مشاعره فجرآفرینان

مهر روشن بر سیاهی چیره شد
چشم خفاش از فروغش خیره شد
 

در وسعت و عمق و شور و یک‌پارچگی
زیباتر از این در عالم نمی‌توان پیدا کرد

در نگاهش جلوه گل بود و با غوغای عشق

در چن هر گوشه ‏ای را صد هزار آورده بود

در شکوه انقلاب، عقل عالم مانده غرق

انقلاب در پیشرفتش ، ماند چو برق

قسم به عزم هم رزمان. ستم کشان با ایمان

دل خستگان جان بر کف. دلاوران هم پیمان

که راه ما باشد آن راه تو ای شهید

همه به پیش  همه به پیش

به یک صدا

“جاویدان ایرانِ عزیز ما”

درخت نهضت امت به بار می آید

خبر رسید که آن تکسوار می آید

در زمین و زمان خمینی بود
آن که بر ظلم شب شدی پیروز

ز لطف خدا نقش بر آب است امروز

هر توطئه و نقشه که دشمن بکشد

دشمن ز حیات خویش نومید است

جمهوری اسلامی ما جاوید است

تا گیرد، خون بهای شهیدان ز اهرمن
باز آمد، رهبر ما پی یاری وطن

نامت ای سردار ، عزیز قلب ها بود 

راه و رسمت سردار ، منش دلاوران بود

درنگاهش جلوه گل بودوباغوغای عشق

درچن هرگوشهای راصدهزارآورده بود

در خلال ده شب از بهمن، برون

صدهزاران فجر آمد، گونه‏گون

نی نی تو نه مشت روزگاری

ای کوه نی ام ز گفته خرسد

در نگاهش جلوه گل بود و با غوغای عشق
در چن هر گوشه‏ای را صد هزار آورده بود