خنده ام می گیرد ! باز هم با گریه

لغت عشق به اندازه ی یک پشکل بود ! پیش این مردم شهر

به خودم می گویم : که دگر بار مبندم دلکی ؛ به کسی ، که ندارد ارزش ؛

 یاد باد آن  جمله ی زیبا ، یاد باد

...طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

دلکم می سوزد ، باز هم با غم خود می خندم 
              هوکاد