مشاعره فجرآفرینان

در دفتر اسناد تو،پیشینه سفید

از پاکی تو شده است،آیینه سفید

از برکت انقلاب زهرایی تو

هر روز شده است مثل آدینه سفید

در آورد  سر از افق صبح آزادی
سرود فتح و ظفر زین دیار می‏‌آید

در چاه بیم،امید به ماه ندیده داشت

و اینک ز مهر دیده خبر می دهد سحر

از اختر شبان،رمه شب رمید و رفت

وز رفته و رمیده خبر می دهد سحر

در دشت شب، بی روشنای کورسوئی
هنگام طوفان بلا ،خورشید گل کرد

در دیدگاه فکرم یک آسمان آبی ست

نه گفتنی ست آنجا نه واژه ها کتابی ست

پر باز کرده بودم تا قله نهایت

این انقلاب فکری پرواز انقلابی ست

تنور سینه ی سوزان ما به یاد آرید
کز آتش دل ما پخته گشت خام شما

آسمان کشورم پـر ازستاره شام فجر

نصرت وفتح و ظفرآمدلوای جام فجر

قی البداهه: منصور مقدم 24/11/1398

رسید موسم بهمن بهار باز آمد
جلال محفل ما، یار دل نواز آمد

دیگر شب و تاریکی هجران به سر آمد
بیمار شفا یافت پرستار رسیده

هجران یاران دگر بسر آمده

شادی کنید که نور حق آمده

هر کسی کاو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش

 شور و شوق وصف ناپذیری  مردم دارند

  در چله دوم این شور و شوق بارزتر است

تا وارهی از دم ستوران

 وین مردم نحس دیو مانند

در دامن تو کوه گل سرخ پاگرفت
از باغ تو گلاب به قمصر می آورند

دین و دل به یک دیدن، باختیم و خرسندیم

در قمار عشق ای دل، کی بود پشیمانی؟