروز و گوگوش است که تشابهی با یکی از سکانس های سریال پایتخت 6 دارد

محبی: بقیه سکانس قایق را هم نشان می‌دهند!

ممل آمریکایی یکی از گویاترین آثار سینمایی ایران در باب مهاجرت است. اما از آن فیلم بیشتر صحنه‌هایی اروتیک دریادها مانده، خصوصا آن که زوج فیلم به شدت مشهور و محبوب بودند. از صحنه‌های بحث‌برانگیز فیلم که در ذهن سینمادوستان هم به یاد مانده، همان صحنه قایق و دیالوگ بهروز و گوگوش است:

جیغ بزن....کمک بخواه....
واسه چی؟
میخوام لامپتو روشن کنم...
لامپمو روشن کنی؟یعنی چی؟
(ادامه دیالوگ قابل انتشار نیست).

اصلا این لامپ روشن کردن بعد از آن فیلم تبدیل به یک اصطلاح اروتیک شد و از شب گذشته که در سریال پایتخت این سکانس بازنمایی شد، انتقادات زیادی نسبت به ماجرا شده. البته که این حجم انتقاد کمی سخت‌گیرانه به نظر می‌رسد و کمی دست و بال طنازان را می‌بندد.
 

انتقاد جلیل محبی از سکانس قایق "پایتخت 6"

جلیل محبی دبیر سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر، با انتشار یک پست در حساب توییتری خود در واکنش به سکانس پایانی سریال پایتخت نوشت:

اگر بی تفاوت از کنارش بگذرید و اگر به خاطر حرف این و آن و حفظ شئونات خود ساخته بی خیال گفتن بشوید، یک روز بقیه سکانس قایق را هم می سازند و در همین تلویزیون جمهوری اسلامی پخش می کنند...
 

واکنش جلیل محبی به قسمت آخر سریال "پایتخت 6"
 

در ادامه واکنش کاربران در این باره را بخوانید:
 

واکنش کاربران به دیالوگ مستهجن سریال پایتخت


منبع: bartarinha.ir

همه ی جنجال ها و حاشیه های خانواده معمولی

 

فصل ششم «پایتخت» در حالی با یک پایان عجیب غریب تمام شد که پرحاشیه‌ترین فصل این سریال لقب گرفت

پرونده‌ای درباره حواشی پرمخاطب‌ترین سریال نوروزی

فصل ششم «پایتخت»، مطرح‎‌ترین و شاید محبوب‌ترین سریال دهه ۹۰ تلویزیون شب گذشته به پایان رسید. پایانی اجباری و ابراز امیدواری برای بازگشت و ادامه داستان بعد از شکست کرونا. این درحالی‌است که از ابتدای ساخت سریال در خبرها آمده بود که این فصل در ۱۵قسمت ساخته خواهد شد اما حال و پس از پایان این ۱۵قسمت، مخاطبان «پایتخت» مانده‌اند و چندین و چند گره باز نشده که گویا فیلمنامه‌نویس و احیانا طراح و کارگردان سریال برای بسته نگه داشتن و حتی کورتر کردن آنها تعمد داشتند. گره‌هایی که بعید به نظر می‌رسد با یکی دو قسمتی که سیروس مقدم عید فطر را برای پخش احتمالی آن اعلام کرده گشوده شوند.

 

این فصل، همان اندازه که مخاطبان بیشتری نسبت به فصل‌های قبل داشت، انتقادات بیشتری هم دریافت کرد. از اشکالات اساسی در فیلمنامه تا گاف‌های کارگردانی مواردی بودند که باعث شدند فصل ششم «پایتخت» به زعم اغلب منتقدان و اهالی رسانه ضعیف‌ترین فصل این سریال محبوب لقب بگیرد. در این گزارش به بخشی از انتقادات به این سریال می‌پردازیم.

 

جای خالی فیلمنامه قدرتمند
 

پیش از این کمتر کسی فکر می‌کرد که در یک سریال نام فیلمنامه‌نویس برای مخاطب عام اهمیت داشته باشد اما پس از این فصل از «پایتخت» بارها و بارها در شبکه‌های اجتماعی مختلف یاد شادروان خشایار الوند زنده شد و بخش زیادی از مخاطبان این سریال در مقایسه این فصل با فصل‌های قبلی، ضعف فصل ششم را به جای خالی فیلمنامه‌نویس فقید آن و آشنا نبودن فیلمنامه‌نویس جوان و جدید سریال با فضای آن ربط دادند و این موضوع حتی انتقاد تلویحی وزیر فرهنگ را هم به دنبال داشت. سیدعباس صالحی در توئیتی از این نوشت که این خشایار الوند بود که به "پایتخت" جان می‌داد.

