مشاعره فجرآفرینان

«والفجر» که سوگند خدای ازلی است
روشنگر حقی است که با «آل‌علی» است

تا به عمق کلبه‏ ها پرتوفکن

فجر نورافشانی قرآن و دین

نهاده روی به میدان دیو افسونگر

گشاده بازو بر محو خصم افسون ساز

زمان به دست شما می دهد زمام مراد
از آنکه هست به دست خرد زمام شما

از صلابت ملت و ارتش و سپاه ما

جاودانه شد از فروغ سحر پگاه ما

صبح آرزو دمیده از کرانه ها

شاخه های زندگی زده جوانه ها

از پشت دیوار افق ،آرام آرام…
بر پهنه ارض و سما،خورشید گل کرد

از چهره پاکش، تشعشع موج می زد
بایاد آن دیر آشنا،خورشید گل کرد

در قاموس ما وفای به عهد و پیمانیم

تا زنده ایم در رکاب ولایت رهبریم

منکران گفتند با یک گل نمی‏گردد بهار

لیک ما دیدیم، یک گل صد بهار آورده بود

در دهه فجر امتش پیروز شد

ماه بهمن ماه جان افروز شد

فجر گویی نوبهار زندگی

چون چراغی در ره سازندگی

یاد آن روزی که بهمن گل به بار آورده بود

و آن زمستانی که با خود نوبهار آورده بود

در باغ انقلاب،شاد و بلند و سبز

هر روز تازه تر،پر بار می رویم

دانش سلاح ما،حق است یار ما

از ذکر یا حسین سرشار می رویم

مهر، در آغوش ملت، جا گرفت

انقلاب او همه دنیا گرفت

تو ای روح شجاعت نفس آزادی

عزادار شهیدان حرم برخیز

بزن دستی به شمشیر الم نشرح

طلسم بندگی بشکن بپا برخیز

زمانه قرعه نو می زند به نام شما
خوشا شما که جهان می رود به کام شما

درین هوا چه نفسها پر آتشست و خوشست
که بوی عود دل ماست در مشام شما

این دهه فجر است گویی نوبهار

وین همه مهر است از او یادگار

غصه ها رفتند و افسانه شدند

ناله ها فریاد مستانه شدند