مشاعره فجرآفرینان

نام جاوید وطن صبح امید وطن
جلوه کن در آسمان همچو مهر جاودان

نسیم غربت نورد عاشق،بگو به زاغان باغ غفلت

عقاب غیرت چو اوج گیرد به ابر بال و پری نماند

ستمگران زمانه درسی اگر نگیرند از شهیدان

برای برگشتن از تغافل،رسد که دیگر دری نماند

دزد جهان خواره ای دیو ستم پاره ای    عقرب جراه ای روبه مکاره ای

یادگار از تو همین سوخته جانی است مرا

شعله از توست اگر گرم زبانی است مرا

به تماشای تن سوخته ات آمده ام

مرگ من باد که اینگونه توانی است مرا

اگرچه طی شده یک چله از انقلاب ما
ما همان عهد و پیمان را ادامه می دهیم

می آید از دور، با یک بغل گل

می آورد او ،یک باغ سنبل

بر چهره او لبخند پیداست

یعنی که امروز،یک روز زیباست

تبیین چله دوم انقلاب به فرمان رهبری

آمادگی،  به سوی تمدن نوین اسلامی

یاد شهیدان و اندوه و حسرات از پا

در گل ماندن خویش و عروج شهیدان

بار بر دوش آنهاست،آه آری همانها

پاکها،نازنینها،خوبها،مهربانها

آفرین و صد آفرین به این حضور حماسی

با این حضور بی نظیر خدعه دشمن گشت بی اثر

روزی که او آمد شهیدستان زهرا

رویید در هر ذره جان وز او هنر یافت

تنها نیستیم همه با هم و در کنار هم هستیم

می رسانیم انقلاب را به انقلاب حضرت مهدی ( عج)

یک باغ کال بودیم رو به زوال بودیم

کتمان نمی توان کرد مدیون انقلابیم

مهر رهبر ، در آغوش ملت، جا گرفت

کلام و نصایح  او همه دنیا را فرا گرفت

ترا،ای گران مایه دیرینه ایران

ترا،ای گرامی گهر دوست دارم

ترا،ای کهن زاده بوم بزرگان

بزرگ آفرین نامور دوست دارم

موج می زد بهارچشمانش

درزمستان اگرچه می آمد