گفتا زِ کِه نالیم؟
اینکه قول و قرارِ آمریکاییها قابل اعتماد نیست، یکحرف است و اینکه مواضع وزیرخارجه و رئیسجمهور کشورمان مدام و در همین چندروزه بارها تغییر کرده نکتهای بسیار تعجبآور و تآسفآورتر.
حسین دهباشی پژوهشگر و فعال رسانهای
الف:
اینکه رئیسجمهوریاسلامیایران تنها چندساعت مانده به موعد اعلام موضع طرف مقابل بگوید، محتمل است علیرغم خروج آمریکا [و بازگشت تحریمها] ما بازهم به برجام متعهد بمانیم،
سیاست است؟ دیانت است؟ یا چی؟
ب.
اینکه قول و قرارِ آمریکاییها قابل اعتماد نیست، یکحرف است و اینکه مواضع وزیرخارجه و رئیسجمهور کشورمان مدام و در همین چندروزه بارها تغییر کرده نکتهای بسیار تعجبآور و تآسفآورتر.
اگر این میزان تذبذب و تناقض در رفتار یک کاربر عادی اینترنت نیز بود، جای تعجب و تمسخر داشت. نداشت؟
ج:
آقای رئیس! این بود وعده غافلگیری و پشیمان کردن تون؟
صدالبته و معالاسف از اراده و تأسیسات هستهای ایران چیزی باقی نمانده که اساسا امکان واکنش و پشیمانی و غافلگیری طرف مقابل وجود نداشت، کسی هم انتظار نداشت.
ولی چرا شما (و وزیرخارجه و دبیر شورای امنیت و رئیس انرژی اتمیتان) مکرر تکرار فرمودید؟ شوخی بود؟
د:
پیشتر پیشبینی شد که با توجه به منافع بسیار برجام برای غرب و از جمله در خصوص بند بازرسیها، آمریکا هرگز از آن خارج نشود. این گمانه البته درست در نیامد. اما خداوکیلی ببینیم کجای آن محاسبه نادرست بود؟
اینکه رئیسجمهورایران پیشاپیش قبول کند علیرغم بازگشت بخشی از تحریمها، نقدا بند از پای نمیگشاید! جز این است؟
شما به جای ترامپ بودید، توافقنامهای که طرف در فقد آن هم حاضر است یکطرفه امتیاز بدهد را پاره نمیکردید؟
ه:
تلخترین و متاسفانه درستترین بخش سخنان ترامپ آنجا بود که گفت: "بعد از این مسئولین ایرانی خواهند گفت هیچ شرط و محدودیت جدیدی را نمیپذیرند،
من هم اگر به جایشان بودم همین را به مردم میگفتم. اما خواهید دید که میپذیرند"
ز:
بیایید یک پیشبینی دیگر نیز بکنیم و البته امیدوار باشیم و خدا کند این یکی نیز نادرست باشد:
آقای ر.جمهور دیشب گفتند که فعلا چندهفتهای را صبوری میکنند. آیا جز این است که این مهلت برای خریدن زمان و سردی جامعه چشمانتظار پاسخ و پذیرش برجامهای دیگر در پی آن رخوت است؟
آیا جز این است که با همین دست فرمان، پذیرش شرایط غرب در صنایع دفاعیِ ایرانِ عزیزمان را باید تمامشده دانست؟
آقای ر.جمهور در سخنان اخیر خود البته فرمودهاند که در حفظ توان دفاعی کشور تعارف نداریم و هرچقدر بخواهیم و لازم باشد بمب و موشک میسازیم و انبار میکنیم،
منتهی ایشان قبلاها هم خیلی حرفها میزدند و اصولا در زمینههای دیگر و از جمله بحران ارزی حرف زیاد میزنند و منتهی جورِ دیگری عمل میکنند و شنونده باید عاقل باشد!
طوری نشده ..نگران نباشید...کاش می فهمیدن که سادگی هم عالمی داره ..عالمی که مختصه دولت مردانه..
از ماست که برماست.....کی میگه ماست من ترشه.........اصلا تقصیر هیچکی نیست...
از برجام چی میخواستیم، چی شد؟
به گزارش مشرق، عبدالله گنجی مدیر مسئول روزنامه جوان در توییتر خود درباره خروج آمریکا از برجام نوشت:
درست است که باید توان دفاعی ما همیشه اماده وبه روز باشد ولی از وضعیت اموزشی و اخلاقی جامعه غفلت نکنیم که دشمن خدایی نکرده ازراه جنگ نرم نفوذ کند ودیگر نیازی به جنگ باما ندارد مثل پذیرشسند بینالمللی آموزش 2030 که تحول بنیادین آموزشوپرورش را به حاشیه میبرد ان هم با وجودی که طبق گفته مقام معظم رهبری ما خوشبختانه در محیط زندگی خودمان امروز الگو داریم، الگوهای برجستهای داریم. ما دیگر امروز دچار فَقدِ الگو نیستیم که برویم سراغ فلان آدم تاریخی بیگانه؛ واز فرهنگ انان الگو بگیریم
خب در این عرصه یک جنگ بزرگی وجود دارد؛ عزیزان من، جوانهای هوشمند و پُرانگیزه و مؤمن که در این مجموعه جمع شدهاید، و همهی کسانی که در مجموعهی تعلیم و تربیت میخواهند نقش ایفا کنند! این جنگ را جدّی بگیرید؛ الان یک جنگ وجود دارد. یک عدّهای میخواهند لالایی بخوانند که ما خوابمان ببرد و نفهمیم دشمن مشغول چه کاری است. در عرصهی تربیت انسانهای والا، انسانهای باهمّت، انسانهای رشید و شجاع، انسانهای باهدف -در عرصهی این تربیت مهم، این کار عظیم- یک جنگی برپا است؛ یک عدّهای میخواهند درست عکس این تحقّق پیدا بکند و جوان مؤمن، جوان مسلمان، جوان ایرانی با این خصوصیّات پرورش پیدا نکند. از راههای مختلف دارند تلاش میکنند. این مسئلهی هویّتی که بنده مکرّر روی آن تکیه میکنم، ناظر به این مسئله است. دانشآموز ما بایستی با احساس هویّت ملّی رشد کند و تربیت پیدا کند و بزرگ بشود و پیش برود. وقتی یک جوان احساس هویّت کرد، از انحراف، از خیانت، از سستی و تنبلی پرهیز خواهد کرد. عمدهی این اشکالاتی که گاهی پیش میآید بهخاطر این است که آن احساس هویّت حقیقی، احساس هویّت ملّی در یک انسان وجود ندارد. وقتی احساس هویّت وجود نداشت، دیگران میتوانند او را به این سمت و آن سمت [بکشند]:
میکشد از هرطرف چون پَر کاهی مرا
وسوسهی این و آن، دمدمهی خویشتن۱۳۹۷/۰۲/۱۹