﷽ 💟 چهار گنج بهشت! 💟

🌸 عن أبي سلمة بن عبد الرحمن: جَلَسَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ذاتَ يَومٍ فَأَخَذَ عُودا يابِسا فَحَطَّ وَرَقَهُ، ثُمَّ قالَ: إنَّ قَولَ: «لا إلهَ إلَا اللّهُ، وَ اللّهُ أكبَرُ، وَ الحَمدُ للّهِ، و سُبحانَ اللّهِ» تَحُطُّ الخَطايا كَما يُحَطُّ وَرَقُ هذِهِ الشَّجَرَةِ.

🌸 خذهُنَّ يا أبَا الدَّرداءِ قَبلَ أن يُحالُ بَينَكَ و بَينَهُنَّ، فَإِنَّهُنَّ الباقِياتُ الصّالِحاتُ، و هُنَّ مِن كُنُوزِ الجَنَّةِ.

💎 ابو سلمة بن عبد الرحمن: روزى پيامبر خدا نشسته بود و شاخه‏ اى خشكيده برداشت و برگ‏هاى آن را فرو ريخت. سپس فرمود: «گفتارِ" معبودى جز خدا نيست، و خدا بزرگ‏تر است، و ستايشْ خداى را، و پاكا خداوند!"، گناهان را فرو مى‏ ريزد، همچنان كه برگ‏هاى اين شاخه فرو مى ‏ريزد.

💎 اى ابو درداء! پيش از آن كه از گفتن اين كلمات محروم شوى (از دنيا بروى)، آنها را برگير؛ زيرا اينها اعمال نيكِ ماندگارند و از گنج ‏هاى بهشت ‏اند».

📚 محمدی ری شهری ؛ نهج الذکر ، ج ۱ ؛ حدیث ۸۴۳