 

 نبود یک خط قصه مستقل و خرده‌روایت‌هایی که ناتمام رها می‌شدند باگ اصلی فیلمنامه «پایتخت۶» بود که نشان از عجز فیلمنامه‌نویس در ایجاد یک چارچوب منظم و منطقی برای سریال داشت.

اینکه چه شد محسن تنابنده به عنوان طراح اصلی فیلمنامه و سرپرست نویسندگان به آرش عباسی نویسنده جوان و پرکار عرصه تئاتر اعتماد کردند و سرنوشت یکی از مهمترین برندهای تلویزیون در سال‌های اخیر را به او سپردند، پرسشی است که شاید در آینده به آن پاسخ داده شود.
 

سانسور واقعی یا بهانه برای جذب مخاطب؟
 

بحث دیگری که از همان قسمت‌های آغازین فصل ششم «پایتخت» درباره این سریال مطرح شد ماجرای سانسور این سریال بود. ادعایی که چندبار مطرح و بعد تکذیب شد. در ابتدا سیدامیر سیدزاده بازیگر نقش مالکی از سانسور برخی از سکانس‌هایش گلایه کرد. بعدتر محسن تنابنده از سانسور نسخه سانسور شده سریال نوشت و احمد مهرانفر دیالوگ سانسورشده سریال را در صفحه شخصی‌اش منتشر کرد.

 

پس از این اتفاقات بود که سیروس مقدم کارگردان سریال در گفت‌وگویی موارد حذف شده از سریالش را به حساسیت‌های شرایط روز جامعه ربط داد و گفت: هیچ سانسوری در کار نیست.

 

انتقادهای دنباله‌دار از بدآموزی‌های ادامه‌دار
 

یکی از انتقادهای پرتکرار از ابتدای پخش «پایتخت» در فصل ششم، بدآموزی کاراکترهای آن در برخورد با یکدیگر بود. بی‌احترامی کوچک‌ترهای خانواده به بزرگ‌ترها و در ادامه دروغ‌گویی‌های بی‌دلیل شخصیت‌های خانواده معمولی و فریبا از مواردی بود که از همان قسمت‌های ابتدایی تا قسمت پایانی اعتراضات و انتقادات مخاطبان سریال را به دنبال داشت. نمایش خشونت یکی دیگر از انتقاداتی بود که به این سریال وارد شد و مصداق آن هم سکانس‌های مربوط به بهبود و سندروم دست بیقرارش بود. موارد بی‌شماری که برخی رسانه‌های از آن با عنوان بدآموزی‌هایی که نباید از نقی و ارسطو بیاموزیم یاد کردند.

 

گاف‌های پیاپی و واضح
 

«پایتخت۶» اما علاوه بر ایرادات فنی که در فیلمنامه‌اش داشت با گاف‌های ریز و درشتی هم همراه بود که از چشم مخاطب تیزبین این سریال پنهان نماند. از گاف‌های فوتبالی که هواداران فوتبال را دل‌زده کرد تا گاف در دست داشتن متن اخبار چند ساعت پیش از پخش خبرها از تلویزیون که با واکنش گوینده خبر تلویزیون همراه بود. اینها در کنار مواردی مانند حضور فیلمبردار در زمین فوتبال در سکانس سیو دیدنی بهتاش فریبا در دروازه نساجی، تصویر دوربین و عوامل پشت دوربین در آینه ماشین، قوری‌ای که در یک پلان شکسته می‌شود و در پلان بعدی سالم سر جایش قرار دارد و ... برخی از مواردی هستند که نشان می‌دهند این فصل از «پایتخت» علاوه بر فیلمنامه در کارگردانی هم با بی‌دقتی و احتمالا از روی عجله ساخته شده است.

 

جنجال ناتمام سکانس پایانی
 

همه حواشی فصل ششم این سریال پرمخاطب اما یک سکانسی داشت که حسابی جنجال‌ساز شد. یک زوج و سفر ماه‌عسل و یک موتورسیکلت و یک قایق و البته یک لامپ!

