مشاعره فجر آفرینان

تمام ملت شد گوش تا مگر شنود

پیام روح فزای تو از بر منبر

فراز منبر اینک برای همچو رسول

بگو بنام خداوند قاهر داور

روز خنده ی ما بود روز گریه ی دشمن
روز خوب پیروزی بیست و دوم بهمن بیست و دوم بهمن

نوبت ظفر این زمان رسید

به کوری دیده دشمنان

شکسته شد سر اهریمنان

صبح پیروزی مبارک باد

دردهه فجرامتش پیروزشد

ماه بهمن ماه جان افروزشد

فجرگویی نوبهارزندگی

چون چراغی در ره سازندگی

یاد آن روزی که بهمن گل به بار آورده بود

و آن زمستانی که با خود نوبهار آورده بود

در چنین ظلمت شب ایران زمین / ناگهان، نـوری درخشـیدن گرفت

روح روح ا… ، جان در تن دمید / ابر رحمـت نـیز باریدن گـرفت

تو خمینی روح خدابودی رهبری جان به کف شجاع بودی 

با دو دست پر ز گلوله های ایمان بردل طلمت شاه کوبیدی 

یاد باد آن دل تپیدنهای مشتاقان یار

و آن عجب نقشی که آن زیبا نگار آورده بود

درون هر ورق سبز بنگری، بینی 
جمال یوسف مصری در این تراز آمد
 

دیگر شب و تاریکی هجران به سر آمد
بیمار شفا یافت پرستار رسیده

همسایه،چشم بد نرسد،صاحب زر است

چون صاحب زر است یقینا ابوذر است!

کم کم به دست مرده دلان غصب می شود

باغی که در تصرف گلهای پرپر است

تا خروشد چون علی شیر خدا                  برکند بنیاد طاغوت دغا

از اوج بروج حق سردار قیام آمد
بر شوق سماع جان، انوار امام آمد

طاغوت نگونسر شد با خاک برابر شد
شمشیر اناالحق چون بیرون ز نیام آمد