مشاعره فجرآفرینان

روزخنده ی مابودروزگریه دشمن

روزخوب پیروزی بیست ودوم بهمن

روح روح ا… ، جان در تن دمید / ابر رحمـت نـیز باریدن گـرفت

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم

از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

ماه بهمن ماه مهراست وقیام

ماه ماندن ، پیــروی خط امام

ماه جان دادن برای حفظ دین

ماه بــودن همــــدلی مهرتمام

فی البداهه: منصور مقدم 30/11/1398

مرا کشت خاموشی ناله ها

دریغ از فراموشی لاله ها

کجا رفت تاثیر سوز و دعا

کجایند مردان بی ادعا

امواج دریای زمان، چشم انتظار آورده بود
منکران گفتند با یک گل نمی‏گردد بهار
لیک ما دیدیم، یک گل صد بهار آورده بود
در نگاهش جلوه گل بود و با غوغای عشق
در چن هر گوشه‏ای را صد هزار آورده بود

این ملت قهرمان و آگاه و رشید
ثابت قدم است و قاطع و سنگین است

این نهضت حق، که خلق ما برپا کرد
نه شرقی‌و غربی است، نه سرخ است و نه زرد

آن بردگی گذشته، یارب مپسند
این در که به‌روی ما گشودی از مهر
بار دگر از قهر، خدایا تو مبند

در این سرای بی كسی كسی به در نمی زند

به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

دکۀ عطر فروشی‌ست و یا معبر یار؟
ماه، روشنگر بزم است و یا روی نگار؟

رهرو عشقم و از خرقه‌ و مسند بیزار
به دو عالم ندهم روی‌ دلآرای‌ تو را

آن شب که همه میکده‌ها باز شوند
یاران خرابات هم‌آواز شوند

در شمار ارچه نیاورد کسی حافظ را

شکر کان محنت بی حدو شمار اخر شد

در میخانه به رویم بگشوده‌ست حریف
ساغری از کف خود بازده ای لاله‌عذار