سکانسی که به اعتقاد برخی پلان به پلان از فیلمی با بازی بهروز وثوقی کپی شده بود و همین موضوع انتقادات از سریال را به اوج رساند و ماجرای حاشیه‌های "پایتخت" را حادتر از پیش کرد. 

منبع: khabaronline.ir

در "پایتخت 6" غم فقدان خشایار الوند را بیشتر حس کردیم! 

 

 

سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد با اشاره به درگذشت مرحوم خشایار الوند نوشت: او بود که به سریال پایتخت جان می‌داد

انتقاد تلویحی وزیر ارشاد از سریال پایتخت با یادی از خشایار الوند

سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در صفحه توییتر خود درباره سریال پایتخت نوشت.

وزیر ارشاد در صفحه توییتر خود نوشت :

پارسال در دیدار نوروزی منزل استاد سیروس الوند رفتم، به یاد خشایارالوند که اولین عید بود که نبود. امسال در پایتخت، غم فقدانش را بیشتر حس کردیم. گویا او بود که به آن جان می‌داد. طنز ملیح و درک عمیق از فرهنگ و سنت ایرانی را در پنج حلقه پایتخت به یادگار نهاد. یادش گرامی
 

انتقاد وزیر فرهنگ و ارشاد از سریال «پایتخت»

پایتخت ۶، ضعیف‌ترین پایتخت بود؟

 

روزنامه شهروند: تبلیغات پردامنه‌ای که رسانه‌ها و شبکه‌های مختلف صداوسیما بر روی سریال پایتخت ۶ پیش از موسم تعطیلات نوروزی به انجام می‌رساندند، حکایت از این داشت که رسانه ملی به سریال پایتخت ۶ به عنوان برگ برنده‌اش در جلب و جذب مخاطب نگاه می‌کند. تنها سریال ادامه‌دار تلویزیون که به سری ششم رسیده و در پنج دوره قبل نیز وظیفه ذاتی‌اش را به انجام رسانده و خود را به‌عنوان پرتماشاگرترین برنامه (و نه فقط سریال) تلویزیون به تثبیت رسانده بود. به این دلیل هم بود که سازندگان سریال حتی با وجود تمام دستورات بهداشتی و پزشکی در روز‌های کرونایی نیز تمام تلاش‌شان را کردند تا سریال را به آنتن برسانند؛ تلاشی که با وجود ادعای سیروس مقدم مبنی بر اینکه «تمام تمهیدات بهداشتی و پزشکی به کار برده شد» انتقادات زیادی را به وجود آورد.

با تمام تلاش‌های محسوس و نامحسوس گروه، اما در مورد پایتخت ۶ آن اجماع عمومی در مورد «بهترین‌بودن» سریال ایجاد نشده و با اینکه رنجبران، مدیر روابط عمومی سیما، از آمار بالای ٩٠‌درصدی محبوبیت این سریال خبر می‌دهد، اما انتقادات زیادی نیز در مورد پایتخت ۶ وجود دارد که به‌رغم حمایت‌های چهره‌هایی، چون دکتر عماد افروغ، احسان علیخانی، محمدحسین مهدویان و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس، سیروس مقدم را به پاسخگویی کشانده که از مردم خواسته «در قضاوت در مورد پایتخت عجله نکنند». البته در نقطه مقابل هواداران سریال نیز بر این باورند که اگر هم پایتخت نتوانسته انتظارات را برآورده کند، این نارضایتی در مقایسه با سری‌های قبلی خود پایتخت است، نه در قیاس با دیگر سریال‌های نوروزی و ساخته سیروس مقدم همچنان در مقایسه با رقبایش اثری یکه و یگانه جلوه می‌کند.

