مشاعره فجرآفرینان

انقلابی چون سحر ظلمت شکن

تا به عمق کلبه ‏ها پرتوفکن

فجر نورافشانی قرآن و دین

فجر قدرت ‏یابی مستضعفین

نشان زتیر ظفر آفرین بهمن داشت
شبی که بارقه صبح را به گردن داشت

تا گیرد خونبهای شهیدان ز اهرمن

باز آمد رهبر ما پی یاری وطن

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی

چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

از نهضت قاطعانه ی روح الله

شد دست ستمگران ز ایران کوتاه

هوا دلپذیر شد ، گل از خاک بردمید

پرستو به بازگشت زد نغمه ی امید

به جوش آمد از خون درون گیاه

بهار خجسته فال خرامان رسد ز راه

همه با یاد آن هایی که رفتند
بهار سبز فردا را بسازیم

همگی مردم در آن تاریکی و ظلمت 

خسته و منتظر ، یک صدا گفتند

ای روح خدا برگردد ، ما شاه نمی خواهیم

پرسیدن ، چه می خوانید، گفتند جمهوری اسلامی

یاد آن روزی که بهمن گل به بار آورده بود
و آن زمستانی که با خود نوبهار آورده بود

در خلال ده شب از بهمن، برون
صدهزاران فجر آمد، گونه‏ گون

نورحـق تابـید در دلهـای ما / دست ها دست خدایی گشته بود

دیـو در تاریکی آن سـالـها / از تن آلاله ها ، جان می گـرفت

تمام گروهای مبارز در آن عیان
ریشه ی استبداد ستس تر

روح روح ا… ، جان در تن دمید / ابر رحمـت نـیز باریدن گـرفت

تو زردکوه و کوهنوردان کهنه کار
از تو مثال های مکرر می آورند