مشاعره فجرآفرینان
ای نخل سایه گستر پربار انقلاب
ای در هجوم خصم خدا یار انقلاب
زخم تبر به جان تو هر چند نارواست
اما هراس ما همه از موریانه هاست
تاخدا یاور این ملت است نترس
خدا تنها بود برای همه داد رس
چهل سال ازاین انقلاب گذشت
گزندی نرسید ه جز زاهل هوس
فی البداهه: منصور مقدم 26/11/1398
سالگرد انقلاب آمد پدید
انقلابی چون سپیده پر نوید
فجر رستن،فجر رستن،فجر شوق
فجر بشکفتن چو گل در باغ ذوق
قسم به عزم هم رزمان. ستم کشان با ایمان
دل خستگان جان بر کف. دلاوران هم پیمان
نی نی تو نه مشت روزگاری
ای کوه نی ام زه گفته خرسند
در قلبها روحی دمید و انقلابی شد
تا عالم از سرمشق روح الله برخیزد
در دل بهمن سرد تاریخ
لاله سر زد، ز خون شهیدان
ناگهان رسید
نوبت بهار
مبصر کلاس
پر کشید و رفت
او شهید شد
تخته ی کلاس
روسپید شد
در باغ، شکوفه شد شکوفا
پروانه به سوی غنچه پر زد
در خانه و کوچه و خیابان
گل های قشنگ خنده رویید
★*********★************★*********★
تقدیم به « تمام مادران ایران زمین»
دشمنان در غفلت خود وانهاد
آمد و بر خاک ایران پا نهاد
پهن شد فرشی ز قلب عاشقان
بر قدوم نایب صاحب زمان
نگاه کردن به گل در شب مهتابی
چه زیبا بود در تاریکی شب
بر ملت تازه رسته از دام و کمند
آن بردگی گذشته،یا رب مپسند
این در که به روی ما گشودی از مهر
بار دگر از قهر،خدایا تو مبند
در بهار آزادی جای شهدا خالی
با جان فشانی شهدا آمد پدیدار آزادی
یکی به چشم خدابین خویشتن بنگر
زحال خلق وطن خواهی ارشوی آگاه
هر چه مجاهد ز بند و حبس در آید
عصر زوال و ستم دگر به سر آید
چشم یتیمان زمان ز حلقه در آید
رهبر محبوب خلق از سفر آید