با اینکه سیروس مقدم از ناتمام‌ماندن پایتخت گفته و وعده پایانی بهتر را در فرصتی دیگر، بعد از محدودیت‌های کرونایی، داده، اما برگ برنده نوروزی تلویزیون انتقاداتی بی‌شمار را حتی در بین چهره‌ها و خبرگزاری‌های نزدیک به صداوسیما موجب شده است. در روز‌های میانی تعطیلات کلید این انتقادات رسمی را خبرآنلاین زد که پیشتر به عنوان حامی تمام‌قد سریال و سازندگانش عمل می‌کرد؛ اما در مورد پایتخت ۶ عقیده دارد که «در فصل ششم پایتخت کمبود یک‌سری عناصر تماشاگران را تا حدودی رنجیده خاطر می‌کند؛ عناصری مانند یکنواختی قصه، تغییرنکردن لوکیشن، تکراری‌شدن شخصیت‌ها و ترویج بی‌احترامی به بزرگ‌ترها».
محمدرضا لطفی، کارگردان سینما، که امسال فیلم تعارض را در جشنواره داشت نیز می‌گوید «اینکه پایتخت ۶ بهترین سریال تلویزیون در ایام نوروز بوده، نشان‌دهنده عمق فاجعه در تلویزیون است. سریالی که با هر تلاشی نمی‌توان روند قصه‌اش را حتی در دو سطر تعریف کرد (یعنی داستانی ندارد). آیا این چیزی به جز فاجعه است؟»

یکی از پررنگ‌ترین حواشی پایتخت در میانه‌های تعطیلات و با اعتراض شدید تقریبا تمامی تیم سازنده سریال به سانسور صداوسیما رخ داد. روندی که با اعتراض محسن تنابنده آغاز شد که نوشت «حتی نسخه سانسورشده را هم سانسور می‌کنن!» و بعد هم احمد مهرانفر با انتشار یک صفحه کامل از سناریو که کاملا حذف شده بود و آرش عباسی با انتقاد و اعتراض به روند سانسور این ماجرا را ادامه دادند. در ادامه سیروس مقدم با اشاره به اینکه «هر سریالی برای اینکه به سلامت روی آنتن برود، ممکن است دچار ملاحظاتی شود و ما اعتراض‌مان نه به جرح و تعدیل سریال که به سانسور بی‌توافق بخش‌هایی بود که پیشتر روی پخش آن‌ها توافق شده بود» سعی کرد فضا را تلطیف کند، اما بسیاری از کارشناسان و حتی مخاطبان معمولی اعتراض پایتختی‌ها به سانسور را به‌عنوان توجیه ضعف‌های سریال ارزیابی کردند. رضا اورنگ، منتقد و سینماگر، در این مورد عقیده دارد که «مد شده سریال‌های ضعیف سریع پیراهن سانسور را بر سر چوب کرده و آن را چرخانده و به این بهانه خود را تطهیر کنند. اما در مورد کسانی که سال‌ها با تلویزیون کار کرده و روال کار را می‌دانند، این بهانه پذیرفته نیست؛ در مورد پایتخت با ١٠ سال سابقه تولید هم اصلا. به‌خصوص دیده‌ایم که در سری‌های موفق و کم انتقاد هیچ‌گاه اعتراض به سانسور دیده نشده؛ اما حالا در این سری که از «الف» تا «ی» آن ایراد دارد، فریاد سانسور سر داده‌اند.»

انتقاد دیگری که این روز‌ها به‌کرات شاهد بوده‌ایم، این است که شخصیت‌های پایتخت ۶ نسبت به قسمت‌های قبل پرخاشگر، بی‌ادب و دروغگو شده‌اند و نسبتی با آن خانواده سالم سری‌های قبل ندارند. سیروس مقدم درباره این انتقادات می‌گوید که «سریال ما آینه تمام‌نمای جامعه است و آنچه در پایتخت می‌بینیم یک‌هزارم ناهنجاری‌هایی نیست که در فضای مجازی و مردم دیده می‌شود. ویژگی پایتخت، اما این است که در پایان خانواده بر همه چالش‌ها و لغزش‌های اقتصادی و اجتماعی و اخلاقی و فرهنگی فایق آمده و بر بحران غلبه می‌کند.» این همان باوری است که مجید توکلی، روزنامه‌نگار و فیلمساز را به دفاع از پایتخت وامی‌دارد. به عقیده توکلی «اینکه شخصیت‌های پایتخت کمی پرخاشگرتر از قبل شده‌اند و بیشتر دروغ می‌گویند به این دلیل است که آن کاراکتر‌ها هم در کنار ما رشد کرده‌اند و نمی‌توان توقع داشت که نقی و هما و ارسطو و بهتاش و... همان آدم‌های ٩ سال پیش باشند. آن‌ها ٩ سال در کنار ما بوده‌اند و حالا دیگر تصویر خود خود ما هستند.»

سلمان فاخر، منتقد سینما، نیز می‌گوید که «آدم‌های پایتخت اتفاقا نماینده‌ای راستین برای معرفی کشور ما هستند. نقی و ارسطو نماد اکثریت و عامه مردم هستند که دروغ می‌گویند، ریا می‌کنند، از دیگران استفاده ابزاری می‌کنند، کتاب نمی‌خوانند، فکر نمی‌کنند و دچار رفتار‌های هیجانی هستند؛ بقیه نیز همچنین.»
جعفر گودرزی، منتقد باسابقه و عضو شورای مرکزی انجمن منتقدان، اما مخالف این توجیه است: «مشکل این است که پایتخت همه بی‌اخلاقی‌ها را مطرح می‌کند بدون اینکه بگوید چه کسی مسبب اینهاست و این شخصیت‌ها
تحت تأثیر چه اتفاق یا محیطی به اینجا رسیده‌اند؛ درواقع مشخص نشده دلیل فروپاشی اخلاقی این کاراکتر‌ها چیست.»

شمار زیادی از مخاطبان سریال بر این عقیده‌اند که مهم‌ترین دلیل ضعف پایتخت ۶ نبود خشایار الوند است. این عده می‌گویند که نویسنده جدید سریال نتوانسته جای خالی الوند را پر کند و سر تنابنده هم بیش از کلیت سناریوی سریال به پرورش شخصیت نقی گرم بوده است. یکی از افرادی که ضعف‌های سناریو را در افت کلی پایتخت تأثیرگذار می‌داند، محمدرضا لطفی، کارگردان سینماست که می‌گوید «ضعف پایتخت ضعف فیلمنامه یا داستان نیست بلکه اصلا و اساسا این سریال داستان ندارد».

سمیرا حسن‌پور، بازیگر سری اول پایتخت، اما با انتقادات موجود موافق نیست. او در صفحه شخصی‌اش نوشته که «مهم‌ترین نکته پایتخت این است که چه آن را دوست داشته باشیم و چه نه، از آن نمی‌توان چشم پوشید؛ و [وقتی سریال پخش نمی‌شود]من به عنوان عضوی از پایتخت دلم برای آن تنگ می‌شود و دلم می‌خواهد با قصه‌ها و غصه‌های این خانواده معمولی که همچون مخاطبان سریال قسمت به قسمت بزرگ شده و تغییر کرده‌اند، به عالمی بروم که یک دنیا زندگی در آن جریان دارد.»

با این حال و به‌رغم گفته‌های سیروس مقدم درباره اینکه شرایط کرونایی نگذاشته تا فینال سریال آن‌گونه که مد نظر سازندگان بوده گرفته شود، ماجرا‌های پیرامون پایتخت حکایت از این دارد که برای بستن پرونده پایتخت ۶ و ارزیابی منصفانه آن باید تا پایان محدودیت‌های کرونایی صبر کرد. چه بسا در فینال اصلی کار یک‌بار دیگر ورق به سود پایتخت برگردد؛ مثل سری پنجم که در آن نیز اتفاق اصلی در سه، چهار قسمت پایانی افتاد و مخاطبان را راضی کرد. حالا دوستداران پایتخت امیدوارند این اتفاق یک بار دیگر تکرار شود. اما حتی اگر این اتفاق هم رخ ندهد، باز نمی‌توان کتمان کرد که هواداران این سریال از هم‌اکنون منتظر سری‌های بعدی هستند؛ حتی اگر سیروس مقدم گفته باشد تصمیمی برای ادامه سریال گرفته نشده (مثل تمام قسمت‌های قبل). اما دوستداران پایتخت به این واقعیت دلخوشند که بعید است تلویزیون چنین برند باارزشی را (که تخمین زده شده در سری ششم خود، در هر روز بالغ بر ٢٠ میلیارد تومان آگهی روانه بخش بازرگانی تلویزیون می‌کند) به این راحتی از دست بدهد.

موضوعی که انتقاد جبار آذین، منتقد رسانه‌های نزدیک به صداوسیما، را هم موجب شده: «پایتختی‌ها سال‌هاست که گاو شیرده خود را جسته و هر از چندی از آن میل می‌کنند. سریالی که اگر چه مدت‌هاست تازگی و جذابیتش را از دست داده، اما ظاهرا به مدد پول اسپانسر و سلیقه نازل مدیران قرار است تا شصت فصل دیگر به آقایان شیر دهد».